Tης ΡΕΑΣ ΒΙΤΑΛΗ
Η Πόπη Διαμαντάκου είναι παλιά καραβάνα της δημοσιογραφίας. Με σπουδές στις Πολιτικές Επιστήμες, μεταπτυχιακό στην Ιστορία από τη Σορβόννη και κάτοχος διδακτορικού τίτλου στον τομέα των ΜΜΕ.
Θα μπορούσε να έχει όλα αυτά τα προσόντα αλλά να μην έχει ταλέντο στη γραφή;
Θα μπορούσε. Τα κείμενα της Πόπης, είτε συμφωνώ με τις απόψεις της είτε όχι, με ενδιαφέρει να τα διαβάζω. Αφοβες απόψεις, εμπεριστατωμένες, τεκμηριωμένες. Από μια μικρή σε χρόνο συνεργασία μας, διαπίστωσα πώς ό,τι κάνει, το κάνει με πάθος αφοσίωσης. Και αυτό τής το λάτρεψα.
Με την ίδια ζέση, λοιπόν, από τη στιγμή που εκλέχθηκε δημοτική σύμβουλος το 2014 και πρόεδρος της Τεχνόπολης το 2016, δεν επαναπαύθηκε σε τίτλους, αλλά οραματίστηκε ένα πρόγραμμα, «Το παιδί, η πόλη και τα μνημεία».
Ενα ευφυέστατο και απολύτως χρήσιμο πρόγραμμα μιας ευεργετικής σκυταλοδρομίας. Με πυρήνα τη σκέψη ότι αν γνωρίσεις την πόλη σου, θα την αγαπήσεις, άρα θα τη νοιαστείς, θα τη σεβαστείς.
Με τη βοήθεια εξαιρετικών συνεργατών, ξεκίνησαν από τους δασκάλους, ξεναγώντας τους σε σημεία της πόλης των Αθηνών. Μπορεί να ήταν ένα μουσείο, ένα άγαλμα, αλλά ακόμα και μια πολυκατοικία, η αρχιτεκτονική της ή μια γειτονιά ολόκληρη. Τους μεταλαμπάδευαν γνώσεις και τους κούρδιζαν ιδέες για το πώς να τα μεταφέρουν αυτά στα παιδιά ώστε να εξάψουν τη φαντασία τους και το αίσθημα συνεργασίας.
Εννοείται ότι για όλα αυτά έπρεπε να καταφέρει την υπογραφή μνημονίου με το υπουργείο Παιδείας. Αντιστοίχως, τα παιδιά, οι μαθητές των σχολείων εν συνεχεία, «υιοθετούσαν» το μνημείο που είχε κερδίσει το ενδιαφέρον τους και το καλοκαίρι μαζεύονταν στην Τεχνόπολη, πλειάδα μαθητών, σε μια μεγάλη γιορτή, ως επισφράγιση μιας συνάντησης με αφορμή το πρόγραμμα και «ιερό σκοπό» την αγάπη άρα και προστασία της Πόλης. Για τον σκοπό αυτόν κινητοποιούνταν, όπως αντιλαμβάνεστε, ένα σωρό φορείς και συνεργάτες. Ενα εξωστρεφές, ευφυέστατο πρόγραμμα. Ενα «όλον». Που έκρυβε πίσω του πολλή δουλειά, κόπο, αγώνα μέχρι τη λαμπρή υλοποίηση. Και ανιδιοτέλεια.
Πώς να μη βγάζεις στο καπέλο σε αυτή τη γυναίκα;
Ο πρώην δήμαρχος Γιώργος Καμίνης υιοθέτησε και στήριξε το πρόγραμμα.
Το ίδιο έπραξε με ανάλογο ενθουσιασμό και ο επόμενος δήμαρχος, Κώστας Μπακογιάννης.
Αυτό αποδεικνύει και το υπερκομματικό τού εγχειρήματος.
Και φτάνουμε στον δήμαρχο Δούκα.
Οταν η Πόπη Διαμαντάκου του το παρουσίασε, εκείνος εξήρε το εύρος, την επιτυχία στην εκπαιδευτική κοινότητα, τις λειτουργικές συνεργασίες που επιτεύχθηκαν και λόγια, λόγια, λόγια.
Η συνέχεια;
Αντιγράφω από τη σελίδα της Πόπης Διαμαντάκου στο Facebook: «Φυσικά και δεν είναι ιδιοκτησία μου το πρόγραμμα, φυσικά και είχα ολοκληρώσει έναν 10ετή κύκλο που είχα βάλει ως ορόσημο για την αποχώρησή μου, έχοντας πετύχει όλους τους στόχους. Ούτε παρέδωσα τα κλειδιά ιδιοκτησίας σε νέο ιδιοκτήτη, αλλά ένα μεγάλο, στέρεο, μοναδικό στο είδος του πρόγραμμα που είχα την ελπίδα να μείνει έξω από κομματικές σκοπιμότητες.
»Το λιγότερο που περίμενα ήταν να προσκληθώ στην έναρξη της νέας χρονιάς, όπου απ’ ό,τι είδα ακολουθείται ακριβώς ο ίδιος σχεδιασμός, οι ίδιοι συνεργάτες, τα σεμινάρια όπως τα είχαμε διαμορφώσει η αρχική ομάδα.
Λυπάμαι που στα χέρια της νέας διοίκησης, της διορισμένης από εσένα Δήμαρχε, ήδη προδόθηκε η ουσία της ύπαρξης του προγράμματος, που είναι ο σεβασμός στη μνήμη και την ιστορία.
Οσο και να προσπάθησαν οι άνθρωποί σου, δήμαρχε, για να την υποβαθμίσουν και να τη σβήσουν, ανήκω στην ιστορία του προγράμματος, που αγωνίστηκα με πάθος επί 10 χρόνια να γίνει θεσμός».
Καταλάβατε, αγαπημένοι μου αναγνώστες;
Μα, ας σκεφτούμε για λίγο ποιος είναι ο δήμαρχος Χάρης Δούκας. Το ήθος του ανδρός.
Εξελέγη δήμαρχος αφού τον επέλεξε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης.
Τον γνωρίζαμε;
Οχι.
Ποιος ήταν αυτός που επιτέθηκε στον Νίκο Ανδρουλάκη θεωρώντας τον μη άξιο αρχηγό του κόμματος και υπέδειξε τον εαυτό του ως κατάλληλο;
Ο Χάρης Δούκας.
Είχε αρκετό χρονικό διάστημα να μας επιδείξει τα προσόντα του, κάποιο έργο τέλος πάντων; Οχι. Ολα έγιναν πριν αλέκτορα φωνήσαι…
Ποιον θεώρησε ο Χάρης Δούκας ως πλέον κατάλληλο για να συνεργαστεί το ΠΑΣΟΚ με χρονικό αυτοματισμό και συμπαρέσυρε σε αυτή τη μεγαλοφυή ιδέα ολόκληρο κόμμα;
Τον Αλέξη Τσίπρα. Τον αρχηγό κόμματος που έσβησε όλους τους πρώην συνεργάτες ως μη αρκούντως ικανούς. Και προσφάτως δήλωσε ότι ποτέ δεν συγκυβέρνησε με τη Δεξιά, ο συνεργασθείς με τον Π. Καμμένο, που είχε αναφωνήσει το μεγαλειώδες «Στα τέσσερα εσείς!» στους πολιτικούς αντιπάλους του.
Να συνεχίσω; Εχει νόημα;
Διακρίνετε κλωστές που ενώνουν και αντικατοπτρίζουν αξίες;
Αγαπητή Πόπη Διαμαντάκου.
Θεώρησε τη μη πρόσκλησή σου στην έναρξη του προγράμματος που εμπνεύστηκες, που με πάθος και εξαιρετικό αίσθημα συνεργασίας υπηρέτησες και επιτυχώς πραγματοποιήσατε, ως…
απολύτως Τιμητική.
Σε φιλώ. Η Ρέα Βιτάλη.
ΥΓ: Η άτιμη ασυνέχεια και η αγνωμοσύνη… Μάστιγα και κατάρα
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου