Στη
φωτογραφία ορισμένα από τα ονόματα των εκτελεσμένων. Δείτε πόσες οικογένειες
ξεκλήρισαν τα σταλινοκτήνη.
Toυ
ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ
Ο
Νικήτας Σαμαρτζής ήταν μέλος της εγκληματικής
οργάνωσης του ΚΚΕ, ΟΠΛΑ.
Η
παρακάτω κατάθεση δόθηκε στις 6 Μαρτίου 1945 (με πρωτοκόλληση στις 9 Μαρτίου) στην Κόρινθο, στη Γενική
Διοίκηση Ασφαλείας Κορίνθου, (εξεταστής: Μοίραρχος Αθ. Δρούγκας), στο
πλαίσιο διερεύνησης των σφαγών του Φενεού.
Προσπαθεί
να το παίξει θύμα (με απείλησαν κι εμένα και με εξανάγκασαν να σφάζω)
και να ρίξει όλη την ευθύνη στους "συντρόφους" του.
Το
κόλπο δεν έπιασε όμως. Καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε με τουφεκισμό
στο Ναύπλιο στις 18 Φεβρουαρίου 1948,
μαζί με άλλους 10 χασάπηδες της ίδιας παρέας (μεταξύ των οποίων και ο Βλάσιος
Οικονομόπουλος που αναφέρει στην κατάθεσή του)
Σήμερα
δημοσιεύω το πρώτο μέρος της κατάθεσής του. Προειδοποιώ ότι πρόκειται για περιεχόμενο που
δοκιμάζει τις αντοχές σας.
Όλα
αυτά έγιναν ενώ Πολιτικός Επίτροπος δηλαδή γενικό αφεντικό του ΚΚΕ στην
Πελοπόννησο ήταν ο υπάνθρωπος με το κονσερβοκούτι που τον ξέρουμε ως ο
"άνθρωπος με το γαρύφαλλο".
"Νικήτας
Σαμαρτζής του Ιωάννου, ετών 33, γεωργός, γεννήθηκα και κατοικώ εις χωρίον
Καλύβια Κορινθίας, άγαμος, εγγράμματος, Έλλην και χριστιανός ορθόδοξος.
Ορκίσθηκα επί του ιερού ευαγγελίου κατά τα άρθρα 121 και 124 της Ποινικής
Οικονομίας.
Ήμουν αγροφύλακας Κοινότητας Καλυβίων. Κατά το έτος 1943, ήλθαν
οι πρώτοι αντάρτες στην περιοχή Φενεού. Με χρησιμοποίησαν για σύνδεσμο με το
στρατηγείο της οργανώσεως
που ευρίσκετο στο Μάζι Καλαβρύτων και για άλλες δουλειές. Κατευθύνσεις
έπαιρνα από την οργάνωση Καλυβίων του ΚΚΕ την οποίαν αποτελούσαν ο Δημ.
Δαμεσούκος, Αντ. Αλωνιστιώτης και Όθων Οικονομόπουλος.
Κατά τον Δεκέμβριο του 1943 φέρανε στα Καλύβια 14 Ιταλούς, τους οποίους εγώ, ο Βλάσιος
Οικονομόπουλος, ο Σωτήριος Αλωνιστιώτης, ο υπεύθυνος Αθαν. Οικονομόπουλος και
τέσσερεις αντάρτες, Βασίλης Παπακυριάκου, κάτοικος Βασιλικού, Παναγιώτης Χαράλαμπος
Τρομάρας κ.λ.π. μεταφέραμε εις θέση κοκουβούνι Β.Δ. Χωρίου Καλυβίων ένθα και
τους εκτέλεσαν οι Τρομάρας και λοιποί αντάρτες, δι' όπλων εις θέση Ζαρούχλας
Διάσελο.
Τον Απρίλιο 1944 από το στρατόπεδο μονής Αγίου Γεωργίου
μετεφέρθησαν από τον στρατοπεδάρχη, Κρητικό ή Χατιώγην ή Γεώργιο Πισογιαννάκην, Σερμπέτη ή Γλυκό εκ Στομίου, Βλάσιο
Οικονομόπουλο και εμένα, 13 κρατούμενοι, εκ των οποίων γνώρισα τους ιατρό Β.
Γεωργόπουλο εκ Δούσιας και ιερέα Ασπροκάμπου και εξετελέσθησαν δι' όπλου υπό
του Σερμπέτη και Πισογιαννάκη. Εμείς οι άλλοι παρέστημεν ως βοηθοί με το
πιστόλι χωρίς να εκτελέσωμεν. Στο στρατόπεδο της μονής ήσαν κατά καιρούς οι
1.
Κρητικός ή Πισογιαννάκης εκ Χανίων Κρήτης, στρατοπεδάρχης
2.
Κωνσταντίνος Σερμπέτης ή Γλυκός εκ Στομίου
3.
Ιωάννης Φραγκοράφτης Κανελλόπουλος από το Ζευγολατιό Βραχατίου
4.
Νικόλαος Δασκαλόπουλος από Κακούρι Τριπόλεως
5.
Βλάσιος Πρόβος από το Μούλκι Κιάτου
6.
Θύμιος Γκιόκας από το Κριεκούκιον
7.
Κεραυνός ή Αντώνιος Τομαράς από Λιόπεσι
8.
Σίμος από το Λουτράκι
Άπαντες ούτοι ελάμβαναν μέρος στις εκτελέσεις. Επίσης στο στρατόπεδο προσελήφθην και
εγώ.
Όλοι οι συλληφθέντες υποχρεούντο να υπογράψουν. (Σ.Σ. τους βασάνιζαν για να υπογράψουν ότι
ήταν μέλη των ταγμάτων ασφαλείας. Τα βασανιστήρια τα ομολογεί πιο κάτω, σε μέρος
της κατάθεσης που θα δημοσιεύσω άλλη μέρα.) Από τα σπίτια που έπαιρναν
πράγματα ή από καταστήματα, όπως από το παντοπωλείο του Γεωργίου από τη
Γκούρα, που τον σκότωσαν, τα έπαιρναν εν γνώσει του αρχηγείου που
αποτελούσαν οι προαναφερθέντες Βαζαίος και λοιποί και οι επιτήδειοι τα
μοιραζόντουσαν μεταξύ τους, όπως ο Τόμπρος, Κίτσος, Βουρκάνης από τα
Μαζεΐκα, τα καλύτερα, και τα λοιπά έδιναν σε μερικούς από τους κατοίκους και
κείνα που πάλι έμεναν έλεγαν ότι τα έδιναν στους πυροπαθείς άλλων χωριών.
Για τις συλλήψεις και εκτελέσεις των κατοίκων χωρίων Καλυβίων,
υπεύθυνοι είναι οι αποτελούντες το Κομ. Γραφείο που υπόγραψαν:
1.
Δεδεμούκας του Αντωνίου
2.
Αντώνιος Αλώνιστιώτης
3.
Σωτήριος Κασαλμάς
4.
Ευάγγελος Οικονομόπουλος
5.
Αθανάσιος Καπίνης και άλλοι, που δεν τους γνωρίζω.
Από
το χωρίον Γκούρα, Σταυρόπουλος ή Μουσουλίνης και άλλοι που δεν γνωρίζω. Επίσης
δεν ξέρω ποιοι είναι οι άλλοι των άλλων χωριών γιατί εγώ έλειπα προηγουμένως
έξι χρόνια στο ιπποδρόμιο του Φαλήρου που εργαζόμουν.
Στο στρατόπεδο Μονής Αγίου Γεωργίου έφερναν κρατούμενους από
διάφορες περιοχές και τους συνόδευαν οι αποτελούντες την ΟΠΛΑ διαφόρων περιοχών.
Από το στρατόπεδο τους παίρναμε λίγους – λίγους και τους
εκτελούσαμε σε διάφορες περιοχές του δασώδους της πέριξ της Μονής και σε μια
τρύπα πολύ βαθιά που αν ρίξεις μια πέτρα θα μετρήσεις το 16 για να ακούσεις το
χτύπο στο υπέδαφος που θα φτάσει. Την τρύπα αυτή τη βρήκα εγώ κατ’ εντολή του Κρητικού ή
Πισογιαννάκη όστις δεν ξέρω από που το έμαθε ότι υπήρχε τέτοια τρύπα.
Κατά τον Μάιο 1944 πήγαν 9 κρατούμενους αγνώστους και τους οδήγησαν δια μέσου του χωρίου
Γκούρα εις Μακριά Λάκα της Ζήρειας και τους εκτέλεσαν με τη βοήθεια του
Νικολάου Σταυροπούλου ή Μουσουλίνη από τη Γκούρα.
Στην τρύπα που ανέφερα που βρίσκεται στη θέση Κακόβουνι –
Ντουρντουβάνα εκτελέσαμε 260 και κατά την εξής σειράν.
17 κατοίκους Νεμέας, τους πήγαμε εγώ, ο Βλάσης Οικονομόπουλος, ο Σερμπέτης, ο
Κρητικός, ο Δασκαλόπουλος, ο Γιάννης Φραγκορράφτης, ο Βλάσης Πρόβος και ο
Καραπάνος από τη Νεμέα και ο Μωριάς με έξι αντάρτες που έστειλε το σύνταγμα
Βαζαίου, για να λάβει μέρος στις εκτελέσεις. Αφού ξεκουραστήκαμε είπαμε
στους κρατούμενους ότι τους πάμε για την Ταξιαρχία στα Μαζέικα. 0 Καραπάνος
με τον Κρητικό και τον Μωριά πήγαν στη τρύπα. Εκεί οδηγούντο δύο – δύο
δήθεν για ανάκριση και χωρίς να αντιλαμβάνονται οι άλλοι, τους εκτελούσαν οι
Μωριάς Κρητικός Καραπάνος κατά τον εξής τρόπο: Τους γδύναμε τελείως και με το μαχαίρι τους έκοβαν το λάρυγγα
και τους έριχναν μέσα στην τρύπα. Τα ρούχα
που παίρνανε τα πήγαιναν στην περιφερειακή Επιτροπή που ήταν στο Μπούζι και
έπειτα στη Λαύκα και τα φορούσαν τα διάφορα μέλη της οργανώσεως. Τότε
εγώ δεν έλαβα μέρος στην εκτέλεση.
Την άλλη μέρα πήραμε άλλους τριάντα από το στρατόπεδο μεταξύ των οποίων και ο
Αθανάσιος Ρεκουνιώτης και η Ελένη Καραλή από τα Καλύβια. Φύγαμε στις 4 το
πρωί και με δεμένα τα χέρια τους με σχοινιά τους πήγαμε στην ίδια τρύπα.
Εκτελέστηκαν κατά τον ίδιο τρόπο από τους ίδιους. Εγώ δεν εκτέλεσα και αυτή
τη φορά. Έπειτα από 3-4 μέρες πήραμε από το στρατόπεδο, μεταξύ των οποίων οι
περισσότεροι από το Βαλτέτσι Τριπόλεως, και τους οποίους έστειλε στο στρατόπεδο
το Σύνταγμα του Βαζαίου και τους πήγαμε στην τρύπα με δεμένα τα χέρια. Εκεί
τη προτροπή του Μωριά και με πιστόλι στα χέρια με ανάγκασαν κι έσφαξα κι εγώ.
Κατά την εκτέλεση παρίστατο και ο Βλάσης Οικονομόπουλος, αλλά και αυτός δεν
έσφαξε, μόνον πήρε τα ρούχα των εκτελεσθέντων, που του έδωσε ο Πισογιαννάκης.
Έπειτα από 7-8 μέρες πήραμε από το στρατόπεδο άλλους 35-37 δεν θυμάμαι ακριβώς, μεταξύ των οποίων ήσαν
ο Βλάσης Ρομπόκος γιατρός Γκούρας, Γεώργιος Γεωργίου. Κι αυτούς τους πήγαμε
δεμένους. Τότε έκλεισε η ομάδα του Μωριά και την εκτέλεση με μαχαίρι την έκαναν
ο Θύμιος Γιόκας, Σερμπέτης ή Γλυκός, ο Βλάσης Πρόβος, Νικόλαος Δάσκαλόπουλος
από Κακούρι, Βλάσης Οικονομόπουλος και εγώ.
Έπειτα από αρκετές μέρες και μάλιστα κατά μήνα Ιούλιο 1944
μεταφέρθηκαν από το στρατόπεδο και εκτελέστηκαν στην τρύπα, 48 που οι
περισσότεροι ήσαν από το Φενεό,
μεταξύ των οποίων και ο Αλέξανδρος Χαρλαύτης και οι δύο υιοί του Αργύρης και
Γιάννης. Επίσης o Κωνσταντίνος Δάρης και ο υιός του ο φαρμακοποιός Νίκος Λαδάς,
Νίκος Μητρόπουλος, η Αθανασία Μπαλή, Παπα-Παναγής Χαρλαύτης κάτοικοι Γκούρας,
το ζεύγος Τσεκρέκη, Δημ. Ψαχούλιας ή Βολιαρίτης από το Μεσινό, ο Παπαγιωργόπουλος
και ο υιός του Γιάννης Τσούλης, o Κολοβός και η κόρη του από τα Καλύβια,
Γρηγόρης Καπέλος κι ο αδερφός του ο δάσκαλος, Ηλίας Σταματόπουλος κάτοικοι
Φονιά, Κατσαούνης από Γκιόζα, Φεντσής, Σωτήρης Κακκαβάς από τη Σιβίστα κλπ που
δεν θυμάμαι.
Αυτών των 48 η εκτέλεση γινόταν με τον εξής τρόπο: Έλεγαν στον
καθένα να πέσει κάτω κι αν αρνιόταν τον κτυπούσαν με γλωσσίδι καμπάνας. Τους
χτυπούσε ο Σίμος πίσω στο κεφάλι κι όταν έπεφταν κάτω τους έσφαζαν.
Την άλλη μέρα πήρανε άλλους 37-38 αν θυμάμαι ακριβώς. Τότε δεν ήρθε ο Σίμος
αλλά ο Πισογιαννάκης. Οι 38 ήσαν από τη Νεμέα, τους έφερε ο Θύμιος με τον
Απόστολο Καραΐσκο και άλλους που δεν τους γνωρίζω στο στρατόπεδο και αυτούς
εκτελέσαμε με τον ίδιο τρόπο, πρώτα τους χτυπούσαμε με το γλωσσίδι κι έπειτα
τους σφάζαμε με μαχαίρι."
"Επίσης
στην τρύπα εκτελέστηκαν 17 γυναίκες και παιδιά μεταξύ των οποίων και η
οικογένεια Ανάμανη από πέντε άτομα από την Ακράτα. Επίσης εκτελέστηκε κοντά
στη μονή η Βασιλική Ανδ. Κάππου από τα Καλύβια. Την έκθεση για τη σύλληψη της
την έστειλε το στρατόπεδο επειδή μάλωνε μαζί της, για κάποια μάντρα, ο
Παναγιώτης Μπρέκας από τα Καλύβια, τη συνέλαβε μαζί με τον Κωνσταντίνο
Σερμπέτη. Έπιασαν και το γιο της το Χρήστο 20 χρ. Όπως μου είπε ο Σερμπέτης
την εκτέλεσε το ίδιο το παιδί της με μαχαίρι και την έθαψε στη θέση Αρσένη –
Βρύση, γιατί αυτή είχε κρεμάσει τον άντρα της. Στις ανακρίσεις που έγιναν
στο μοναστήρι Αγίου Γεωργίου για τους κάτοικος του Φενεού παρίστατο και
ανέκρινε:
1.
Όθων Τζανέλος
2.
Ο εαυτός μου
3.
Ο Δήμος ή Τάκης Αναγνωστόπουλος
4.
Αποστόλης Καραΐσκος κάτοικος Ηρακλείου
5.
Θύμιος ή Γκιόκας από το Κριεκούκι
6.
Κώστας Σερμπέτης
7.
Σίμος
8.
Κρητικός Πισογιαννάκης
9.
Στέλιος από την Κρήτη
10.
Μιχάκης
Για
τη σύλληψη των κατοίκων αυτών τα κομ. Γραφεία των χωριών έδιναν στον Όθωνα
Τζανέλο κατάσταση να συλληφθούν. Τους απέδιδαν κατηγόριες ότι συνεργάζονταν με
τα Τάγματα Ασφαλείας. Για τη σύλληψη του οιουδήποτε έπρεπε να αποφασίσει το
Κομ. Γραφείο του χωριού του. Οι αποτελούντες το γραφείο το κομματικό
συγκέντρωναν τα στοιχεία και τα έδιναν στο Γραμματέα της Αχτίδας. Σε περίπτωση
διαφωνίας ο Γραμματέας έδινε τις γενικές κατευθύνσεις των συλλήψεων και
εκτελέσεων. Είχε δώσει εντολή η ΠΕΕΑ που έλεγε ότι κάθε
αντιδραστικός έπρεπε να εξοντώνεται και μάλιστα όλος ο οικογενειακός κύκλος και
μέχρι εβδόμης γενεάς.
Αφ
ετέρου το αρχηγείο του 6ου Συντάγματος ήταν στη Γκιόζα εκπροσωπούμενο από το
Βαζαίο, το Νικήτα ή Λέκκα, τον Πελοπίδα, τον Μενέλαο, το γιατρό Κόλλια, το δάσκαλο
Πούλο και το Γεώργιο Τσαούση διοικητή της ΟΠΛΑ. Το κομ. Κόμμα είχε ως
αντιπρόσωπο το Γραμματέα του Πελοποννησιακού Γραφείου Στάθη ή Τριαντάφυλλο,
(Ζέγκο Βαγγέλη από Θεσσαλία), που παρέμενε στα Καλύβια στο σπίτι της
Βενετσιάνας Καψομαλούκη και έλεγχε όλη τη περιφέρεια Κορινθίας. Στο σπίτι του
έπαιρναν αποφάσεις με τους Αποστόλη Καραΐσκο από Ηράκλειο Νεμέας ή Ρούμελη
επικεφαλής των συνοδευόμενων από την περιοχή Αργολίδας Νεμέας,
2.
Μιχάλη δικαστής και ανακριτής
3.
Τάκη επίσης ανακριτή
4.
Όθωνα Τζανέλο από Γκούρα
5.
Δήμο Αναγνωστόπουλο
6.
Θύμιο – Ψευδώνυμο και
7.
Λέκκα Νικήτα
όστις
έλεγε στους κρατούμενους να ειδοποιήσουν τους δικούς τους που είναι στην
αστυνομία ή στα Τάγματα Ασφαλείας να φύγουν και να πάνε στο αντάρτικο. Αυτοί
αποφάσιζαν για συλλήψεις και εκτελέσεις.
Ο
στρατοπεδάρχης μου έλεγε ότι οδηγίες παίρνει από το Στάθη και το Νικήτα ή Λέκκα
για τις εκτελέσεις και ο μεν Στάθης έδινε οδηγίες ο δε Λέκκας ως εκπρόσωπος του
Συντάγματος. Οι δύο αυτοί συνενοούντο και εγίνοντο οι εκτελέσεις. Η Επιτροπή
που έκανε τις ανακρίσεις μέσα σε ένα κελί του μοναστηριού και που ήμουν κι εγώ
παρών υποχρέωνε όλους να υπογράψουν μια κατάθεση ότι συνεργαζόσαν με τα Τάγματα
Ασφαλείας. Αν δεν ήθελε κανείς να υπογράψει, με ραβδιά τον χτυπούσαν μέχρι να
δεχτεί. Εγώ είδα να χτυπάνε για να υπογράψουν τον Παναγ. Παπαγεωργίου από
την Γκούρα, τον Αθανάσιο Μπαλή, το γιο του Χαρλαύτη από Γκούρα, το Λιάτση από
το Στενό και άλλους.
Στα
Καλύβια συνελήφθησαν η Μάρθα Καμπέρου από τον Μπρέκα Παν. τον Ευαγ.
Οικονομόπουλο τον Χαρ. Κουσούρα, και την οδήγησαν στο στρατόπεδο όπου την
εκτέλεσε ο Κεραυνός – Αντώνιος Τομαράς από το Λιόπεσι, Σερμπέτης και Βλάσης
Πρόβος. Στο εξωκλήσι της μονής του Αγίου Γεωργίου ή Καμπέρου συνελήφθη κι
εκτελέστηκε επειδή ο γιος της Φώτης δραπέτευσε κατά την εκτέλεση των έξι από το
Διακοφτό και τον Πειραιά που έλαβα μέρος κι εγώ. Αυτοί εκτελέστηκαν με μαχαίρι.
Σχέσεις με το στρατοπεδάρχη είχαμε ο Θεόδωρος Οικονομόπουλος Γιώργης Φάμας και
Γιώργης Λουκόπουλος.
Για τους 40 αστυφύλακες που έπιασαν στο Δερβένι γνωρίζω τα εξής:
Τους οδήγησαν στο χωριό Φονιά τους αφαίρεσαν τα ρούχα και τα παπούτσια όπου έλαβα κι εγώ μέρος με τον Κίτσο ή
Βουρτσάη από τα Μαζεΐκα. Μετά το γδύσιμο με υποχρέωσαν να ζητήσω ρούχα από
τους χωρικούς παλιά. Τα ρούχα των αστυφυλάκων τα φόρεσαν οι αντάρτες του 6ου
Συντάγματος που βρισκόταν στο Φονιά. Από το Φονιά τους οδήγησαν στο χωριό
Λυκούργια χωρίς να ξέρω πού τους εκτέλεσαν.
Τους 38 που λέω παραπάνω ότι εκτελέστηκαν στην τρύπα έγινε το
εξής. Ένα Σάββατο
φύγαμε από τα Καλύβια με το Βλάση Οικονομόπουλο και το Χαράλαμπο Κουρούσια
κάτοικο Καλυβίων και πήγαμε στο μοναστήρι, περί την 3η νυκτερινή. Στην εκτέλεση
ήρθε και ο Κουρούσιας για ενίσχυση της φρουράς των κρατουμένων. Όταν ήρθε
στρατοπεδάρχης ο Σπάρτακος από το Ζευγολατιό Βραχατίου δεν έγιναν εκτελέσεις.
Έχω ακούσει από αντάρτες του αρχηγείου ότι πάνω από το χωριό
Γκιόζα μέσα σε μια τρύπα έχουν εκτελέσει οι αντάρτες του 6ου Συντάγματος, πάνω
από χίλιους αντιδραστικούς.
Οι Βουρτσάης και Τόμπρος έχουν λεηλατήσει με διαταγή πολλά καταστήματα και
ιδιαίτερα της Νεμέας. Στην ΟΠΛΑ ήσαν:
1.
Βαγγέλης Οικονομόπουλος από τα Καλύβια
2.
Νίκος Σταυρόπουλος ή Μουσουλίνη
3.
Γιώργος Κοτσελάς κάτοικος Γκούρας
4.
Γιώργος Κουραμπέλης
5.
Πάνος Μπρέκας
6.
Γιάννης Βυζάς
7.
Σωτ. Αλωνιστιώτης
8.
Χαράλαμπος Κουρούσης
9.
Αλέξ. Γούρμος
10.
Σωτ. Κασαλμάς από Καλύβια
11.
Βασίλης Κασαλμάς
12.
Παν. Ξιάγκος από Φονιά
13.
Θεόδ. Οικονομόπουλος από Σιβίστα
14. Θεοφ. Πίκουλας από Φονιά.
Απ
αυτούς ο Νίκος Σταυρόπουλος γνωρίζω ότι έχει σφάξει. Ο Γιώργης Κοτελάς έφερνε
πάντα κρατούμενους από τη Γκούρα, ο Κώστας Μπαρμπόπουλος από το Φονιά στο
μοναστήρι. Με τον Ηλία Σταματόπουλο κοιμηθήκαμε μαζί στο μοναστήρι και μου είπε
ότι οι αδελφοί Δημήτρης και Γρηγόρης Καπέλος ήταν αντιδραστικοί και ότι είχαν
γραφείο αντιδραστικό και ότι σκέφτονταν να πάνε στο αντάρτικο για να
καμουφλαριστούν, γι αυτό και πρέπει να συλληφθούν και εκτελεστούν. Τα στοιχεία
αυτά τα έδωσε στο Κομματικό Γραφείο του Φονιά. Με το προσωπικό του στρατοπέδου
συνδεόταν με τον Κρητικό ο Πισογιαννάκης, ο Γιάννης Βιζάς, ο Βασ. Βαρελάς, ο
Παν. Μπρέκας, ο Παν. Οικονομόπουλος, ο Δημ. Γούρμος, ο Αντών.
Αλωνιστιώτης,
Δημ. Α. Δεμετούκας, η οικογένεια Χασαλά κι ο Γιώργης Τσελώνης. Η Βενετσιάνα
Καψιμαλάκου έβαζε σπιγκουνιές και την άκουσαν να καταφέρεται κατά της Ελένης
Καραλή και κόρης και να λέει στο Καραΐσκο ή Θύμιο και Στάθη: Τι φιλάτε αυτά τα
καθάρματα; Επίσης είχαν σχέσεις με το στρατόπεδο οι οικογένειες Ψαχούλια Γεωρ.
Θυγατέρα Αναστ. Ζάγκου Αγγελική και Αρετή. Το κομ. Γραφείο Καλυβίων την
τελευταία επιδρομή των Γερμανών είχε αποφασίσει να συλληφθούν οι Δημ. Γούρμος
και Αθαν. Οικονομόπουλος. Ο Βασ. Κατσηρμάς πήρε μια μέρα τη κόρη του Χαρ.
Κολοβού που μετά εκτελέστηκε και της είπε Ασπασία να πάμε μαζί το φαγητό στο
μοναστήρι κι όταν μετά από συνεννόηση με το Στρατοπεδάρχη ο Κασαλμάς την έπιασαν
και τη σκότωσαν. Μια μέρα ήρθε στο στρατόπεδο ο Όθωνας Τζανέλος, ο Νίκος
Σταυρόπουλος, ο Γιώργης ο Κατσελάς, ο Γιάννης Λύρας του Ανασ. συζήτησαν με το
στρατοπεδάρχη κι έφυγαν. Μετά 2-3 μέρες έφερε ο Κοτσελάς τους συλληφθέντες της
Γκούρας.
Τα κειμήλια της μονής Αγίου Γεωργίου Φενεού μάζεψαν να τα
φυλάξουν οι μοναχοί και τα έκρυψαν στο καταφύγια της Μονής. Ο στρατοπεδάρχης
Σίμος τα ανακάλυψε και τα πήρε για να ενισχύσει τα οικονομικά του κόμματος. Από
τους καλόγηρους της μονής έσφαξαν το μοναχό Αρσένιο διότι έδειξε κάποιο ταγάρι
με γράμμα στους κατοίκους του Στενού. Τον πήραν με άλλους έξι καλογήρους και
τους έσφαξαν στην τρύπα. Συνεργοί στη σφαγή των καλογήρων ήσαν και κάτοικοι των
Καλυβίων για να αρπάξουν την περιουσία της μονής. Για τους Άγγλους που βρισκόσαν στην περιοχή
μου είπε ο Θύμιος ή Γκιόκας από το Κριεκούκι, το επάγγελμα σοφέρ, ότι
εκτελέστηκαν από αντάρτες στα Τρόπαια της Γορτυνίας. Τους συλληφθέντες και
εκτελεσθέντες της Γκούρας έφερε στο μοναστήρι ο Γιώρ. Κοτσελάς με δυο άλλους
και τους παρέδωσε στο στρατοπεδάρχη Σίμο και βοηθό Πισογιαννάκη. Ο Γ. Κοτσελάς
παρέδωσε κι ένα φάκελο για τους κατηγορούμενους στον στρατοπεδάρχη.
Τον ιερέα της Γκούρας Παπα-Χαρλαύτη τον εκτέλεσε στην τρύπα ο Κ. Σερμπέτης ή Γλυκός και μάλιστα τον
χτύπησε με μαχαίρι διότι εκστόμισε μια κατάρα και συνέχεια τον χτυπούσε με το
μαχαίρι έως ότου τον αποτελείωσε. Στο στρατόπεδο έρχοσαν και ο Αντ. Κολοκούρης
του Γεωργ. και Κ. Λύρας ή Καραμήτρος. Γι'αυτά που λέει ο Γιάννης Κωστέας ή
Γιαννίδης εναντίον μου ότι εγώ με ομάδα πήγα και τον βρήκα στην περιοχή
Πελλήνης και του ζήτησα να μου δώσει άνδρες του και πήγα στο Κιάτο και
συλλάβαμε τα τρία αδέρφια Γεώργιο, Δημήτριο και Αχιλλέα Χαρλαύτη από τη Γκούρα
και τους εκτελέσαμε ανάμεσα στο Παναρίτι και Μάρκασι δεν ξέρω τίποτε, ούτε πήγα
ποτέ στην Πελλήνη ή Κιάτο. Άλλο τι δεν έχω να προσθέσω και γράμματα γνωρίζω. Τω
ανεγνώσθη και βεβαιωθείσα υπογράφεται.
Κόρινθος
9 Μαρτίου 1945
Τη δράση αυτών των καθαρμάτων γιόρτασαν το
κρατικοδίαιτο άεργο θρεφτάρι του Περισσού και η παρέα του στο Λιτόχωρο την
προηγούμενη Κυριακή. Την βρήκαν δίκαια και ορκίστηκαν να συνεχίσουν στον ίδιο δρόμο μέχρι
να επιβληθεί στη χώρα κομμουνιστική τρομοκρατία. Και είναι αυτοί μέλη του...
δημοκρατικού τόξου, αλλά ...
