Φάτε ΕΕ, με τον Τούρκο τραμπούκο να παίζει πρώτη μούρη στην…. Ασφάλεια της Ευρώπης!!!!
— ΒΟΣΚΟΣ 🇬🇷 (@Arkadios_Voskos) March 2, 2025
Γιατί ως γνωστόν η Γαλοπούλα ανήκει στην Ευρώπη και ούτε έχει εισβάλει σε ευρωπαϊκή χώρα , ούτε απειλή τα ευρωπαϊκά σύνορα, έτσι;;; pic.twitter.com/qFj3qgElr1
Πόσες φορές θα συνεδριάσουν ακόμη για να συμφωνήσουν ότι, προκειμένου να αποφασίσουν, θα ξανασυνεδριάσουν;
Πού κρύβεται η Ευρώπη σήμερα, που τη χρειαζόμαστε περισσότερο παρά ποτέ;
Ο Τραμπ συνομιλεί με τον Πούτιν, παρακάμπτοντας όχι μόνο την Ουκρανία αλλά και την Ευρώπη, που μεσολαβεί ανάμεσα στον Ατλαντικό Ωκεανό και στα Ουράλια. Αυτήν που οραματιζόταν ως Μεγάλη Ευρώπη ο στρατηγός Ντε Γκωλ σε άλλους καιρούς.
Και ας πούμε ότι αποφασίζουν να καλέσουν την Ευρώπη στο «τραπέζι των διαπραγματεύσεων». Ποιον θα πάρουν τηλέφωνο, όπως αναρωτιόταν ο Κίσινγκερ;
Την κ. Φον ντερ Λάιεν;
Ας ελπίσουμε ότι, σε αντίθεση με τον Ερντογάν, θα της δώσουν μια καρέκλα να καθίσει.
Ή μήπως θα εμφανισθούν και οι «27», σαν τις οικογένειες των Ρομά όταν δικάζεται κάποιο μέλος της ευαίσθητης κοινωνικής ομάδας.
Ε, ναι, η Ευρώπη παρεμβαίνει στο παγκόσμιο σκηνικό σαν ευαίσθητη κοινωνική ομάδα. Μια πολιτική ένωση με ειδικές ανάγκες.
Μία ημέρα μετά το «εγκώμιο» που της έπλεξε ο κ. Βανς, πλειοδότησε ο Ντμίτρι Πεσκόφ: «Αν θέλει η Ουκρανία να ενταχθεί στην Ε.Ε. ας το κάνει. Δεν μας ενδιαφέρει. Αρκεί να μην ενταχθεί στο ΝΑΤΟ». Ο εστί μεθερμηνευόμενον η Ευρώπη δεν έχει καμία σημασία.
Ποια είναι η φωνή της και τι μας λέει αυτή η φωνή της;
Μπορεί να βοηθήσει την Ουκρανία τώρα που την εγκαταλείπουν οι ΗΠΑ;
Αμφίβολο έως απίθανο.
Υπάρχει η αλαζονεία των ΗΠΑ και της Ρωσίας. Καμία αντίρρηση. Πλην όμως, όπως είπε και ο μεγάλος Γάλλος χρονογράφος της πολιτείας του Λουδοβίκου 14ου, Σεν Σιμόν, η Ιστορία δεν είναι θετική επιστήμη.
Δεν υπάρχουν νόμοι που ορίζουν με ακρίβεια ότι αν υπάρχουν αυτά τα συγκεκριμένα αίτια θα οδηγήσουν στο ίδιο αιτιατό.
Ενίοτε, και όχι σπάνια, όπως έγραψε και ο δικός μας Θουκυδίδης, πάντα υπάρχει η πιθανότητα παρέμβασης του παρά τω λόγω.
Οταν εισέβαλε η Ρωσία στην Ουκρανία, ποιος περίμενε πως ο πόλεμος θα κρατήσει τρία χρόνια;
Και τώρα που οι ΗΠΑ ετοιμάζονται να αποσυρθούν επεξεργαζόμενες μια εκεχειρία –ή «συνθήκη» κατ’ ευφημισμόν– ποιος περιμένει ότι, παρ’ όλα όσα διακηρύσσουν, χρειάζονται την Ευρώπη για να την εφαρμόσουν;
Η Ευρώπη μπορεί να μην έχει τη δυνατότητα να βοηθήσει την Ουκρανία στη συνέχιση του πολέμου, όμως έχει τη δυνατότητα…
να αναλάβει τον ρόλο της ειρηνευτικής δύναμης.
Από τη στιγμή που ο Τραμπ δεν ενδιαφέρεται για τη συνέχεια παρά μόνο για την είσπραξη του χρέους που οφείλει η Ουκρανία στις ΗΠΑ για την υποστήριξη που της παρείχαν.
Ως ειρηνευτική δύναμη, η Ευρώπη είναι πολύ πιο αξιόπιστη από τους καταπονημένους κυανόκρανους του ΟΗΕ. Αρκεί η Ευρώπη να συνειδητοποιήσει τις δυνατότητές της και να αποκτήσει πολιτική ηγεσία.
Κρίνοντας από την Ιστορία, τον ρόλο αυτό δεν μπορεί να αναλάβει η Γερμανία.
Θα μπορούσε η Γαλλία, πριν μας απογοητεύσει ο Μακρόν.
Θα μπορούσε και η Αγγλία, η οποία, αν και είναι εκτός E.E., παραμένει μεγάλη ευρωπαϊκή δύναμη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου