Αν εισαι ενα ανεπαγγελτο κοπρόσκυλο που ο πατερας σου έχει κληροδοτηδει 40 ακίνητα, και καμια 10ρια εκατομμύρια ευρώ στην τράπεζα, αν δεν εχεις ποτέ βαλει ενα (1) ενσημο,πλην Βουλής και Ευρωβουλής, τοτε σου φαίνεται λογικό να τάζεις 4ημερη εργασία με 50% αύξηση αποδοχών!! pic.twitter.com/DlQpfdFJ2U
— test tester (@hellasspecial) April 29, 2026
Συζήτηση για 4ημερη εργασία, ανοίγει ο γιδοβοσκός.
— Ελεύθερος Πολιορκημένος 🇬🇷 (@AleaJactaEst101) April 30, 2026
Να δω πότε θα ανοίξει συζήτηση, για την απαγόρευση του εκλέγεσθαι σε άεργους κ αστράτευτους.
Γράφει ο Αλέξανδρος Σκούρας
Το ΠΑΣΟΚ προτείνει τετραήμερη εργασία, 32 ή 35 ώρες την εβδομάδα, με πλήρεις αποδοχές.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης, το παρουσιάζει ως άλμα αξιοπρέπειας, παραγωγικότητας και κοινωνικής προόδου. Θέτει μάλιστα στόχο να ανέβει η παραγωγικότητα της εργασίας από το 56% του ευρωπαϊκού μέσου όρου στο 75% στις αρχές της επόμενης δεκαετίας.
Ωραία λόγια. Μόνο που η οικονομία δεν πληρώνει μισθούς με προθέσεις. Τους πληρώνει με παραγωγή.
Το πρόβλημα δεν είναι η επιθυμία για περισσότερο ελεύθερο χρόνο. Κάθε ελεύθερος άνθρωπος τον θέλει.
Το πρόβλημα είναι η πολιτική αυταπάτη ότι το κράτος μπορεί να μειώσει τον χρόνο εργασίας, να κρατήσει αμετάβλητους τους μισθούς και να διατάξει την παραγωγικότητα να ακολουθήσει.
Αυτό δεν είναι μεταρρύθμιση. Είναι λογιστική μαγεία με ξένα χρήματα.
Η Ελλάδα δεν βρίσκεται στη θέση της Ολλανδίας, της Δανίας ή της Ιρλανδίας. Η έκθεση του Ελληνικού Συμβουλίου Παραγωγικότητας του ΚΕΠΕ για το 2025 δείχνει ότι το 2024 το ελληνικό ΑΕΠ ανά εργαζόμενο έμενε περίπου στο 52% του μέσου όρου της Ευρωζώνης και στο 57% του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δηλαδή εργαζόμαστε πολύ, αλλά παράγουμε λίγο ανά μονάδα εργασίας. Αυτό ακριβώς είναι το κεντρικό πρόβλημα. Δεν το λύνεις κάνοντας την εργασία σπανιότερη με πολιτική απόφαση. Το βαθαίνεις.
Μια επιχείρηση που σήμερα δυσκολεύεται να επενδύσει σε μηχανήματα, λογισμικό, εκπαίδευση και εξαγωγές θα βρεθεί αύριο με υψηλότερο κόστος ανά ώρα παραγωγής. Θα προσλάβει λιγότερους. Θα αυξήσει τιμές. Θα καθυστερήσει επενδύσεις. Θα περάσει το κόστος στον καταναλωτή ή θα το πληρώσει ο εργαζόμενος με χαμηλότερες μελλοντικές αυξήσεις. Δεν υπάρχει δωρεάν μεσημεριανό. Ο Φρίντμαν το είπε για την Αμερική. Ισχύει και για τα Βαλκάνια.
Το τετραήμερο μπορεί να δουλέψει εκεί όπου το επιτρέπει η αγορά. Σε εταιρείες υψηλής τεχνολογίας, σε ώριμες ομάδες, σε κλάδους με ισχυρή κεφαλαιακή ένταση, σε επιχειρήσεις που το δοκιμάζουν επειδή βλέπουν κέρδος. Εκεί δεν χρειάζεται υπουργική υπόδειξη. Το συμφέρον του εργοδότη και του εργαζομένου αρκεί. Όταν όμως το κράτος μοιράζει κίνητρα για να επιβάλει ένα μοντέλο πριν το σηκώσει η παραγωγικότητα, μετατρέπει την εξαίρεση σε επιδοτούμενο δόγμα.
Η παραγωγικότητα δεν ανεβαίνει επειδή τη γράφει κάποιος σε ανάρτηση. Ανεβαίνει με λιγότερη γραφειοκρατία, ταχύτερη δικαιοσύνη, φθηνότερη ενέργεια, καλύτερα πανεπιστήμια, ανταγωνισμό, επενδύσεις, σταθερούς φόρους και επιχειρήσεις που μεγαλώνουν. Το ΚΕΠΕ, ως Εθνικό Συμβούλιο Παραγωγικότητας, μετρά ακριβώς τέτοιους παράγοντες: παραγωγικότητα, ανταγωνιστικότητα, αγορές εργασίας, νέες τεχνολογίες, επενδύσεις και μεταρρυθμίσεις.
Η αριστερή σοσιαλδημοκρατία αγαπά να μιλά για την εργασία σαν να τη σώζει από την αγορά.
Στην πραγματικότητα τη σώζει η αγορά όταν δημιουργεί καλύτερες δουλειές, υψηλότερους μισθούς και περισσότερες επιλογές. Το κράτος μπορεί να προστατεύσει δικαιώματα. Δεν μπορεί να καταργήσει την αριθμητική.
Η Ελλάδα χρειάζεται περισσότερη παραγωγικότητα πριν αγοράσει περισσότερο ελεύθερο χρόνο. Αν κάνουμε το αντίθετο…
θα γίνουμε λιγότερο παραγωγικοί, λιγότερο ανταγωνιστικοί και τελικά φτωχότεροι.
Και τότε το τετραήμερο δεν θα είναι κατάκτηση. Θα είναι ακόμη μία ελληνική αυταπάτη που πληρώθηκε με χαμηλότερους μισθούς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου