Υπαρκτού λαμογιαρόπληκτου ελληνισμού κωμωδία

 

 

 

 

 

Υπαρκτού ξεφτιλαρόπληκτου ελληνισμού κωμωδία

 

 

 

 

 

Σαν σήμερα (2/4/ΧΧΧΧ)

 

1453: Αρχίζει η πολιορκία της Κωνσταντινούπολης.

1800: Πρεμιέρα για την 1η Συμφωνία του Μπετόβεν στη Βιέννη.

1902: Κατά τη διάρκεια του αγώνα Σκωτίας - Αγγλίας στο Άιμπροξ Παρκ της Γλασκόβης, υποχωρεί μια ολόκληρη πτέρυγα της κερκίδας, λόγω υπεράριθμων θεατών, με απολογισμό 25 νεκρούς και 168 τραυματίες.

1982: Η Αργεντινή καταλαμβάνει τις Μαλβίνες Νήσους, που τις θεωρεί δικές της, ενώ τα ίδια νησιά με το όνομα Φόκλαντς ανήκουν στη Μεγάλη Βρετανία.

1805 : Γεννιεται ο δανός παραμυθάς Χανς Κρίστιαν Άντερσεν

1872: Πεθαίνει ο Σάμιουελ Μορς, αμερικανός εφευρέτης του τηλέγραφου και των σημάτων Μορς. 

 

2016: Πεθαίνει σε ηλικία 83 ετών ο  αργεντινός σαξοφωνίστας Λεάντρο "Γκάτο" Μπαρμπιέρι που έχει συνθέσει τη μουσική της ταινίας "Το τελευταίο ταγκό στο Παρίσι"

 

 

2019 Πεθαίνει χτυπημένος από καρκίνο σε ηλικία 62 ετών ο δημοσιογράφος Βασίλης Λυριτζής

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΗΦΗΝΟΛΑΜΟΓΙΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: O Θάνος Τζήμερος σε μια ακόμη συνέντευξη εφ' όλης της ύλης για το κωλοχανείο μας , τον "εξυπνότερο" λαό του κόσμου και τους εθνοσωτήρες του...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟ-ΨΕΥΤΑΡΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Περί του ψεύδους

Του ΚΩΣΤΑ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΥ

Σήμερα Πρωταπριλιά και εορτάζεται το ψεύδος. 

Αλήθεια, τι εορτάζεται; 

Το πόσο σπάνια λέμε ψέματα και ως εκ τούτου θριαμβολογούμε για τις αλήθειες μας που απωθούν τα ψεύδη;  

Εορτάζουμε γιατί το ψεύδος τιμάται ως κυρίαρχο συστατικό της ηθικής, της πολιτικής, της προσωπικής μας ζωής;

Εν πρώτοις, καλό είναι να διαστέλλουμε το ψεύδος από τα λάθη και την πλάνη.  

Το λάθος, κυριολεκτικά εκ του «λανθάνω», όπως και η λήθη, είναι μια ξεχασιά, αυτή είναι η πρώτη σημασία του. Δεν κάνω, δεν λέω, δεν προβλέπω, δεν σχεδιάζω κάτι, επειδή έχω λησμονήσει μεθόδους, ιδέες, λύσεις, προοπτικές και ως εκ τούτου, χωρίς εφόδια, σκοντάφτω, παραπλανώμαι, αδικώ, βλάπτω και βλάπτομαι. 

Η πλάνη, πάλι, είναι άλλου είδους ελάττωμα. Σχηματίζω γνώμη, χωρίς να έχω πληρότητα πληροφοριών ή έχοντας συλλέξει λαθεμένες πληροφορίες. Η πλάνη είναι μια περιπλάνηση σε οδούς και χώρους που φαίνονται ότι είναι οι ζητούμενοι ή φαντάζουν και υπόσχονται ό,τι αναζητώ. Κοιτώ αλλού, ερμηνεύοντας όμοια ή ανόμοια σημεία.

Το ψεύδος είναι πράξη συνειδητή, με σκοπούς ποικίλους.  

Εν πρώτοις, ψεύδομαι για να καλύψω λάθη, παραλείψεις, πράξεις παράνομες, ανήθικες, ανόητες ή φαντασιώσεις. 

Ο ψευδόμενος δεν πλανάται, δεν λανθάνει, επιστρατεύει τη λογική του, το όποιο κύρος του, την κοινωνική του θέση, την αδυναμία του, τις επαγγελματικές του δεξιότητες ή την έλλειψη αποτελεσματικότητας στον χώρο όπου δρα για να αποφύγει συνέπειες, τιμωρίες, κριτική, θέση σε κάποια ιεραρχία και μελλοντικές προοπτικές σταδιοδρομίας. 

Το ψεύδος απαιτεί μεγαλύτερες ικανότητες, δεξιότητες, πειθώ, από την αλήθεια. Ο ψεύτης διαθέτει λεκτικό πλούτο, δεινότητα στον σχεδιασμό των πράξεών του, πειθώ, άρα και έντονη προσωπικότητα, αρνητική στο βάθος, αλλά πολύτιμη για να γεφυρώσει το ψεύδος μέσα σε παραπλανητικά τείχη και αληθοφανείς εντυπώσεις. 

Το ψεύδος μέσα στην οικογένεια ή στον επαγγελματικό μας χώρο βλάπτει σαφώς, αλλά στα όρια των απωλειών ή της ζημιάς που κάνει στα συγκεκριμένα πρόσωπα. Ψεύδονται οι πατέρες, οι μητέρες, τα παιδιά, οι παππούδες και οι γιαγιάδες, τα εγγόνια, οι συγγενείς και οι συνάδελφοι, οι γείτονες, ακόμη και ο επαγγελματίας της γειτονιάς που συναλλάσσεται με τους πελάτες της περιοχής του. Εκεί ισχύει το λαϊκό μότο πως ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται. Σαφώς η ψευτιά έχει προκαλέσει ζημιές ή έχει φέρει παράνομα κέρδη, αλλά ο τρόπος που διαχειρίζεται ο ψεύτης τα προϊόντα, υλικά ή ηθικά, του ψεύδους του κάποτε αποκαλύπτεται, αλλά και η ζημιά εξαντλείται στον στενό, οικογενειακό, κοινωνικό περίγυρο.

Το μέγα πρόβλημα είναι όταν η ψευτιά γίνεται σχεδόν θεσμικό στοιχείο της κοινωνικής, πολιτικής και πολιτιστικής ζωής. 

Ο στρατηγός που ψεύδεται, όσον αφορά το αξιόμαχο των στρατιωτών του, ο πολιτικός που ψεύδεται, όσον αφορά την επάρκεια, την ποιότητα και την αποτελεσματικότητα των αμυντικών εξοπλισμών ή την ανάγκη και των επιθετικών, ο υπουργός Οικονομικών που παρουσιάζει εν γνώσει του προϋπολογισμό που εξασφαλίζει στην κρατική μηχανή την κάλυψη των τακτικών και των έκτακτων αναγκών, ιδίως σε καιρούς γενικότερης οικονομικής κρίσης, ο υπουργός και οι ειδικοί που επανδρώνουν τα ιδρύματα, κρατικά και ιδιωτικά, εκπαίδευσης, που διαβεβαιώνουν ψευδώς και εν γνώσει των συνεπειών την επάρκεια και τη σοβαρότητα των γνώσεων που οπλίζουν τους νέους για να αντεπεξέλθουν στις προκλήσεις, μορφωτικές και παραγωγικές, του μέλλοντος. Οι δάσκαλοι σε όλους τους κλάδους που συνειδητά αποφεύγουν την ενημέρωση πάνω στις μεθόδους και στα εργαλεία που ευρύνουν τις δεξιότητες και το εύρος, κυρίως των νέων γνώσεων και μεθόδων. Οι έμποροι σε όλο το ευρύ φάσμα των προϊόντων της αγοράς που δεν εξασφαλίζουν υψηλές ποιότητες εργαλείων, προϊόντων και μεθόδων, ώστε να τροφοδοτούν τις ανάγκες της κοινωνίας με ποιότητες που να βελτιώνουν τις συνθήκες ζωής της κοινότητας. Με ψευδή πληροφόρηση, ψευδείς υποσχέσεις, ψευδή τεκµηρίωση και απόκρυψη των πιθανών παρενεργειών ή ελλείψεων ή σφαλμάτων των προϊόντων βλάπτουν πολλαπλά την οικονομία, την υγεία, αλλά κυρίως την κρατική υπόληψη και την επαγγελματική πίστη.

Η πλάνη, το λάθος στη ζωή είναι συγγνωστά και διορθώσιμα, το ψεύδος είναι έγκλημα, όταν μάλιστα φορέσει το επίσημο ένδυμα της πολιτείας και γίνει εργαλείο αποπροσανατολισμού των πολιτών.  

Ετσι σήμερα που γιορτάζεται (!) το ψεύδος ας συνειδητοποιήσουμε πως...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΚΟΥΛΤΟΥΡΙΑΡΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Για ποια ειρήνη μιλάνε;

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

 Για να ζητάς ειρήνη σημαίνει ότι αποδέχεσαι πως υπάρχουν δύο εμπόλεμες πλευρές και ότι καθεμία απ’ αυτές φέρει ευθύνη για τον πόλεμο. 

Οταν εισέβαλε ο Ξέρξης στην Ελλάδα, καμιά ελληνική πόλη, εκτός από όσες παραδόθηκαν, δεν ζητούσε ειρήνη. Πόλεμο ήθελαν να κάνουν για να σώσουν την ελευθερία τους. Και τα κατάφεραν. Αν είχαν επιλέξει την ειρήνη, η ιστορία του κόσμου μας δεν θα ήταν αυτή που είναι.  

Μισό περίπου αιώνα αργότερα, η κατάσταση είχε αλλάξει. Οσο παρατεινόταν ο Πελοποννησιακός Πόλεμος στην Αθήνα, πολλές φωνές πίστευαν πως η ειρήνη είναι η πιο βιώσιμη λύση. Ο Νικίας, ο Αριστοφάνης έβλεπαν στη συνέχιση του πολέμου την καταστροφή της πόλης τους. Οι φόβοι τους αποδείχθηκαν αληθινοί, πιο αληθινοί από την αισιοδοξία του Κλέωνα ή του Αλκιβιάδη, ο οποίος υποσχόταν στους Αθηναίους ότι η Σικελία ήταν η αρχή για την κυριαρχία της Αθήνας στη Μεσόγειο και την κατάκτηση της Περσικής Αυτοκρατορίας. Το πέτυχε ο Μέγας Αλέξανδρος έναν αιώνα αργότερα, αφού είχε υποτάξει την Ελλάδα.  

Οταν Γάλλοι και Γερμανοί σκοτώνονταν στη Σομ για να κερδίσουν μερικά μέτρα γης μπροστά απ’ τα χαρακώματά τους, η ειρήνη ήταν όντως ένα επείγον αίτημα. Αυτό στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.  

Στον Β΄ Πόλεμο, όμως, μπροστά στα τεθωρακισμένα της Βέρμαχτ το αίτημα για ειρήνη σήμαινε την υποταγή στη δικαιοσύνη της Γκεστάπο. Δεν χρειάζεται να δηλώνεις ιστορικός για να κάνεις τη διάκριση. Φτάνει να έχεις κοινή μόρφωση και να μην έχεις χάσει τον κοινό νου.

Υποστηρίζοντας ότι η «ειρήνη» αποτελεί τη λύση για την Ουκρανία ασυνείδητα, ή υποκριτικά, ορίζεις το είδος του πολέμου που διεξάγεται εκεί. Σαν να έχεις δύο εμπόλεμες πλευρές στων οποίων τη διακριτική ευχέρεια είναι η κατάπαυση των εχθροπραξιών.  

Υποκριτικά επίσης, εκτός κι αν είσαι βλαξ, κάνεις ότι δεν βλέπεις τι σημαίνει αυτή η ειρήνη. 

Σημαίνει την αποχώρηση του Ρώσου εισβολέα και τη σωτηρία της ανεξαρτησίας του ουκρανικού έθνους; Ή μήπως σημαίνει την παράδοση των Ουκρανών στο ολοκληρωτικό καθεστώς που θέλει να επιβάλει ο Πούτιν; Η μία «ειρήνη» ανήκει σε άλλον κόσμο απ’ αυτόν που ανήκει η άλλη.

Οι Ρώσοι κατάφεραν να απωθήσουν δύο φορές στη σύγχρονη ιστορία επίδοξους κατακτητές τους.  

Η πρώτη το 1812 με τη Μεγάλη Στρατιά του Ναπολέοντα. Είναι το θέμα του «Πόλεμος και ειρήνη» του Τολστόι.  

Η δεύτερη όταν κατάφεραν να αντιμετωπίσουν τον στρατό του Χίτλερ. Είναι το θέμα του «Ζωή και πεπρωμένο» του Βασίλι Γκρόσμαν.  

Ηταν και οι δύο πατριωτικοί πόλεμοι. 

Η εισβολή στην Ουκρανία είναι κατακτητικός πόλεμος. 

Εξίσου ανήθικος με όσους...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΠΟΥΤΙΝΟΛΑΓΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Εκδήλωση υπέρ μιας εισβολής στην Κύπρο;

 

Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Μια διαδήλωση υπέρ των θαλάμων αερίων στο Ισραήλ θα ήταν ένα πολύ περίεργο θέαμα. Το ίδιο περίεργο θα ήταν μια ομιλία υπέρ της ανεξέλεγκτης χρήσης ναρκωτικών σε γονείς που έχουν χάσει τα παιδιά τους από υπερβολική δόση. Θα ήταν τόσο περίεργο όσο το να εκθειάσεις την αντοχή του σχοινιού στην κηδεία ενός κρεμασμένου ή όσο μια διαδήλωση υπέρ της εισβολής και κατοχής μιας χώρας που θα γινόταν στην Κύπρο.

Δεν ξέρω αν όλα τα υπόλοιπα έχουν συμβεί, αλλά διαδήλωση υπέρ εισβολής και κατοχής στην Κύπρο έγινε. Μερικές εκατοντάδες διαδήλωσαν υπέρ της ρωσικής εισβολής και κατοχής στην Ουκρανία και ειλικρινά λίγα πράγματα μου έχουν φανεί πιο περίεργα και αταίριαστα από αυτό. Μπορεί να φταίει ότι δεν ξέρω σχεδόν τίποτα για την καθημερινότητα στην Κύπρο αλλά το ότι εκεί έγινε μια, έστω και μικρή, τέτοιου είδους συγκέντρωση με κάνει να νιώθω σαν αυτό το gif με τον απορημένο Ομπάμα.

Όταν πόσταρα σχετικά, κάποιοι συμπολίτες έσπευσαν να με ενημερώσουν ότι οι διαδηλωτές ήταν κυρίως Ρώσοι, μιας και οι Ρώσοι μόνιμοι κάτοικοι του νησιού είναι πολλοί. Αμέσως γκούγκλαρα «διαδήλωση υπέρ Ρωσίας» και «pro-russia demonstration» και μετά «pro-russian rally» και συνέχισα, με όσους τρόπους μπορούσα να φανταστώ την αναζήτηση για διαδηλώσεις υπέρ της εισβολής στην Ουκρανία. Εκτός από την Κύπρο, βρήκα ότι τέτοιες διαδηλώσεις έγιναν στη Ρωσία, το Ισραήλ, τη Συρία, την Αυστραλία και τη Σερβία. Δηλαδή, καμία σε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής της Ένωσης αλλά και στο Λονδίνο στο οποίο επίσης ζουν πολλοί Ρώσοι. Και είναι λογικό. Το κλίμα στην (αμυνόμενη στη ρωσική επίθεση) Ευρώπη είναι τέτοιο που όσο να 'ναι δυσκολεύει τη διοργάνωση τέτοιων εκδηλώσεων. 

Οπότε η ερώτηση είναι: γιατί το κλίμα δεν είναι αντίστοιχο στην Κύπρο η οποία όχι μόνο είναι πια μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά, επιπροσθέτως, είναι και θύμα μιας αντίστοιχης εισβολής; Πώς είναι δυνατόν θύματα βιασμού να μη σοκάρονται από μια διαδήλωση υπέρ ενός βιαστή;  

Στην πραγματικότητα θα περίμενε κανείς η υποστήριξη σε οποιοδήποτε εισβολέα να είναι μεγάλο ταμπού για το νησί, αλλά αντιθέτως το ζήτημα φαίνεται να αντιμετωπίζεται με ακατανόητη ανοχή. Λες και η εισβολή και η κατοχή δεν αντιμετωπίζονται ως τόσο φοβερές τραγωδίες.

Αφού θυμίσω ότι δεν κρίνω αλλά απλώς περιγράφω, να επαναλάβω πως έχω μαύρα μεσάνυχτα για την κυπριακή κοινωνία οπότε δυσκολεύομαι να εξηγήσω αυτή την ανοχή, όχι μόνο στη ρωσική εισβολή αλλά στο ίδιο το κόσνεπτ της εισβολής και κατοχής. Δυσκολεύομαι να καταλάβω πώς, από όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η μόνη στην οποία γίνονται τέτοιες διαδηλώσεις είναι η μοναδική που έχει υποφέρει (και υποθέτω υποφέρει ακόμα) από ακριβώς αυτό που κάνει η Ρωσία στην Ουκρανία. Οπότε δεν μπαίνω στον κόπο να το ερμηνεύσω, αλλά περιορίζομαι απλώς να...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙΣΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Το καλό και το κακό

Γράφει η Ελένη Παπαδοπούλου

Διδάκτωρ Διδακτολογίας Γλωσσών και Πολιτισμών του Πανεπιστημίου Paris III – Sorbonne Nouvelle
 

 Στην εποχή μας όλα είναι σχετικά, ακόμη και το φύλο μας, σύμφωνα με τις νέες «επιστήμες».  

Σχετικό είναι, πλέον, και το τι είναι καλό και τι κακό. Οι αξίες πάνω στις οποίες βασίστηκε η ανθρωπότητα για να επιβιώσει και να προοδεύσει μέσα στις χιλιετίες βαφτίστηκαν «στερεότυπα» και πρέπει να αποδομηθούν, μας λένε. Ο βασικός άξονας αξιών, αυτός του καλού και του κακού, πάνω στον οποίο χτίζει μία κοινωνία τον πολιτισμό της και χαράσσει την ιστορία της διαλύεται μέσα στη σχετικότητα.


Ο άξονας πάνω στον οποίο η κάθε κοινωνία κρίνεται ως πολιτισμένη ή βάρβαρη, ως συμβάλλουσα στην ανόρθωση, στην πρόοδο και την ευημερία της ανθρωπότητας ή ως παράγοντας καταστροφής του κόσμου, καταστρέφεται.

Το καλό γίνεται κακό και το κακό καλό μέσα από τα διάφορα αφηγήματα και σλόγκαν, όπως αυτά περί σεβασμού κάποιας διαφορετικότητας. Κι ας εγκληματεί αυτή η διαφορετικότητα κι ας έχει άλλες αξίες που προσβάλλουν τον δικό μας πολιτισμό κι ας ανατινάσσεται μέσα στον κόσμο κι ας παρασιτεί κι ας στρέφεται τελικά εναντίον όσων έχουμε καταφέρει ως άνθρωποι να πετύχουμε τόσα χρόνια. Σεβασμός στο διαφορετικό κι ας είναι κακό.

Από την άλλη πλευρά έχουμε μία επίθεση στο καλό. Σε όποιον υπερασπιστεί τα κεκτημένα, την πατρίδα, τον οίκο του, την οικογένεια, την κοινή λογική. Συγχρόνως τα μέσα υπερπροβάλλουν το ευτελές, το απαίδευτο, το χυδαίο, το θρασύ, το φαντασμένο, το μικροπρεπές και εξαφανίζουν το ενάρετο, το αξιόλογο, το ευπρεπές.

Το καλό και το κακό θεωρήθηκε από τους σύγχρονους Νέρωνες του πολιτισμού κάποιο θρησκευτικό βίτσιο και, αφού η χριστιανική θρησκεία έχει απαξιωθεί εντελώς, απαξιώνεται και ό,τι αυτή πρεσβεύει. Η φιλανθρωπία, η μετάνοια, η ταπεινότητα, η πραότητα, η αυταπάρνηση και η θυσία θεωρούνται μεσαιωνικά passé κατάλοιπα.

Οι «προοδευτικοί» μεταμοντέρνοι φωνασκούντες περί συντηρητισμού που πρέπει να αποδομηθεί δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να μας επιβεβαιώνουν μόνο τον συμπλεγματισμό τους απέναντι σε ό,τι ηθικά και πνευματικά ανώτερό τους δεν μπόρεσαν ποτέ να προσεγγίσουν.

Όλοι αυτοί θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΔΙΚΑΙΩΜΑΤΙΣΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Είμαι straight, είμαι λευκός επομένως ένοχος και εχθρός!

 

Του Δημήτρη Δανίκα


«Πολιτική ορθότητα» (Political Correctness) εκτός ορίων. Όλα έχουν εκτροχιασθεί. Τα πάντα. Θυμηθείτε την εικόνα. Την πρόσφατη εικόνα. Το χαστούκι αλλά και τη φράση που τόλμησε να εκστομίσει ο Will Smith, φυσικά στην τελετή απονομής Οσκαρ. Όταν είπε «My wife» η γυναίκα μου

Ποια γυναίκα «σου»; 

Μα είναι δική μου. Όπως εγώ είμαι ο άντρας της. Ο ένας ανήκει στον άλλον. Η πεμπτουσία της Αγάπης.  

Όχι σου λέει, δεν είναι γυναίκα «σου».  

Τότε;  

Απλώς «γυναίκα».  

Και το παιδί «μου»;  

Ούτε αυτό.  

Μα είναι δικό μου. Μα προέκυψε από τη διασταύρωση με τη γυναίκα μου!

Όχι δεν είναι παιδί «σου».

 Τότε τι είναι; Από πως προέκυψε; Από αέρα κοπανιστό; Από τον πελαργό; 

Όχι, το παιδί είναι αυτόνομο, εσύ απλώς έδωσες το σπέρμα σου και η γυναίκα σου τα ωάριά της. Τίποτε άλλο, μέχρι εδώ

Για να μη πολυλογώ η κατάσταση έχει ως εξής:  

Κάθε Λευκός straight Male (άρρεν) θεωρείται υποψήφιος βιαστής, παιδόφιλος, βασανιστής και ομοφοβικός. 

Κάθε Γυναίκα θεωρείται υποψήφιο θύμα βιασμού και λοιπών σεξουαλικών «παρενοχλήσεων». 

Κάθε ομοφυλόφιλος, κάθε Queer, καθένας με άλλες επιδόσεις, όλοι αυτοί θεωρούνται «είδη» προς προστασία και περίπου με λευκό ποινικό μητρώο

Και όπως πάμε, πράγμα που σε μερικές χώρες έχει γίνει καθεστώς, η ταυτοποίηση του «φύλου» θα εξαρτάται από την προτίμηση ενός εκάστου. Κάθε πολίτης άνω της ηλικίας των 16, άντε 17 ετών, θα καθορίζει τον σεξουαλικό χαρακτήρα της προτιμήσεώς του

Μα το μωρό γεννήθηκε αρσενικό. Δεν το βλέπεις; Στραβωμάρα έχεις; 

Όχι σου λέει. Περίμενε να μεγαλώσει και μετά εκείνο θα αποφασίσει.

Μια εποχή όλα όσα τραγικά, νοσηρά, εφιαλτικά συμβαίνανε έμπαιναν κάτω από το χαλί. Η μεγάλη ανατριχίλα. Η απόλυτη ντροπή. Πλήθος αντρών πλάκωναν στο ξύλο τις γυναίκες τους, έδερναν τα παιδιά τους, βίαζαν, κακοποιούσαν. Φυσικά το κάνουν και επι των ημερών μας

Όλα αυτά σπανίως κατέληγαν στο δικαστήριο και σπανίως ο βασανιστής, ο παιδόφιλος, ο βιαστής βρισκόταν πίσω από τα σίδερα της φυλακής. Τρελό, απαράδεκτο, μεσαιωνικό, αρρωστημένο, ανατριχιαστικό. Να κάνεις εμετό

Σήμερα συμβαίνει το αντίθετο. Από τη μία στην άλλη άκρη. Από την απόλυτη ασυλία και την ολοκληρωτική κυριαρχία του Αντρα-δυνάστη, καταλήξαμε σε μια υφέρπουσα δικτατορία της «διαφορετικότητας»

Ούτε συζήτηση πως κάθε κακοποιητική συμπεριφορά, κάθε πράξη βίας και βιασμού είναι αποτρόπαιη, καταδικαστέα και ποινικά κολάσιμη. Στοιχειώδες. Οι ένοχοι στο μπουντρούμι. Πάει τελείωσε

Ούτε συζήτηση πως κάθε διαφορετικότητα, χρώματος και σεξουαλικών προτιμήσεων, είναι αναφαίρετο ατομικό δικαίωμα του καθενός. Στοιχειώδες και αυτό. Τι να λέμε τώρα; Το Α-Βου-Γου-Δου;

Όμως η υπερβολή, ο εκτροχιασμός, οι απόλυτες συμπεριφορές και η σύγχυση μεταξύ νομιμότητας και ατομικών δικαιωμάτων με την «πολιτική ορθότητα» έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο φρενίτιδας που ενίοτε καταλήγει να μοιάζει με «καθημερινό φασισμό» και μάλιστα πολλές φορές αυτή η φασίζουσα νοοτροπία είναι ενδεδυμένη με μανδύα αριστερό!

Ετσι στην υπερβολή του, «προοδευτικός» είναι κάθε «διαφορετικός». Και «συντηρητικός» ο straight αρσενικός. Η πανδημία παράνοιας η αρχή που ρυθμίζει τη σκέψη, το μυαλό και τη συμπεριφορά εκατομμυρίων πολιτών

Σηκώνω τα χέρια ψηλά, είμαι straight, είμαι Λευκός και επομένως...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΗΦΗΝΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Αίτημα (για διακοπές με τα λεφτά των άλλων) και απάντηση

Του ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ

 Η πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων στην Περιφέρεια Αττικής, η οποία έχει να εργαστεί κάτι χρόνια, από τότε που έγινε συνδικαλίστρια, συνηθισμένη να ζει με τα λεφτά των άλλων, θέλει πάλι τα λεφτά των άλλων, για να στείλει διακοπές τα παιδιά των εργαζόμενων (εντός ή εκτός εισαγωγικών) της Περιφέρειας. 

Απάντησα, με κοινοποίηση σε όλους τους Συμβούλους, τον Πρόεδρο του Συμβουλίου και τον Περιφερειάρχη, ως εξής:

 
"Ο νόμος, τον οποίον επικαλείσθε, αναφέρει ότι οι Περιφέρειες ΔΥΝΑΝΤΑΙ, δεν υποχρεούνται. («23. Οι Περιφέρειες, στο πλαίσιο των δαπανών κοινωνικής αντίληψης που εκτελούν, δύνανται να καλύπτουν από ιδίους πόρους τις δαπάνες συμμετοχής των τέκνων του προσωπικού τους, ηλικίας τεσσάρων (4) έως δεκαέξι (16) ετών, σε παιδικές κατασκηνώσεις, κατά τη θερινή περίοδο έκαστου έτους, και για χρονικό διάστημα έως δύο (2) εβδομάδες.) Σε τέτοιες συνθήκες οικονομικής δυσπραγίας, όταν ο ιδιωτικός τομέας έχει “γονατίσει”, το να ζητάτε να πληρώνουν τις διακοπές των παιδιών σας οι άλλοι, είναι ανήκουστο θράσος. Το αντιλαμβάνομαι βέβαια, καθώς το πελατειακό σύστημα σάς έχει κακομάθει, αφού σας δίνει τη δυνατότητα, ως συνδικαλιστές, να μην εργάζεστε και να σας πληρώνουν οι άλλοι.

Και η Δούρου αλλά και ο Πατούλης, μέχρι τώρα, ικανοποιούν κάθε χρόνο το θρασύ αίτημα. 

Θα...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΛΑΘΡΟΕΠΟΙΚΟΠΛΗΚΤΟΣ ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Μια νοερή άσκηση σχετικά με όσους απαιτούν να αποκαλούμε "Έλληνα" τον ΚΑΘΕ ΑΦΡΟΑΣΙΑΤΗ ΜΠΟΥΚΑΔΟΡΟ που είδε φως και μπούκαρε στο ξέφραγο αμπέλι μας. Σύντομο κλιπάκι

 

Ας κάνουμε μαζί μια νοερή άσκηση σχετικά με όσους απαιτούν να αποκαλούμε "Έλληνα" τον κάθε Αφροασιάτη που ήρθε εδώ. Σύντομο κλιπάκι👇#Ελληνας_γεννιεσαι #Απελασεις_τωρα #Αντικατασταση_Πληθυσμων pic.twitter.com/BovVBmBfKF

— Επίκροτος (@Epicrotus) March 30, 2022

Ελληνόφωνου αφρικανοεποικόπληκτου ξέφραγου αμπελώνα κωμωδία

 

 

 

 

 

Υπαρκτού αριστερο-κουλτουριαρο-ξεφτιλαρόπληκτου ελληνισμού κωμωδία

 

 

 

 

 

 

Ελληνόφωνου μασαιωνικού οχλοκρατούμενου σουργελοκαθαρματόπληκτου κωλοχανείου κωμωδία

 

 

 

 

 

 

1η Απριλίου: Εθνική μέρα ΨΕΥΤΑΡΑΔΩΝ - Πρόγραμμα εορτασμού της εορτής του συντρόφου ΑλέΚση του Μνημονιοσχίστη

 

Το παραθέτει ο Σπύρος Μπλάτσιος

31/3/2022
 

Ώρα 18.30 : Μέγας Πανηγυρικός Πολυαρχιερατικός Εσπερινός μετά αρτοκλασίας στις κατά τόπου Μητροπόλεις χοροσταστούντος του τοπικού Μητροπολίτη και special guests συντρόφους από διάφορες συνιστώσες/συλλογικότητες της ευρύτερης αριστεράς.

 
1/4/2022
 

Ώρα 07.00 : Πανηγυρικός Όρθρος και Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο σε όλους τους ναούς της επικράτειας. 

Ώρα 10.30-10.55 : Προσέλευση επισήμων, προσωπικοτήτων από το χώρο της ευρύτερης αριστεράς. Dress code αυστηρά χωρίς γραβάτα και αν είναι δυνατόν οι παριστάμενοι να έχουν σαθρή οδοντοστοιχεία.
 

Ώρα 11.00 : Επίσημη Δοξολογία στις κατά τόπου Μητροπόλεις , προεξαρχόντων των τοπικών Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών.
 

Ώρα 12:00 : Επίσημη πορεία στην Αμερικάνική πρεσβεία ή στα Αμερικάνικα προξενεία. Σε περιοχές που δεν υπάρχει Αμερικάνικο προξενείο η πορεία θα γίνει στα McDonalds.
 

Ώρα 13:30 : Επίσημη τσιπουροκατάνυξη σε κατά τόπους τσιπουράδικα της επικράτειας. Προαιρετική η...

 

1η Απριλίου: Εθνική μέρα ΨΕΥΤΑΡΑΔΩΝ - Χρόνια πολλά ΑκέΚΣη...

 

"Επίγεια σοφία" - ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΜΑΣ - ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΑΔΕΛΦΙΑ

 

Σαν σήμερα (1/4/ΧΧΧΧ)

 

1792: Η ολλανδή φεμινίστρια Έτα Παλμ, εκφράζει απαιτήσεις για το δικαίωμα της γυναίκας στο διαζύγιο.

1912: Κατά τη διάρκεια του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος που διεξάγεται στο Παναθηναϊκό στάδιο ο Κωνσταντίνος Τσικλητήρας καταρρίπτει το παγκόσμιο ρεκόρ στο μήκος άνευ φοράς, με 3 μέτρα και 47 εκατοστά,

1924: Ο Αδόλφος Χίτλερ καταδικάζεται σε 5 χρόνια φυλάκισης για τη συμμετοχή του στο «Πραξικόπημα της Μπυραρίας». Θα παραμείνει στη φυλακή μόνο για 9 μήνες.

1955: Η ΕΟΚΑ ξεκινάει στην Κύπρο τον ένοπλο αγώνα ενάντια στην αγγλική κυριαρχία.

1957: Ιστορική και αξεπέραστη πρωταπριλιάτικη φάρσα στην Αγγλία . Ο παρουσιαστής ειδήσεων του BBC Ρίτσαρντ Ντίμπλεμπι παρουσιάζει οπτικοποιημένο ρεπορτάζ για την ανοιξιάτική συγκομιδή σπαγγέτι στην Ιταλία και γίνεται πιστευτός.

2018: Πεθαίνει από επιπλοκές που προκάλεσε στον οργανισμό του η γρίπη σε ηλικία μόλις 52 ετών, ο Στέλιος Σκλαβενίτης, ένα από τα τρία αδέρφια που ηγούνται της επιτυχημένης επιχείρησης supermarkets