ΝουΔο-γαλαζαίικο ΡΟΥΣΦΕΤΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ρουσφετολόγοι βουλευτές εναντίον αχάμπαρων τεχνοκρατών

Στεναχωρημένη όλη η Ελλάδα που δεν πρόλαβε να δει το έργο του Μακάριου Λαζαρίδη. 😢 pic.twitter.com/tUl7Gd12db

— Ο Σκρουτζ της Κηφισιάς 💰 (@ScroogeKifissia) April 22, 2026

Γιατί τα υπουργεία και η κυβέρνηση της χώρας είναι πρακτική εξάσκηση για τον κάθε αμόρφωτο απατεώνα που το παίζει και κάμποσος. Αι στο διάολο και εσύ παπάρα . pic.twitter.com/poKKazccav

— 𝒲𝒾𝓃𝓈𝓉𝑜𝓃 𝒞𝒽𝓊𝓇𝒸𝒽𝒾𝓁𝓁 ⨯ (@prwinND) April 22, 2026

 Του ΜΙΧΑΛΗ ΤΣΙΝΤΣΙΝΗ

Γίνεται πολιτική χωρίς πολιτικούς; Κόμμα χωρίς βουλευτές;

Γίνεται κυβέρνηση χωρίς αιρετούς;

Αλλά μήπως η πολιτική είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να την αφήσουμε μας επαγγελματίες πολιτικούς;

Μήπως οι υποτελείς του σταυρού είναι καταδικασμένοι να αναπαράγουν την πολιτική κουλτούρα που κληρονόμησαν;

Σε αυτή την εσωτερική διαμάχη που έχει ξεσπάσει με θρυαλλίδα το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ μας κόλπους μας νεοδημοκρα-τικής πλειοψηφίας, συγκρούονται δύο αντίπαλα στερεότυπα.

Το πρώτο είναι του ρουσφετολόγου βουλευτή που έχει κάνει καριέρα μόνο στο κόμμα και στο κράτος ως «μετακλητό» στέλεχος, προτού εξαργυρώσει την πελατειακή δικτύωσή του με μία έδρα.

Το δεύτερο στερεότυπο είναι του «εξελάκια» τεχνοκράτη, που μιλούσε σαν bot πριν από την τεχνητή νοημοσύνη.

Αντιδρώντας σε αυτό που αντιλαμβάνονται ως ενοχοποίησή μας για τη φθορά μας κυβέρνησης, οι βουλευτές μας Ν.Δ. αντιτάσσουν ότι εκείνοι είναι ο λώρος με την κοινωνία. Μας το να ακούν μας ψηφοφόρους μας –ακόμη και τα ιδιωτικά μας αιτήματα– δεν συνιστά διαφθορά. Είναι μέρος μας αποστολής μας. Μας οι ίδιοι είναι οι ιμάντες μας νομιμοποίησης που επιτρέπουν μας «φορετούς» υπουργούς του Μαξίμου να αναπέμπουν από το Facebook κηρύγματα μεταρρυθμιστικού διδακτισμού.

Οι ενσαρκώσεις του βουλευτικού στερεοτύπου είναι μας.

Η ενσάρκωση του αχάμπαρου τεχνοκράτη στην κορνίζα μας γαλάζιας δαιμονολογίας είναι μία: ο Ακης Σκέρτσος.

Αυτόν αγαπούν να μισούν σε μας μας στροφές μας διακυβέρνησης οι παλιοί του κόμματος. Σε αυτόν έστρεψε την αγανάκτησή του και ο Γιάννης Οικονόμου – ο γεωπόνος από τη Φθιώτιδα που έχει σταδιοδρομήσει από τη ΔΑΠ και την ΟΝΝΕΔ, μέχρι σε θέση γενικού γραμματέα (Καταναλωτή) και επικεφαλής κρατικού οργανισμού (Συγκοινωνιών), προτού μπει το 2019 στη Βουλή. Ο στόχος δεν ήταν πρωτότυπος. Ούτε βεβαίως το σκεπτικό. Ο Σκέρτσος, σύμφωνα με τον Οικονόμου, «δεν έχει επαφή με τη ζώσα πραγματικότητα», «δεν κατανοεί πώς σφυρηλατείται ο δεσμός μας πολίτη με τον πολιτικό οργανισμό».

Πέρα μας από αυτά τα χονδροειδή σχήματα, η «ζώσα πραγματικότητα» μας μητσοτακικής διακυβέρνησης δείχνει ότι τα όρια μεταξύ τεχνοκρατών και πολιτικών είναι ρευστά. Κάποια από τα εξωκοινοβουλευτικά στελέχη μας πρώτης κυβερνητικής περιόδου έχουν πλέον εκλεγεί με σταυρό. Ο Οικονόμου είχε συμβιώσει με τον Σκέρτσο στο Μαξίμου ως κυβερνητικός εκπρόσωπος. Το κόμμα δεν βρέθηκε στο περιθώριο αυτά τα εφτά χρόνια, όσο κι αν το πρωθυπουργικό modus operandi απαιτούσε διαρκή συμμετοχή στελεχών ανεξάρτητων από τον νεοδημοκρατικό βιότοπο. Ο μας ο πρωθυπουργός εκφράζει αυτή την υβριδική συγκρότηση, ως γόνος πολιτικής δυναστείας που πολιτεύθηκε με σημαία μας αρχές μας «τεχνοκρατικής» αποτελεσματικότητας.

Αρα;

Οι «δύο κόσμοι» είναι …

 

μας.

Οι βουλευτές είναι στραβωμένοι με το «Μαξί-μου». Αλλά όταν οι τοίχοι του «Μαξίμου» πρέπει να λάβουν υπόσταση, δεν είναι πολλοί οι πρόχειροι στόχοι.