"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟΨΩΝΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Από τους φοίνικες στα πλατάνια

 

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ


Αγαπητέ αναγνώστη, Για να σου αναπτύξω τις σκέψεις μου για το «Προσεχώς πλατάνια» του δημάρχου μας –Μεγάλος Περίπατος της Πανεπιστημίου– θα πρέπει να συμφωνήσουμε σε μια αρχή. Οτι ο εξωτερικός χώρος οφείλει να χαίρει ισάξιας σημασίας και σεβασμού με το σπίτι μας.  

Ξεκινάμε λοιπόν:  

Ας πούμε ότι η πολυκατοικία και το σπίτι σας, λόγω παλαιότητας, τραγικών κακοτεχνιών και δεινής οικονομικής κατάστασής σας, βρίσκεται σε κακά χάλια. Δεν είναι μόνο ότι το πάτωμα χάσκει σε σημεία, αλλά και τα υδραυλικά, τα ηλεκτρικά, οι τοίχοι ξερνάνε υγρασίες κ.λπ. Μόνο το σαλόνι, κάπως το κρατάτε με νύχια και δόντια, τα υπόλοιπα δωμάτια, χάος. Τα παιδιά σας –παιδιά, τι να κάνεις;– σας προτρέπουν κατά διαστήματα να αλλάξετε χρώμα στον καναπέ, εσείς πάντα απαντάτε «Τι χρώμα, μωρέ; Εδώ στάζουν σταλακτίτες από το ταβάνι!». Κάποια στιγμή χτυπάει και μια αρρώστια, μια πανδημία, που ρουφάει από τον οικογενειακό προγραμματισμό τις οικονομίες σας και πνίγεστε στην ανασφάλεια λόγω σωρείας ανατροπών. Ωστόσο, εκείνη ακριβώς τη στιγμή εισβάλλει στο σαλόνι σας ο διαχειριστής με συνεργείο ανθρώπων. Και αρχίζει να βάφει το πάτωμά σας με έντονα χρώματα  

«Βρε! Τι κάνεις εκεί;» διαμαρτύρεστε εσείς. 

«Ασ’ το. Εχω κάτι στο μυαλό μου» απαντάει μελιστάλακτα.  

«Πας καλά; Ποιος θα πληρώσει αυτές τις χαζομάρες;» επιμένετε εσείς.  

«Ησύχασε» λέει με χαμόγελο «Θα πειραματιστούμε. Θα δεις. Θα το βρούμε παρέα. Να είσαι ανοιχτόμυαλη. Θα σου βάλω και φοίνικες».

 Όσο και να αναζητάτε λογική, δεν σας ακούει. 

«Θα δεις» όλο σας υπόσχεται. «Ετσι γίνεται και στην Αμερική, βρε κουτό». Ξέρει αυτός, επιμένει. Παρδαλί το πάτωμα. Εντονα χρώματα, μπογιές, ξεπέτα. Τρελά πράγματα. Και κάτι φοίνικες και κάτι παγκάκια καταμεσής, γεμίζει όλη την πολυκατοικία. Και σας στέλνει τον λογαριασμό.  

Εχετε πλέον μπει βαθιά στο παράλογο: «Μα δεν ζήτησα τέτοια πράγματα εγώ! Είχα ένα σωρό θέματα να λυθούν! Δείτε… Δείτε το δικό μου διαμέρισμα, δείτε τη δραματική κατάσταση της πολυκατοικίας μας. Τι γελοία πράγματα είναι αυτά; Βοήθεια!» διαμαρτύρεστε.  

Ποιος να σας ακούσει; 

Τα χρήματα αφαιρούνται από τον λογαριασμό σας με το «έτσι θέλω». Δεν βγάζετε «κιχ» επ’ αυτού. Μέρα με τη μέρα τα χρώματα ξεβάφουν, όλα όσα σας έχει ακουμπήσει δεν βγάζουν νόημα, αλλά τα έχει αφήσει και εσείς προσαρμόζετε τη ζωή σας. Αγανακτείτε τζούφια. Ξεχνάτε τι βλέπετε, ενώ το βλέπετε. Παραμερίζετε στον φοίνικα, παραμερίζετε στο παγκάκι. Γενικώς παραμερίζετε, κατά διαστήματα σιχτιρίζετε, άσ’ τα να πάνε. Αλλά… 

Αλλά!.. Δεν περνάει παρά ελάχιστος χρόνος και ξαναχτυπάει την πόρτα σας ο διαχειριστής. Φοράει πλέον στολή σαν εργασίας και είναι με επιτελείο ανθρώπων. 

«Δεν φαντάζομαι!» λέτε εσείς, ενώ δεν ξέρετε και πώς να το αντιμετωπίσετε.  

«Κάνε στην άκρη» σου χαμογελάει. «Κρατάω μελέτη. Η εκπόνηση της μελέτης για τη νέα μορφή της οικίας σας προέκυψε από μακροχρόνια εργασία και συνεργίες με διακεκριμένους ειδικούς. Η πρόταση εγκρίθηκε ομόφωνα και απέσπασε επαίνους από τη συνήθως επιφυλακτική επιστημονική κοινότητα» (σας ορκίζομαι, τέτοια λέει). 

«Και τα προηγούμενα; Τα χρήματά μου που κατασπαταλήθηκαν για τα δικά σου δήθεν πειράματα;» ψελλίζετε. 

«Δεν μπορώ να ακούω μιζέριες! Δεν καταλαβαίνεις! Είσαι και αχάριστη. Αυτή τη φορά οι φοίνικες θα γίνουν πλατάνια και θα σου στρώσω μέχρι και μάρμαρα. Ολα αλλάζουν!».  

Αγαπημένοι μου αναγνώστες. Δεν μπορεί! Πιθανολογώ ότι συμμετέχουμε σε ένα πείραμα. 

Δεν μου κάνει τίποτα εντύπωση αναφορικά με τον δήμαρχό μας. Μπορώ να τον «διαβάσω», όπως κι εσείς, χωρίς να χρειάζεται να πούμε τίποτα. 

Δεν μου κάνει εντύπωση ότι δεν έχουμε αναδείξει έναν διεθνή αγώνα «Πεζοδρόμιο trophy» για να έρχονται από όλο τον κόσμο να διαγωνίζονται στη δεξιοτεχνία τού να κυκλοφορήσει ένας άνθρωπος μιας ηλικίας ή ένας γονιός με ένα παιδικό καροτσάκι στην Αθήνα (πλην της Πανεπιστημίου). 

Δεν θα μου κάνει καμία εντύπωση αν ο κ. Μπακογιάννης, όπως τώρα αφαιρεί τους φοίνικες και ό,τι προ ελαχίστου χρόνου κατασκεύασε για να στραφεί στα πλατάνια και στα μάρμαρα, ακολούθως ξηλώσει τα πλατάνια, για να στραφεί σε γιαπωνέζικο κήπο ώστε και να στοχαζόμαστε περιπατούντες την Πανεπιστημίου. 

 Δεν μου κάνει εντύπωση η άκρα του τάφου σιωπή από την όποια αντιπολίτευση (υπάρχει;).  

Τίποτα δεν μου κάνει πια εντύπωση, παρά μόνο ένα! 

ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟΨΩΝΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η Αθήνα του πεζοδρομίου!

 


Από τη ΖΩΖΩ ΛΙΔΩΡΙΚΗ

Πριν από λίγα χρόνια, κάποιοι άλλοι δήμαρχοι της όμορφης και απάνθρωπης πόλης μας, όταν είχαν ξένους επίσημους επισκέπτες στο Δημαρχείο, τους χάριζαν το Χρυσό Κλειδί της Πόλης. Και τότε, σατιρίζοντας ή μη, ο Τύπος έγραφε: «Με τόσα χρυσά κλειδιά, η Αθήνα θα γίνει χρυσή ιερόδουλη!». 

Κι έπειτα ήρθαν οι τελευταίες εκλογές, στη συνέχεια η πανδημία, και η Αθήνα σήμερα βγήκε στο πεζοδρόμιο!.. Εχετε προσπαθήσει να περπατήσετε στα πεζοδρόμιά της;  

Ολα κατειλημμένα με τραπεζάκια των καφέ, των μπαρ, των εστιατορίων, των μικρομάγαζων και μεγαλομάγαζων. Και όπου δεν υπάρχουν τραπεζάκια, τα πεζοδρόμια με τρύπες, με λακκούβες, με παγίδες, είναι έτοιμα να σε στείλουν κατευθείαν στο ΚΑΤ. 

Πριν από λίγες ημέρες, σε μια διαδικτυακή εκδήλωση, άκουσα τον δήμαρχό μας, ο οποίος κατ’ αρχάς δήλωσε ότι δεν είναι δήμαρχος της Αθήνας, αλλά των Αθηναίων, συνομιλώντας με δημοσιογράφο του ΣΚΑΪ για τα δημαρχιακά οράματά του, να λέει: «Θα φύγουν οι φοίνικες και θα μπουν πλατάνια».  

Πού; 

Στο Σύνταγμα και στην Πανεπιστημίου. «Τα δέντρα είχαν χρόνια να κουρευτούν και τώρα μπαίνει μια τάξη!».  

Οχι, κύριε Δήμαρχε. Τα δέντρα κάθε χρόνο κλαδεύονταν την κατάλληλη εποχή. Τα δύο τελευταία χρόνια έμειναν ακλάδευτα και εμποδίζουν τους πεζούς να περπατήσουν στα πεζοδρόμια. Μια βόλτα εάν κάνετε, όχι σε μακρινές περιοχές της Αθήνας, αλλά στην Ηρώδου Αττικού, στη λεωφ. Βασιλέως Κωνσταντίνου, θα αντικρίσετε του λόγου το αληθές.  

Κύριε δήμαρχε των Αθηναίων, ερωτευτείτε την Αθήνα. Ερωτευτείτε την με πάθος! Ισως έτσι μόνο θα μπορέσετε να τη βοηθήσετε. Μόνο ο έρωτας για τον σύντροφο, τον εραστή, το παιδί, το επάγγελμα, την πόλη όπου ζούμε μπορεί να βοηθήσει να τη σώσουμε. 

Η Αθήνα θέλει σωτήρα! Θέλει δήμαρχο με πολιτικά κότσια, που δεν θα δειλιάσει να της αλλάξει τα κληρονομικά αμαρτήματα που τη βαραίνουν

Η όμορφη πόλη μας είναι μια βρώμικη πόλη! Δεν τη σώζουν τα πλατάνια, οι φοίνικες και οι Μεγάλοι Περίπατοι.  

Καθημερινό καθάρισμα πρώτα από όλα θέλει η πόλη. Νερό και χλωρίνη. Να φύγουν οι μυρωδιές ζώων και ανθρώπων από τις γωνιές και τους τοίχους της.  

Μια πόλη όπου τα 2/3 των κατοίκων της δεν είναι γέννημα-θρέμμα Αθηναίοι είναι φυσικό να μην αγαπιέται από αυτούς. Δείξτε τους τον τρόπο να την αγαπήσουν και να τη φροντίζουν. Δώστε αναπνοή στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, όχι με περιπάτους και πλατάνια, αλλά με απαγόρευση όλων των ΙΧ! Ναι, έχει κόστος… πολιτικό! Θα βάλει όμως τη σφραγίδα σας με πολιτικό πολιτισμό! Είναι μικρό το ιστορικό κέντρο της πόλης. Ας μην το δολοφονούμε.  

Και τέλος, αν θέλετε Μεγάλους Περιπάτους, φτιάξτε τους στις μεγάλες λεωφόρους που πάνε προς τη θάλασσα… Συγγρού… Πειραιώς… «ΣΤΡΙΨΤΕ» την Πόλη να βλέπει προς τη θάλασσα! Κάντε το όπως η Βαρκελώνη! Στην ανακοίνωση του Δήμου Αθηναίων αναφέρετε ότι: «Οι μεγάλες παρεμβάσεις δοκιμάζονται πιλοτικά και στη συνέχεια ακολουθούν οι μόνιμες…». Ναι, αλλά οι μεγάλες και γενναίες παρεμβάσεις στη σημερινή εποχή σχεδιάζονται πιλοτικά στους υπολογιστές! Προσομοιώσεις και τεχνητή νοημοσύνη θα σας δείξουν εάν πρέπει να προχωρήσετε στις μόνιμες επεμβάσεις. Ετσι, θα έχετε εικόνες του μέλλοντος της πόλης χωρίς κόστος οικονομικό και ψυχοφθόρο της ζωής των κατοίκων της.  

Αλλιώς...

 

ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟΨΩΝΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η αισθητική Κώστα Μπακογιάννη

 

Οι αισθήσεις λένε αλήθειες. Η επίδοση του δημάρχου με το «βαρύ» όνομα είναι ακριβώς αυτή που βλέπουμε, ακούμε, οσφριζόμαστε

    Από τον Παναγιώτη Λιάκο

Γεγονότα σαν το μπαστάκωμα του καρακιτσάτου αγάλματος της Μαρίας Κάλλας στην οδό Διονυσίου Αρεοπαγίτου -οδός που «περικυκλώνει» την Ακρόπολη και θα έπρεπε να είναι προσεγμένη έως το τελευταίο της χιλιοστό- δεν είναι δυσάρεστα. Θα μπορούσε κάποιος να τα χαρακτηρίσει ακόμα και θετικά, αφού μια γερή δόση ωμής πραγματικότητας πάντα μας βοηθά να δούμε την αλήθεια – και η αλήθεια απελευθερώνει. «Και γνώσεσθε την αλήθειαν, και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς» λέει ο Χριστός (Κατά Ιωάννην 8:32).

Ο Κώστας Μπακογιάννης ως πολιτικό ον είναι ακριβώς ό,τι βλέπουμε στο άγαλμα της Μαρίας Κάλλας: Μια κατασκευή, που απέχει από το πολιτικό πρότυπο, το οποίο μπορεί να ωφελήσει τους πολίτες όσο απέχει το μπακιρένιο, απαστράπτον, υπερμέγεθες σουβενίρ που έβαλαν στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου από την αληθινή εικόνα της Μαρίας Κάλλας.

Μάλιστα, ο Κώστας Μπακογιάννης, προσπαθώντας να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα σε τηλεοπτική εκπομπή (την παρουσιάζουν οι Ι. Χασαπόπουλος και Α. Βούλγαρη), όταν του είπαν ότι το άγαλμα δεν μοιάζει με την Κάλλας, απάντησε το μνημειώδες: «Όλοι διαφορετικά ρούχα φοράμε, όλοι σε διαφορετικά σπίτια μένουμε».

Η απάντηση Μπακογιάννη θυμίζει την απίθανη εξίσωση, η οποία πάντοτε αναφέρεται σαν ανέκδοτο, που παραπέμπει στην παραβίαση της λογικής διά της λογικοφάνειας: «Ο αστυνομικός είναι όργανο, το μπουζούκι είναι όργανο, άρα ο αστυνομικός είναι μπουζούκι».

Ε, όχι, κ. Μπακογιάννη. Η ασχήμια και το καρακιτσαριό δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από μια σαχλή και λίαν ανόητη επίκληση της… διαφορετικότητας. Αν ίσχυε το οικτρό σόφισμα που ξεφουρνίσατε, τότε όλα εξίσου ωραία είναι και εξίσου σημαντικά. Και ένα παράπηγμα στο Ζεφύρι είναι εφάμιλλο του Παρθενώνα και ένα σκυλάδικο ισάξιο με το Ρέκβιεμ του Μότσαρτ και κάποιος αξιοθρήνητος γόνος «βαριού» ονόματος που τα θαλασσώνει έρχεται ίσα κι όμοια με τον Περικλή.

Και κάτι για το τέλος: Το χειρότερο όλων θα είναι...

 

ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟΨΩΝΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Τα παιδία παίζει και στο κέντρο επικρατεί κυκλοφοριακό χάος - Ενας επιπόλαιος δήμαρχος παίζει με τα νεύρα των Αθηναίων

 

Ειλικρινά, δεν ξέρω αν πρέπει να γελάσουμε ή να κλάψουμε. Τις προάλλες, μια ιστοσελίδα από αυτές που ειδικεύονται στο επιδοτούμενο λιβάνισμα της οικογένειας Μητσοτάκη διαφήμιζε τη χαλύβδινη βούληση του ανιψιού-δημάρχου «να βάλει επιτέλους τάξη» στην Αθήνα. Λες και ανέλαβε χθες. Ή σαν να έκανε… πρόβες μέχρι σήμερα ο φουκαράς. Ζέσταμα μέχρι να αρχίσει η κυρίως παράσταση.

Μια άλλη ιστοσελίδα της ίδιας ακριβώς συνομοταξίας διερωτάτο «τις πταίει» για το αφόρητο κυκλοφοριακό που βιώνουμε τις τελευταίες ημέρες στην πρωτεύουσα. 

Μήπως φταίει η υπερβολική ευμάρεια, που κάνει τον κόσμο να αγοράζει μετά μανίας αυτοκίνητα; 

Μήπως φταίει η καταπιεσμένη επιθυμία των Αθηναίων για βόλτες στο κέντρο, μετά τη μακρά περίοδο εγκλεισμού; 

Μήπως φταίνε οι… καταραμένοι οι ανεμβολίαστοι, που δεν μπαίνουν στα λεωφορεία και στο μετρό; 

Μήπως φταίει ο… Μιμίκος ο γιατρός;  

«Τις πταίει;» αναρωτιόταν η καημένη η ιστοσελίδα, χωρίς να της πηγαίνει το μυαλό ότι μπορεί να φταίει και ένας αλαφροΐσκιωτος που αποφάσισε να κάνει άνω κάτω την Αθήνα «για να βάλει τάξη». Να κάνει «έργα ανάπλασης» για να ξηλώσει τα προηγούμενα δικά του, πάνω στην αφετηρία της φθινοπωρινής κυκλοφοριακής αιχμής. Την ώρα που οι περιορισμοί από την πανδημία αίρονται, οι Αθηναίοι επιστρέφουν στις δουλειές τους και είναι βέβαιο ότι η κίνηση θα αυξηθεί κατακόρυφα.

Ο ίδιος αλαφροΐσκιωτος και νεραϊδοπαρμένος, πλην όμως εκλεγμένος, δήμαρχος εδώ και δυόμισι χρόνια ήταν αυτός που έστησε τον Μεγάλο Περίπατο, κάνοντας τους οδηγούς να του αναπέμπουν καντήλια και τους γεωπόνους να τραβούν τα μαλλιά τους με τα υπερμεγέθη φυτά που έβαλε σε μεταλλικές ζαρντινιέρες-βραστήρες, εν μέσω καύσωνα. Τα δέντρα ξεράθηκαν, τα έφαγε και η κάμπια και αποφάσισε να αλλάξει ρότα. Τα σκέπασε, «τσάτρα πάτρα» μέσα στο καλοκαίρι και έσπευσε τώρα να διαμηνύσει: «Καιρός να μπει μια τάξη»! Ξανασκάβοντας τα ίδια τετράγωνα στο κέντρο, αλλά με στόχο ένα άλλο, λιγότερο εξωτικό ντεκόρ. «Δεν πέτυχε η μετατροπή σε Μαϊάμι με τους τσουρουπιασμένους φοίνικες, θα κάνουμε την πόλη κάτι άλλο – κάτι μεταξύ Ρώμης και Καρπενησίου. Με λευκά μάρμαρα και πλατάνια…» Έτσι είπε ο νεραϊδοπαρμένος.

Η μισή, λοιπόν, εξήγηση για το αφόρητο κυκλοφοριακό είναι ότι ο δήμαρχος «βάζει τάξη» στην αταξία που ο ίδιος δημιούργησε. Και, ως γνωστόν, άμα μπλοκάρει το κέντρο, μπλοκάρουν και όλες οι αρτηρίες που οδηγούν σε αυτό.

Μια άλλη εξήγηση είναι ότι, παρά τις εξαγγελίες πως «θα τους βάλουμε να περπατάνε στα πεζοδρόμια», λίγες εκατοντάδες διαδηλωτές στην Πανεπιστημίου εξακολουθούν να κλείνουν την κυκλοφορία. Αμα είναι τίποτα ταλαίπωροι συνταξιούχοι, μπορεί και να τους προγκήξουν τα ΜΑΤ. Έτσι και είναι μαντράχαλοι του Περισσού με στειλιάρια, αποκλείεται.

Μια τρίτη, επίσης, εξήγηση είναι ότι...

 

ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟΨΩΝΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Περιμένοντας το βουλεβάρτο


Γράφει ο Στέντωρ

Είχε συμβεί και στον πρώτο Μεγάλο Περίπατο. Και τότε το μεγάλο πείραμα του Δήμου είχε συνδυαστεί με έναν μεγάλο περίπλου του δημάρχου στα media. Οι Αθηναίοι –βλέπε και όμηροι της μποτιλιαρισμένης Πανεπιστημίου στην πρώτη φάση του πειράματος–έπρεπε να πεισθούν, ώστε να ξεπεράσουν την αναμενόμενη αλλεργία στις αλλαγές. 

Τώρα ο δήμαρχος εξηγεί ότι τα πλατάνια ήδη ευδοκιμούν (όντως) σε πολλά σημεία της Αθήνας –στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου αλλά και στην Πανεπιστημίου. Και ότι σε αυτά επενδύουμε προκειμένου να «δημιουργήσουμε αίσθηση βουλεβάρτου»  

Μακάρι να δημιουργηθεί γρήγορα αυτή η αίσθηση, για να εκτοπίσει την ψευδαίσθηση Μέσης Ανατολής που δημιούργησαν οι ψωραλέοι φοίνικες της πειραματικής ζαρντινιέρας. 

Οσο για την καμπάνια; 

Ηταν και...

 

ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟΨΩΝΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ο δήμαρχος - σούργελο συνεχίζει να γράφει ιστορία!

 


Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΛΙΑΚΟΥ

Ο Κώστας Μπακογιάννης συνεχίζει να γράφει ιστορία. Το πρόσφατο κατόρθωμά του ίσως να ξεπερνά όλα τα υπόλοιπα στον κλαυσίγελο που προκαλεί.

Η δημαρχάρα τοποθέτησε στην οδό Διονυσίου Αρεοπαγίτου ένα… κορίτσι του Τζέιμς Μποντ. Το άγαλμα της Μαρίας Κάλλας, που κοτσαρίστηκε από τον Μπακογιάννη στην οδό Διονυσίου Αρεοπαγίτου, είναι σχεδόν ολόιδιο με ένα κορίτσι του Μποντ από την ταινία «Χρυσοδάκτυλος», στην οποία πρωταγωνίστησε ο αξέχαστος Σον Κόνερι.


 

Για την ακρίβεια, δεν είναι και τόσο «ίδιο» το άγαλμα με το κορίτσι του Μποντ. Η ηθοποιός είναι πανέμορφη. Το άγαλμα θυμίζει κάτι ανάμεσα σε κάμπια και μεσόκοπη κυρία που έκανε μακροβούτι σε χρυσομπογιά.

Αν δεν έχετε δει την ταινία «Χρυσοδάκτυλος», καλό είναι να τη δείτε και να απολαύσετε την εξαιρετική Σίρλεϊ Ιτον να ενσαρκώνει υποδειγματικά τον ρόλο της Τζιλ Μάστερσον, της κοπέλας που θανατώθηκε κατ’ εντολήν του «Χρυσοδάκτυλου» με έναν πολύ ξεχωριστό τρόπο: Την έβαψαν χρυσή και πέθανε από δερματική ασφυξία!

Κι ο Κώστας Μπακογιάννης βρίσκεται στον δρόμο του 007. Τα ολοστρόγγυλα κουλούρια (τα μηδενικά, δηλαδή) τα έχει ήδη κατακτήσει. Η δημαρχία του είναι ένα ξεκάθαρο, αλλά ακριβοπληρωμένο τίποτα (βλέπε «Μεγάλο Περίπατο») με μπόλικο καθόλου.

Οπότε, ο κληρονόμος του ονόματος, που τον οδήγησε στον δημαρχιακό θώκο, έχει δύο (και βάλε) μηδενικά καβατζωμένα. Ενα εφταράκι να πάρει κάπου και θα γίνει ομότιμος του Τζέιμς Μποντ, με άδεια να σκοτώνει, όπως λένε και στην ταινία.

Με τη διαφορά ότι...

 

ΕΘΝΙΚΑ ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ ΟΡΘΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Όμιλος «Μηνυθέντων υπό Παναγιώτη Δημητρά»


Toυ ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ

Δεν είµαι μέλος της ΕΣΗΕΑ, οπότε δεν κινδυνεύω με διαγραφή, όπως ο φίλος Αρης Πορτοσάλτε, επειδή δεν συμμετείχε σε απεργία που κήρυξε η ΑΔΕΔΥ.  

Το επαγγελματικό μου κύρος, χωρίς να είναι τίποτε σπουδαίο, δεν εξαρτάται ούτε από την ΑΔΕΔΥ, ούτε καν από τη ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ ή τη λατρεμένη ΟΛΜΕ. Ομως, μη νομίζετε ότι αισθάνομαι μειονεκτικά. Ανήκω σε όμιλο ο οποίος διαθέτει επίλεκτα μέλη της κοινωνικής και πολιτικής μας ζωής, όπως ο κ. Ανδριανόπουλος, ο κ. Γεωργιάδης, ο κ. Τσιάρας, η κ. Κεραμέως, πλήθος εισαγγελέων και οι φίλες Σώτη Τριανταφύλλου, Λώρη Κέζα και πολλοί ακόμη. Είναι ο όμιλος «Μηνυθέντων υπό Παναγιώτη Δημητρά».  

Στις τελευταίες αρχαιρεσίες εκλέξαμε πρόεδρο τον διευθυντή της μηνιαίας επιθεώρησης Athens Review of Books, κ. Μανόλη Βασιλάκη, ως πολλαπλώς μηνυθέντα

Στις επόμενες θα διεκδικήσω εγώ την προεδρία, αφού σήμερα έχω στο ενεργητικό μου δύο τουλάχιστον μηνύσεις. Η κατηγορία επί ισλαμοφοβία που μου είχε αποδώσει βρήκε τη θέση της στο αρχείο. Πριν όμως βρει τη θέση της εκεί, απασχόλησε το τμήμα ρατσιστικής βίας της ΓΑΔΑ, δύο τουλάχιστον εισαγγελείς, δύο μάρτυρες, τον Παναγιώτη Πικραμμένο και τον Απόστολο Δοξιάδη, και τον αγαπητό δικηγόρο Γιώργο Βουκελάτο. Δεν είναι και λίγο να ξέρεις ότι τόσοι άνθρωποι που εκτιμάς ασχολούνται με τις υποθέσεις σου.

Τον κ. Δημητρά δεν τον έχω γνωρίσει προσωπικώς. Και για να είμαι ειλικρινής, δεν θα το επιθυμούσα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν εκτιμώ τις προσπάθειες που κάνει για να με φροντίσει. Στη νέα του μήνυση, για την οποία καλούμαι να απολογηθώ ως «ύποπτος» με κατηγορεί ότι τον συκοφάντησα. Είναι μία από τις εκατοντάδες που έχει καταθέσει.  

Πόσες από αυτές δικαιώθηκαν; 

Ποιος ξέρει. Ομως αξιοποιήθηκαν. Καταθέτεις μήνυση κατά της υπουργού Παιδείας για διακρίσεις σε σχολείο όπου φοιτούν τσιγγάνοι. Η μήνυση καταλήγει στο αρχείο. Oμως εσύ έχεις φροντίσει να ενημερώσεις διεθνείς οργανισμούς, δυσφημίζοντας την ελληνική πολιτεία και προβάλλοντας εαυτόν ως υπερασπιστή των δικαιωμάτων τους. Μην ξεχνάμε ότι ο κύριος έχει αποκαλέσει τη Ν.Δ. ναζιστικό κόμμα. 

Στην περίπτωσή μου τα πράγματα είναι πιο απλά. Είμαι μάρτυρας υπεράσπισης του Μανόλη Βασιλάκη στην αντιδικία του με τον εν λόγω κύριο. Τι καλύτερο γι’ αυτόν από το να εμφανιστώ στο δικαστήριο με μια μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση εις βάρος μου;

Στον Oμιλο, πάντως, περνάμε ωραία. Διαβάζουμε τους Τάιμς, πίνουμε τσάι ή ουίσκι και βάζουμε διάφορα στοιχήματα. Oχι τίποτε σπουδαία όπως αυτό του Φιλέας Φογκ στο αριστούργημα «Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες» του Βερν. 

Είμαστε απλοί άνθρωποι. 

Στοιχηματίζουμε...

 

Εθνικών σουργελοψωναράδων κωμωδία

 






 
 
 

17/10/ΧΧΧΧ: Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας


 


Σαν σήμερα (17/10/ΧΧΧΧ)


1864: Ψηφίζεται το νέο Σύνταγμα της Ελλάδας, που καθιερώνει το πολίτευμα της Βασιλευομένης Δημοκρατίας.

1933: Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν φτάνει στην Αμερική ως πολιτικός πρόσφυγας από τη ναζιστική Γερμανία.

1937: Τα τρίδυμα ανιψάκια του Ντόναλντ Ντακ -Χιούι, Λιούι, Ντιούι- εμφανίζονται για πρώτη φορά σε κόμικς.

1941: Οι Γερμανοί κατακτητές εκτελούν 250 κατοίκους των Άνω και Κάτω Κερδυλίων Σερρών, σε αντίποινα για τον φόνο ενός γερμανού στρατιώτη.

1957: Ο γάλλος συγγραφέας Αλμπέρ Καμί  κερδίζει το Νόμπελ Λογοτεχνίας.

1973: Ο ΟΠΕΚ επιβάλει εμπάργκο εναντίον των ΗΠΑ και των χωρών εκείνων που παρείχαν στρατιωτική βοήθεια στο Ισραήλ κατά τη διάρκεια του πολέμου του Γιομ Κιπούρ. (Πετρελαϊκή Κρίση του 1973)

1849: Πεθαίνει ο Φρεντερίκ Σοπέν, γαλλοπολωνός συνθέτης και πιανίστας.

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Ο μακελάρης της διπλανής πόρτας μπορεί να μένει στη γειτονιά σου!

Γράφει ο Θάνος Τζήμερος

Αυτός είναι Espen Andersen Braathen, που σκότωσε 5 ανθρώπους (4 γυναίκες και έναν άνδρα) και τραυμάτισε άλλους 3.

 
Δανός πολίτης, με πατέρα Δανό και μάνα Νορβηγίδα, έζησε στο Κόνγκσμπεργκ σχεδόν όλη του τη ζωή. Ασπάσθηκε το Ισλάμ και έγινε στρατιώτης του Αλλάχ. 

Τον Δεκέμβριο του 2017, ανέβασε βίντεο στο διαδίκτυο, με το οποίο επιβεβαίωνε ότι είναι μουσουλμάνος και χαρακτήρισε τον εαυτό του ως “αγγελιοφόρο” που μεταφέρει μια “προειδοποίηση”, προσθέτοντας ότι “ήρθε η ώρα”. Η αστυνομία τον παρακολουθούσε λόγω των ριζοσπαστικών απόψεών του αλλά και διότι είχε απειλήσει πως θα σκοτώσει τους γονείς του.

Προφανώς έχει διαταραγμένο ψυχισμό. Πόσοι, όμως τέτοιοι υπάρχουν; Πόσοι Ευρωπαίοι έχουν μεταστραφεί στο Ισλάμ;  

Δεν παρατίθενται πουθενά επίσημα στοιχεία, αλλά το φαινόμενο περιγράφεται ως συνεχώς διογκούμενο.  

Πόσοι από αυτούς θα διοχετεύσουν το μίσος, που για διαφόρους λόγους αισθάνονται για τους άλλους ανθρώπους, σε εγκληματικές ενέργειες με το προκάλυμμα της θεϊκής εντολής; Ξέρεις τι είναι, ενώ μεγάλωσες σε μια κοινωνία που απαξιώνει ηθικά και τιμωρεί ποινικά τέτοιες συμπεριφορές, ξαφνικά να μάθεις ότι υπάρχει ένας θεός που ευλογεί τους φόνους και τους βιασμούς, αρκεί τα θύματα να είναι «άπιστοι»; 

 Κι όμως, αυτό το δόγμα διδάσκεται, σαν να μην τρέχει τίποτε, στο ιεροδιδασκαλείο της διπλανής πόρτας!

Ενδιαφέρθηκε κανείς να μάθει πόσα τέτοια ισλαμικά κατηχητικά λειτουργούν στην Ευρώπη;  

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου 100 σχολεία προσφέρουν επίσημα μόνο ισλαμική εκπαίδευση, τα ισλαμικά κατηχητικά (madrassas) είναι περίπου 2000.

Στην Ελλάδα πόσα είναι; 

Ενδιαφέρθηκε ποτέ το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων να τα εντοπίσει; 

Να πληροφορηθεί τι διδάσκονται τα παιδιά των μεταναστών εκεί; 

Να δει πόσοι Έλληνες φωνάζουν Αλλαχού Ακμπάρ και πόσες Ελληνίδες κυκλοφορούν με μαντίλα; 

Έλεγξε κανένας το προπαγανδιστικό προσηλυτιστικό υλικό του Ισλάμ στο διαδίκτυο, όπου η «κουλτούρα» των σφαγών και των βιασμών παρουσιάζεται ως θρησκεία αγάπης και αλληλεγγύης; 

Μέτρησε τα παράνομα τζαμιά της χώρας, τα οποία φυσικά δεν έκλεισαν μετά τα εγκαίνια του Ισλαμικού Κέντρου του Βοτανικού;

Είναι εξοργιστική η εθελοτυφλία της Δύσης. 

Το φωνάζω από το 2011: το Ισλάμ δεν είναι μόνο θρησκεία. Είναι ένα πολιτικό, κοινωνικό, νομικό και στρατιωτικό σύστημα που, με το πρόσχημα της θρησκείας, προβάλλει ένα πρότυπο «ζωής του πιστού» απολύτως ασύμβατο με τις αρχές και τις αξίες του δυτικού κόσμου. 

Οι εκκοσμικευμένοι Έλληνες μουσουλμάνοι της Κω, της Ρόδου και σε ένα ποσοστό της Θράκης είναι μειονότητα στον ισλαμικό κόσμο, και θεωρούνται και αυτοί άπιστοι από τους φανατικούς που κυριαρχούν σε όλες της ισλαμικές κοινότητες της Ευρώπης. Η Ευρώπη ήδη βρίσκεται σε έναν μεταμοντέρνο πόλεμο με το φανατικό Ισλάμ, το μόνο πραγματικό Ισλάμ

. Ο εχθρός είναι εντός των τειχών: μετανάστες ή ευρωπαίοι πολίτες που επιχορηγούνται από τον δυτικό πολιτισμό για να τον καταλύσουν.

Αν συνεχίσουμε να κρύβουμε το πρόβλημα κάτω από το χαλί, αν συνεχίσουμε την πολιτική του «ανοίξαμε και σας περιμένουμε», αν διστάζουμε να πάρουμε τώρα τα σκληρά αλλά αναγκαία μέτρα απαλλαγής των χωρών μας από αυτό το καρκίνωμα, η Ευρώπη θα μετατραπεί σε Ισλαμικό Χαλιφάτο με δημοκρατικές διαδικασίες σε μερικές δεκαετίες, απλώς και μόνο λόγω της πληθυσμιακής έκρηξης των μουσουλμάνων σε συνδυασμό με την υπογεννητικότητα των Ευρωπαίων. Μέχρι τότε, η ζωή μας θα κυλάει στον φόβο και την αγωνία για το αν θα είμαστε εμείς ή τα παιδιά μας τα επόμενα θύματα ενός «αγγελιαφόρου του Προφήτη» που έχει κάτι σημαντικό να μας πει: με εκρηκτικά, με οπλοπολυβόλα, με μαχαίρια ή με τόξα και βέλη.

Μην κάνεις το λάθος να σκεφτείς «σε μένα θα συμβεί αυτό»;  

Έτσι σκεφτόντουσαν και οι χιλιάδες πλέον νεκροί της ισλαμικής τρομοκρατίας στην Ευρώπη πριν ο στρατιώτης του Αλλάχ αναλάβει δράση δίπλα τους. 

Έτσι σκεφτόντουσαν και...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Τι καταλάβαμε;

Ελένη Παπαδοπούλου

 Από Διονυσία Αντύπα   

"Η δίκη για τις δολοφονικές επιθέσεις στη Γαλλία, το Νοέμβριο του 15, είναι σε εξέλιξη και θα διαρκέσει πάνω από χρόνο. 

Ως μάρτυρες εξετάζονται εκείνοι που επέζησαν την φριχτή εκείνη νύχτα, ανάμεσά τους και πολλοί ανάπηροι πλέον για όλη τους τη ζωή. Πάνω από 600 σε καιρό ειρήνης!

Διάβασα τη μαρτυρία μιας κοπέλας. Σ᾽εκείνο το τραπέζι στο βάθος του εξωτερικού χώρου του καφέ ᾽'Belle Equipe'' που 10᾽ πριν την επίθεση δοκίμασα να το προσεγγίσω για να καθίσω και μετάνιωσα γιατί ήταν πολύ στριμωχτά, εκεί κάθησε το κορίτσι με ένα αγόρι στο πρώτο τους ραντεβού. Τον είδε να πεθαίνει δίπλα της από τις σφαίρες του καλάσνικοφ που μας πάγωσε το αίμα. Ένιωθε άβολα, είχε πολύ κόσμο και ήταν πολύ ᾽᾽στριμωχτά᾽᾽᾽ είπε στην κατάθεση της, αλλά το αγόρι επέμενε να καθίσουν εκεί....λίγα λεπτά πριν την επίθεση με τους 20 νεαρούς νεκρούς, μόνο σ᾽αυτό το καφέ.

 Οι προτροπές του μίσους εναντίον των Γάλλων ᾽᾽άπἰστων και διεστραμμένων᾽᾽, με την ομπρέλα της πίστης του ισλάμ, είχε αρχίσει πολύ πριν. Τα ᾽᾽σφάξτε τους᾽᾽ ᾽᾽πνίξτε τους᾽᾽ δεν σταμάτησαν ποτέ ως σήμερα. Έτσι αποκεφάλισαν τον δάσκαλο, έτσι απειλείται η ζωή εκατοντάδων καθημερινά.

Ο Αμπντεσλάμ είναι ανάμεσα στους κατηγορούμενους, ο μόνος από τους μουσουλμάνους τζιχαντιστές εκείνης της νύχτας που επέζησε (όλοι άτομα της διπλανής πόρτας). Προκλητικός, δήλωσε ότι δεν ζητά συγνώμη, αντίθετα έκανε ότι έπρεπε σαν στρατιώτης του ισλάμ. Ως ήρωα τον έκρυβε η μουσουλμανική κοινότητα των Βρυξελλών επί 8 μήνες μετά το μακελειό.

Προκαλεί αγανάκτηση. Όμως, μάθαμε κάτι, ότι τα άτομα που εκστομίζουν τέτοιο μίσος, που μπαίνουν σε διαδικασία μάχης και πογκρόμ έχουν περάσει στην άλλη διάσταση. Η συγνώμη προϋποθέτει συναίσθηση. Όταν κάποιοι ξεστομίζουν᾽᾽τσακίστε τους φασίστες σε κάθε γειτονία᾽᾽ ή ᾽᾽θα σας πνίξουμε στην κούνια᾽᾽ και μάλιστα εναντίον μελών της ίδιας τους κοινωνίας, οι ίδιοι κάτω από την ομπρέλα του φανατισμού νιώθουν εν δικαίω. Όπου ᾽᾽φασίστας μπορεί να είναι όποιος τους κατεβάσει ο ζηλωτισμός τους.

Ο εικονιζόμενος είναι ο Τζαβεντ Ασλαμ πρόεδρος των πακιστανών Ελλάδας, καταδικασμένος για διακίνηση, ενώ εις βάρος του έχει εκδοθεί ένταλμα σύλληψης από την ιντερπολ. Απολαμβάνει πλήρους ασυλίας, του έχουν δοθεί έγγραφα νομιμοποίησης, κάθε τρεις και λίγο κλείνει το κέντρο με διαδηλώσεις των ομοεθνών του, ως ηγέτης βγάζει πύρινους λόγους εκτοξεύοντας απειλές εναντίων των Ελλήνων, κατά τη γνώμη του, ᾽᾽φασιστών᾽᾽ και ᾽᾽ναζιστών᾽᾽, έτσι κατά την κρίση του!. Αλωνίζει υπό την προστασία και του κράτους αλλά και των υπολοίπων ταγμάτων με τα ρόπαλα.

Αν σκεφτούμε με όρους του παρόντος χρόνου και όχι του προηγούμενου αιώνα, έπειτα από τόσες επιθέσεις και τα φρικτά επακόλουθα τους στις ζωές τόσων ανθρώπων, τι καταλάβαμε;

Με ποιο εργαλείο αντιμετωπίζεται αυτό το νέο καρκίνωμα με προβιά πότε του θύματος και πότε του αντιφασίστα;  

Με υπομονή; 

Με ωραία λόγια περί ᾽᾽σεβασμού᾽᾽ που κανείς πλέον δεν πιστεύει;  

Και τι να σεβαστούμε, τις απαιτήσεις ατόμων που...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Με τον Θάνο Τζήμερο για την εκπαίδευση και την οικονομία

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΝουΔοΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Η Αστυνομία στα πανεπιστήμια

 

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Τρεις τύποι τον αναγνώρισαν καθώς έφευγε από το πανεπιστήμιο, τον σταμάτησαν και τον πλάκωσαν στο ξύλο.  

Το παράπτωμά του ήταν ότι είχε εκφρασθεί υπέρ της πανεπιστημιακής Αστυνομίας.  

Τι το ήθελε κι αυτός; Αφού τα πανεπιστήμια έχουν Αστυνομία, η οποία του απέδειξε τη δύναμή της με το ξύλο που του έριξε! 

Μυστικοί αυτής της Αστυνομίας ήσαν οι τύποι που έδειραν τον φοιτητή. Τι χρειάζονται λοιπόν την πανεπιστημιακή; Φτάνει αυτή που υπάρχει.

Αρκεί, βέβαια, να βελτιώσει κι αυτή τις μεθόδους της. Διότι – το λέω με όλον τον σεβασμό στο έργο που προσφέρουν τα στελέχη της και στους κινδύνους που διατρέχουν καθημερινά από κάτι παλιόπαιδα σαν τον φοιτητή του χθεσινού περιστατικού – δεν γίνεται να είναι λιγότερο βίαιοι οι αστυνομικοί όταν εφαρμόζουν τον νόμο; Μόνο με το ξύλο, θέλω να πω, μπορούν να επιβάλλουν τον νόμο; (Τον δικό τους νόμο, βεβαίως…) Πώς θα πλησιάσουν την κοινωνία μόνο με την ωμή βία; Πώς θα αγκαλιάσουν οι φοιτητές τον θεσμό του αστυνομικού του αμφιθεάτρου;

Ας προσπαθήσουν να εφαρμόσουν ηπιότερες κατασταλτικές μεθόδους, όπως λ.χ. η κράτηση. Να μη δέρνουν, δηλαδή, τον παραβάτη επί τόπου κατά τη σύλληψη, αλλά να έχουν έναν χώρο κρατητηρίου (με όλα τα στοιχειώδη, εννοείται: λεκάνη τουαλέτας, νιπτήρα, κρεβάτι εκστρατείας – στρώμα δεν χρειάζεται) και να τον παραχώνουν εκεί μέσα, για όσο κρίνεται απαραίτητο. Μιλώ, βέβαια, για λογικά πράγματα. Ας πούμε, ο συλληφθείς να κρατείται για μερικές ώρες – τέσσερις πέντε, έξι, εξαρτάται από τη βαρύτητα του αδικήματος. Για εξαιρετικές περιπτώσεις, όπως του παλιόπαιδου που θέλει την πανεπιστημιακή Αστυνομία, να διανυκτερεύει στο κρατητήριο. Αλλά όχι ξύλο με την πρώτη αφορμή! Αν το ξανακάνει, ας τον κάνουν τούμπανο.

Απλό είναι αυτό που προτείνω, απλούστατο. Μόνο η θέληση χρειάζεται για να πραγματοποιηθεί. Δικά τους είναι τα πανεπιστήμια, ό,τι θέλουν κάνουν εκεί μέσα, δεν θα είναι πρόβλημα να εξασφαλισθούν οι κατάλληλοι χώροι για κρατητήρια. Οι πρυτανείες θα είναι συνεργάσιμες στο αίτημά τους, είμαι βέβαιος, διότι είναι απολύτως λογικό και συμβάλλει οπωσδήποτε στην άνοδο του επιπέδου της πανεπιστημιακής ζωής…

Να το διασκεδάσω προσπαθώ, περιγράφοντας μια αντεστραμμένη πραγματικότητα, στην οποία οι τραμπούκοι της Αριστεράς είναι ο νόμος, ενώ η ελευθερία της γνώμης διώκεται. 

Ετσι όμως είναι η πραγματικότητα στα πανεπιστήμια: αντεστραμμένη. Στον θεσμό, που υποτίθεται ότι περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο συμβολίζει την ελευθερία της σκέψης, επιβάλλει τον νόμο της μια «Αστυνομία» της γνώμης. Δεν μπορώ να φαντασθώ πώς θα ήταν δυνατόν να αλλάξει αυτή η κατάσταση χωρίς σύγκρουση. 

Και επειδή δεν μπορώ να το φαντασθώ...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΗΦΗΝΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Οι πολίτες θέλουν να αξιολογούνται οι ιερές αγελάδες που λέγονται Δημόσιοι Υπάλληλοι

www.facebook.com/a.veroutis,
www.twitter.com/agissilaos, 
agissilaos@gmail.com


Με ισόποσες φορολογικές απαιτήσεις από το ελληνικό κράτος σήμερα με εκείνες του 2008, όταν το σημερινό ΑΕΠ είναι €160 δισ. ενώ το 2008 ήταν περί τα €240 δισ., σημαίνει ότι ο Έλληνας φορολογούμενος πληρώνει μετά από 12 χρόνια κρίσης 50% παραπάνω φορολογία σήμερα από εκείνη που πλήρωνε το 2008.

Ταυτόχρονα, το κόστος του κρατικού μηχανισμού παραμένει σχεδόν αμετάβλητο παρά το γεγονός ότι ο αριθμός των δημοσίων υπαλλήλων υποτίθεται ότι έχει μειωθεί από το 1.000.000 στις 700.000, και κατ’ επέκταση το μέσο κόστος ανά δημόσιο υπάλληλο έχει αυξηθεί αναλόγως.

Υπό αυτά τα δεδομένα, το κράτος κοστίζει στον Έλληνα φορολογούμενο μιάμιση φορά τις ημέρες εργασίας που του κόστιζε το 2008, ενώ ελάχιστες βελτιώσεις στη γραφειοκρατία και τη διαφθορά προέρχονται κυρίως από την ηλεκτρονικοποίηση της γραφειοκρατίας και την αποδιαμεσολάβηση των πρώην εφοριών με την έλευση της ΑΑΔΕ ελέω τρόικας.

Το να λέμε βασισμένοι σε υποθετικές μελέτες ότι η φοροδιαφυγή στη χώρα μας είναι 30% το 2021, όταν με την ηλεκτρονική τιμολόγηση, με την φορολόγηση από το πρώτο ευρώ για όλους τους αυτοαπασχολούμενους και τις εταιρείες, με την τιμή της βενζίνης να είναι 70% φόροι αλλά χωρίς να έχει συλληφθεί ούτε ένα κύκλωμα λαθρεμπορίας καυσίμων ή πλαστών τιμολογίων, με τα τεκμήρια σε αυτοκίνητα 15 ετών και σε σπίτια των 75 τετραγωνικών, με ΕΝΦΙΑ και τέλος επιτηδεύματος (ακόμα και με ζημιογόνες χρήσεις, με 4.000.000 ΑΦΜ μαυρισμένα στον Τειρεσία από τράπεζες, δημόσιο και ταμεία, με ποιος-ξέρει-πόσους τραπεζικούς λογαριασμούς μπλοκαρισμένους, με 300.000 σπίτια πολλά εκ των οποίων πρώτες κατοικίες να αναμένουν τη σειρά τους για πλειστηριασμούς, με €250 δισ. μη εξυπηρετούμενο ιδιωτικό χρέος προς τράπεζες, δημόσιο και προσφάτως (της μόδας) Fund εξωτερικού με έδρες σε Ιταλίες και Ιρλανδίες και Σουηδίες με κρυφά μετοχολόγια, με τις έννοιες της κεφαλαιουχικής εταιρείας καταργημένες στη χώρα-μπανανία μας αφού ο διευθύνων έχει μετατραπεί σε υπεύθυνο με την προσωπική του περιουσία για τις εταιρείες αυτές, είναι σαν να λοιδωρεί η ιερόδουλη την καλόγρια για πορνεία.

Η έννοια της απεργίας των δημοσίων υπαλλήλων θεωρείται παρανοϊκή σε όλες τις προηγμένες χώρες του κόσμου. Ειδικά όταν ο δημόσιος υπάλληλος (κατά συνθήκη υπηρέτης του πολίτη και όχι δυνάστης του) αμείβεται με τουλάχιστον μιάμιση φορά όσα ο ανάλογος ιδιωτικός υπάλληλος, χωρίς μάλιστα να έχει καμία ευθύνη απέναντι στην πολιτεία ή τον πολίτη, και ενίοτε χωρίς καν να πατάει στην υπηρεσία.

Η έννοια της άρνησης της αξιολόγησης από δημοσίους υπαλλήλους οι οποίοι ως μέρος της δουλειάς τους καλούνται να ΑΞΙΟΛΟΓΟΥΝ και να βαθμολογούν τα παιδιά μας ως εκπαιδευτικοί, είναι εξωσυμπαντική.

Εφόσον ψηφιστεί νόμος για την αξιολόγηση, όποιος υπάλληλος του κράτους (δηλαδή μισθωτός των φορολογούμενων) παρανομεί εν γνώσει του μη τηρώντας τον, οφείλει να απολύεται για παράβαση του καθήκοντος που ορκίστηκε να τηρεί όταν διορίστηκε στο δημόσιο.

Οι απλοί πολίτες καθημερινά αξιολογούνται από τον εργοδότη τους, από την ΑΑΔΕ, από τις τράπεζες, από τις υπηρεσίες των δήμων, από τις δημόσιες υπηρεσίες, και με βάση αυτές τις αξιολογήσεις η ζωή τους είτε συνεχίζει κανονικά, είτε καταρρέει και διαγράφεται.

Το αντίστοιχο απαιτούν ως φορολογούμενοι και άρα εργοδότες να γίνεται και με τους δημοσίους υπαλλήλους. Οι στρατιωτικοί και οι δικαστικοί περνάνε από κρίσεις ετησίως.

Οι υπόλοιποι ΔΥ με ποια λογική μένουν αναξιολόγητοι, και μάλιστα εφόσον όλες οι Ελληνικές Κυβερνήσεις από το 2011 ως σήμερα έχουν υπογράψει μνημόνια που περιλαμβάνουν την υποχρέωση αξιολόγησης τους;

Η άποψή τους θα έπρεπε να είναι τόσο σεβαστή από την Πολιτεία όσο και ενός μαθητή λυκείου που θέλει να μπει στο πανεπιστήμιο με κόστος του Έλληνα φορολογούμενου, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΤΕΙ.
 
Το 1981, μόλις είχε εκλεγεί ο Ρέηγκαν, οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας θέλησαν να εκμεταλλευτούν την απειρία του στο Λευκό Οίκο και να του ξεκολλήσουν προνόμια και αυξήσεις που δεν δικαιούνταν. Για να κάνουν τα αιτήματά τους δε πιο επιτακτικά αποφάσισαν να απεργήσουν. Τί έκανε ο Ρέηγκαν; Τήρησε το νόμο: τους απέλυσε όλους σε μια μέρα και προσέλαβε άλλους.

Κάτι ανάλογο πρέπει να ξεκινήσει να γίνεται και στην Ελλάδα.

Δυστυχώς η Ελλάδα έχει την τελευταία θέση σε...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Πώς «ναυάγησε» το επιτελικό κράτος

 


Στα λόγια και τα χαρτιά, είναι όλα εντάξει. Στην πράξη αποδεικνύεται το τεράστιο έλλειμμα της κρατικής μηχανής.  

Αρκούσε μια καταιγίδα για να… βουλιάξει η χώρα μας και να «ναυαγήσει» το επιτελικό κράτος, το οποίο διαφημίζει διαρκώς το σύστημα Μητσοτάκη, δίχως να έχει αποδείξει έστω μία φορά ότι αυτό υπάρχει και λειτουργεί.

Οι προειδοποιήσεις από τους μετεωρολόγους υπήρχαν, οι προγνώσεις ήταν ακριβείς και όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς δήλωναν «πανέτοιμοι» να αντιμετωπίσουν τα ακραία καιρικά φαινόμενα. Και η πραγματικότητα απέδειξε ότι ουδεμία σοβαρή προετοιμασία είχε γίνει. 

 

Οι Ελληνες,  τις ώρες της θεομηνίας, είσαν -μεταξύ άλλων- λεωφορείο της γραμμής να σκεπάζεται από τόνους νερού κάτω από τη γέφυρα του Ιδρύματος «Σταύρος Νιάρχος», στην παλιά λεωφόρο Ποσειδώνος, και μαθητές στη Νέα Φιλαδέλφεια να φτιάχνουν γέφυρα από θρανία για να φύγουν από το πλημμυρισμένο σχολείο τους.


Από τη μια άκρη της Ελλάδας μέχρι την άλλη, όταν συμβαίνει κάτι έκτακτο, τα πάντα απορρυθμίζονται και το κράτος προσπαθεί να βρει δικαιολογίες για το μπάχαλο. Είναι, άλλωστε, πρόσφατες οι οδυνηρές εμπειρίες από τις καλοκαιρινές πυρκαγιές, όπου κάηκαν πάνω από ενάμισι εκατομμύριο στρέμματα δασών και καλλιεργειών σε συνθήκες άπνοιας.

Ο υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας Χρήστος Στυλιανίδης, κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης για την κακοκαιρία, επανέλαβε το… κλισέ ότι οι δυνάμεις του κράτους βρίσκονταν σε πλήρη ετοιμότητα και τήρησε την κυβερνητική παράδοση του αυτοθαυμασμού για κάκιστες επιδόσεις. Η ειρωνεία του πράγματος είναι ότι ο κ. Στυλιανίδης ομιλεί περί «ετοιμότητας του κρατικού μηχανισμού», όταν στον νομό Αττικής οι περισσότεροι δρόμοι και λεωφόροι θυμίζουν… λίμνες και ποταμούς, ενώ έχουν πλημμυρίσει σπίτια, καταστήματα και επιχειρήσεις πολιτών. Επιπλέον, στην Κέρκυρα κινδύνευσαν άνθρωποι και τη βόρεια Εύβοια οι πυρόπληκτοι παλεύουν για να σώσουν ό,τι έχει απομείνει.

Η προσπάθεια της κυβέρνησης για επικοινωνιακές «νίκες» τέτοιες ώρες είναι αξιοθρήνητη.  

Ας προσπαθήσουν να παράξουν έργο και όχι εντυπώσεις. 

Οσα χρήματα κι αν δώσει η κυβέρνηση σε...

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Τέλεια καταιγίδα, ατελείς άνθρωποι

 (στη φωτό λεωφορείο του ΟΑΣΑ κατεβαίνει την Πειραιώς)

Από το ΕΜΟ ΤΕΑΜ

Δεν είναι απλά μια βροχερή ημέρα.

Δεν είναι μια καταιγίδα.

Είναι μια πολύ βροχερή ημέρα με πολλές καταιγίδες ανάμεσα, με ύψη βροχής που θα τα μάθουμε ίσως αύριο.

Πνίγεται η Αττική. Όχι σε ένα κουταλάκι νερό. Κανονικά

Μπορεί τα φαινόμενα να τα πουν ιστορικά, ανεπανάληπτα, οτιδήποτε.

Θα πιάσουμε πάλι την κλιματική αλλαγή να τα ρίξουμε όλα σε αυτή.

Όχι πως δεν υπάρχει κλιματική κρίση, υπάρχει και επείγει η αντιμετώπιση της, αλλά τέτοια φαινόμενα τα έχουν ζήσει κι άλλες γενιές παλιά.

Στον σύνδεσμο θα δείτε πότε τα Καμίνια έγιναν νησί!!! 


Και πάλι από ένα βαρομετρικό χαμηλό προερχόμενο από τα νοτιοδυτικά, αλλά αυτά θα μας τα εξηγήσουν καλύτερα οι μετεωρολόγοι.

Η ουσία είναι πως οι πόλεις μας δεν είναι φτιαγμένες για καιρικά φαινόμενα που ξεπερνούν ένα όριο.

Κι αν στον καύσωνα η λύση είναι κλιματιστικό, στις πλημμύρες δεν υπάρχουν απαντήσεις. Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις.

Μόνο πρόβλεψη. Όχι απλά  των φαινομένων, αλλά βασικά των υποδομών.

Πόσες εκατοντάδες φορές έχει πλημμυρίσει η Χαμοστέρνας;

Η Νέα Φιλαδέλφεια;

Η Κολοκυνθού;

Η Ακαδημία Πλάτωνος;


Στη Νέα Σμύρνη δε θυμάμαι άλλη φορά.

Αλλά για όλα υπάρχει πρώτη φορά.

Διόρθωση των κακοτεχνιών και άνθρωποι επιφορτισμένοι να παρακολουθούν τα φρεάτια.


Κατά τα λοιπά δε θα γίνουμε σε τίποτα σοφότεροι, η Αντιπολίτευση θα εξαπολύσει μύδρους και θα ξαμολήσει τα τρολ να τα χώσουν, η Κυβέρνηση θα προσπαθεί να δικαιολογηθεί και κάποια στιγμή ο ήλιος θα βγει θα το ξεχάσουμε κι αυτό.

Η τέλεια καταιγίδα έφτασε.

Ο Νώε απουσιάζει.

Ώρα για τη γενιά του Σηθ, να βγει μπροστά.


Να συνεχίσει την πορεία προς το μέλλον.

Το να κράζουμε είναι μία διάσταση, καλή και δημοκρατική.

Το να τα κάνουμε καλύτερα όλα είναι το δύσκολο.

Και το θέμα...

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Το "όνομα" της θεομηνίας

 

Του ΣΩΚΡΑΤΗ ΠΑΠΑΧΑΤΖΗ

Το concept του βαφτίσματος θεομηνιών αποτελεί πρακτική made in USA, μεταφερμένη πρόσφατα, εκτός άλλων και στη χώρα μας. Αν στην Αμερική εξυπηρετεί πρακτικούς σκοπούς [συχνά, δυο ή περισσότεροι τυφώνες δραστηριοποιούνται στην ίδια περιοχή] η εδώ παρείσφρηση της συνήθειας φαίνεται ακατανόητη… εκτός κι αν ενταχθεί στο project climate change, το οποίο αφορά πλην άλλων σε “πρωτοφανή”, ολοένα κλιμακούμενα μετεωρολογικά φαινόμενα.

Οι ειδικοί εξηγούν, με την αναμενόμενη εμβρίθεια, ότι οι ονομασίες δίνονται γιατί κάνουν πιο αποδοτική τη μετάδοση της πληροφορίας στους πολίτες …έτσι ώστε να λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για την προστασία της ζωής και της περιουσίας τους.

Οι κρατικοί λειτουργοί χτυπούν το καμπανάκι, αραδιάζοντας worst case scenarios, πλημμύρες χειμάρρων και όχι μόνο, διακοπές στο ρεύμα και τις τηλεπικοινωνίας, πτώσεις δέντρων και στύλων της ΔΕΗ κοκ., προτρέποντας τους πολίτες να παραμείνουν σε επιφυλακή και να ακολουθούν αυστηρά τις οδηγίες. Όλα αυτά συνιστώντας …ψυχραιμία.

Κάποιου εκεί αντιλαμβάνεσαι το νόημα της “πληροφορίας” που η ονοματοθεσία κάνει αποδοτικότερη : nowhere to run, no place to hide.

Η μετατροπή της θεομηνίας σε οιονεί πρόσωπο, αποτελεί ερέθισμα για τη βαθύτερη βίωση της απειλής *. Το αέναο θρίλερ των ειδήσεων λειτουργεί καλύτερα όταν στη θέση των πρωταγωνιστών έχουμε χαρακτήρες. Και οι χαρακτήρες έχουν ονόματα. Όπως οι κατασκευαστές της πανδημίας έψαχναν επειγόντως ένα για τον κορωνοϊό, έτσι και οι μετεωρολόγοι. Και οι δύο απευθύνονται σε νεοπρωτόγονους, τους οποίους, μέσω διαδικασίας διαρκούς εκφοβισμού, οι ίδιοι διαμορφώνουν. 

Η διαδικασία προσωποποίησης του Καιρού, ανακαλεί την πρωτόλεια, ανιμιστική φάση του θρησκευτικού αισθήματος [Taylor] : την τάση προσωποποίησης / θεοποίησης των στοιχείων της φύσης και όχι μόνο, από τους μακρινούς προγόνους. Η τάση επιβιώνει, μέχρι μια ηλικία, στο μυαλό ενός παιδιού, οιονεί πρωτόγονου.

Η ονοματοθεσία επομένως ισοδυναμεί με...

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Και με ΦΕΚ: Νέα, εξελιγμένη γενιά γυπαετών χτυπάει τα κορίτσια με προίκα!


 Γράφει το ΕΜΟ ΤΕΑΜ


Σου λέει ο άλλος είμαι γύπας, δηλαδή χτυπάει όπου βρει.

Ναι ρε μεγάλε, ΦΕΚ έχεις;

Είσαι σε κοινή Υπουργική Απόφαση ή είσαι κανένας ξεπερασμένος από τη ζωή και το καμάκι;

Είσαι με ή χωρίς σκύλο θηρευτής;


Τζίφρες από τρεις Υπιουργάρες;

Στέρηση ενός μισθού σε όλους όσους το είδαν και δεν το πρόσεξαν.

Απόφαση 4574/2.10.2021

Για να μη μου κουράζεστε ψάχνοντας να βρείτε τι πρέπει να κάνετε όσοι θέλετε να ασχοληθείτε με το σπορ.

Άρθρο 6, παράγραφος 2, σημείο γάμα (τα με ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ)

Γιατί σου λέει ποιος ασχολείται με τα γεράκια, στην προικούλα είναι το ζουμί.

Κορίτσια, μόνο με εκπαιδευμένο και πιστοποιημένο γυπαετό να βγαίνετε.

Να ζητάτε και το χαρτί του προκαταβολικά.

Να ελέγξετε τη γνησιότητά του.

Και να ξέρετε πως με βάση τη νομοθεσία,


«Ως θηρευτικοί ιέρακες  ορίζονται εκτρεφόμενα αρπακτικά πτηνά που έχουν γεννηθεί και εκτραφεί αποκλειστικά σε αιχμαλωσία».


Δηλαδή...

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Οι γιατροί σαν εξαγώγιμο είδος

Του Δημήτρη Θεοδωρόπουλου

 

Τόσα χρόνια μιλάμε για γιατρούς που φεύγουν από τα Νοσοκομεία της Ηλείας  ….

Αν και δύσκολα έρχονται γιατροί στην περιοχή εν τούτοις ποτέ δεν έπαψαν να φεύγουν

Τελευταίο κρούσμα που σίγουρα δεν θα είναι και το τελευταίο είναι η μετακίνηση από το Νοσοκομείο του Πύργου ενός χειρουργού

Κάποιοι αυτό το είδαν σαν κίνηση διαλυτική για το σύστημα αλλά δεν έχουν δίκιο

Αυτό δείχνει παραστατικά την ζωτικότητα του συστήματος

Έτσι επαληθεύεται η ρήση του προηγούμενου Διοικητού ότι...

 

Ελληνόφωνου εθνοπατερόπληκτου κωλοχανείου κωμωδία