2025 και ΠΡΟΣΩΠΑ (Μέρος Β'): Διάσημοι ΕΛΛΗΝΕΣ που έφυγαν από τη ζωή το 2025

 Από τον ΑΓΡΥΠΝΟ ΦΡΟΥΡΟ

 

 19/1/2025 Πεθαίνει στον ύπνο της σε ηλικία 100 ευών η τραγουδίστρια Καίτη Γκρέυ

Η Γκρέυ γεννήθηκε στο χωριό Μυτιληνιοί της Σάμου, στις 14 Μαΐου 1924, και είχε τρία αδέλφια. Υιοθετήθηκε από την οικογένεια Καλαϊτζή και μεγάλωσε στον Πειραιά.

Αρχικά, έγινε ηθοποιός στα μπουλούκια της Ρίτας Τσάκωνα και αργότερα τραγούδησε ελαφρό τραγούδι με τον Γιάννη Βέλλα καθώς και άλλους καλλιτέχνες του είδους. Πρότυπό της υπήρξε ο Τζίμης Μακούλης. Το πρώτο της τραγούδι το ηχογράφησε το 1952 και ήταν η δημιουργία του Γιώργου Μητσάκη «Το μαράζι». Μετά την επιτυχία που σημείωσε, κατάφερε να γίνει το πρώτο όνομα στα μεγαλύτερα κέντρα της εποχής αλλά και να πει τραγούδια από όλους τους μεγάλους συνθέτες της εποχής της.

Ερμήνευσε τις πρώτες εκτελέσεις τραγουδιών συνθετών όπως: Μάρκος Βαμβακάρης, Βασίλης Τσιτσάνης, Γιάννης Παπαϊωάννου, Γιώργος Μητσάκης, Χρήστος Κολοκοτρώνης, Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου, Κώστας Βίρβος, Θόδωρος Δερβενιώτης, Μπάμπης Μπακάλης, Γιώργος Ζαμπέτας και Πάνος Τζαβέλλας.

Συνεργάστηκε με γνωστούς καλλιτέχνες, μερικοί από τους οποίους ήταν οι εξής: Ρόζα Εσκενάζυ, Στράτος Παγιουμτζής, Στέλιος Καζαντζίδης, Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Πόλυ Πάνου, Μαίρη Λίντα, Γιώτα Λύδια, Αντώνης Ρεπάνης, Στράτος Διονυσίου, Ρίτα Σακελλαρίου, Σπύρος Ζαγοραίος, Πάνος Γαβαλάς, Γιώργος Νταλάρας, Ελένη Βιτάλη, Γλυκερία, Χαρούλα Αλεξίου, Κωνσταντίνα, Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Δήμητρα Γαλάνη, Αντώνης Βαρδής, Στέφανος Κορκολής, Χρήστος Δάντης, Εκεινος και Εκείνος.

Για ένα μεγάλο διάστημα βρέθηκε στα μεγαλύτερα κέντρα της Αμερικής, της Αυστραλίας, του Καναδά και της Γερμανίας γνωρίζοντας τον Έλβις Πρίσλεϊ, τον Τζίμι Χέντριξ, τη Ρίτα Χέιγουορθ, τη Μαρία Κάλλας, τον Σταύρο Νιάρχο και τον Αριστοτέλη Ωνάση. Στη δεκαετία του '60, μάλιστα, η Καίτη Γκρέυ ήταν η πιο ακριβοπληρωμένη τραγουδίστρια έχοντας ημερομίσθιο που ξεπερνούσε ακόμα και τις 8.000 δραχμές. Αυτό αναγνωρίστηκε και από τα ελληνικά δικαστήρια σε μια δικαστική μάχη που υπήρχε με ιδιοκτήτη νυχτερινού κέντρου της εποχής.

Ηχογράφησε περισσότερα από 1.500 τραγούδια, μέχρι και το 1996, οπότε και αποσύρθηκε από τη δισκογραφία και τα νυχτερινά κέντρα. Το 1995 ο Κώστας Φέρρης υπέγραψε συμβόλαιο με τον ΑΝΤ1 για τη μεταφορά της θρυλικής ζωής της στη μικρή οθόνη. Ωστόσο, αυτό δεν έμελλε να επιτευχθεί εξολοκλήρου μιας και το κόστος του προϋπολογισμού δεν έφτασε και για τα 26 επεισόδια που είχε υπογραφεί η σύμβαση. Τα γυρίσματα έγιναν σε Ελλάδα, Τουρκία και Αίγυπτο ενώ το τραγούδι των τίτλων «Εγώ σε νίκησα ζωή» με ερμηνευτή τον Γιάννη Πάριο δεν βγήκε ποτέ στη δισκογραφία. Το 2006 κυκλοφόρησε η αυτοβιογραφία της, με τίτλο «Έτσι όπως τα έζησα».

Έπαιξε σε 19 ταινίες ως ηθοποιός και τραγουδίστρια. Η Καίτη Γκρέυ παντρεύτηκε και χώρισε σε νεαρή ηλικία. Ήταν για πέντε χρόνια αρραβωνιασμένη με τον Στέλιο Καζαντζίδη και έπειτα με τον Ανδρέα Μπάρκουλη. Επίσης, είχε δεσμό με τον εφοπλιστή Νίκο Λαιμό, αλλά και με τον ηθοποιό, Κώστα Καρρά. Παντρεύτηκε δύο φορές – με τον Νίκο Ηλιάδη, με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά, τον Φίλιππο (1947) και τον Βασίλη (1950–2021), αλλά και με τον χρυσοχόο Μιχάλη Παπαναστασόπουλο. Εγγονή της είναι η τραγουδίστρια, Αγγελική Ηλιάδη. Κατοικούσε μόνιμα στη Νέα Σμύρνη.


 

25/1/2025 Εκοιμήθη  σε ηλικία 95 ετών ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας Αναστάσιος, κατά κόσμον Αναστάσιος Γιαννουλάτος

Γεννήθηκε το 1929 στον Πειραιά. Μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων σπουδών του, φοίτησε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών όπου και έλαβε το πτυχίο του το 1952. Παράλληλα με τις θεολογικές του σπουδές αναμείχθηκε με οργανώσεις ορθόδοξης νεολαίας.

Παράλληλα με τις θεολογικές του σπουδές αναμείχθηκε με οργανώσεις ορθόδοξης νεολαίας. Το 1959 ίδρυσε και διεύθυνε το πρώτο ιεραποστολικό περιοδικό στην Ελλάδα με τίτλο Πορευθέντες, και τρία χρόνια αργότερα το ομότιτλο «Διορθόδοξο Ιεραποστολικό Κέντρο», από το οποίο ξεκίνησε η ελληνόφωνη ιεραποστολική αφύπνιση κατά τον 20ό αιώνα.

Το 1960 χειροτονήθηκε Διάκονος και Πρεσβύτερος ενώ το 1964 χειροθετήθηκε Αρχιμανδρίτης. Παράλληλα ξεκίνησε ιεραποστολικές εξορμήσεις στην Αφρική και κυρίως στην Ουγκάντα. Εκεί έμαθε τις τοπικές διαλέκτους, αναγκάστηκε όμως να αποχωρήσει όταν προσβλήθηκε από ελονοσία. Στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις Φιλοσοφικές Σχολές του Πανεπιστημίου του Αμβούργου και του Μαρβούργου στη Γερμανία (1965-1969) ως υπότροφος του γερμανικού Ιδρύματος Alexander von Humboldt, στη θρησκειολογία, την εθνολογία και την ιεραποστολική. Ακόμη, κατείχε εντολή διδασκαλίας του μαθήματος της νεοελληνικής γλώσσας και φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Μαρβούργου στη Γερμανία (1966-69).

Μετά την επιστροφή του στην Αθήνα οργάνωσε και διεύθυνε το Διορθόδοξο Ιεραποστολικό Κέντρο «Πορευθέντες» καθώς επίσης και το Διορθόδοξο Κέντρο της Εκκλησίας της Ελλάδος στην Αθήνα (1971-1975). Η προσφορά του αναγνωρίστηκε σύντομα με τη χειροτονία του σε επίσκοπο Ανδρούσης το 1972.

Τον ίδιο χρόνο ορίστηκε έκτακτος καθηγητής Ιστορίας των Θρησκευμάτων στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Διευθυντής του Τομέα Θρησκειολογίας και Κοινωνιολογίας (1983-1986), από το 1976 τακτικός καθηγητής και κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών από το 1983 έως το 1987.

Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στο Πανεπιστήμιο, υπήρξε ακόμη Αντιπρόεδρος της Εφορείας Πανεπιστημιακής Λέσχης (1978-79 και 1983-86), πρόεδρος της «Επιτροπής Συμπαραστάσεως Κυπριακού Αγώνος» του Πανεπιστημίου Αθηνών (1975-84), μέλος της Επιτροπής Ερευνών του Πανεπιστημίου Αθηνών (1986-90) και του ΔΣ του Kέντρου Μεσογειακών και Αραβικών Σπουδών (1978-82). Αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1997 όταν και ονομάστηκε ομότιμος καθηγητής.

Έγινε επίσης γενικός διευθυντής της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος και ίδρυσε το ιεραποστολικό περιοδικό Πάντα τα Έθνη, το οποίο διεύθυνε από το 1981 μέχρι το 1991. Παράλληλα ανέπτυξε και επιστημονική δραστηριότητα. Το 1981, μετά την πλήρη αποκατάσταση της υγείας του, αναχώρησε και πάλι για την Αφρική, αυτή τη φορά ως Τοποτηρητής της Ιεράς Μητρόπολης Ανατολικής Αφρικής. Η δικαιοδοσία του εκεί περιλάμβανε την Κένυα, την Ουγκάντα και την Τανζανία, όπου πραγματοποίησε τεράστιο έργο αναφορικά με τη λειτουργία της εκεί Εκκλησίας. Μετά από 10 χρόνια επέστρεψε στην Αθήνα.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αναστάσιος ήταν πολύγλωσσος και εκτός της μητρικής και της αρχαίας ελληνικής, μιλούσε αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, αλβανικά, έχει επίσης γνώσεις λατινικής, ισπανικής, ιταλικής, ρωσικής και σουαχίλι.

Είχε μελετήσει τα διάφορα θρησκεύματα (αφρικανικά θρησκεύματα, Ινδουϊσμό, Βουδισμό, Ταοϊσμό, Κομφουκιανισμό, Ισλάμ) στις χώρες που ακμάζουν (Κένυα, Ουγκάντα, Τανζανία, Νιγηρία, Ινδία, Ταϋλάνδη, Κεϋλάνη, Κορέα, Ιαπωνία, Κίνα, Βραζιλία, Καραϊβική, Λίβανο, Συρία, Αίγυπτο, Τουρκία κ.α.).

Ήταν ανεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών από το 1993 έως το 2005 και επίτιμο μέλος της. Έχει αναγορευθεί επίτιμος διδάκτωρ Θεολογίας: της Θεολογικής Σχολής του Τιμίου Σταυρού, ΗΠΑ (1989), του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1995) και του St. Vladimir’s Theological Seminary (2003) και του Πανεπιστημίου Κραϊόβας (2006). Ακόμη ήτανεπίτιμο μέλος της Θεολογικής Ακαδημίας Mόσχας (1998) και εταίρος της Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης (2001).

Έχει λάβει Δίπλωμα π. Δημητρίου Στανιλοάε (η ανώτερη θεολογική διάκριση) του Πανεπιστημίου Βουκουρεστίου (2003). Ακόμη έχει αναγορευθεί επίτιμος διδάκτωρ Φιλοσοφίας: του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων (1996), του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών (1996), του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης της Σχολής των Νομικών, Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών και όλων των Τμημάτων της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1998), του Τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιώς (2001), του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης (2002), των Τμημάτων Φυσικής, Ιατρικής, Δημοτικής Εκπαιδεύσεως και Πολιτικών μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών (2004), του Πανεπιστημίου Βοστώνης (2004), των Τμημάτων Ιατρικής και Γεωπονίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Επίσης έχει λάβει το Χρυσούν Μετάλλιον (η ανώτατη διάκριση) του ως άνω Πανεπιστημίου (2005). Τέλος, έχει υπάρξει επίτιμος διδάκτορας του Τμήματος Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου (2007), του Πανεπιστημίου Κορυτσάς (2008), του Τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας καθώς και εκείνου της Γλώσσας, Φιλολογίας και Πολιτισμού των Παρευξείνιων Λαών του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης (2009).

Επίσης, είχε παρασημοποιηθεί με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος της Τιμής της Ελληνικής Δημοκρατίας από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο, το Μεγαλόσταυρο της Ρουμανικής Δημοκρατίας, το Σταυρό του Αποστόλου Ανδρέου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, το Μεγαλόσταυρο του Τάγματος των Ορθοδόξων Σταυροφόρων του Παναγίου Τάφου του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, τον Τίμιο Σταυρό του Αποστόλου και Ευαγγελιστού Μάρκου Α΄ του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, το Σταυρό του Ισαποστόλου Βλαδιμήρου Α΄ του Πατριαρχείου Ρωσίας, το Μεγαλόσταυρο του Αποστόλου Παύλου της Εκκλησίας της Ελλάδος, το Σταυρό των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου της Ορθοδόξου Εκκλησίας Τσεχίας και Σλοβακίας, το Σταυρό της Αγίας Αικατερίνης της Ιεράς Μονής Σινά, το χρυσό Σταυρό μετά δαφνών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, το Αργυρό μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών και το χρυσό κλειδί της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και της Λαμίας μεταξύ άλλων.

Στις 14 Φεβρουαρίου 2020 το Ρωμαιοκαθολικό Κίνημα Φοκολιάρ, με 140.000 μέλη σε 180 χώρες, του απένειμε το διεθνές βραβείο «Κλάους Χέμερλε» (ο οποίος ήταν Επίσκοπος Άαχεν και καθηγητής Φιλοσοφίας των Θρησκειών) αναγνωρίζοντας την ιδιαίτερη συμβολή του στην εδραίωση της ειρηνικής συνύπαρξης και της συνεργασίας των θρησκευτικών κοινοτήτων σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία. Λίγα από τα λόγια του Μακαριωτάτου κατά τη βράβευσή του: «Το αντίδοτο στον εγωκεντρισμό, που τορπιλίζει την ειρηνική συμβίωση, είναι η ενδυνάμωση της αγάπης μέσα στις καρδιές των ανθρώπων, μέσα στην κοινωνία. Μιας πολυδιάστατης αγάπης, που δεν περιορίζεται από σύνορα, προκαταλήψεις ή άλλες διακρίσεις. Προς αυτή την κατεύθυνση καλείται να συμβάλει η υγιής θρησκευτική συνείδηση.»



 

 27/1/2025  Πέθανε ο δημοσιογράφος Ιάσων Τριανταφυλλίδης σε ηλικία 61 ετών
Ο Ιάσονας Τριανταφυλλίδης αρθρογραφούσε από το 1985 σε εφημερίδες και περιοδικά, έχει κάνει εκπομπές στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση και τα τελευταία χρόνια και στο διαδίκτυο.

Αρθρογράφησε στην Εφημερίδα των Συντακτών και στοyoufly.com. Καθημερινά έκανε μεσημεριανή εκπομπή στον ραδιοφωνικό σταθμό Αθήνα 9,84 με τίτλο «Αθήνα, με ακούς;».

Είχε επιμεληθεί επανεκδόσεις παλαιού υλικού σε CD για ηθοποιούς και τραγουδιστές όπως η Αλίκη Βουγιουκλάκη, η Τζένη Βάνου, η Σοφία Βέμπο, η Μαρινέλλα, ο Τόλης Βοσκόπουλος, ο Γιάννης Σπάρτακος, αλλά και του συνόλου της μουσικής του Νίκου Μαμαγκάκη για τον κινηματογράφο, ενώ έχει κάνει ειδικά αφιερώματα για την ιστορία του τραγουδιού στο ελληνικό σινεμά, μεταξύ άλλων.

Είχε γράψει πάνω από είκοσι βιβλία με θέμα την ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, του τραγουδιού, του μιούζικαλ, καθώς και βιογραφίες ανθρώπων από τον καλλιτεχνικό χώρο και ειδικότερα από το ελληνικό σινεμά.




 

 8/2/2025 Έφυγε από τη ζωή ο ηθοποιός, Πάνος Τουλιάτος. Ο ηθοποιός είχε συμμετάσχει σε γνωστές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, όπως «Οι Αμαρτωλοί», «7 χρόνια γάμου», «Ο άνθρωπος που γύρισε από τη ζέστη», «Στην Πόλη αγαπηθήκαμε» και άλλες.




 

 

 

 10/2/2025 Πέθανε ο παλαιμαχος τερματοφύλακας του Παναθηναϊκού  Τάκης Οικονομόπουλος σε ηλικία 81 ετων
Το "πουλί", όπως ήταν το προσωνύμιο του Οικονομόπουλου, λόγω των εντυπωσιακών του εκτινάξεων, αποτελεί έναν από τους κορυφαίους τερματοφύλακες που έβγαλε το ελληνικό ποδόσφαιρο, ενώ σύμφωνα με τη Διεθνή Ομοσπονδία Ιστορία και Στατιστικής του Ποδοσφαίρου είναι ο βασικός πορτιέρε στην καλύτερη 11αδα όλων των εποχών στη χώρα μας.

Άρχισε την καριέρα του από την Αθλητική Ένωση Καλλιθέας, στην οποία έμεινε μέχρι τα 16 του, όταν και πήρε μεταγραφή στον Απόλλων Σμύρνης.

Το 1962 μεταπήδησε στην Προοδευτική, ενώ έναν χρόνο αργότερα φόρεσε τη φανέλα του Παναθηναϊκού. Με το "τριφύλλι" στο στήθος έγραψε μερικές από τις πιο χρυσές σελίδες της ομάδας, αφού για 13 χρόνια αποτέλεσε τον "κέρβερο" κάτω από την "πράσινη" εστία.

Κορυφαία στιγμή στην καριέρα του ήταν η συμμετοχή, φυσικά ως βασικού, στον τελικό του Γουέμπλεϊ το 1971.

Το 1976 η Παναχαϊκή τον απέκτησε από τον Παναθηναϊκό και έμεινε στην Πάτρα για έναν χρόνο, για να επιστρέψει στον Απόλλων Σμύρνης και να κλείσει εκεί την καριέρα του το 1979.

Παράλληλα, στα 23 χρόνια καριέρας φόρεσε 25 φορές το εθνόσημο. Έκανε το ντεμπούτο του το 1965, ενώ τελευταία φορά συμμετείχε σε αγώνα της Εθνικής Ελλάδας το 1974.

Ο Οικονομόπουλος κατέκτησε συνολικά επτά ομαδικούς τίτλους, πέντε πρωταθλήματα Ελλάδας (1964, 1965, 1969, 1970 και 1972) και δύο Κύπελλα Ελλάδας (1967 και 1969), ενώ ήταν φιναλίστ στο Κύπελλο Πρωταθλητριών του 1971 και φιναλίστ του Διηπειρωτικού Κυπέλλου την ίδια χρονιά.

Από το 1979, που κρέμασε τα γάντια του, μέχρι και το 2006 αποτέλεσε τον προπονητή τερματοφυλάκων του Παναθηναϊκού, ενώ διατέλεσε και πρώτος προπονητής για μερικά παιχνίδια το 2002 μετά την απομάκρυνση του Σέρχιο Μαρκαριάν.

Ωστόσο, συνέχισε να υπηρετεί το "τριφύλλι", αφού το 2017 ανέλαβε τα καθήκοντα του προέδρου του Ερασιτέχνη Παναθηναϊκού.

Ο Τάκης Οικονομόπουλος, όμως, δεν διακρίθηκε μόνο εντός γηπέδων, αλλά και εκτός αυτών. Το έμφυτο καλλιτεχνικό του ταλέντο τον οδήγησαν να ακολουθήσει τη άλλη μεγάλη του αγάπη, αυτή της ζωγραφικής, συμμετέχοντας μάλιστα σε πολλές εκθέσεις.

 

 

  26/2/2025 Πεθαίνει ο Μανώλης Λιδάκης, λίγες ημέρες πριν τα 65α γενέθλιά του. 
Ο σπουδαίος ερμηνευτής του έντεχνου και λαϊκού τραγουδιού είχε γεννηθεί στο Ηράκλειο Κρήτης, στις 28 Φεβρουαρίου 1960. Ο Εμμανουήλ Σπυρλιδάκης, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, άρχισε να ασχολείται με τη μουσική από πολύ νεαρή ηλικία, ενώ σε ηλικία εννέα ετών άρχισε τις μουσικές του σπουδές στην κιθάρα, τα πνευστά και στη θεωρία της μουσικής.

Το 1982, ανέβηκε στην Αθήνα, όπου πήρε μέρος στην τηλεοπτική εκπομπή «Να η Ευκαιρία», ενώ υπέγραψε και το πρώτο του συμβόλαιο με δισκογραφική εταιρία. Από τότε ξεκίνησε επαγγελματικά την μεγάλη πορεία του στο τραγούδι, με εμφανίσεις σε νυχτερινά μαγαζιά της πρωτεύουσας και κυκλοφορία δίσκων που έκαναν μεγάλη επιτυχία.

«Στην Κρήτη είχαμε ένα γκρουπάκι και τραγουδούσαμε. Σε μια ταβέρνα, λοιπόν, -κάτι τέτοιο ήταν- μου ζήτησαν να τραγουδήσω μερικές μέρες. “Αν μπορείς να μας εξυπηρετήσεις”, μου είπαν. Πήγα την πρώτη βδομάδα και στο τέλος τούς είπα “Εντάξει, αρκετά ήταν, να σταματήσω τώρα”. “Ούτε να το σκέφτεσαι”, ήταν η απάντηση. “Σου δίνουμε τα διπλά για μια ακόμα εβδομάδα”. Και συνέχισα να τραγουδάω. Όταν τελείωσε και η δεύτερη εβδομάδα, πάω και τους λέω “Να σταματήσω τώρα”. Με ταύτα και με κείνα βρέθηκα στην Αθήνα για να κάνω συμβόλαιο με τη Minos. Μου είπαν “Θα πας και στην τηλεόραση, στο “Να Η Ευκαιρία”. Είναι εκεί και ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, ο Γιώργος Κατσαρός”. Και πήγα», είχε αναφέρει ο Μανώλης Λιδάκης.

Το 1982, κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο, «Μετά Από Σένα», του Γιώργου Κατσαρού, ενώ συμμετείχε στο δίσκο «Μίλα Μου Απλά» με την Ελένη Δήμου και το Γιάννη Πάριο, στο «Ρεπορτάζ» του Γιάννη Μαρκόπουλου με το Γιώργο Νταλάρα κ.ά.

Το 1988, υπέγραψε συμβόλαιο με τη δισκογραφική εταιρεία Sony Music, οπότε και άρχισε να γίνεται περισσότερο γνωστός και δημοφιλής, ειδικά με το δίσκο του «Ούτε Που Ρώτησα» (1990). Τα επόμενα χρόνια, ακολουθεί πληθώρα συνεργασιών και κυκλοφορίες δίσκων με μεγάλη απήχηση στο κοινό, οι οποίοι τον καθιέρωσαν ως έναν εκπρόσωπο του λεγόμενου μοντέρνου έντεχνου και του λαϊκού ελληνικού τραγουδιού. Έχει καταπιαστεί και με την κρητική μουσική, διασκευάζοντας διάφορα παλιά ριζίτικα και άλλα κρητικά τραγούδια (π.χ. δίσκος «Κόκκινο Ακρογιάλι»). Ο ίδιος επίσης είχε δηλώσει ότι έχει επηρεαστεί από τραγουδιστές όπως τον Ξυλούρη, τον Μπαξεβάνη, τον Αηδονίδη, τον Καζαντζίδη, τον Μπιθικώτση, αλλά και τη Μοσχολιού, τη Χαρούλα Αλεξίου και τη Δήμητρα Γαλάνη.

Τον Ιούνιο του 2001, κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Υλικό Ονείρων», στο οποίο συνεργάστηκε με το Γιώργο Ανδρέου, το Λάκη Λαζόπουλο, τον Κώστα Λειβαδά, τον Σωκράτη Μάλαμα και τον Άλκη Αλκαίο. Το τραγούδι που έδωσε τον τίτλο του στο άλμπουμ είναι ένα ντουέτο του Λιδάκη με την Ελένη Τσαλιγοπούλου (είχαν συνεργαστεί ξανά το 2002 σε μουσικές εμφανίσεις στη «Σφεντόνα», εμπνευσμένο από την Τρικυμία του Σαίξπηρ.

Το 2007, συνεργάστηκε σε μουσικές εμφανίσεις με τον Αλκίνοο Ιωαννίδη, αφιέρωμα στο έργο του Μάνου Χατζιδάκι. Αποτέλεσμα της συνεργασίας αυτής ήταν ο δίσκος «4 Θεατρικοί Μύθοι», που περιλαμβάνει τη μουσική που έγραψε ο Χατζιδάκις για το «Ματωμένο Γάμο» του Λόρκα, το «Παραμύθι χωρίς όνομα» του Καμπανέλλη, τον «Καπετάν Μιχάλη» του Νίκου Καζαντζάκη και τον «Κύκλο με την Κιμωλία» του Μπρεχτ.

Το 2008, άλλαξε δισκογραφική εταιρεία και υπέγραψε συμβόλαιο με τη Legend. Την ίδια χρονικά, συνεργάστηκε με το Δημήτρη Μητροπάνο και τον Μπάμπη Στόκα στο Κέντρο Αθηνών. Η τελευταία του δισκογραφική δουλειά κυκλοφόρησε στις αρχές του 2009, με τίτλο «Μη μου γκρεμίζεις το όνειρο», όπου συνεργάστηκε με τον Παντελή Θαλασσινό. 





 

 28/2/2025 Αφήνει την τελευταία του πνοή , σε ηλικία 74 ετών, ο Αλέξης Κούγιας μετά από πολυήμερη νοσηλεία σε  ΜΕΘ ιδιωτικού νοσοκομείου.
Γεννήθηκε 1η Ιανουαρίου 1951 στην Πετρούπολη Αττικής. Εισήχθη στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και συνέχεια αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Καποδιαστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ο Αλέξης Κούγιας μεγάλωσε στην Πετρούπολη με τον αδελφό του Δημήτρη και τους γονείς τους. Ο πατέρας του, Χρήστος, πρώην χωροφύλακας από το Βέλο Κορινθίας, διατηρούσε κατάστημα, ενώ η μητέρα του, Καλλιόπη, απόφοιτη της Ελληνογαλλικής Σχολής «Άγιος Ιωσήφ», ασχολείτο με την οικογένεια (νοικοκυριό).

Ήταν άριστος μαθητής, πήγαινε σε σχολείο στους Αγίους Αναργύρους και κατά τα παιδικά του χρόνια, εργαζόταν στο κατάστημα του πατέρα του και ασχολείτο έντονα με το ποδόσφαιρο.

Στα τέλη του εξαταξίου τότε Γυμνασίου μετακόμισε στην Κυψέλη, για να είναι κοντά στα φροντιστήρια του κέντρου της Αθήνας. Η αρχική του επιλογή ήταν να σπουδάσει στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, αλλά όταν παρακολούθησε τη δίκη μεταξύ χουντικών καθηγητών της Νομικής που είχαν μηνύσει τους αντιστασιακούς καθηγητές, αποφάσισε να ακολουθήσει τη δικηγορία.

Αφού έλαβε το πτυχίο της Νομικής Σχολής ενεγράφη την 10η Μαρτίου 1980 στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών.

Κατά τη διάρκεια της δικηγορικής καριέρας του έχει συμμετάσχει σε περισσότερες από 25.000 δίκες, από τις οποίες περίπου οι 1.000 και πλέον ήταν υποθέσεις ανθρωποκτονιών.

Ανέλαβε σημαντικές υποθέσεις στη δικηγορική του πορεία. Μεταξύ αυτών είναι μια από τις υποθέσεις του Βαγγέλη Ρωχάμη, η δίκη των σατανιστών της Παλλήνης και της 17ης Νοέμβρη, η υπεράσπιση του Δημήτρη Ντόλα οδηγού της νταλίκας, ο οποίος ενεπλάκη στο δυστύχημα στα Τέμπη στις 13 Απριλίου 2003, όπου σκοτώθηκαν 21 μαθητές από το Μακροχώρι, η υπόθεση υποστήριξης της κατηγορίας της Ελένης Τοπαλούδη, που βιάστηκε και δολοφονήθηκε στη Ρόδο, του Άλκη Καμπανού, που δολοφονήθηκε από 12 οπαδούς ποδοσφαίρου, το 2008 ανέλαβε την υπεράσπιση του ειδικού φρουρού Επαμεινώνδα Κορκονέα, ο οποίος τραυμάτισε θανάσιμα τον 15χρονο Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο. Το 2021 συμμετείχε ως υπεράσπιση στη δίκη του ηθοποιού Δημήτρη Λιγνάδη, ο οποίος κατηγορείτο για βιασμούς, κ.λπ.

Ακόμη, ο Αλέξης Κούγιας είχε ασχοληθεί με τη διαφθορά στο ελληνικό ποδόσφαιρο και το 2011 ήταν από τους βασικούς μάρτυρες στην υπόθεση των στημένων αγώνων




 

 7/3/2025 Πέθανε η ηθοποιός Ράνια Ιωαννίδου σε ηλικία 89 ετών - Ήταν η παπαδιά στο Καφέ της Χαράς Έγινε ευρύτερα γνωστή μέσα από τον ρόλο της αδιάκριτης γειτόνισσας Μαριάνθης Μαντούνα στη σειρά Δύο Ξένοι και της παπαδιάς Μαρίκας στο Καφέ της Χαράς



 

 

 

 10/3/2025 Την τελευταία της πνοή σε ηλικία 61 ετών άφησε η ηθοποιός Καίτη Κωνσταντίνου μετά από «μάχη» με τον καρκίνο.  Η Καίτη Κωνσταντίνου γεννήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου του 1963 στη Ροδοδάφνη Αχαΐας.

Τελείωσε τη φιλοσοφική στο ΕΚΠΑ και τη δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης, απ' όπου αποφοίτησε το 1986, μαζί με τις φίλες της Μαρία Καβογιάννη και Υρώ Μανέ. Είχε δουλέψει και ως φιλόλογος.

Ο πρώτος της ρόλος ήταν στη θεατρική παράσταση «Εσωτερικές Φωνές» στο Θέατρο Τέχνης. Διαχρονικά, είχε συμμετάσχει σε πολλές θεατρικές παραστάσεις αλλά και τηλεοπτικές σειρές.  Η Καίτη Κωνσταντίνου είχε συμμετάσχει στις ταινίες: Ο Καλύτερός μου Φίλος, Το Κλάμα Βγήκε από τον Παράδεισο και Οξυγόνο.

20/3/2025 Πέθανε σε ηλικία 82 ετών από ανακοπή καρδιάς ο παλαίμαχος δημοσιογράφος και χρόνια ανταποκριτής της ΕΡΤ στο Λονδίνο, Λάμπης Τσιριγωτάκης.

Ο Λάµπης Τσιριγωτάκης ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του σταδιοδρομία στην εβδομαδιαία αθλητική εφημερίδα Ομάδα του συγκροτήματος Λαµπράκη και κατόπιν εργάστηκε στο τμήμα διεθνών ειδήσεων της εφημερίδας Το Βήµα. ∆ιέκοψε τη συνεργασία του µε το συγκρότηµα Λαµπράκη για να σπουδάσει µε υποτροφία στη σχολή δημοσιογραφίας του λόρδου Τόµσον, ιδιοκτήτη τότε του συγκροτήματος των Times στο Κάρντιφ της Ουαλίας.

Μετά το τέλος των σπουδών του συνεργάστηκε µε τις βρετανικές εφημερίδες Western Mail στο Κάρντιφ και Liverpool Echo στο Λίβερπουλ, όπως και µε την ελληνική υπηρεσία του BBC.

Από το 1979 και για τέσσερις περίπου δεκαετίες εργάστηκε ως ανταποκριτής στο Λονδίνο για την ΕΡΤ, το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων και την εφημερίδα Έθνος.

Πραγματοποίησε πολλές διεθνείς αποστολές. Κάλυψε την Ισλαμική Επανάσταση του Χοµεϊνί στο Ιράν για το αµερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CBS.

Ταυτόχρονα, είχε παρουσιάσει στην ΕΡΤ τριάντα περίπου δικά του ντοκιμαντέρ µε διεθνή και ελληνικά θέματα. Το ντοκιμαντέρ του µε τίτλο «Η Ελλάδα του ανατέλλοντος ηλίου», που αποκαλύπτει την επίδραση της αρχαίας και της σύγχρονης Ελλάδας στην Ιαπωνία σήμερα, βραβεύτηκε µε τρία χρυσά βραβεία στον ετήσιο διαγωνισµό που οργανώνει το Υπουργείο Εξωτερικών της Ιαπωνίας για τηλεοπτικά ντοκιµαντέρ µε θέµα την Ιαπωνία. Το ντοκιµαντέρ του µε τίτλο «Αντίο, Μις Σαϊγκόν», το οποίο περιγράφει τη ζωή στο Βιετνάµ μετά τον εμφύλιο πόλεμο, βραβεύτηκε στα ετήσια τηλεοπτικά βραβεία της εφημερίδας Έθνος.

Είχε βραβευτεί από το ίδρυμα δημοσιογραφίας Μπότση για την αντικειμενική του δημοσιογραφία.

Τελευταίο του συγγραφικό έργο ήταν η αυτοβιογραφία του με τίτλο «Αναμνήσεις ζωής – Από τον Τζον Λένον στον Νέλσον Μαντέλα» από τις «Εκδόσεις Λιβάνη».

 

 

8/4/2025 Πέθανε ο δημοσιογράφος ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΒΒΑΘΑΣ

O Κώστας Καββαθάς ήταν ένας πολυπράγμων άνθρωπος με πολυσχιδή ενδιαφέροντα και αυτός που στην ουσία δημιούργησε και καθιέρωσε τον ειδικό τύπο στην Ελλάδα. Του αυτοκινήτου και όχι μόνο.

Ο Κώστας Καββαθάς γεννήθηκε στην Αθήνα του 1939 (2 Μαρτίου), στα δύσκολα χρόνια της κατοχής και του εμφυλίου όπως αρεσκόταν να λέει ο ίδιος και τελείωσε το 2ο Γυμνάσιο Αρρένων. Από πολύ νωρίς έδειξε το ενδιαφέρον του για τα αεροπορικό δρώμενα και έτσι το 1957 εκπαιδεύτηκε στο Αεραθλητικό Κέντρο Τριπόλεως, όπου και έβγαλε άδεια χειριστή ανεμόπτερου.

Την επόμενη χρονιά (1958) πήγε στην Μεγάλη Βρετανία όπου φοίτησε στη σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών του London Northern Polytechnic, έως και το 1960. Μπορεί να μην ολοκλήρωσε τις σπουδές του αλλά ήρθε πολύ κοντά με τον κόσμο του αυτοκινήτου -και σε αγωνιστικό επίπεδο- μιας και τότε η Μεγάλη Βρετανία ήταν ένα από τα επίκεντρά του.

Η δημοσιογραφική του διαδρομή ξεκίνησε το 1959 στο περιοδικό «Ταχύτης», διακόπηκε για τη στρατιωτική του θητεία και συνεχίστηκε το 1963 στην εφημερίδα «Μεσημβρινή». Όπου για τρία χρόνια διατηρούσε τη στήλη αυτοκινήτου, ενώ στη συνέχεια εργάστηκε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας Άλφα.

Λίγο αργότερα χρονολογείται και η πρώτη του προσπάθεια να εκδώσει δικό του περιοδικό, μαζί με το Γιάννη Μπαρδόπουλο, το Τροχοί & Δρόμοι, η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο. Μετά από ένα σύντομο πέρασμα από το Νέο Αυτοκίνητο, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού Αuto Eξπρές, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε εκεί και τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κοροβηλά.

Ο Κώστας Καββαθάς εργάστηκε και στην τηλεόραση (ΕΙΡΤ), όπου η πιο σημαντική στιγμή του ήταν ότι μαζί με τον Ιάσονα Μοσχοβίτη περιέγραψε ζωντανά την αποστολή του Απόλλωνα 11 και της προσελήνωσης.

Στη μικρή οθόνη επέστρεψε με το Mega Channel και με την πρώτη εκπομπή για το αυτοκίνητο της ελληνικής τηλεόρασης που λεγόταν «Τροχοί & Δρόμοι».

Τον Οκτώβριο του 1970, ίδρυσε μαζί με τη σύζυγό του Σοφία τις Τεχνικές Εκδόσεις και τους 4Τροχούς, ενώ στην πορεία προστέθηκαν και πολλοί άλλοι γνωστοί τίτλοι, με ποιο σημαντικούς τους Πτήση & Διάστημα, Ήχος & Hi-Fi, Ram, 2 Τροχοί, καθώς και ο ραδιοφωνικός σταθμός «Εν Λευκώ».

Παράλληλα αρθρογραφούσε στο εβδομαδιαίο περιοδικό Επίκαιρα, συνεργάστηκε με την Καθημερινή το 1990 και για ένα μικρό χρονικό διάστημα, στο Βήμα από το 1991 έως το 1998 και στο Πρώτο Θέμα από το πρώτο φύλλο του έως και το 2012.

Στο ενεργητικό του Κώστα Καββαθά περιλαμβάνονται τα βιβλία «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη διακεκριμένους συναδέλφους του, το «Οδηγώντας: Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού», καθώς και το «Ασημόσπιτο» που έχει εκδοθεί πρόσφατα.

Ο Κώστας Καββαθάς μετείχε στους ελληνικούς αγώνες αυτοκινήτου της εποχής. Στο παλμαρέ του περιλαμβάνονται 5 συμμετοχές σε Ράλλυ Ακρόπολις καθώς και σε δεξιοτεχνίες, αναβάσεις και σιρκουί οδηγώντας Peugeot 204 και ΝSU 1200 TT με το ψευδώνυμο Πηλέας.

Επίσης είχε πιλοτάρει αρκετούς τύπους αεροσκαφών, ενώ είχε πετάξει με περισσότερα από 23 μαχητικά.

Ο Κώστας Καββαθάς διετέλεσε μέλος της επιτροπής του ευρωπαϊκού «Αυτοκινήτου της Χρονιάς» (COTY) από το 1984 έως και το 2004, ενώ είχε διατελέσει δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Αθηναίων με το συνδυασμό του Αντώνη Τρίτση,

Επίσης ήταν εμπνευστής του 1ου Ευρωπαϊκού Συνέδριο για τα Καθαρά Αυτοκίνητα και του 1ο Eco-Rally στην Πολυτεχνειούπολη της Αθήνας μαζί με το Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο (1997) καθώς και της πρωτοβουλίας Φαέθων 2004.

Το 1994 δημιούργησε το δεύτερο ιδιωτικό κόμβο Internet στην Ελλάδα, την Techlink και το 2000 το πρώτο Κέντρο Οδικής Ασφάλειας στην Ελλάδα, το Safetrack, που λειτουργούσε στην πίστα των Μεγάρων. 

 

 

26/4/2025 Την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο Τρικάλων άφησε σε ηλικία 65 ετών άφησε ο Νίκος Παλαιοκώστας, μεγαλύτερος αδερφός του Βασίλη Παλαιοκώστα.
Ο Νίκος Παλαιοκώστας ήταν Έλληνας ληστής και ο μεγαλύτερος αδερφός του καταζητούμενου Βασίλη Παλαιοκώστα. Έδρασε για αρκετά χρόνια είτε μαζί με τον αδερφό του, είτε μόνος πραγματοποιώντας κυρίως ληστείες τραπεζών καθώς και μια απαγωγή.

 

3/5/2025  έφυγε σε ηλικία 77 ετών ο πρώην τερματοφύλακας του Ηρακλή, Γρηγόρης Φανάρας. Ο ίδιος ήταν ο αρχηγός του συλλόγου όταν εκείνος σήκωσε το Κύπελλο Ελλάδας, το 1976, κόντρα στον Ολυμπιακό.
Αγωνίστηκε στον ΗΡΑΚΛΗ μας από το 1967 έως το 1979, καταγράγοντας 196 συμμετοχές, ενώ υπηρέτησε τον Σύλλογο από διάφορα πόστα για σχεδόν μισό αιώνα. 




 

4/5/2025 Την τελευταία του πνοή άφησε  ο πρώην υπουργός Εξωτερικών, Πέτρος Μολυβιάτης, σε ηλικία 97 ετών. 
Ο πολιτικός και Έλληνας διπλωμάτης Πέτρος Μολυβιάτης γεννήθηκε στη Χίο στις 12 Ιουνίου 1928. Υπήρξε πολύ στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού και Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Καραμανλή ενώ είχε διατελέσει τρεις φορές υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας (2004–2006, 2012 και 2015), διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου του πρωθυπουργού (1974–1980), γενικός γραμματέας της Προεδρίας της Δημοκρατίας (1980–1985 και 1990–1995) και βουλευτής Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας (1996–2004).




 

19/5/2025  Πέθανε ο ηθοποιός Νίκος Γαλανός σε ηλικία 80 ετών μετά από μάχη με τον καρκίνο
Πρόλαβε τη χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου στη δύση του σχεδόν, κάνοντας το πρωταγωνιστικό ντεμπούτο του στη μεγάλη οθόνη, το 1970, στο πλευρό της Εθνική Σταρ, Αλίκης Βουγιουκλάκη, στην ταινία «Ένα αστείο κορίτσι». Οι δυο τους ξαναβρέθηκαν ως κινηματογραφικό ζευγάρι, δύο χρόνια αργότερα, στην ταινία, «Η Αλίκη Δικτάτωρ».
Τα επόμενα χρόνια είχε την ευκαιρία να παίξει και με άλλους μεγάλους πρωταγωνιστές, όπως ο Νίκος Κούρκουλος στο «Ορατότης μηδέν» και τον «Αστραπόγιαννο», η Μπέτυ Λιβανού στο «Η αμαρτία της ομορφιάς», τη Ρένα Βλαχοπούλου στο «Η Ρένα είναι οφ -σάιντ» κ.α.

Ο κομψός μελαχρινός νεαρός με τα σκούρα εκφραστικά μάτια και το γλυκό χαμόγελο είχε όλα τα φόντα να καθιερωθεί ως ένας φρέσκος ζεν πρεμιέ: ήταν όμορφος, διέθετε θέληση αλλά το ταλέντο. Όλα αυτά ήταν αποτέλεσαν τα βασικά του όπλα για να χτίσει μια καριέρα που διήρκεσε περισσότερα από πενήντα χρόνια.

Όπως στον κινηματογράφο, έτσι και στο θέατρο είχε την τύχη να βρεθεί, στα πρώτα του βήματα, στους κόλπους δημοφιλών θιάσων της εποχής και να συνεργαστεί με αξιόλογους ηθοποιούς και σκηνοθέτες. Στις αρχές του ΄70, άλλωστε έλαβε το θεατρικό του βάπτισμα από την Τζένη Καρέζη και τον Κώστα Καζάκο στα «Η κυρία δεν με μέλει» για να συνεχιστεί η συνεργασία τους και την επόμενη χρονιά με το «Μια ιστορία απ’ το Ιρκούτσκ».Την καλλιτεχνική περίοδο 1972 -1973 συνεργάστηκε με τον θίασο Βουγιουκλάκη – Παπαμιχαήλ στην παράσταση «Κόκαλα και ρόπαλα». Μια δεκαετία περίπου αργότερα, αρκετά πιο ώριμος υποκριτικά πλέον, θα παίξει για πρώτη φορά στη σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, ενσαρκώνοντας τον ρόλο του Κουρτ στην παράσταση «Πλαίη Στρίνμπεργκ».

Τις περισσότερες δουλειές του ωστόσο ο Νίκος Γαλανός τις έκανε στην τηλεόραση καθώς το ξεκίνημά του συνέπεσε με την είσοδο της μικρής στην ελληνική πραγματικότητα η οποία θα την δεχόταν με ιδιαίτερο ενθουσιασμό.
Η παρθενική τηλεοπτική του εμφάνιση έγινε το 1974 στην σειρά «Οι Δίκαιοι», ένα αστυνομικό – δικαστικό δράμα με πρωταγωνιστή τον Θάνο Λειβαδίτη. Ακολούθησε το «Ταξίδι», που ξεκίνησε να προβάλλεται το 1976 στην ΥΕΝΕΔ, και περιελάμβανε 12 διαφορετικές ιστορίες με πρωταγωνιστή τον ίδιο.

Από τότε και για τις επόμενες δεκαετίες συμμετείχε σε δεκάδες ακόμη τηλεοπτικές σειρές τόσο της δημόσιας όσο και της ιδιωτικής τηλεόρασης. μεταξύ των οποίων οι "Έρωτας και Επανάσταση", "Η μάχη των πελαργών", "Οι φρουροί της Αχαΐας", "Μαρίνα Αυγέρη",  " Το δίχτυ " "Αθάνατες Ιστορίες Αγάπης ", "Ένας Πυγμαλίων " "Η μενεξεδένια πολιτεία " "Λέσχη μυστηρίου" , "Ο κόσμος και ο Κοσμάς", "Τα σκληρά καρύδια ", " Οι Ιερόσυλοι ",  " Ο θάνατος του Τιμόθεου Κώνστα ",  "Καφενείο Εμιγκρέκ ", "Η βεντέτα ", "Ο Άγνωστος", "Αντίζηλες", "Το Τραστ", "Ανατολικός Άνεμος", " Τμήμα Ηθών" "Κάζα ντι μακαρόνι" " Η Ελίζα και οι άλλοι" "Πάθος" "Η οργή των θεών " "Χαραυγή" "Τολμηρές Ιστορίες" " Η Λάμψη", "Έκπτωτος Άγγελος", " Το κλειδί ", "Κάτω από την Ακρόπολη", "Αν μ' αγαπάς", " Μη μου λες αντίο ", "Απαγορευμένη Αγάπη ", "Τα χρυσά κορίτσια", " 1 μήνας και κάτι", "Ποιος μας πιάνει!", " Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα ", " 4 ", " Κλεμμένα Όνειρα ", "9 Μήνες", "Έρωτας Μετά"...

Και φυσικά η «Γη της Ελιάς», η σειρά όπου έκανε τις τελευταίες τηλεοτπικές εμφανίσεις της ζωής του λίγο πριν τον χτυπήσει η ασθένεια και αναγκαστεί να διακόψει τα γυρίσματα.

22/5/2025 Σε ηλικία 85 ετών απεβίωσε ο Ανδρέας Μαρτίνης, πρώην πρόεδρος του Ερυθρού Σταυρού και του νοσοκομείου Ερρίκος Ντυνάν. 




 

 

 

 

5/6/2025  Πέθανε ο εμβληματικός ηγέτης των οργανωμένων φιλάθλων της ΑΕΚ και πρώην πρόεδρος της Ερασιτεχνικής, Δημήτρης Χατζηχρήστος. Ο Χατζηχρήστος απεβίωσε σε ηλικία 67 ετών, ταλαιπωρημένος με προβλήματα υγείας τα τελευταία χρόνια






 

 

13/6/2025  Πέθανε η ηθοποιός Κατερίνα Γιουλάκη σε ηλικία 87 ετών
Η Κατερίνα Γιουλάκη είχε σπουδάσει στην δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Πραγματοποίησε την πρώτη της εμφάνιση στο θεατρικό σανίδι το 1959 με το θίασο του Ντίνου Ηλιόπουλου στο έργο «Η κυρία του κυρίου». Δύο χρόνια αργότερα έπαιξε για πρώτη φορά στον κινηματογράφο στην ταινία «Δουλέψτε για να φάτε».
Άλλες επιτυχημένες ταινίες της «χρυσής εποχής» στις οποίες συμμετείχε ήταν:
«Ο χρυσός και ο τενεκές», «Οι γαμπροί της Ευτυχίας», «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης», «Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη», «Αγάπησα μια πολυθρόνα».
Στην τηλεόραση είχε ξεκινήσει την εμφάνισή της από την δεκαετία του 1970 με τη σειρά «Η κοκορόμυαλη» ενώ από το 1990 και 1992 έπαιζε στην τηλεοπτική σειρά «Το ρετιρέ» του Γιάννη Δαλιανίδη.



 

15/6/2025 Ο μεγαλύτερος Ηπειρώτης κλαρινίστας Πέτρος (Λούκας) Χαλκιάς, γνωστότερος στο ευρύ κοινό ως Πετρολούκας Χαλκιάς έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 91 ετών
Γεννημένος το 1934 στο Δελβινάκι Πωγωνίου, μέσα στη μουσική παράδοση της Ηπείρου, ο Πετρολούκας μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον όπου οι ήχοι του κλαρίνου, του λαούτου και των μοιρολογιών συνόδευαν την καθημερινότητα. Ο πατέρας του, Περικλής Χαλκιάς, ήταν επίσης μουσικός, και παρότι αρχικά δίσταζε να αφήσει το παιδί του να ακολουθήσει το ίδιο μονοπάτι, σύντομα αναγνώρισε το ταλέντο του.

Στα 11 του χρόνια ο Πετρολούκας ξεκίνησε να μαθαίνει κλαρίνο με δάσκαλο τον Φίλιππα Ρούντα, έναν από τους σημαντικότερους κλαρινετίστες της εποχής. Το χάρισμά του ήταν εμφανές από νωρίς. Γρήγορα έγινε γνωστός σε όλη την Ήπειρο για την καθαρότητα του ήχου του, τη δεξιοτεχνία, αλλά κυρίως για την ψυχή που έδινε σε κάθε του ερμηνεία.

Τη δεκαετία του 1960, ακολουθώντας το μεταναστευτικό ρεύμα χιλιάδων Ελλήνων, ο Πετρολούκας Χαλκιάς βρέθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκεί έζησε για δύο δεκαετίες, χωρίς ποτέ να αποκοπεί από την ελληνική μουσική παράδοση. Αντίθετα, η παραμονή του στις ΗΠΑ τον ανέδειξε σε πρεσβευτή της ηπειρώτικης μουσικής στην ομογένεια, σε φεστιβάλ παραδοσιακής μουσικής και σε πανεπιστήμια.

Η παρουσία του στις ΗΠΑ υπήρξε ιδιαίτερα σημαντική για τη διάδοση της ελληνικής δημοτικής μουσικής στην Αμερική, αλλά και για τη δημιουργία ενός νέου ακροατηρίου που γνώρισε και αγάπησε τον πλούτο του ηπειρώτικου ήχου μέσα από τις ερμηνείες του Χαλκιά. Δεν είναι τυχαίο ότι ο ίδιος είχε την ευκαιρία να παίξει ακόμη και στον Λευκό Οίκο, σε μια στιγμή συμβολικής αναγνώρισης της ελληνικής μουσικής κληρονομιάς.

Το 1979 επέστρεψε οριστικά στην Ελλάδα, φέρνοντας μαζί του την εμπειρία και τη γνώση που αποκόμισε στο εξωτερικό. Σύντομα οι ηχογραφήσεις του κέρδισαν κοινό και κριτικούς. Με δίσκους όπως το «Μοιρολόγια και γυρίσματα» και το «Δρόμοι της ψυχής», ο Πετρολούκας Χαλκιάς έφερε την ηπειρώτικη μουσική στο επίκεντρο της ελληνικής δισκογραφίας, την εποχή που η παραδοσιακή μουσική διεκδικούσε ξανά τη θέση που της άξιζε στη δημόσια σφαίρα.

Η μουσική του χαρακτηρίζεται από τον σεβασμό στο ύφος και τη λιτότητα της ηπειρώτικης παράδοσης, συνδυασμένα με μια μοναδική εκφραστικότητα που απογείωνε κάθε μοιρολόγι, κάθε σκάρο, κάθε πανηγυριώτικο σκοπό. Το παίξιμό του δεν ήταν μόνο τεχνικά άρτιο, αλλά βαθιά βιωματικό, βγαλμένο μέσα από τον ίδιο τον τόπο και τους ανθρώπους του.

Εκτός από δεξιοτέχνης, ο Πετρολούκας Χαλκιάς υπήρξε και μεγάλος δάσκαλος. Δίδαξε δεκάδες νεότερους μουσικούς, μεταφέροντας όχι μόνο την τεχνική, αλλά και τη φιλοσοφία της ηπειρώτικης μουσικής, που βασίζεται στη λιτότητα, τη συγκίνηση και το βίωμα. Ανάμεσα στους μαθητές του ξεχωρίζουν σημερινοί κλαρινετίστες, λαουτιέρηδες και τραγουδιστές που συνεχίζουν την παράδοση με σεβασμό και αυθεντικότητα.

Ο ίδιος θεωρούσε πάντα πως το κλαρίνο είναι «φωνή της ψυχής». «Δεν παίζεις κλαρίνο, μιλάς με το κλαρίνο», έλεγε χαρακτηριστικά, θέλοντας να δείξει ότι το όργανο δεν είναι απλώς ένα τεχνικό μέσο, αλλά προέκταση του εσωτερικού κόσμου του μουσικού.

Ο Πετρολούκας Χαλκιάς παρέμεινε μέχρι τα βαθιά του γεράματα ενεργός, δίνοντας συναυλίες σε Ελλάδα και εξωτερικό, συμμετέχοντας σε φεστιβάλ παραδοσιακής μουσικής και ηχογραφώντας. Οι τιμητικές διακρίσεις υπήρξαν πολλές, αλλά εκείνος παρέμενε πάντα σεμνός, πιστός στην καταγωγή και στην τέχνη του.

Δεν υπήρξε μόνο μεγάλος καλλιτέχνης, αλλά και ζωντανός φορέας μνήμης, ιστορίας και πολιτισμού. Η παρακαταθήκη του παραμένει τεράστια: εκατοντάδες ηχογραφήσεις, αναρίθμητες ζωντανές εμφανίσεις, εκατοντάδες μαθητές και πάνω απ’ όλα, η ίδια η συνέχιση του ηπειρώτικου ήχου.

Σε μια εποχή όπου οι παραδόσεις συχνά χάνονται μέσα στο θόρυβο της εποχής, η μορφή του Πετρολούκα Χαλκιά θα στέκει πάντα ως φάρος αυθεντικότητας. Η Ήπειρος, η Ελλάδα και η παγκόσμια μουσική σκηνή οφείλουν πολλά στον άνθρωπο που έκανε το κλαρίνο να μιλάει την πιο βαθιά ανθρώπινη γλώσσα: αυτή της ψυχής.

 

29/6/2025 Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 76 χρόνων, ο τραγουδιστής Κώστας Μοναχός, Ο τραγουδιστής Κώστας Μοναχός ( Κώστας Μιχαλόπουλος) γεννήθηκε στην Πετρούσσα Δράμας. Παιδί πολυμελούς οικογένειας ήρθε στην Αθήνα σε ηλικία 18 ετών για να ασχοληθεί με το όνειρό του, το λαϊκό τραγούδι.Ο ηθοποιός και συνθέτης Ηλίας Μεγαλούδης ήταν ο άνθρωπος που τον βοήθησε να βρει δουλειά ως τραγουδιστής. Τις δεκαετίες του ΄80 και΄9ο, ο Κώστας Μοναχός συνεργάστηκε με γνωστούς καλλιτέχνες.

Υπήρξε ντουέτο με την τραγουδίστρια και πρώην σύζυγό του Μαρία Ρούσου.

Είχε πλούσια δισκογραφία από τα οποία ξεχωρίζουν τα τραγούδια «Τη νύχτα όλα επιτρέπονται», «Θα με θυμηθείς», «Νύχτα που αγαπάς τους αλήτες», «Ήρθα να σου πω μια καλησπέρα».

 

1/7/2025   Πέθανε στα 53 της η δημοσιογράφος Ηρώ Καριοφύλλη μετά από μάχη με τον καρκίνο




 

 

 

15/7/2025  Έφυγε από την ζωή ο αγαπημένος ηθοποιός Γεράσιμος Μιχελής. 

Ο Γεράσιμος Μιχελής γεννήθηκε στην Αθήνα. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 1977 και ξεκίνησε αμέσως τη σταδιοδρομία του στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν. Εκεί συμμετείχε σε σπουδαίες παραστάσεις αρχαίου δράματος, όπως «Οιδίπους Τύραννος», «Αντιγόνη» και «Ηλέκτρα», ενώ ξεχώρισε και σε έργα σύγχρονου ελληνικού θεάτρου, όπως του Ιάκωβου Καμπανέλλη και του Δημήτρη Κεχαΐδη.

Κατά τη δεκαετία του 1980 και 1990 συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο και με σημαντικές ιδιωτικές σκηνές (Θέατρο Αμόρε, Θέατρο Χορν), όπου ενσάρκωσε ρόλους σε έργα του Σαίξπηρ (Άμλετ, Μάκβεθ), του Τσέχωφ (Βυσσινόκηπος) και του Ίψεν (Έντα Γκάμπλερ). Οι ερμηνείες του χαρακτηρίστηκαν από βαθιά εσωτερικότητα, πνευματική ένταση και σπάνια αλήθεια.

Στην τηλεόραση, αγαπήθηκε από το ευρύ κοινό μέσα από δημοφιλείς σειρές.

Εξέδωσε ποιητικές συλλογές, οι οποίες αποτύπωσαν την πνευματική του αναζήτηση και τη βαθιά του σχέση με τον άνθρωπο και τον Θεό.

Την ασθένειά του την υπέμεινε με δοξολογία και ειρήνη ψυχής.

Συμμετείχε επίσης, στο τριετές Εργαστήρι Αρχαίου Δράματος του Λ. Βογιατζή (1989-1992).

Έχει παίξει σε πολλές θεατρικές παραστάσεις αλλά και τηλεοπτικές παραγωγές 

 

 

 14/8/2025 Έφυγε από τη ζωή η ηθοποιός Πόπη Χριστοδούλου, που έγινε γνωστή και αγαπήθηκε από το τηλεοπτικό κοινό μέσα από τον διπλό ρόλο της Μάρθας και της Ρίτσας στη δημοφιλή σειρά «Στο Παρά Πέντε»



 

 

 

 

24/8/2025  Aπεβίωσε σε ηλικία 79 ετών, o Δημήτρης Κωνσταντάρας, έπειτα από πολυετή αντιμετώπιση προβλημάτων υγείας.

Γόνος της εμβληματικής καλλιτεχνικής οικογένειας, γιος του αείμνηστου ηθοποιού Λάμπρου Κωνσταντάρα και πατέρας του δημοσιογράφου Λάμπρου Κωνσταντάρα, κατάφερε να διαγράψει τη δική του, αυτόνομη και πολυεπίπεδη πορεία στον δημόσιο βίο.

Με μια καριέρα που εκτείνεται σε δεκαετίες, ο Δημήτρης Κωνσταντάρας υπηρέτησε τη δημοσιογραφία από πολλαπλά μετερίζια. Συνεργάστηκε με ιστορικές εφημερίδες όπως η «Καθημερινή» και η «Βραδυνή», άφησε το στίγμα του σε πλήθος περιοδικών, ενώ είχε σημαντική παρουσία τόσο στο ραδιόφωνο όσο και στην τηλεόραση, κυρίως μέσα από τις συχνότητες της ΕΡΤ και του MEGA.

Η προσφορά του αναγνωρίστηκε με σημαντικές διακρίσεις, μεταξύ των οποίων το βραβείο «Δημοσιογράφος της χρονιάς» και τιμητικές βραβεύσεις από τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Αθλητικών Συντακτών για το συγγραφικό του έργο.

Παράλληλα με τη δημοσιογραφία, ανέπτυξε έντονη πολιτική δράση. Το 2004 εξελέγη βουλευτής Α’ Αθηνών με τη Νέα Δημοκρατία, ενώ νωρίτερα, το 2002, είχε εκλεγεί Νομαρχιακός Σύμβουλος Αττικής. Η πορεία του στην τοπική αυτοδιοίκηση συνεχίστηκε με την εκλογή του ως Δημοτικός Σύμβουλος στον Δήμο Αθηναίων το 2010 και το 2014.

Τα τελευταία χρόνια, αν και συνταξιούχος, παρέμενε ενεργός πνευματικά, αρθρογραφώντας σε ενημερωτικά blogs και αφοσιωμένος στη συγγραφή βιβλίων.

 

 

 

 22/9/2025 Έφυγε από τη ζωή ο Γιώργος Σταυρόπουλος, ο οποίος είχε γίνει γνωστός ως «Μίστερ Εθνικά Μπούτια» μέσα από τηλεοπτικές εμφανίσεις του τη δεκαετία του 1990 και του 2020.

 

 

 

 

 

  

5/10/2025  Πέθανε ο ομότιμος καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, Γιώργος Κασιμάτης

Ο Γιώργος Κασιμάτης σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στα Πανεπιστήμια της Βέρνης και του Μονάχου, όπου έλαβε διδακτορικό δίπλωμα. Δίδαξε Συνταγματικό Δίκαιο και Πολιτειολογία στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, της οποίας υπήρξε πρόεδρος το διάστημα 1993-1997. Συνταξιοδοτήθηκε το 1999 ως ομότιμος καθηγητής.

Από τον Οκτώβριο του 1981 έως τον Δεκέμβριο του 1988 ήταν διευθυντής του Νομικού γραφείου του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου, και έβαλε τη σφραγίδα του σε ζητήματα, όπως η αναθεώρηση του Συντάγματος το 1985-1986, και η εθνικοποίηση τμήματος της εκκλησιαστικής περιουσίας το 1987.

Υπήρξε ιδρυτής και διευθυντής του Ινστιτούτου Συνταγματικών Ερευνών, πρόεδρος του Ιονίου Πανεπιστημίου (1985-1990), πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης (1997-1998), αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία.

Το συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει εκατοντάδες τίτλους. Επίσης, υπήρξε Επιστημονικός Διευθυντής πολλών επιστημονικών σειρών και εκδόσεων. Οργάνωσε πλήθος επιστημονικών – διεθνών και εθνικών – συνεδρίων, ημερίδων και διαλέξεων στην Αθήνα και έλαβε μέρος σε δεκάδες συνεδρίων στο εξωτερικό

13/10/2025 Πέθανε η Άννα Κυριακού – Η “Μπεμπέκα” από τις “Τρεις Χάριτες” 
Γεννήθηκε το 1929 στην Αθήνα. Η Άννα Κυριακού σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, καθώς και στη Σχολή Σαρλ Ντιλέν (Charles Dullin) στο Παρίσι (1954-1956), έχοντας καθηγητή τον Ζαν Βιλάρ (Jean Vilar). Έκανε την πρώτη της θεατρική εμφάνιση σε εφηβική ηλικία στο Θέατρο ΡΕΞ με το θίασο Μαρίκας Κοτοπούλη στο έργο “Κάρμεν”. Ακολούθησε συνεργασία με τους θιάσους Μανωλίδου-Παππά, Βασίλη Λογοθετίδη, Κατερίνας, Μάνου Κατράκη.

Το 1953-1954 συνεργάστηκε με τον θίασο του Δημήτρη Μυράτ. Επιστρέφοντας από το Παρίσι συνεργάστηκε σε πρωταγωνιστικούς ρόλους με τους θιάσους των Ντίνου Ηλιόπουλου, Μίμη Φωτόπουλου και Αλέκου Αλεξανδράκη.

Το 1959 πρωταγωνίστησε στο “Πειραϊκό Θέατρο” του Δημήτρη Ροντήρη στα έργα “Η λοκαντιέρα”, “Γάμοι του Φίγκαρο” και “Ηλέκτρα” για να ακολουθήσει μία περίοδος πλέον των 20 ετών συνεργασίας με το Εθνικό Θέατρο, ξεκινώντας με μία μεγάλη επιτυχία ως Καλλιόπη στον “Πειρασμό” του Γρηγόριου Ξενόπουλου.

Στο Εθνικό Θέατρο συμμετείχε σε πρωταγωνιστικούς ρόλους σε 34 έργα από το 1960 έως το 1981! Το 1982 συνεργάστηκε με το “Απλό Θέατρο” των Αντώνη Αντύπα – Χρήστου Πολίτη στο εναρκτήριο έργο του θεάτρου “Τα γούστα του Κυρίου Σλόαν” και το 1988 στα μονόπρακτα του Χάρολντ Πίντερ, “Άλλοι τόποι”. Το 1998 πρωταγωνιστεί στο “Μποζό” του Βασίλη Ζιώγα στο θέατρο Μαριέττα Ριάλδη.

Αξιόλογη ήταν η εμφάνισή της και στον κινηματογράφο: Ο μεθύστακας (1950), Τα τέσσερα σκαλοπάτια (1951), Η Αγνή του λιμανιού (1952), Να πεθερός να μάλαμα (1959), Ζητείται ψεύτης (1961), Αλέξης Ζορμπάς (1964), Ζητείται επειγόντως γαμπρός (1971), Safe Sex (1999), Το κλάμα βγήκε απ’ τον παράδεισο (2001), Οξυγόνο (2003) κ.ά.

Έλαβε μέρος σε πολλές τηλεοπτικές σειρές, από το Εκείνος κι εκείνος, τη Γειτονιά μας και τον Γιούγκερμαν της δεκαετίας του 1970, έως τις Οι τρεις Χάριτες (1989 – 1992) που ενσάρκωσε τη θρυλική θεία Μπεμπέκα. Εμφανίστηκε σε γκεστ ρόλο στο Κωνσταντίνου και Ελένης, ερμηνεύοντας το ρόλο της θείας Μάρως, καθώς και στις Επτά θανάσιμες πεθερές, όπου έκανε την κακιά πεθερά. Ιδιαίτερα πλούσιο είναι και το θεατρικό ρεπερτόριο της στο ραδιόφωνο, στις γνωστές εκπομπές “Το θέατρο στο ραδιόφωνο”, “Το θέατρο της Δευτέρας” κ.ά.



 

12/10/2025  Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 80 ετών άφησε ο ηθοποιός ζεν πρεμιέ του παλιού ελληνικού κινηματογράφου Άλκης Γιαννακάς. Ο ηθοποιός έπαιξε ρόλους του «καλού παιδιού» στην κλασική εποχή του ελληνικού κινηματογράφου, ενώ έγινε ευρύτερα γνωστός ως «ρεμάλι» της Φωκίωνος Νέγρη (1965), αλλά και ως «ο ωραίος κακός του σινεμά».
Ιδιαίτερα αξιόλογες ήταν και οι συμμετοχή του στην ταινία «Ένας ντελικανής» (1963). Στα τέλη της δεκαετίας του ’80 εγκατέλειψε οριστικά τo θέατρο, ενώ τα τελευταία χρόνια, ζούσε στην Αθήνα μαζί με τη σύζυγό του.



 

21/10/2025 Πέθανε ο Διονύσης Σαββόπουλος σε ηλικία 81 ετών
Ο Διονύσης Σαββόπουλος, ο αγαπημένος «Νιόνιος»  έχει σφραγίσει μια ολόκληρη εποχή με τη μουσική του.  Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 2 Δεκεμβρίου 1944. Οι πρόγονοί του είναι από την Κωνσταντινούπολη και τη Φιλιππούπολη.

Το 1963 μετακόμισε στην Αθήνα και εγκατέλειψε τη Νομική Σχολή Θεσσαλονίκης προκειμένου να ασχοληθεί με το τραγούδι.

Γνώρισε μεγάλη επιτυχία από τις πρώτες ημέρες του ως μουσικός και έγινε δημοφιλής στην Ελλάδα. Είχε συνδυάσει τη μουσική Αμερικανών μουσικών όπως του Μπομπ Ντίλαν και του Φρανκ Ζάπα με τη μακεδονική λαϊκή μουσική και πολιτικά διεισδυτικούς στίχους.

Άρχισε τη σταδιοδρομία του το 1964 και ήταν πολιτικά ενεργός σε όλη τη σταδιοδρομία του στη μουσική, με εμφανίσεις σε νυχτερινά κέντρα μαζί με τη Μαρία Φαραντούρη και τον Μάνο Λοΐζο.

Κατά τη διάρκεια της Χούντας φυλακίστηκε δύο φορές για τις πολιτικές του πεποιθήσεις, τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 1967.

Έγραψε τραγούδια με πολιτικό, ρομαντικό, αλλά και σκωπτικό περιεχόμενο. Έχει παρουσιάσει το 1986-1987 τηλεοπτική εκπομπή με τίτλο «Ζήτω το ελληνικό τραγούδι».

Τα περισσότερα από τα τραγούδια του είναι γραμμένα από τον ίδιο, σε στίχους και μουσική.

Ήταν παντρεμένος με την Ασπασία Αραπίδoυ (γνωστή με το χαϊδευτικό της, Άσπα, από τα τραγούδια και τις παραστάσεις του) και απέκτησαν δύο γιους, τoν Κoρνήλιo (γενν. 1968) και τoν Ρωμανό (γενν. 1972), και δύο εγγονούς, τον Διονύση και τον Ανδρέα.

O Διονύσης Σαββόπουλος προερχόταν από μια οικογένεια με ρίζες από την Κωνσταντινούπολη και τη Φιλιππούπολη. Μεγάλωσε σε μια Ελλάδα που βρισκόταν υπό συνεχείς κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές, γεγονός που επηρέασε την καλλιτεχνική του πορεία.

Ξεκίνησε σπουδές στη Νομική Σχολή Θεσσαλονίκης, αλλά η κλίση του προς τη μουσική ήταν τόσο ισχυρή που σύντομα εγκατέλειψε τον τομέα του δικαίου για να αφοσιωθεί στη σύνθεση και την ερμηνεία μουσικής.

Από τα πρώτα του βήματα στην Αθήνα, τη δεκαετία του 1960, ο Σαββόπουλος σύντομα κατέκτησε την ελληνική μουσική σκηνή με τη μοναδική του ικανότητα να συνδυάζει την ελληνική παράδοση με τα διεθνή μουσικά ρεύματα, όπως η αμερικανική μουσική και οι θρύλοι όπως ο Μπομπ Ντίλαν και ο Φρανκ Ζάπα.

Η μουσική του Σαββόπουλου ήταν βαθιά επηρεασμένη από τα κοινωνικά και πολιτικά γεγονότα της εποχής του. Στη διάρκεια της Χούντας, ο Σαββόπουλος φυλακίστηκε δύο φορές για τις πολιτικές του πεποιθήσεις, και η φυλακή αποτέλεσε σημαντική πηγή έμπνευσης για τραγούδια όπως το "Δημοσθένους λέξις". Τα τραγούδια του, όπως το "Φορτηγό", "Περιβόλι του Τρελού", και "Ρεζέρβα", ασκούσαν έντονη κριτική στην κοινωνία και την πολιτική, ενώ έθιγαν θεμελιώδη ζητήματα της ελληνικής πραγματικότητας.

Ο Διονύσης Σαββόπουλος δεν ήταν απλώς τραγουδιστής και συνθέτης· ήταν και μια εμβληματική προσωπικότητα της ελληνικής μουσικής σκηνής, που επηρέασε και συνεχίζει να επηρεάζει εκατομμύρια.

Συνεργάστηκε με μεγάλους καλλιτέχνες της ελληνικής και διεθνούς μουσικής σκηνής, ενώ είχε τη δυνατότητα να συνδυάζει διαφορετικά μουσικά στυλ με ιδιαίτερη άνεση.

Ο δίσκος του «Ξενοδοχείο» του 1997 αποτελεί μια χαρακτηριστική του δημιουργία, ενώ το έργο του συνεχίζει να αναγνωρίζεται διεθνώς.

Η σκηνική του παρουσία ήταν εξίσου αξιοθαύμαστη. Με τον μοναδικό του τρόπο να αφηγείται ιστορίες, τα live του ήταν ανεπανάληπτα και τον έκαναν αγαπητό σε κοινό κάθε ηλικίας. Το καλοκαίρι του 2024, το Rockwave στη Μαλακάσα τον βράβευσε για το έργο του, και ήταν ένα από τα πιο αγαπημένα live της τελευταίας δεκαετίας.

Την τελευταία δεκαετία της ζωής του, ο Σαββόπουλος συνεχώς εξέπληττε το κοινό του με νέες δημιουργίες και εμφανίσεις. Το 2025, παρουσίασε το βιβλίο του "Γιατί τα χρόνια τρέχουν χύμα" στο Μέγαρο Μουσικής, και βρέθηκε για τελευταία φορά μπροστά στο κοινό στο Μουσείο Μπενάκη και το Rockwave. Η επιρροή του παραμένει τεράστια, με το έργο του να συνεχίζει να αγαπιέται και να επηρεάζει τους νέους δημιουργούς.

Ο Διονύσης Σαββόπουλος είναι μια αξεπέραστη μορφή για το ελληνικό τραγούδι, και το έργο του θα παραμείνει πάντα ζωντανό στις καρδιές των Ελλήνων.

 

 

18/11/2025 Πέθανε σε ηλικία 87 ετών ο πρώην σουργελο-υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ Αλέκος Φλαμπουράρης



 

 

 

 

15/12/2025 Σε ηλικία 73 ετών έφυγε από τη ζωή ο ηθοποιός Αλμπέρτο Εσκενάζυ, ο οποίος τα τελευταία χρόνια έδινε μάχη με τον καρκίνο.
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη σε οικογένεια με εβραϊκές ρίζες και σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από την οποία αποφοίτησε το 1976. Από νεαρή ηλικία συνεργάστηκε με σημαντικές μορφές του ελληνικού θεάτρου, όπως ο Κώστας Καζάκος και η Τζένη Καρέζη.

Έγινε ιδιαίτερα γνωστός από τις τηλεοπτικές του εμφανίσεις, κυρίως τη δεκαετία του 1980, με ξεχωριστές ερμηνείες στη σειρά «Ο συμβολαιογράφος», βασισμένη στο έργο του Αλέξανδρου Ρίζου Ραγκαβή, και στο Φως του Αυγερινού, όπου συμπρωταγωνίστησε με την Κοραλία Καράντη. Συμμετείχε επίσης σε κινηματογραφικές ταινίες και βιντεοταινίες, με πιο χαρακτηριστική το Ο δρόμος προς τη δόξα – το αστέρι (1988), ενώ είχε δώσει τη φωνή του και σε μεταγλωττίσεις κινουμένων σχεδίων.

Από το 2001 έως το 2011 δημιούργησε τη δική του θεατρική στέγη και σχολή, συμβάλλοντας ενεργά στη θεατρική εκπαίδευση και παραγωγή.

Σε προσωπικό επίπεδο, από τον γάμο του με τη Μαίρη απέκτησε δύο παιδιά, τον Λέοντα και τη Σάρα. Παράλληλα, τα τελευταία χρόνια είχε ενεργό ενδιαφέρον για τα κοινά, καθώς στις ευρωεκλογές του 2024 ήταν υποψήφιος με το κόμμα Κόσμος 

 

 

 

 27/12/2025 Σε ηλικία 67 ετών έφυγε από την ζωή o δημοσιογράφος Αντώνης Κοκορίκος, ο οποίος είχε ξεκινήσει την δημοσιογραφική του καριέρα από την εφημερίδα “Ευβοϊκή Γνώμη”.
Ο Αντώνης Κοκορίκος ήταν επαγγελματίας δημοσιογράφος μέλος της ΕΣΗΕΑ. Εργάζοταν ως πολιτικός συντάκτης και ραδιοφωνικός παραγωγός σε ΜΜΕ πανελλαδικής εμβέλειας από το 1982, αφού έφυγε από την “Ευβοϊκή Γνώμη” για την πρωτεύουσα.

Μεταξύ άλλων εργάστηκε στους τηλεοπτικούς σταθμούς ΕΡΤ, Σκάι, STAR και ALTER, στους ραδιοσταθμούς ΕΡΑ, Σκάι FM, Νίτρο, Alpha και Flash. Τελευταία εργαζόταν  στα Παραπολιτικά FM.

Έχει εργαστεί, επίσης, στις εφημερίδες, Αυγή, Καθημερινή, Ελεύθερος Τύπος, Γνώμη, Δημοκρατικός Λόγος, Εξόρμηση και σε περιοδικά. Το 2015 κυκλοφόρησε το βιβλίο του “Το Σχέδιο για τη Χώρα”, από τις εκδόσεις Σιδέρη