Συντηρητικός είναι εκείνος που δεν θέλει να αλλάζουν τα πράγματα πιο γρήγορα απ’ ό,τι μπορεί να αλλάξει ο ίδιος. Αν ο παλιός ορισμός είναι σωστός, τότε η εκλογική βάση του Μητσοτάκη δεν περιμένει από εκείνον θαύματα. Δεν περιμένει επαναστάσεις.
Θα περιμένει, όμως, στο τέλος της τετραετίας να έχει εφαρμόσει το νομοσχέδιο που η κυβέρνηση ψήφισε πρώτο: Την άρση του ασύλου ανομίας στα πανεπιστήμια.
Στην αρχή φάνηκε ότι το ταμπού έσπασε. Ψηφίστηκαν στη συνέχεια κι άλλοι νόμοι – όπως εκείνος που προβλέπει τη σύσταση πανεπιστημιακής αστυνομίας. Αλλά φέτος, που άνοιξαν ξανά τα ΑΕΙ μετά την καραντίνα, τα κρούσματα υποτροπής στην προηγούμενη κατάσταση είναι πυκνά. Ολο και κάποιος δέρνεται. Ολο και κάποιος περιτοιχίζεται. Ολο και πιο εμφατικά η παλιά ρουτίνα κατακτά το μερίδιό της από τη αβέβαιη μεταρρύθμιση.
Οι συντηρητικοί δεν περίμεναν ότι θα έμπαινες στους πανεπιστημιακούς χώρους όπως μπαίνεις σε υποκατάστημα τράπεζας. Αλλά από μια ατζέντα που η ίδια η κυβέρνηση υπερφόρτωσε με συμβολικό βάρος, θα περίμεναν τουλάχιστον...
μια λελογισμένη απομπαχαλοποίηση.
Μάλλον θα την περιμένουν για πολύ ακόμη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου