Γράφει ο ΦΑΛΗΡΕΥΣ
Η Αριστερά παίρνει πάρα πολύ στα σοβαρά τον εαυτό της για να έχει
χιούμορ. Η Αριστερά αλλάζει τον κόσμο. Πραγματοποιεί εφόδους (πάντα
μάταιες...) προς τον ουρανό.
Πώς να έχεις χιούμορ, όταν αναθέτεις στον
εαυτό σου παρόμοια καθήκοντα;
Και χωρίς χιούμορ είναι δύσκολο να
ανεχθείς τα διάφορα κωμικά πρόσωπα, που βρίσκεις αναπόφευκτα στην
πολιτική, καθώς η πολιτική σε όλες τις αποχρώσεις της ασκεί πάντα μια
ακατανίκητη έλξη στα πάσης φύσεως ψώνια.
Δείτε, ας πούμε, το ΠΑΣΟΚ – το οποίο, βεβαίως, δεν θεωρείται
Αριστερά. Ακόμη και στο ΠΑΣΟΚ έχουν κάτι από χιούμορ και γι’ αυτό
κατεβάζουν στις εκλογές (αν πιστέψουμε αυτά που διαβάζουμε) Χαρδαβέλλα,
Ασκητή και Πόντα!
Αντιθέτως, οι Συριζαίοι και πολύ περισσότερο οι
αριστεροί της τάσης των «53+» δεν έχουν το ελάχιστο χιούμορ που
χρειάζεται ώστε να αγνοήσουν τον Μιχελογιαννάκη. Τον παίρνουν στα σοβαρά
και στήνουν καβγά μαζί του για το Μακεδονικό.
Πρόσωπα σαν τον βουλευτή Μιχελογιαννάκη, όμως, υπάρχουν στην πολιτική
ζωή χωρών οι οποίες παρακμάζουν ως αντιστάθμισμα στα βάσανα που
υφίστανται οι λαοί τους. Είναι, πιστεύω, μια ισορροπία της Φύσης αυτή,
που τη βλέπουμε και στα μεγάλα έργα τέχνης. Ακόμη και στον ζοφερό κόσμο
του «Macbeth», π.χ., υπάρχει εκείνος ο φρουρός της πύλης που ελαφραίνει
την ατμόσφαιρα του έργου με τα χωρατά του. Ανάλογη είναι η λειτουργία
του συγκεκριμένου βουλευτή για το φιλοθέαμον κοινό.
Ο Μιχελογιαννάκης σκορπίζει απλόχερα την ευθυμία, σε όσους μπορούν,
λ.χ., να εκτιμήσουν τις βαθυστόχαστες αναλύσεις του για το Μακεδονικό.
Σπαρταριστές αναλύσεις, όπως η παρακάτω: «Η επιθυμία του κ. Ζάεφ να
διδασκόμαστε τη “μακεδονική” γλώσσα: 1) Είναι άτοπο, καθότι η μοναδική
γλώσσα που ομιλείται στην Μακεδονία είναι η Ελληνική. 2) Μπορεί να
ερμηνευθεί ότι το ζήτημα μάς αφορά ως να ήμασταν μειονότητα. 3) Μιλώντας
για Μακεδόνες του Αιγαίου αφήνει σαφέστατα υπονοούμενα αλυτρωτισμού. 4)
Θα μπορούσε εμμέσως να υπονοηθεί το ζήτημα της εθνοκάθαρσης, που πολλές
φορές προβάλλει η σκοπιανή πλευρά».
Κάπου σε όλα αυτά μπορεί να υπάρχουν και ψήγματα αλήθειας. Αλλά πώς η
παιδαριώδης απλοϊκότητα της σκέψης σερβίρεται με την ασυναρτησία του
ψευδοτεχνοκρατικού στόμφου! Αν συνειδητοποιήσεις με τι μυαλό αυτός ο
άνθρωπος έφθασε εκεί όπου έφθασε (βουλευτής), για μια στιγμή παγώνεις.
Παγώνεις όχι μόνο σκεπτόμενος πώς έδωσε εξετάσεις στην Ιατρική, πώς
πέρασε και πώς αποφοίτησε, αλλά πώς διασχίζει έναν δρόμο στον οποίο
περνούν αυτοκίνητα και καταφέρνει να φθάσει στην άλλη πλευρά!
Παγώνεις
όταν συνειδητοποιείς...
από πόσους κινδύνους επιβιώνει καθημερινά αυτός ο
άνθρωπος! Και οι συριζαίοι ασχολούνται σοβαρά με τον παλιάτσο...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου