"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Ενας πόλεμος ενάντια στην κακογουστιά

 


Του ΑΝΤΩΝΗ ΠΑΝΟΥΤΣΟΥ

Πριν από μερικές ημέρες πήγα για πρώτη φορά στη νέα Εθνική Πινακοθήκη. Επειδή είμαι αρκετά μεγάλος για να ξέρω ότι δεν πηγαίνεις σε ένα μουσείο «για να το δεις», με αποτέλεσμα να μη βλέπεις τίποτα, πήγα ειδικά για να δω την έκθεση για τα 200 χρόνια από το 1821 που φιλοξενείται στον πρώτο όροφο του μουσείου. 

 Ηταν εντυπωσιακή, όχι για τη σπουδαιότητα των έργων της στην παγκόσμια τέχνη, αλλά για τη σημασία που έχουν για κάθε Ελληνα. Γενιές Ελλήνων μεγάλωσαν βλέποντας τους πίνακες του ’21. Το να διαπιστώνεις ότι αυτό που ατελείωτες μέρες χάζευες στους τοίχους του Δημοτικού και στα τετράδια στο θρανίο, τώρα το βλέπεις αυθεντικό, είναι εμπειρία.  

Το θέμα, όμως, δεν είναι η συγκεκριμένη έκθεση, αλλά η Πινακοθήκη ως κτίριο. Οχι από την άποψη του φωτισμού, που είναι μια χαρά, αλλά από την εικόνα που το κτίριο προβάλλει. Ας πούμε ότι είσαι ξένος και έρχεσαι πρώτη φορά στην Ελλάδα και σε πάνε στο Αρχαιολογικό Μουσείο, στο Νομισματικό Μουσείο και στην Εθνική Πινακοθήκη και μετά σου λένε: «Ενα από αυτά είναι γραφείο ασφαλιστικής εταιρείας». Υπάρχει η παραμικρή περίπτωση να μην πεις ότι είναι η Πινακοθήκη; 

 Το ωραιότερο σημερινό δημόσιο κτίριο είναι αμφίβολο αν έχει το μεγαλείο και την προσοχή στη λεπτομέρεια με ένα αντίστοιχο κτίριο της Δύσης του 19ου αιώνα. Οι προηγούμενες γενιές, όταν σκέφτονταν τι θα αφήσουν στις μελλοντικές, δεν σκέφτονταν την οικολογία αλλά την αρχιτεκτονική. Το δημόσιο κτίριο ήταν στην Ιστορία. Χτιζόταν για να χρησιμοποιείται 100-200 ή περισσότερα χρόνια και όχι για να γίνει μετά από κάποιες δεκαετίες μερικοί τόνοι παλιοσίδερα και γυαλί που περιμένουν κάποιον να τα σηκώσει.  

Το θέμα δεν θα είχε τόσο μεγάλη σημασία αν δεν ήταν παγκόσμια τάση. Σαν κανόνας, πέραν της αισθητικής, τα δημόσια κτίρια δίνουν πλέον την αίσθηση του εφήμερου. Κτίρια που χτίζονται περισσότερο για τους αρχιτέκτονές τους και λιγότερο για την Ιστορία. Στην Ελλάδα σήμερα δεν υπάρχουν ένας Πικιώνης ή ένας Κωνσταντινίδης για να προτείνουν κάτι διαφορετικό. Οπότε, το «μία, δύο, τρεις πολλές πινακοθήκες» προβλέπεται να είναι το σύνθημα. Οι οποίες, αν είναι τουλάχιστον χρηστικές, αντέχονται. Το θέμα, όμως, είναι να διατηρηθούν τα δημόσια κτίρια με διαχρονική αξία που υπάρχουν. Οπως το 1964 ο Λίντον Μπ. Τζόνσον είχε κηρύξει τον «Πόλεμο κατά της φτώχειας», ο Κυριάκος Μητσοτάκης να κηρύξει τον «Πόλεμο κατά της εγκατάλειψης των δημοσίων κτιρίων».  

Μπορεί σήμερα το κράτος να μην μπορεί να χτίσει ένα νέο Αρχαιολογικό Μουσείο, ένα Πολυτεχνείο ή μία Τράπεζα της Ελλάδος, αλλά τουλάχιστον μπορεί να τα διατηρήσει.  

Να ασχοληθεί με...

 

ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: «Θα πηδάμε απ’ τις βεράντες στου Ζαλόγγου τη μεριά»

 


Της ΠΕΠΗΣ ΡΑΓΚΟΥΣΗ

Κυκλοφορεί ως ρήση του Αϊνστάιν αν και πολύ αμφιβάλλω
διότι κανείς δεν ξέρει πού, πότε και με ποια ευκαιρία το έχει πει. Πάντως η διακινούμενη αλήθεια λέει ότι η παράνοια είναι το να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα ενώ κάνεις τα ίδια πράγματα. Κι ας αφήσουμε στην άκρη την παράνοια μιας και αναφέρεται σε ψυχικές καταστάσεις. Ας το πούμε κόλλημα. Εξαιρετικά αναποτελεσματικό. Σε κάποιες περιπτώσεις, μάλιστα, αυτοκαταστροφικό. Που στην πολιτική, μπορεί να αποβεί «αυτοκτονικό». 

Πώς το λέει στο «Χαβαλεδιάρικο», εκείνο το τραγούδι του Ξυδάκη σε στίχους Ρασούλη από την «Εκδίκηση της γυφτιάς»; «Θα πηδάμε απ’ τις βεράντες στου Ζαλόγγου τη μεριά».

Πρόκειται για τη συνθήκη στην οποία είναι παγιδευμένο – από την επόμενη των εκλογών του Ιουνίου του 2019 – το δεύτερο σε ψήφους κόμμα (που, για να μην ξεχνιόμαστε, ο ρόλος του πρέπει να είναι καταλυτικός σε ένα δημοκρατικό πολίτευμα, εξίσου σημαντικός με αυτόν της κυβέρνησης). Επί δυόμισι, σχεδόν, χρόνια, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ψαλιδίσει την έννοια της αντιπολίτευσης. Εχει κρατήσει το πρώτο συνθετικό, το «αντί», και έχει πετάξει ό,τι έχει σχέση με την πολιτική στον ακάλυπτο της Κουμουνδούρου μαζί με τα αποτσίγαρα του Πολάκη.  

Αποτέλεσμα; 

Για πρώτη φορά στα μεταπολιτευτικά χρονικά της χώρας, η διαφορά του πρώτου από το δεύτερο κόμμα, ύστερα από 29 μήνες στην εξουσία, οβιδιακές μεταμορφώσεις της κανονικότητάς μας και πολλά λάθη της κυβέρνησης, η διαφορά όχι μόνο να είναι σταθερή αλλά και «τσιμπημένη» προς το επάνω.

Τι διαφορετικό δηλαδή θα μπορούσε να συμβεί όταν, από τον αρχηγό του κόμματος μέχρι τον κομματικό στρατό του Διαδικτύου, «μιλούν» όλοι σαν μποτ; 

Το ίδιο μοτίβο, διαρκώς επαναλαμβανόμενο, σαν κάτι τραγούδια του έντεχνου που, μετά από ενάμισι λεπτό ακρόασης, θέλεις να πάρεις φόρα και να κοπανήσεις το κεφάλι σου στον τοίχο. Από το «Θα λογαριαστούμε» του 2020 στο «Μητσοτάκη ….» του 2021, με συνεχείς στάσεις στη «χούντα Κούλη» και εμμονική προσήλωση στο «η χειρότερη κυβέρνηση μετά τη Μεταπολίτευση». Χωρίς την παραμικρή τεκμηρίωση. 

Τι σημασία όμως έχει το τεκμήριο όταν έτσι αποφασίζει η διαδικτυακή ταξιαρχία της μπούκλας στο φραουλί της κουβανικής επανάστασης;  

Επικρατεί αυτή η αντίληψη όταν η ιδεολογία γίνεται δόγμα. Ο,τι δεν μπορούν να εξηγήσουν με το μυαλό ή, έστω, την ψυχή τους, ό,τι δεν έχουν τη θέληση ή την ικανότητα να αποδεχθούν, κατεβάζουν το ηθικό πλεονέκτημα από το πάνω ράφι και το βαφτίζουν «φασιστικό».

Ακούω τους αλαλαγμούς του Πολάκη (που εφόσον το κόμμα δεν τους αποκηρύσσει σημαίνει ότι τους υιοθετεί, έτσι είναι στην πολιτική), διαπιστώνω πως ο ΣΥΡΙΖΑ κλείνει το μάτι σε ό,τι αντιμητσοτακικό κινείται δεν πα’ να ‘ναι οι αντιεμβολιαστές (δεν το λέω εγώ, ο Κοντονής το λέει), θυμάμαι τη δήλωση του Αλέξη Τσίπρα ότι μιλάει ως αυριανός πρωθυπουργός (όχι εν αναμονή ή μελλοντικός), και αναρωτιέμαι...

 

ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Καντίνες και εξώστες

Γράφει ο Στέντωρ

 Ο βουλευτής Γιώργος Τσίπρας αποκάλεσε προχθες στην εξεταστική επιτροπή έναν υπηρεσιακό παράγοντα «καντίνα». 

Ηταν ένας χαρακτηρισμός ασυνήθιστος για τα κοινοβουλευτικά ήθη, αλλά όχι ξένος στο ιδίωμα που έχει αναπτύξει τελευταία ο εξάδελφος του Αλέξη Τσίπρα. 

Προχθές ο οίστρος του τον οδήγησε να αποκαλέσει τα μέσα ενημέρωσης «ιδιωτική χούντα». Και πριν από λίγες ημέρες, πυροδότησε εσωκομματική φαγούρα όταν ισχυρίστηκε ότι ο οικονομολόγος Δημήτρης Λιάκος, που μετέχει στην ομάδα των επίλεκτων συμβούλων του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, είναι λιγότερο «μετρημένος» ακόμη και από τον Σόιμπλε (επειδή έκρινε ως δημοσιονομικώς ανεύθυνες τις πρόσφατες παροχές της κυβέρνησης). 

Ο εξάδελφος επιβεβαιώνει έτσι πως...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Μια γρήγορη ανάλυση για τα πρόστιμα στους ανεμβολίαστους άνω των 60 ετών

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Δωροδοκία και ποινολόγιο στην υπηρεσία της πανδημίας

Του Δημήτρη Θεοδωρόπουλου

 

Πολλές φόρες στον Δημόσιο βίο αναφέρεται ο όρος δωροδοκία.

Συνήθως αναφέρεται σε πολιτικά πρόσωπα και κρατικούς λειτουργούς.

Όσο όμως και αν δαιμονοποιείται αυτή η τακτική είναι σύμφυτη με το πολιτικό σύστημα που ζούμε.

Για αυτόν τον λόγο όλοι σχεδόν οι υπεύθυνοι πέφτουν στα μαλακά πλην ελαχιστότατων εξαιρέσεων που επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Αυτό είχε κατά νου ο πρωθυπουργός όταν κλήθηκε να διαχειριστεί την πανδημία.

Αλλά

•   Όταν ήταν και είναι δεδηλωμένη η πρόθεση να μην γίνει τίποτα στην κατεύθυνση της ενίσχυσης του συστήματος υγείας.

•   Όταν η πληθώρα των κυβερνητικών επιστημόνων – πολιτικών – δημοσιογράφων κατάφεραν να χαθεί κάθε ίχνος εμπιστοσύνης από εμβολιασμένους και μη εμβολιασμένους.

•    Όταν φοβήθηκαν τους ψήφους των αντιεμβολιαστών πιο πολύ από την γνώμη τους.

•    Όταν η προετοιμασία τους για το επόμενο κύμα έκανε την κατάσταση χειρότερη

Τότε είπε σαν πρωθυπουργός να πάρει πάνω του την κατάσταση και να βάλει τα μεγάλα και λίαν δοκιμασμένα μέσα.

Είπε λοιπόν σε πρώτη φάση να δωροδοκήσει με την περιβόητη λίστα Πέτσα όλα τα συστημικά ΜΜΕ για να έχει τα νώτα του καλυμμένα.

Μετά έδωσε στους νέους 150 ευρώ μπας και τους καταφέρει να εμβολιαστούν…..

Φαίνεται ότι αυτά δεν έδωσαν τα αποτελέσματα που περίμενε οπότε πέρασε πλέον στο ποινολόγιο.

Πρώτοι στην σειρά οι ηλικιωμένοι.
Σε αυτούς επιδίκασε 100 ευρώ σε όποιον δεν εμβολιαστεί.

Αλλά και εδώ τα αποτελέσματα θα είναι πενιχρά.

Και είναι λογικό αυτό από την στιγμή που ο Πρωθυπουργός δεν υπολόγισε ότι για τους ηλικιωμένους τα 100 ευρώ δεν είναι κάτι σημαντικό για να τους φοβίσει

Και οι συντάξεις είναι μεγάλες και τα επίδομα δεν έλειψαν ποτέ και μέρα με την μέρα μειώνεται το κόστος ζωής μετά από τις στοχευμένες πολιτικές της κυβέρνησης ……

Βέβαια ο κος Πρωθυπουργός δεν αναφέρθηκε ποτέ στο δίπολο δωροδοκία και ποινή.

Και πολύ σωστά έκανε γιατί ποτέ δεν μιλάνε για σκοινί στου κρεμασμένου το σπίτι.

Το πρόβλημα βέβαια δεν είναι το ηθικό ή μη της μιας η της άλλης διάταξης.

Άλλωστε εδώ και πολλά χρόνια τώρα όλες οι κυβερνήσεις έχουν διαχωρίσει την θέση τους από την ηθική.

Το πρόβλημα είναι ότι ...

 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Όταν το "χιούμορ" βλάπτει σοβαρά την Υγεία

Του Δημήτρη Θεοδωρόπουλου

 

Πάντα η πολιτική και κατ επέκταση και οι πολιτικοί είχαν πρόβλημα με το χιούμορ.

Το θεωρούσαν απειλητικό στην επιτηδευμένη τους σοβαρότητα.

Μπορεί να δεχτούν απειλές κατηγορίες ύβρεις αλλά με το χιούμορ έχουν πρόβλημα και ποτέ δεν το έκρυβαν.

Αλλά αδέλφια και εδώ κάτι αλλάζει.


Μέρα με την μέρα βρίσκουμε στοιχεία που δείχνουν την αλλαγή πλεύσης των πολιτικών όσον αφορά αυτό το θέμα.

Έχουμε επιτέλους και από την μεριά των πολιτικών κινήσεις από τις οποίες αποκαλύπτεται μια υψηλή αίσθηση του χιούμορ μακριά από την ανούσια σοβαροφάνεια του παρελθόντος.

Και το σημαντικότερο είναι ότι όλα αυτά τα βγάζουν προς τα έξω με μια σοβαρότητα που αυτό το χιούμορ το κάνει γκροτέσκο.


Ένα τελευταίο δείγμα υψηλού συμβολισμού για το χιούμορ που πλέον έχει κατακλύσει την εξουσία είναι η απόφαση να αναβαθμιστούν ενεργειακά 20 Νοσοκομεία στην χώρα.

Έργο κομβικό που θα απαιτηθούν μόνο 64 εκατομμύρια να πραγματοποιηθεί και συνεργάστηκαν δυο Υπουργοί πρώτης γραμμής
 
Από την μια ο Υπουργός υποδομών και από την άλλη ο Υπουργός Υγείας

Όλα αυτά γίνονται εν μέσω πανδημίας.

•    με όλα σχεδόν τα κρεβάτια των εντατικών καταλυμένα με περιστατικά covid.

•    με το 80% των χειρουργείων σε αναβολή.

•    με τμήματα Νοσοκομείων κλειστά λόγω έλλειψης προσωπικού.

•    με την πρωτοβάθμια σε πλήρη διάλυση.

 

Με βάση όλα αυτά θα ήταν άδικο να μην εκτιμήσουμε το χιούμορ που βόσκει και υποβόσκει πίσω από αυτήν την κίνηση των Υπουργών ….

Μπορεί κάποιοι από μας να περιμένουν την σειρά τους να χειρουργηθούν να μην βρίσκουν κρεβάτι να νοσηλευτούν να μην βρίσκουν γιατρούς να τους νοσηλεύσουν αλλά...

 

Υπαρκτού σουργελοψωναρόπληκτου ελληνισμού κωμωδία

 

 

Εθνικών σουργελαράδων κωμωδία

 



 

Σαν σήμερα (5/12/ΧΧΧΧ)

 

1933: Καταργείται η Ποτοαπαγόρευση στις ΗΠΑ, που είχε επιβληθεί το 1920.
1945: Πέντε βομβαρδιστικά του αμερικάνικου ναυτικού με πλήρωμα 14 ανδρών εξαφανίζονται μυστηριωδώς στο Τρίγωνο των Βερμούδων. Η ομάδα αυτή των αεροπλάνων έμεινε στην ιστορία ως «Το Χαμένο Σμήνος».
1969: Πραγματοποιείται για πρώτη φορά στην Ελλάδα εμφύτευση συσκευής βηματοδότη στην καρδιά ασθενούς.
1981: Η ελληνική κυβέρνηση αποφασίζει να καταργήσει το άρθρο 357 του Ποινικού Κώδικα, που προέβλεπε την ποινή φυλάκισης για τη μοιχεία.
1901: Γεννιέται ο Γουόλτ Ντίσνεϊ, αμερικανός καρτουνίστας, δημιουργός του Μίκι Μάους και του Ντόναλντ Ντακ.
1934: Γεννιέται ο Νίκος Κούρκουλος
1946: Γεννιέται ο Χοσέ Καρέρας, ισπανός τενόρος.

1791: Πεθαίνει ο Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, αυστριακός συνθέτης. 
 2013 Πεθαίνει σε ηλικία 95 ετών, ο Νέλσον Μαντέλα, ο "πατέρας της δημοκρατίας" της Νότιας Αφρικής και πρώτος μαύρος πρόεδρος της χώρας
2016:  Αφήνει τελευταία του πνοή σε ηλικία 84 ετών ο δημοφιλής ηθοποιός Πέτρος Φυσσούν.
2017:  Πεθαίνει στα 74 του χρόνια, εξαιτίας επιπλοκών του καρκίνου στον πνεύμονα από τον οποίο έπασχε ο ο πιο αναγνωρίσιμος και δημοφιλής μουσικός της γαλλικής ροκ, (που αποτελούσε και μια καλή ευρωπαϊκή «απάντηση» στον Ελβις Πρίσλεϊ) Τζόνι Χαλιντέι.

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΟΨΩΝΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Γιατί (μάλλον) ΔEN είμαστε ο Εξυπνότερος Λαός του κόσμου...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Mέχρι να δύσει ο ήλιος στην ανατολή...

 


Προσοχή, ακολουθεί παραλήρημα...

Toυ Strange Attractor

Παρακολουθώντας την κοινωνία μας εδώ και δεκαετίες, αντί να βλέπω πρόοδο, παρατηρώ μια οπισθοδρόμηση, ένα regression δηλαδή, τουλάχιστον αναφορικά με την εκάστοτε νεολαία, η οποία βέβαια δεν φταίει. Απλά έτσι εξελίσσεται ο κόσμος και η κοινωνία.

Εδώ και αρκετά χρόνια η παιδεία χωλαίνει, το «τίποτα» κυριαρχεί σε όλα τα επίπεδα, και σε συνδυασμό με την επίπλαστη ευμάρεια των δανεικών, που ίσχυε μέχρι την κρίση, τότε που αφήναμε τις Καγιέν μας ξεκλείδωτες, η χώρα (και όχι μόνο, αφού το φαινόμενο είναι παγκόσμιο) παράγει πιο πολλούς στούρνους απ’ όσους μπορεί να αφομοιώσει.

Γίναμε δηλαδή και εμείς «αμερικανάκια», ντουγάνια βουτηγμένα στην αδιαφορία, γεμάτα άγνοια, αφού έτσι είθισται να συμβαίνει σε οικονομικά «αναπτυγμένες» κοινωνίες, που δεν ζουν σε στέρηση και οικονομική ανέχεια.

Γι’ αυτό και γεμίσαμε με επαγγελματίες influencers, personal trainers, tatoo artists, wannabe models, σεφς, νυχούδες… μέχρι και διοργανωτές boat party!!!!!

Και όλοι αυτοί να συμμετέχουν στα «Ερωτοδικεία» του σήμερα, δηλαδή το Big Brother, το GNTM, και το κορυφαίο όλων, το Bachelor.

Με τους υπόλοιπους να τους παρακολουθούν εκστασιασμένοι και γεμάτοι ζήλια, περιμένοντας τη σειρά τους να παίξουν σε κανένα ριάλιτι.

Βούτυρο στο ψωμί των εκάστοτε κυβερνώντων, που έτσι μπορούν να μεθοδεύουν πολύ πιο εύκολα τη «θεσμική» επέλασή τους στη μαρμίτα.

Όχι πως και οι ίδιοι είναι διαφορετικοί. Τα ίδια στουρνάρια είναι. Καθρέφτης των ψηφοφόρων τους.

Εδώ είχαμε και έχουμε υπουργούς που δεν γνωρίζουν τα βασικά, που δεν ξέρουν να γράψουν τη λέξη Αχελώος… μπορεί ούτε καν το όνομά τους… τι να λέμε;

Μόνο που έχουν ένα άλλο ταλέντο, που δεν το έχει ο καθένας. Αν δεν είναι γόνοι δηλαδή οπότε και αυτοδικαίως παίρνουν υπουργική καρέκλα.

Να μπορούν να ελίσσονται σε κομματικούς διαδρόμους, να γλείφουν και να σέρνονται, να «ζυμώνονται», χρησιμοποιώντας μια στάνταρντ ξερή και ξύλινη γλώσσα, πείθοντας τους ιθαγενείς ότι αυτοί είναι το κάτι άλλο… και ξέρουν πώς να μας σώσουν.

Την ίδια ώρα που μοναδικός σκοπός κάποιου που πολιτεύεται είναι απλά να ανέβει φορολογική κλίμακα χωρίς όμως να πληρώνει φόρους. Δατς όλ.

Εκτός κι αν από μικρός έχει όνειρο να παριστάνει τον εθνοπατέρα όντας τσιράκι και μεσάζοντας του κάθε κρατικοδίαιτου επιχειρηματία.

Κι αν δεν εκλεγεί, τότε έχει διακαή πόθο να πιάσει μια θέση μετακλητού, συμβούλου και καλά, ή διοικητή οργανισμού, ή μέλους σε κάποιο Δ.Σ κάποιας κρατικής οντότητας κλπ. κλπ. κλπ.

Ειδικά τα τελευταία δυόμισι χρόνια, που η νυν κυβέρνηση έσπασε το ρεκόρ του Σύριζα σε μετακλητούς, είδαμε φανατικούς και λάβρους στα σόσιαλ μύδια «αντικρατιστές» να σπεύδουν νύχτα να καπαρώσουν θέση συμβούλου σε κάποιον υπουργό, που με τη σειρά του δηλώνει φιλελεύθερος «αντικρατιστής», αλλά παράλληλα διαθέτει επιτελείο δεκάδων μετακλητών «συμβούλων».

Όπως ο άλλος, που όταν ρώτησα κάποιον «μέσα στα πράγματα» αν όντως είναι τόσο καλός υπουργός όσο ακούω και διαβάζω στα ΜΜΕ, μου απάντησε «όχι ρε, αλλά έχει 17 αποσπασμένους δημοσιογράφους και επικοινωνιολόγους στο γραφείο του!».

Τέλος πάντων… έτσι ήταν ανέκαθεν το πολιτικό μας προσωπικό, και η πολιτική μας σκηνή.

Κληρονομική τηλεοπτική δημοκρατία, κυβερνήσεις μεσαζόντων, με στοιχεία Ανώνυμης Εταιρίας.

Το θέμα μου όμως είναι η κατάντια της νεολαίας μας, κάτι που είχα προβλέψει εδώ και 30 τουλάχιστον χρόνια όταν άρχισα να βλέπω στα τηλεοπτικά παράθυρα των ειδήσεων τον κάθε «εισαγγελάτο» να σταυρώνει ζωντανά κάποιον κακόμοιρο εκπαιδευτικό στα ορεινά Γρεβενά, που τόλμησε να μαλώσει έναν μαθητή του.

Με τους γονείς και τους «ειδικούς» «παραθυρίστας» να εγκρίνουν και να επαυξάνουν.

Από τότε κατάλαβα πως πάμε για γκρεμό, και πως δεν υπάρχει σωτηρία.

Φτάνοντας στο σήμερα, με λύκεια που δεν διδάσκουν τίποτα, τα οποία όλοι τελειώνουν άσχετα αν είναι λειτουργικά αναλφάβητοι.

Χωρίς μάθηση, χωρίς πειθαρχία, χωρίς επίβλεψη, και με τους «εκπαιδευτικούς» πλήρως αδιάφορους και στην καρακοσμάρα τους.

Δείτε τι γίνεται καθημερινά στα ΕΠΑΛ. Με μαχαιρώματα, ξύλο, μέχρι και σβήσιμο τσιγάρου στο μάτι κοπέλας από συμμαθήτριά της είχαμε χθες.

Γιατί;  

Διότι η ανομία και η ατιμωρησία, ειδικά στους εφήβους, είναι καθεστώς.

Όταν εγώ πήγαινα Γ’ λυκείου, είχα συμμαθητές στην τάξη μου μέχρι και 5 χρόνια μεγαλύτερους.

Γιατί και πώς;

Διότι τότε αν δεν ήσουν καλός μαθητής έμενες στην ίδια τάξη. Απλά πράγματα.

Ο απουσιολόγος μας, πραγματικός geek, είχε απολυτήριο 16.

Τα 20άρια δεν τα ήξερε κανείς μας.


Σήμερα, το λύκειο το τελειώνει και η κουτσή Μαρία, και λίγο να διαβάσει κάποιος μπαίνει και σε ΑΕΙ, με αποτέλεσμα να διαμαρτύρονται οι καθηγητές ότι τους έρχονται στις σχολές πρωτοετείς με βασικές ελλείψεις, ημιαγράμματοι.

Κι αυτοί είναι οι «καλοί» μαθητές, που προχωρούν και γίνονται γιατροί, δικηγόροι, και… πολιτικοί.

Άσχετα αν έχω γνωρίσει μαθηματικό που δεν ξέρει να κάνει διαίρεση με το χέρι, διότι από το δημοτικό «χρησιμοποιούσαμε κομπιουτεράκι» λέει.

Ή αριστούχα της νομικής που δεν ήξερε τη λέξη «μεσίστια», ή φιλόλογο που δεν ήξερε τι σημαίνει το «εποχούμενος».

Μη γελάτε, αλήθεια είναι.


Μια μέρα έκατσα σε τραπεζάκι έξω από διάσημο φαστφουντάδικο, παρατηρώντας όλους όσοι έμπαιναν στο εσωτερικό μέσω γυάλινης πόρτας που έγραφε φαρδιά πλατιά ΕΛΞΑΤΕ.

Στα 50 περίπου άτομα που μέτρησα να μπαίνουν, πάνω από 30… έσπρωχναν!

Τέλος πάντων, έχουμε τους φτυχιούχους και τους ανεπιστήμονες που μας αξίζουν, αφού έχουμε τη δημόσια και δωρεάν παιδεία και τα ΑΕΙ που έχουμε.

Οι υπόλοιποι, η μεγάλη μάζα, ή θα πάει σε κανένα ΙΕΚ, ή σε κανένα ΤΕΙ (που έγινε ΑΕΙ), με καταλήψεις, αποχές, κλπ.

Ή θα μείνει με το απολυτήριο λυκείου, έχοντας ως εφόδιο την άριστη γνώση των τσιφτετελοπόπ, ή της τραπ, πλήρως ενημερωμένοι από τον Μουτσινά, την Τατιάνα, και τα διάφορα μεσημεριανάδικα,
μη έχοντας ανοίξει ποτέ κανένα εξωσχολικό βιβλίο, και ζώντας πάνω από ένα κινητό.

Μπαίνω σε ίντερνετ καφέ και βλέπω δεκάδες νέους σκυμμένους πάνω από τις οθόνες των Η/Υ, συνδεδεμένους στο διαδίκτυο, αυτό το θαύμα που φέρνει την πλήρη και απόλυτη γνώση στα δάκτυλά μας.

Με τι ασχολούνται όμως όλοι;

Ή με παιχνίδια, ή με τσόντες, ή με αθλητικά σάιτς.

Ξέρουν τα πάντα για τον Ολυμπιακό, αλλά άμα τους ρωτήσεις τι έγινε το 1940 δεν ξέρουν διότι «που να ξέρω, εγώ δεν είχα γεννηθεί καν».

Με αποκορύφωμα...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΨΕΚΑΣΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Είμαστε κάθε λέξη της απόφασης του ΣτΕ - Υπάρχουν δικαστές εις τας Αθήνας!

 

Γράφει το ΕΜΟ ΤΕΑΜ

Υπάρχουν δικαστές εις τας Αθήνας κυρίες, δεσποινίδες και κύριοι.

Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε ότι είναι συνταγματικός και σύμφωνος με τις υπερνομοθετικές διατάξεις, ο υποχρεωτικός εμβολιασμός κατά του covid-19.

Ειδικώς ως προς το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό κρίθηκε πως  ο εμβολιασμός αποτελεί συνταγματική υποχρέωση για επίδειξη κοινωνικής αλληλεγγύης.

Η Ολομέλεια του ΣτΕ απέρριψε όλες τις αιτήσεις ακυρώσεως που ζητούταν να ακυρωθούν οι σχετικές υπουργικές, και άλλες αποφάσεις για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό εργαζομένων, όπως είναι των πυροσβεστών της ΕΜΑΚ, των γιατρών, των νοσηλευτών, του προσωπικού του ΕΚΑΒ, της ΠΟΕΔΗΝ και πολλών ακόμη σωματείων.

Με τις αποφάσεις αυτές της Ολομέλειας του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου αποκλείστηκε κάθε περίπτωση να ευδοκιμήσει αίτηση ακύρωσης αρνούμενου να εμβολιαστεί, είτε ατομικά είτε μέσω Σωματείου, κ.λπ.

Επίσης, να επισημανθεί ότι ο πρόεδρος του ΣτΕ Δημήτρης Σκαλτσούνης, έκανε για πρώτη φορά χρήση του άρθρο 25 του νόμου 4786/2021 που του παρέχει το δικαίωμα να ανακοινώνει το αποτέλεσμα των κεκλεισμένων των θυρών διασκέψεων του δικαστηρίου.

 Στη σχετική ανακοίνωση για το «δια ταύτα» των υποθέσεων εμβολιασμού που αποφάνθηκε το δικαστήριο σε διάσκεψη, ενώ όπως αναφέρει οι σχετικές αποφάσεις θα δημοσιευθούν πριν την αποχώρησή του από το δικαστικό σώμα λόγω συνταξιοδότησης τον ερχόμενο Ιούνιο και πιθανά τον ερχόμενο τον Απρίλιο.

Οι αποφάσεις επί των οποίων αποφάσισε σε διάσκεψη η Ολομέλεια του ΣτΕ (εισηγητές οι σύμβουλοι Επικρατείας Βασίλειος Ανδρουλάκης και Παναγιώτα Καρλή), αφορούν το προσωπικό του Πυροσβεστικού Σώματος το οποίο υπηρετεί στις Ειδικές Μονάδες Αντιμετώπισης Καταστροφών (ΕΜΑΚ) και το ιατρικό, παραϊατρικό, νοσηλευτικό, υγειονομικό και λοιπό προσωπικό δομών υγείας το προσωπικό του ΕΚΑΒ.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την ανακοίνωση του κ. Σκαλτσούνη, επί της αιτήσεως ακυρώσεως του προσωπικού της ΕΜΑΚ το ΣτΕ έκρινε:

1) Ομόφωνα ότι η προσβαλλόμενη πράξη του Αρχηγού του Πυροσβεστικού Σώματος (ΠΣ), καθ’ ο μέρος προβλέπει ότι στις ΕΜΑΚ υπηρετεί μόνον εμβολιασμένο προσωπικό και ορίζει απώτατη προθεσμία προγραμματισμού του εμβολιασμού όσων δεν είχαν εμβολιαστεί ή προγραμματίσει τον εμβολιασμό τους προκειμένου να μην απομακρυνθούν από τις υπηρεσίες αυτές, αποτελεί κανονιστική διοικητική πράξη.

2) Ομοφώνως ότι η ανωτέρω πράξη δημοσιεύθηκε μεν στον εσωτερικό ιστότοπο του ΠΣ, όφειλε όμως να είχε δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

3) Περαιτέρω, το δικαστήριο, λόγω της σπουδαιότητας των τιθεμένων ζητημάτων, προχώρησε στην εξέταση αυτών και έκρινε, μεταξύ άλλων (με μειοψηφία 3 μελών) ότι η προσβαλλόμενη πράξη δεν αντίκειται στις συνταγματικές ή υπερνομοθετικές διατάξεις των οποίων γίνεται επίκληση, διότι

α) ο εμβολιασμός επιβάλλεται στους υπαλλήλους του ΠΣ που υπηρετούν στις ΕΜΑΚ προς διασφάλιση της αδιάλειπτης επιχειρησιακής λειτουργίας και της πλήρους υπηρεσιακής διαθεσιμότητας του προσωπικού των εν λόγω υπηρεσιών, που έχουν ειδική αποστολή και ιδιαίτερες συνθήκες άσκησης καθηκόντων,

β) προβλέπεται από ουσιαστικό νόμο και, ειδικότερα, από την προσβαλλόμενη κανονιστική πράξη, η οποία εκδόθηκε κατ’ εξουσιοδότηση του άρθρου 79 παρ. 13 του ν. 4662/2020 σε συνδυασμό με άλλες διατάξεις του ίδιου νόμου, οι οποίες παρέχουν εξουσιοδότηση στον Αρχηγό του ΠΣ να θεσπίσει εγκύρως, ως πρόσθετο προσωρινό, υπό περιστάσεις πανδημίας, όρο για την καλή κατάσταση της υγείας των υπηρετούντων στις ΕΜΑΚ, τον εμβολιασμό τους κατά του κορωνοϊού covid-19,

γ) στηρίζεται σε έγκυρα επιστημονικά δεδομένα επισήμων φορέων στην Ελλάδα (Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών, ΕΟΔΥ) και διεθνώς, σύμφωνα με τα οποία ο εμβολιασμός είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος ελέγχου εξάπλωσης της νόσου, ενώ τα οφέλη των εμβολίων υπερτερούν των τυχόν παρενεργειών, οι οποίες είναι εξαιρετικά σπάνιες.

4) Κρίθηκε επίσης ότι η υποχρέωση εμβολιασμού δεν παραβιάζει τις αρχές της ισότητας και της απαγόρευσης των διακρίσεων, διότι η διαφορετική μεταχείριση με κριτήριο τον εμβολιασμό ερείδεται επί αντικειμενικού κριτηρίου, κυρίως λόγω της μη αμφισβητούμενης ούτε από τους αιτούντες, μειωμένης συχνότητας και έντασης με την οποία νοσούν και μεταδίδουν την νόσο οι εμβολιασμένοι σε σχέση με τους ανεμβολίαστους.
 

Είμαστε κάθε λέξη της απόφασης του ΣτΕ.
 

Το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο, όπως ήταν αναμενόμενο, στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων απορρίπτοντας κάθε προσφυγή, ανοίγοντας το δρόμο επί της ουσίας στον καθολικό εμβολιασμό, μην αφήνοντας περιθώρια για άλλα νομικά τεχνάσματα στους «πονηρούληδες».
 

Δεν έχουμε αμφιβολία πως...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΨΕΚΑΣΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Οι φόβοι σου για ένα κατοστάρικο

 


Του ΚΩΣΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗ

Οι αριθμοί είναι σαφείς. Και περιγράφουν μία τρέλα

Η ανακοίνωση των μέτρων για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό της ηλικιακής ομάδας άνω των 60 ετών οδήγησε σε δεκαπλασιασμό των ραντεβού που προέρχονται από τη συγκεκριμένη κατηγορία. Συνήθως είχαμε 2.000 ραντεβού ημερησίως. Με την ανακοίνωση των μέτρων, είχαμε 25.000 ραντεβού σε οκτώ ώρες! Πρόκειται για συμπολίτες που μπορούσαν να έχουν εμβολιαστεί εδώ και δέκα μήνες. Δεν το έκαναν. Κάποιοι επειδή ανησυχούν για τις παρενέργειες και κάποιοι άλλοι λόγω θρησκευτικών αντιλήψεων.  

Ερχεται η κυβέρνηση και τους λέει ότι θα πληρώνουν εκατό ευρώ τον μήνα αν θέλουν να παραμείνουν ανεμβολίαστοι. Και τρέχουν να κλείσουν ραντεβού. Το πιθανότερο είναι ότι τα ραντεβού θα πυκνώνουν όσο πλησιάζουμε προς την καταληκτική ημερομηνία της προθεσμίας. Λογικά, τις τελευταίες ημέρες θα έχει ουρές στα εμβολιαστικά κέντρα από εξηντάρηδες και πάνω.   

Ναι, είναι τρελό. Και αναρωτιέσαι πώς σκέφτονται αυτοί οι άνθρωποι. Κοστολογούν όλο το ρίσκο που ανέλαβαν προς εκατό ευρώ το μήνα;  

Και αν, πράγματι, φοβούνται για τις παρενέργειες του εμβολίου, νικιέται αυτός ο φόβος με ένα κατοστάρικο;  

Τι φόβος ζωής είναι αυτός που δεν μπορεί να σταθεί μπροστά σε τρία ευρώ και κάτι λεπτά την ημέρα;  

Αλλά είναι και οι θρησκευτικές προκαταλήψεις, η συμβουλή του γέροντα. Λυγίζουν τόσο εύκολα μπροστά στο κατοστάρικο; Δεν θα ανοίξει, αλήθεια, κανένα παγκάρι ναού ή μονής για να στηριχθούν οι ζηλωτές πολέμιοι του αντίχριστου;  

Εντάξει, αρκετοί από αυτούς δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να συνεχίσουν το αντάρτικο απέναντι στην κοινή λογική και στη δημόσια Υγεία. Αλλά, ρε παιδί μου, όταν φοβάσαι ότι το εμβόλιο θα σε σκοτώσει, κάπως θα το βρεις το κατοστάρικο, η ζωή σου είναι που παίζεται. Το ίδιο ισχύει και αν πιστεύεις ότι μαζί με το mRNA σκεύασμα θα μπει μέσα σου και η αμαρτία. Μιλάμε για την ψυχή σου τώρα. 

Τελικά...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΨΕΚΑΣΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Συμπληγάδες

Καθώς εξελίσσεται δύσκολα και δραματικά η πανδημία, πυκνώνουν μπροστά μας τα στενά περάσματα. Σαν επαναλαμβανόμενες, διαδοχικές συμπληγάδες, που απειλούν την «Αργώ» στο μακρύ ταξίδι της. 

Αν η πολιτική λειτουργία είχε κάτι διασώσει από την παιδαγωγική φύση της, το μάθημα θα ήταν οδηγός για τις δυσκολίες της πλεύσης και την ταχύτερη απομάκρυνση από τους κινδύνους της «συντριβής».

Με πρωτεύουσα την κυβερνητική ευθύνη στην αντιμετώπιση αυτής της οδυνηρά σύνθετης και δύσκολης κατάστασης, η στάση της αξιωματικής αντιπολίτευσης στην υγειονομική κρίση επιβράδυνε την πορεία, απέσπασε την προσοχή και αποπροσανατόλισε τη σκέψη από την ένταση του προβλήματος και τη διάρκεια της απειλής. Η αδυναμία συνεννόησης στα σημαντικά, σε αυτά που συνδέονται με τον ίδιο τον πυρήνα της ύπαρξής μας, είναι το πρώτο στενό πέρασμα, που επείγει πια – όλοι διακηρυκτικά το αποδέχονται – να το αφήσουμε πίσω μας, όσο και αν οι εμπειρίες της πολιτικής σύγκρουσης μνημονίου – αντιμνημονίου είναι νωπές και τα τραύματα βαθιά. Η πανδημία, ως απογραφή θανάτων, μας φωνάζει δυνατά ότι η πολιτική διαφωνία αφορά τους ζώντες.

Η άρνηση που εγκαταστάθηκε σε αυτή τη διαδρομή, ως άρνηση της ίδιας της πανδημίας και στη συνέχεια ως εμμονική άρνηση του διαθέσιμου όπλου για την ανακοπή της, αποκτά αυτές τις μέρες διαστάσεις, γίνεται θέαμα που ξεχύνεται από τη φαντασία θεατρικής σκηνής, διεκδικεί επαναστατικότητα και αναγορεύεται σε υποκατάστατο περιεχομένου και νοήματος.  

Εκεί που το νόημα ως συστατικό του κοινωνικού σώματος αγνοήθηκε, έρχεται το σκοτεινό αντίθετό του να εγκατασταθεί στον κενό θρόνο.

Τα περάσματα στενεύουν, καθώς οι κυβερνητικές επιφυλάξεις θα συναντηθούν με την επίσημη Εκκλησία και τη διστακτική και αναντίστοιχη με το πρόβλημα στάση της. Αντί η Εκκλησία από την πρώτη στιγμή να «διδάξει» με τον καθαρό λόγο της τον δρόμο της αντιμετώπισης και να αποκρούσει κάθε ανορθολογισμό και μαγεία που εκφράστηκε στους κόλπους της, υιοθέτησε στάση πνευματικής αβουλίας, που έθρεψε περαιτέρω τον συνολικό ανορθολογισμό, με τον θάνατο να περιμένει στο επόμενο πέρασμα.

Σε αυτή την πλεύση κινδύνου, είναι φανερό ότι οι συνθήκες υπερβαίνουν τις δυνατότητες κάθε κυβέρνησης. Οπως πάντα, έτσι και σε αυτές τις δύσκολες μέρες, η ευθύνη...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΡΟΥΣΦΕΤΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Υπάρχουν δημόσιες ΜΕΘ για VIPs κ. Πλεύρη και κα Γκάγκα μας?

 


Γράφει ο Άλκης ο Ασήμαντος

 Προσωπικά δεν έχω κανένα πρόβλημα ούτε με το μητροπολίτη Αιτωλίας ούτε με τον Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας ούτε με τον πρόεδρο της Ένωσης Κεντρώων ούτε με άλλους επωνύμους που διασωληνώθηκαν. Εύχομαι από καρδιάς περαστικά σε όλους.

Από την άλλη, ή υπάρχει ενιαίο σύστημα διαχείρισης των ΜΕΘ για ΟΛΟΥΣ ή δεν υπάρχει?

  Όχι ότι δεν το έχουμε καταλάβει, αλλά να μας πουν και επίσημα οι κυβερνώντες ότι πχ η ζωή του υπουργού, του βουλευτή και του μητροπολίτη είναι πιο σημαντική από τη δική σας και τη δική μου.
 

Εν προκειμένω, ο μητροπολίτης Αιτωλίας (και Ακαρνανίας) μεταφέρθηκε από το Αγρίνιο στη ΜΕΘ του Ευαγγελισμού με το που επείσθη να διασωληνωθεί. Σύμφωνα, όμως με καταγγελία της ΠΟΕΔΗΝ στο νοσοκομείο Αγρινίου παραμένει 50χρονος διασωληνωμένος εκτός ΜΕΘ, παρόλο που ήταν στο εν λόγω νοσοκομείο πριν από το σεβασμιώτατο.

Γιατί δεν μεταφέρθηκε πρώτα ο νέος αυτός άνθρωπος στον Ευαγγελισμό; 

Θα πάρουμε μια υπεύθυνη και δημόσια απάντηση κ. Πλεύρη και κα Γκάγκα;  

Διότι διαπιστώνω ότι...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΗΦΗΝΟΚΟΜΜΑΤΟΣΚΥΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Κακούργημα να πουλάς κράτος στην Ελλάδα!!

 

Του Γιώργου Κράλογλου

Το κράτος τέρας μας χρεώνει ως 400 δισ. από δανεικά, για ανάγκες του, αλλά είναι κακούργημα να το πουλάς, μας λέει ο Τσίπρας από τα βουνά της Κοζάνης.

Η αντιπαράθεση της αξιωματικής αντιπολίτευσης της αριστεράς και της προόδου... με την κυβέρνηση μάς αφήνει εντελώς αδιάφορους.

Αναφέρθηκα,  στην  προχθεσινή καταγγελία του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα, για το "κακούργημα" να διατεθεί το 17% της ΔΕΗ, για ένα και μόνο λόγο. Να δικαιολογήσω τον τίτλο στο σημερινό σημείωμα της στήλης.

Άλλωστε, τι σημασία να αποδώσεις σε ακόμη μια θλιβερή πολιτική κόντρα,  όταν απέναντί σου έχεις τη γκρίζα ως σκοτεινή εικόνα που συνθέτει το σήμερα και το αύριο της οικονομίας μας.

Βαδίζουμε στη 12ετία της χρεοκοπίας μας, από την ασύδοτη κρατική σπατάλη (δανεικών), για να εξυπηρετηθούν πελατειακές σχέσεις κομμάτων και κυβερνήσεων (από την πρώτη ημέρα της μεταπολίτευσης και για 35 συνεχή χρόνια) αλλά η πολιτική μας "επιθεώρηση" επιμένει να ανεβάζει έργα..., κόντρας κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, στην κάθε πώληση κράτους.

Πολιτική κόντρα (όπως η προχθεσινή) για την πώληση 17% της ΔΕΗ, που την διέλυσαν και κομματικά συμφέροντα με διορισμούς,  από όλες τις κυβερνήσεις, κομματικών (μέχρι και 37.000 στις εποχές μεγάλης φαυλότητας...) από τα "σώματα" κλακαδόρων και αφισοκολλητών, διανέμοντας τους διορισμούς σε όλα τα κόμματα της Βουλής,  βάσει λίστας... και ανάλογα με τα ποσοστά τους.

Πολιτική κόντρα για την πώληση 17% της ΔΕΗ που την διέλυσε και ο παρεμβατισμός κυβερνητικών βουλευτών (όλων των κυβερνήσεων όπως και βουλευτών αξιωματικής αντιπολίτευσης- ειδικά των αριστερών κομμάτων-) με το φόρτωμα στις πλάτες της ΔΕΗ των χρεών σε ηλεκτρικό ρεύμα των ΔΕΚΟ, σε απίθανο ύψος (20-100 εκατ. ευρώ) υποχρεώνοντάς την να τα μετατρέπει σε μετοχικό κεφάλαιο (ΛΑΡΚΟ) ή να τα παγώνει (κρατικά ναυπηγεία,  κρατικά μεταλλεία,  κρατικά λιπάσματα,  κρατικά χημικά και άλλα συγκροτήματα) με τη μορφή επιδοτήσεων (πληρώνοντας βέβαια και πρόστιμα στην Κομισιόν). 

Ποιος ήταν ο σκοπός; 

Να μη χαθούν οι ΔΕΚΟ και σταματήσουν οι διορισμοί που στην 35ετία της φαυλότητας ξεπέρασαν γενικά τις 50-70.000 κομματικούς.

Πολιτική κόντρα για την πώληση του 17% της ΔΕΗ που τη διέλυσε και ο κατευθυνόμενος κομματικός εργατοπατερισμός, (σκάλες ισχυρότερος από τις εκάστοτε κομματικές Διοικήσεις της κάθε κυβέρνησης). Η οποία κυβέρνηση, σήκωνε τα χέρια ψηλά αν ο εργατοπατερισμός ήταν αντίθετος ακόμη και σε αναγκαίες επενδύσεις. Αν ΔΕΗ και κυβέρνηση προωθούσαν συμφωνίες με ιδιώτες στρατηγικούς επενδυτές, ανεξάρτητα αν αφορούσαν και επέκταση του δικτύου της ή μεγέθυνση της παραγωγής με στόχο και μειώσεις στο ρεύμα. Και να σκεφτεί κανείς εδώ πως ορισμένοι αιθεροβάμονες..., θεωρούν ακόμη ότι (στην Ελλάδα βεβαίως) η παραμονή των κρατικών μονοπωλίων ενέργειας στα χέρια του κράτους προστατεύει τα συμφέροντα των καταναλωτών..., σε σχέση με τους ιδιώτες.

Πολιτική κόντρα για την πώληση του 17% της ΔΕΗ (που έτσι και αλλιώς μας την επιβάλλει και η συμφωνία εξόδου από τα μνημόνια που υποθήκευσε την ελληνική κρατική περιουσία για 99 χρόνια) αντί να κοιτάξουμε με συναίνεση η αναβάθμισή της σε παραγωγό ενέργειας να καλύπτει το 100% των αναγκών μας σε ηλεκτρισμό ακόμη και αν (σε κάποια νέα εκβιομηχάνιση της χώρας) απαιτηθεί αύξηση αναγκών ρεύματος κατά 10-15%, (πράγμα που αδυνατεί να προσφέρει σήμερα η ΔΕΗ),  κλείνοντας έτσι και το ξέφραγο επιχειρηματικό αμπέλι εισαγωγών ρεύματος αλλά και τους χορούς των εισαγωγέων... Μπορούσε να το επιτύχει η ΔΕΗ γιατί διέθετε και διαθέτει και εξαιρετικό ανθρώπινο δυναμικό για τις αυξημένες ανάγκες της εθνικής παραγωγής αλλά και τεχνογνωσία να το πράξει αποτελεσματικά. Μήπως όμως τα συμφέροντα της πολιτικής ισορροπούσαν καλύτερα στην εξυπηρέτηση εισαγωγών από τη γειτονιά των Βαλκανίων; Λέμε τώρα εμείς...

Είναι λοιπόν ή δεν είναι να αναρωτιέται κανείς...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΝουΔοΣΥΡΙΖΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Το valse hesitation (διστακτικό) των τροποποιήσεων του Π.Κ.

Αρεοπαγίτη ε.τ.


Ο όρος κώδικας ή κώδιξ είναι δάνειο από το λατινικό Codex, αναφέρετο αρχικά σε συλλογή νομοθεσίας ήδη όμως αναφέρεται σε πολλά πεδία, αλλά κατά τη νομική αναφορά σημαίνει συλλογή νομοθεσίας στον ίδιο κλάδο δικαίου.

Οι κώδικες ρυθμίζουν συνολικά έναν κλάδο δικαίου για αυτό πρέπει να έχουν εσωτερική συνοχή και συγκρότηση, ψηφίζονται από τη Βουλή κατά την ειδική διαδικασία των κωδίκων σαν σύνολο χωρίς συζήτηση κατά άρθρο και χωρίς τροπολογίες σε μία μόνο συνεδρίαση.

Με την ίδρυση του ελληνικού κράτους θεσπίσθηκε το 1834 ο Ποινικός Νόμος και η Ποινική Δικονομία, κατά αντιγραφή των αντιστοίχων Βαυαρικών νόμων, που λειτούργησαν ικανοποιητικά μέχρι το 1950, οπότε αντικαταστάθηκαν από τους Ποινικό Κώδικα και Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, που ήταν άρτιοι νόμοι και με τις εκάστοτε τροπολογίες και προσθήκες λόγω αλλαγής των συνθηκών προσέφεραν πολύτιμο έργο στην καταστολή και πρόληψη του εγκλήματος.  

Επειδή οι κώδικες αυτοί χρειάζονταν κάποιο εκσυγχρονισμό  ανατέθηκε πριν δεκαπενταετία περίπου σε δύο νομοπαρασκευαστικές επιτροπές να καταρτίσουν νέους κώδικες. Οι επιτροπές αυτές αφού άλλαξαν πολλές φορές σύνθεση παρέδωσαν τα νέα κείμενα των κωδίκων την άνοιξη του 2019 και μετά δημόσια διαβούλευση και σύμφωνα με δηλώσεις του κ. Κοντονή με πολιτική παρέμβαση σε αυτά, ψηφίσθηκαν εσπευσμένα ως τελευταία κυβερνητική πράξη της προηγούμενης κυβέρνησης πριν τη διάλυση της Βουλής μόνο από τους κυβερνητικούς βουλευτές με προφανείς ευνοϊκές διατάξεις για συγκεκριμένα πρόσωπα και αδικήματα, αλλά με ανθρωποκεντρικό υπέρ του κατηγορούμενου προσανατολισμό και όχι με κύριο σκοπό τη με την επιβολή της ποινής ειδική και γενική πρόληψη των εγκλημάτων.

Πριν αλλά και αμέσως μετά την ψήφιση των ποινικών κωδίκων πολλοί είχαμε διατυπώσει την άποψη, ότι πρόκειται για θεωρητικά υπέροχους νόμους, δημοκρατικούς και φιλελευθέρους που δίνει ευκαιρίες στους παραβάτες, προσφέρει εναλλακτικές κοινωφελείς ποινές κλπ, ενώ στην πράξη, όπως αποδείχθηκε, είναι ατυχείς, μη λειτουργικοί, μη αποτελεσματικοί και άστοχοι νόμοι, που διέλυσαν ό,τι είχε απομείνει στο νομικό οπλοστάσιο για τη διασφάλιση της έννομης τάξης μετά τις ευεργετικές διατάξεις του ν. Παρασκευόπουλου. Πρόσφατο παράδειγμα από την εφαρμογή των ισχυουσών διατάξεων ιδίως των χορηγούμενων υποχρεωτικά ελαφρυντικών περιστάσεων η καταδίκη του νεαρού ράπερ, που χωρίς αιτία τραυμάτισε βαρύτατα με μαχαίρι ντελιβερά, σε 28 μήνες φυλάκιση με τριετή αναστολή, που ασφαλώς δεν θα αποτρέψει ως γενική πρόληψη στην τέλεση από άλλους αδίκων πράξεων, δεδομένου ότι οι με αναστολή καταδίκες διατηρούνται σε περίπτωση νέας καταδίκης, που και αυτή θα ανασταλεί.

Σαφώς η κυβέρνηση της ΝΔ θα έπρεπε ακούγοντας κάποιες εισηγήσεις  να καταργήσει αμέσως με νόμο τους νέους ποινικούς κώδικες, οι οποίοι όμως ως ηπιότεροι ποινικοί νόμοι θα ίσχυαν για τις ήδη τελεσθείσες πράξεις, και να επαναφέρει τους παλιούς ποινικούς κώδικες, οι οποίοι θα εκσυγχρονίζονται με τη νόμιμη διαδικασία με γνώμονα την προστασία της έννομης τάξης και όχι με σκοπούς πολιτικούς.

Αντί αυτού ο κ. Υπουργός Δικαιοσύνης επέλεξε τη μετά μέγιστου δισταγμού και χωρίς τόλμη σταδιακή εισαγωγή τροποποιήσεων των ποινικών κωδίκων για τη ρύθμιση των εκάστοτε προβλημάτων κατόπιν εισηγήσεων νομοπαρασκευαστικών επιτροπών συγκροτούμενων με σχεδόν από τα ίδια πρόσωπα. Οι νέοι Π. Κ.(ν.4619/2019) και Κ. Π.Δ.( ν.4620/2019) ισχύουν από 1-6-2019. Με την Π. Ν. Π./27-6-2019 και της "Διορθώσεις σφαλμάτων"/16-7-2019 ανεστάλησαν επί αόριστο οι διατάξεις περί της μετατροπής της φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία έτη σε κοινωφελή εργασία(αρθ.104ΑΠ.Κ.) με αποτέλεσμα ,εφόσον δεν προβλέπεται η μετατροπή των ποινών φυλάκισης σε χρηματική, τα δικαστήρια να αναστέλλουν όλες τις μέχρι τρία έτη ποινές φυλάκισης .Με τους ν.4623/2019 και 4637/2019 επήλθαν κάποιες τροποποιήσεις και στους δυο κώδικες με αυστηρότερες ποινές για κάποια αδικήματα κυρίως διαφθοράς κατά απαίτηση της GRECO.Τέλος με το ν.4855/21.11.2021 θεσπισθήκαν αυστηρότερες κυρώσεις για κάποια αδικήματα ιδιαίτερα για την διασπορά ψευδών ειδήσεων και για την υφ’όρο απόλυση, το οποίο ορίσθηκε για την ισόβιο κάθειρξη στα 18 έτη, που μπορεί να αποτρέψει τους ευκαιριακούς και όχι τους επαγγελματίες δολοφόνους... Πρέπει να σημειωθεί ότι οι αυστηρότερες διατάξεις ισχύουν μόνο για τα μετά τη θέσπιση τους αδικήματα.

Φυσικά οι τροποποιήσεις των ποινικών κωδίκων θα συνεχιστούν, γιατί απομένουν πάρα πολλά σοβαρά ζητήματα και καταστάσεις, όπως η βραδύτητα για την απονομή της δικαιοσύνης, που πρέπει να ρυθμισθούν έγκαιρα και όχι καθυστερημένα προς αποφυγή δυσάρεστων συνεπειών, αλλά φοβάμαι ότι αυτό θα γίνεται μετά μέγιστου δισταγμού και συγκράτηση (εξ ου και ο τίτλος του άρθρου)  σταδιακά υπό την πίεση των γεγονότων και της κοινής γνώμης. Η τακτική όμως της συνεχούς και μάλιστα περιστασιακά τροποποίησης των κωδίκων είναι...

 

ΝουΔοΣΥΡΙΖΑίων πρωταθλητών της κωλοτούμπας κωμωδία

 


 

 



 

Υπαρκτού ελληνισμού κωμωδία

 



 

Σαν σήμερα (4/12/ΧΧΧΧ)


1791: Κυκλοφορεί το πρώτο φύλλο της βρετανικής εφημερίδας Observer, της πιο παλιάς κυριακάτικης εφημερίδας στον κόσμο.
1913: Υπογράφεται στη Φλωρεντία από τις Μεγάλες Δυνάμεις το ομώνυμο πρωτόκολλο, με το οποίο καθορίζονται τα σύνορα του νεοδημιουργηθέντος αλβανικού κράτους. Στους όρους του περιλαμβάνεται και η απόδοση της Βορείου Ηπείρου από την Ελλάδα.
1952: Ένα σύννεφο ομίχλης σκεπάζει το Λονδίνο. Σε συνδυασμό με τη μόλυνση του αέρα, θα προκαλέσει τους επόμενους μήνες τον θάνατο 12.000 ανθρώπων.
1971: Το Καζίνο του Μοντρέ φλέγεται από ένα πυροτέχνημα που πέταξε κάποιος κατά τη διάρκεια συναυλίας του Φρανκ Ζάπα. Το περιστατικό εμπνέει τους Deep Purple, που γράφουν το πιο γνωστό τραγούδι τους «Smoke on the water».
1875: Γεννιέται ο Ράινερ Μαρία Ρίλκε, γερμανός ποιητής.
1963: Γεννιέται ο Σεργκέι Μπούπκα, ουκρανός αθλητής του στίβου, ο κορυφαίος επικοντιστής όλων των εποχών.

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟ-ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ο Πινοσέτ ανάμεσά μας

 

Του ΣΠΥΡΟΥ ΒΛΕΤΣΑ

Ο Σύμβουλος του Αλέξη Τσίπρα, καθηγητής Γρηγόρης Γεροτζιάφας, χαρακτήρισε το πρόστιμο των 100 ευρώ σε όσους ηλικιωμένους δεν θελήσουν να εμβολιαστούν «πινοσετικής έμπνευσης χαράτσι». 

Αν η ελληνική κυβέρνηση εμπνέεται από τον Πινοσέτ για να βάλει πρόστιμο σε ανεμβολίαστους, τότε από τον Πινοσέτ εμπνέεται και η αυστριακή κυβέρνηση -στην οποία συμμετέχουν οι Πράσινοι- που επιβάλει ανάλογο πρόστιμο.  

Από τον Πινοσέτ εμπνέεται και ο νέος καγκελάριος της Γερμανίας, σοσιαλδημοκράτης Σόλτς, που υποστηρίζει τον υποχρεωτικό εμβολιασμό, όπως και το κόμμα της Αριστεράς στη χώρα του.

Δεν είναι μόνο η υποχρεωτικότητα των εμβολίων που παραπέμπει στον δικτάτορα της Χιλής. Πριν λίγους μήνες ακούγαμε από τον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ για ασφαλιστικό Πινοσέτ. Κάθε πρόταση για μερικώς κεφαλαιοποιητικό ασφαλιστικό σύστημα ξορκιζόταν σαν σύστημα Πινοσέτ. Όμως τέτοιο σύστημα εφαρμόζουν από καιρό η Σουηδία, η Δανία και άλλες χώρες της βόρειας Ευρώπης με ισχυρό κοινωνικό κράτος.

Λίγο παλιότερα, στην αρχή της ελληνικής κρίσης χρέους, Πινοσέτ ήταν ο Γιώργος Παπανδρέου. Για τους κατηγόρους του η υπογραφή του πρώτου μνημονίου ήταν μια πράξη τόσο αντιλαϊκή που μόνο ένας Πινοσέτ θα μπορούσε να είχε κάνει. Όταν ο Αλέξης Τσίπρας υπέγραψε το τρίτο μνημόνιο, οι οπαδοί του είχαν ξεχάσει τους χαρακτηρισμούς που χρησιμοποιούσαν για τον Γιώργο Παπανδρέου.

Η τόσο συχνή χρήση των κατηγοριών περί Πινοσέτ αθωώνει τον δικτάτορα της Χιλής, ο οποίος είναι υπεύθυνος για χιλιάδες δολοφονίες και εξαφανίσεις. Αν κάποιος δεν γνωρίζει καλά την ιστορία, θα νομίσει ότι ο Πινοσέτ ήταν κάτι σαν τον Γιώργο Παπανδρέου ή τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Δεν είναι, όμως, οι χαρακτηρισμοί αποτέλεσμα απερισκεψίας. Ο τοξικός λόγος του μίσους ήταν ένα από τα εργαλεία του ΣΥΡΙΖΑ για να κατακτήσει και να διατηρήσει την εξουσία. 

Δεν ήταν μόνο ο Πινοσέτ. Ήταν και οι «Μερκελιστές» και εκείνοι που «δεν είναι και τόσο Έλληνες». Και δεν ήταν μόνο τα λόγια, ήταν οι πράξεις βίας κατά πολιτικών αντιπάλων.

Η Αριστερά έχει πολύ εύκολη την αναφορά στους δικτάτορες της άκρας Δεξιάς, αλλά για τους κομμουνιστές δικτάτορες έχει μόνο καλά λόγια να πει. Οι δολοφονίες που έκαναν ο Μάο και ο Κάστρο δεν ενοχλούν καθόλου τον Αλέξη Τσίπρα, θαυμαστή και των δύο. Δεν είναι μόνο η ηγεσία της Αριστεράς, είναι και πολλοί οπαδοί της φιλικοί απέναντι στα κομμουνιστικά καθεστώτα. Σαν αυτά να έχουν το δικαίωμα να κυβερνούν χωρίς εκλογές και χωρίς αντιπολίτευση.

Δεν μπορούμε ούτε να φανταστούμε...

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΦΑΣΙΣΤΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Ξυλοδαρμός φοιτητών και στα θρανία 2.500 αστυνομικοί

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΦΑΣΙΣΤΟ-ΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Ο πραγματικός φασισμός στα ΑΕΙ

 

Το βράδυ της 26ης Νοεμβρίου μια παρέα φοιτητών συναντήθηκε στην ανατολική πλευρά του Φυσικομαθηματικού της ΣΘΕ στη Θεσσαλονίκη για να παίξει ένα παιχνίδι με κάρτες, που λέγεται «Πέφτει η νύχτα στο Παλέρμο», κάτι που κάνει σχεδόν κάθε εβδομάδα τις Τρίτες και τις Παρασκευές από το 2015 ως σήμερα.

    Από ό,τι καταλαβαίνω, από όσα διάβασα, είναι μια καθαρά ψυχαγωγική δραστηριότητα, χωρίς κανένα πολιτικό ή κομματικό χρώμα, όπου συμμετέχουν φοιτητές και φοιτήτριες από διάφορες σχολές. Αυτή δε η δραστηριότητά τους, καθ’ όλα θεμιτή, είναι γνωστή στη διοίκηση του πανεπιστημίου και στους φύλακες. Σε κείμενο-ανακοίνωσή τους, που δημοσιεύτηκε στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, οι φοιτητές Αστέρης Κεχαγιάς, Τάσος Γελαστόπουλος και Άγγελος Ματλάς κατήγγειλαν τα εξής απίστευτα για την εκτός ΑΕΙ κοινωνία, αλλά δυστυχώς καθημερινότητα στη δυστοπία της Ανώτατης Παιδείας, όπου ο φασισμός έχει μόνο ένα χρώμα, κόκκινο, με λίγο μαύρο λόγω «αντιεξουσιαστών» τραμπούκων, που έχουν τελικά όχι μόνο χρωματολογική συγγένεια με τους Εθνικοσοσιαλιστές (ναζί). Θυμίζω πως κόκκινο ήταν το φόντο της χιτλερικής σημαίας με μια μαύρη σβάστικα στο κέντρο.

Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες, λοιπόν, που έπαιζαν το παιχνίδι το βράδυ εκείνο δέχτηκαν αιφνιδιαστική επίθεση από «αντιεξουσιαστές» με καλυμμένα χαρακτηριστικά, και συνέβησαν τα εξής ωραία και προοδευτικά, με επίκεντρο τον άνθρωπο.

Οπως τα παιδιά κάθονταν κυκλικά στο δάπεδο και έπαιζαν το παιχνίδι, περίπου 30 τραμπούκοι, φορώντας κουκούλες και γάντια, τους περικύκλωσαν αποκλείοντας κάθε οδό διαφυγής. Το περιστατικό θύμιζε μπλόκο των SS, διότι οι ματσουλαραίοι άρχισαν να φωνάζουν στα παιδιά «μην τυχόν και σηκωθεί κανείς για να φύγει», ενώ στη συνέχεια μια δεσποσύνη εκ των κουκουλοφόρων έβγαλε μια λίστα με τα ονόματα των φοιτητών που είναι οι διαχειριστές της ομάδας του παιχνιδιού στα κοινωνικά δίκτυα, στο facebook, και διάβαζε δυνατά τα ονόματά τους απαιτώντας από τους έντρομους και περικυκλωμένους φοιτητές και τις φοιτήτριες να τους υποδείξουν ποιοι είναι. Ελειπε μόνο κάποιος κουκουλοφόρος δοσίλογος με κουκούλα να περιφέρεται ανάμεσα στους… κρατούμενους φοιτητές και να δείχνει με το δάχτυλο, λέγοντας «Das, Palermo»!

Βρήκαν τον έναν από τους τέσσερις και τον έδειραν, όπως δέρνουν φυσικά οι φασίστες, ως αγέλη, πολλοί εναντίον ενός.

Οι τραμπούκοι επικαλούνταν κάποιο περιστατικό με έναν πυροσβεστήρα. Αρχισαν να δέρνουν και άλλους, διότι από τα συμφραζόμενα απεδείχθη ότι επρόκειτο για ένα είδος λιντσαρίσματος-αναρχοανάκρισης, καθότι οι λεγάμενοι πίστευαν ότι οι παίκτες του παιχνιδιού ήξεραν ποιος είχε χρησιμοποιήσει πριν από ημέρες πυροσβεστήρα κατά κάποιου, μάλλον συντρόφου τους, και τους έδερναν για να ομολογήσουν ποιος το έκανε. Ητο μια μορφή εξωδικαστικής προκαταρκτικής εξέτασης.

Ματαίως οι δερόμενοι φοιτητές έλεγαν στα καλόπαιδα πως δεν είχαν ιδέα περί τίνος επρόκειτο. Οι κουκουλοφόροι τούς έλεγαν πως ξέρουν πού μένουν, πως αν πουν τίποτα στην Αστυνομία για αυτό που έγινε, θα τους βρουν και θα τους σκοτώσουν ή θα «μαζεύετε τα δόντια σας από κάτω». Ενας δε από αυτούς τους γενναίους, προφανώς φτιαγμένος από τη φάση και την αδρεναλίνη τού να δέρνεις τρομοκρατημένα αγόρια και κορίτσια, είπε «έχουμε καιρό να δείρουμε, οπότε δεν έχουμε θέμα να ξεσπάσουμε σε σας»!

Έκαναν δε και έλεγχο στο κινητό του διαχειριστή της ομάδας που ήταν εκεί, αφού τον ξυλοφόρτωσαν. Ατυχώς, ήρθε ανύποπτος άλλος ένας από τους διαχειριστές της ομάδας του παιχνιδιού και υπέστη το ίδιο λιντσάρισμα, με ερωτήσεις ανάμεσα στο κλοτσομπουνίδι για τον περιβόητο πυροσβεστήρα. Μάλιστα, όπως γράφουν στο κείμενο-καταγγελία τους τα παιδιά, «μια κοπέλα μάλιστα απ’ αυτούς ήρθε μπροστά του και τον ρώτησε “αν σου δώσω μια, θα θυμηθείς;”, με τον φίλο μου να της απαντάει “όχι, αφού δεν ξέρω για τι πράγμα μιλάτε”. Η κοπέλα τότε τον χτύπησε εν ψυχρώ και έπειτα τον ξαναρώτησε “αν σου δώσω άλλη μια, μήπως θα το θυμηθείς τώρα;”, ο φίλος μου απάντησε ξανά “όχι” και η κοπέλα τον ξαναχτύπησε». Κατήγγειλαν επίσης πως οι κουκουλοφόροι τραμπούκοι, ενώ έδερναν κάθε φορά κάποιον 4-5 μαζί (είπαμε, «αντρίκεια»!), τους είπαν: «Εσείς παίρνετε άδεια απ’ την Κοσμητεία για να έρχεστε στο πανεπιστήμιο, κι αυτό δεν μας αρέσει, γιατί δεν αναγνωρίζουμε τον κοσμήτορα». Και είπαν ακόμη στα θύματά τους ότι δεν θέλουν να τους ξαναδούν στη σχολή ποτέ, ότι τους ανήκει και δεν έχουν θέση εκεί. Σε φοιτητές το έλεγαν αυτό! Ως δε οπαδοί της ισότητας, έδειραν αδιακρίτως και κορίτσια, ενώ ενδιαφέρον είναι πως αρκετοί από τους τραμπούκους ήταν γυναίκες.

Στο πλαίσιο της ανάκρισης μετά ξύλου, αντιεξουσιαστική άσκηση… εξουσίας α λα ναζί και KGB από τα Lidl, ρωτούσαν τους δερόμενους αν είχαν «μπάτσους» στις οικογένειές τους, τι ψηφίζουν και έλεγαν συνέχεια πως το «το πανεπιστήμιο καίγεται αυτό το διάστημα και μπορεί να μπουν μπάτσοι μέσα, αλλά εσείς δεν καταλαβαίνετε τίποτα».

Ακολούθως, τους… απέβαλαν από το πανεπιστήμιο, βάζοντάς τους στη μέση και συνοδεύοντάς τους σαν φρουροί.

Στο κείμενό τους οι φοιτητές γράφουν μεταξύ άλλων: «Το να υπάρχει Αστυνομία, λοιπόν, στο πανεπιστήμιο δεν είναι ζήτημα πολιτικής ατζέντας, αλλά στοιχειώδους λογικής, ώστε να υπάρχει κάποιος τρόπος προστασίας απέναντι στην παραπάνω οργανωμένη εγκληματικότητα, διότι περί αυτού ακριβώς πρόκειται. Μέλη των κουκουλοφόρων αναφέρθηκαν εν τη ρύμη του λόγου σε πράγματα που έγιναν πριν χρόνια, δείχνοντας ότι παρακολουθούσαν τις κινήσεις μας. Και αναρωτιόμαστε τώρα: Τι ακριβώς πρέπει να κάνουμε; Να μην ξαναπατήσουμε στον πανεπιστημιακό χώρο για να μη μας βλάψει ο κάθε αυτόκλητος αφέντης του πανεπιστημίου; Να πάμε την επόμενη Τρίτη ξανά στο πανεπιστήμιο για να παίξουμε, δείχνοντας ότι δεν υποκύπτουμε στις απειλές και με ρίσκο να έρθουν ξανά και να μας κάνουν χειρότερα;»

Αυτά συνέβησαν σε ελληνικό πανεπιστήμιο, στην περιουσία σας, διότι εσείς, εμείς, όλοι την πληρώνουμε, στα δικά σας παιδιά ή σε παιδιά που θα μπορούσαν να είναι δικά σας. Και είναι μόνο μια ψηφίδα της δυστοπίας στα πανεπιστήμια, όπου ο φασισμός είναι μόνον αριστερόστροφος. Δέρνονται φοιτητές, διδάσκοντες, χτίζονται πρυτάνεις, βανδαλίζεται δημόσια περιουσία. Καταλύεται κάθε ημέρα ο Νόμος. Δεν χρειάζεται, λοιπόν, κ. Θεοδωρικάκο μια άοπλη Αστυνομία που θα κάνει διαλογισμό, εκπαιδευόμενη ώσπου να ρίξει μαύρο χιόνι και που θα περπατάει στις μύτες, μην ενοχλήσει τους τραμπούκους.

Χρειάζεται εδώ και τώρα...