Του ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ
αλαζονεία (η) 1. έκφραση αίσθησης ανωτερότητας, έπαρση, υπεροψία «ζήσαμε να δούμε πασόκους να καταγγέλλουν άλλα κόμματα για αλαζονεία» 2. αυτό που δυσαρεστεί την αντιπολίτευση «αρκετά πια με την αλαζονεία των δημοσκοπήσεων που δείχνουν την κυβέρνηση πρώτη με διαφορά» 3. κατηγορία που μπορεί να προσαρμοστεί σε οποιαδήποτε ανάγκη «δεν χρειάζεται να υπάρχει κάποιο λάθος από τη στιγμή που μπορούμε να εξαπολύσουμε όποια αλαζονεία θέλουμε»
Η αλαζονεία είναι κομμάτι της ανθρώπινης κατάστασης. Πολύ ενοχλητικό κομμάτι αλλά με συνεχή παρουσία σε κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα. Συνεπώς θα ήταν μάλλον αδύνατον να απουσίαζε από ένα κόμμα που κυβερνά επτά χρόνια και παρ’ όλα αυτά έρχεται πρώτο με μεγάλη διαφορά στις δημοσκοπήσεις.
Και στην πραγματικότητα, για τα πρωτοφανή δεδομένα της κυριαρχίας της, η κυβερνητική αλαζονεία είναι μάλλον μικρότερη του αναμενόμενου (πράγμα που βέβαια δεν κάνει λιγότερο εκνευριστικό το κάθε κρούσμα). Αντίθετα με την τεράστια αγωνία του ΠΑΣΟΚ να καταγγέλλει ως «αλαζονικά» τα πάντα, ακόμα και όσα μιμούνται πασοκικές συμπεριφορές.
Γιατί είναι άλλο να βλέπεις την αλαζονεία στο «ή εμείς ή κανείς» του Τζοκόντου κι άλλο το να την καταγγέλλεις έχοντας λίγες μέρες πριν πει …
«Η χώρα έχει δύο επιλογές: ή θα είναι πρώτο κόμμα η ΝΔ ή θα είναι πρώτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ» όπως με σιγουριά ξεστόμισε, πριν από τον Τζοκόντο, ο σύντροφος Τσουκαλάς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου