Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ
Eχει δίκιο ο άνθρωπος. Τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το ζήτημα της ηθικής, έχει δίκιο και απορώ γιατί του την έχουν πέσει όλοι.
Ποια ήταν η επίμαχη δήλωση του προέδρου Στέφανου Κασσελάκη που ξεσήκωσε τη θύελλα των αντιδράσεων;
Οτι η κυβέρνηση «συγκαλύπτει υπουργούς που σκοτώνουν παιδιά». (Προσοχή στον πληθυντικό! Οχι απλώς έναν υπουργό, αλλά πολλούς ή, εν πάση περιπτώσει, περισσότερους…)
Θα συμφωνήσω ότι πρόκειται για ισχυρισμό αισχρό και χυδαίο, που υπερβαίνει και αυτά τα όρια στα οποία μας είχε συνηθίσει ο Μέντωρ του στην πολιτική, Παύλος Πολάκης.
Ομως τι είχε πει πριν από την επίμαχη δήλωσή του ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, στην ίδια συνομιλία του με πολίτη, από την οποία μάς προέκυψαν «υπουργοί που σκοτώνουν παιδιά»;
Είχε πει ότι, εδώ στην Ελλάδα, «υστερούμε στην ηθική στην πολιτική». Ε, λοιπόν, απέδειξε αμέσως με το δικό του παράδειγμα το αληθές του λόγου του, εκστομίζοντας τη χυδαιότητα που δεν υπάρχει λόγος να επαναλάβω και δεύτερη φορά.
Συνεπώς, πού είναι το μεμπτόν;
Εγώ, αντιθέτως, βλέπω έναν νεαρό που προσπαθεί να γίνει πολιτικός, ο οποίος όμως έχει το θάρρος να διατυπώνει έναν τολμηρό ισχυρισμό για την πολιτική ζωή και να τον αποδεικνύει πάραυτα με το παράδειγμά του! Σου λέει ότι δεν υπάρχει ηθική και στην επόμενη πρόταση σου το αποδεικνύει κιόλας.
Το έτερο αξιοσημείωτο στην Κασσελάκειο επικαιρότητα της περασμένης εβδομάδας ήταν η αποκάλυψη ότι ο πατέρας του οφείλει στο κράτος κάπου 11 εκατομμύρια (με τις προσαυξήσεις), για φοροδιαφυγή, και επί μία εικοσαετία προσπαθεί να μην τα πληρώσει, αγωνιζόμενος διά της δικαστικής οδού.
Γιατί πρέπει να μας ενδιαφέρει αυτή η υπόθεση;
Γιατί, μετά από αυτό…
καταλαβαίνουμε τι έκανε τον Στέφανο σοσιαλιστή…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου