ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΛΑΜΟΓΙΑΡΟΚΑΘΑΡΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: 18 χρόνια, ρε σεις;

Ψηφιακή διακυβέρνηση και kiss my ass Έβγαζε εκατομμύρια, έκλεβε εκατομμύρια, δήλωνε άνεργος και έπαιρνε και επίδομα. Μάγκας. Εκμεταλλεύεται το μπουρδελο που έχουμε για κράτος https://t.co/1Tj4Hw6KoR

— 𝒲𝒾𝓃𝓈𝓉𝑜𝓃 𝒞𝒽𝓊𝓇𝒸𝒽𝒾𝓁𝓁 ⨯ (@prwinND) October 28, 2026

 

Ένας άνθρωπος καταδικασμένος πρωτοδίκως για φοβερά εγκλήματα συνέχιζε τη δραστηριότητά του. Οι κυβερνήσεις έφευγαν, μα η ελευθερία κινήσεων παρέμενε.

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

Δεν ήταν η πρώτη εμφάνιση στο αστυνομικό δελτίο του ιδιοκτήτη των φούρνων, ο οποίος συνελήφθη προχτές (αν και δεν ξέρω αν είναι σωστό να λέμε «φούρνους» τα μαγαζιά που πουλάνε προϊόντα που έχουν παρασκευαστεί αλλού).

Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, η πρώτη του σύλληψη ήταν το 2008, οπότε και κατηγορήθηκε για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης, σωματεμπορία και ηθική αυτουργία σε απάτη.

Επειδή στην ελληνική δικαιοσύνη είναι πιο μερακλήδες και από τους εργαζόμενους στα αποστακτήρια του Jack του Daniels, η δίκη του (πάντα σύμφωνα με το ρεπορτάζ) έγινε 7 χρόνια αργότερα: το 2015.

Σε αυτή καταδικάστηκε πρωτοδίκως σε 10 χρόνια φυλακή, ποινή που προφανώς φαίνεται αστεία για κάθε λογικό άνθρωπο, αλλά η λογική και ο «νομικός μας πολιτισμός» είναι τσακωμένοι εδώ και πολλά χρόνια. Θέλω να πω πως δεν βλέπω τον λόγο για τον οποίο ένας σωματέμπορος πρέπει να βγει από τη φυλακή και μάλιστα σε λίγα χρόνια, αλλά οι δικαστές είδαν τον λόγο και αυτό είναι που μετράει.

Όπως είδαν και ότι υπάρχει λόγος να αφεθεί ελεύθερος (φυσικά με περιοριστικούς όρους, αλίμονο) όταν άσκησε έφεση.

Γιατί να μην αφήσεις ελεύθερο έναν που έχει συλληφθεί ως εγκέφαλος κυκλώματος σωματεμπορίας;

Και κάπου εκεί το ρεπορτάζ σκοτεινιάζει.

Ψάχνω να βρω και πουθενά δεν βρίσκω, ούτε ακούω τι έγινε μετά την απελευθέρωσή του με περιοριστικούς όρους.

Δικάστηκε;

Καταδικάστηκε;

Αθωώθηκε;

Εξακολουθούσε να είναι ελεύθερος με περιοριστικούς όρους;

Είχε άλλα μπλεξίματα;

Ανελήφθη στους ουρανούς;

Κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να μας ενημερώσει. Αλλά η σύλληψή του και τα στοιχεία που έχουν προκύψει δείχνουν ότι συνέχισε κανονικά την εγκληματική του σταδιοδρομία. Για άλλα 11 χρόνια. Το σύνολο 18.

Επί 18 χρόνια ένας άνθρωπος καταδικασμένος πρωτοδίκως για φοβερά εγκλήματα (φοβερά για μας, όχι τόσο για την ελληνική δικαιοσύνη) συνέχιζε τη δραστηριότητά του.

Οι κυβερνήσεις έφευγαν, μα η ελευθερία κινήσεων παρέμενε. Κι αυτό είναι το πιο εξοργιστικό από όλα.

Δεν θα ήταν υπερβολή να πει κανείς ότι …

 

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικου ελληνόφωνου καθαρματόπληκτου κωλοχανείου κωμωδία

Αν στη θέση του Μαζωνάκη ήταν κάποιος ανώνυμος, θα λειτουργούσε ακόμα η κλινική που τον σκότωσε, κ αν δεν υπήρχε καταγγελία πρώην εργαζόμενου, θα ήταν ακόμα ανοιχτή η Pizza Fan. Έχουμε όμως "ελληνικό FBI".

— Ελεύθερος Πολιορκημένος 🇬🇷 (@AleaJactaEst101) November 1, 2026

Ψηφιακή διακυβέρνηση και kiss my ass Έβγαζε εκατομμύρια, έκλεβε εκατομμύρια, δήλωνε άνεργος και έπαιρνε και επίδομα. Μάγκας. Εκμεταλλεύεται το μπουρδελο που έχουμε για κράτος https://t.co/1Tj4Hw6KoR

— 𝒲𝒾𝓃𝓈𝓉𝑜𝓃 𝒞𝒽𝓊𝓇𝒸𝒽𝒾𝓁𝓁 ⨯ (@prwinND) October 28, 2026

Εικόνα από την αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου κατά την δημοπρασία για τις παραλίες φιλέτα της Ρόδου το 2023 όταν τολμηροί και "αποφασισμένοι" για όλα "επιχειρηματίες" έκαναν για πρώτη φορά δυναμικά την εμφάνισή τους στο νησί. #χωριατικο https://t.co/xLawx6FmMV

— Nikolas (@NikKo_ial) October 26, 2026

1 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ ευρω καλωδια φαγανε τα Γυφταρια και η Ελληνικη Δικαιοσυνη τους αφησε ελευθερους.

Σημαντικό ρόλο στην άμεση ταυτοποίηση και σύλληψη του δράστη έπαιξε το γεγονός οτι ο δράστης δεν ήταν τοξικοεξαρτημένος κληρονόμος φαρμακοβιομηχανίας και φίλος του Άδωνη. https://t.co/RG8kgGykOg

— MALACOPHOBIC aka @amantomatimou.bsky.social (@amantomatimou) November 1, 2026

Τι σημαίνει στην πράξη η «ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς»; Σημαίνει ότι 40 χρόνια μετά, η κοινή λογική πολλών παραμένει η εξής: ο Γιάννης πίνει, το κράτος (δηλαδή οι υπόλοιποι) κερνάει. Ο εργοδότης έκλεβε το Δημόσιο, έριξε την εταιρεία, έχει προσωπική περιουσία και ακίνητα, το κράτος δεν του έβαλε λουκέτο, και παρόλα αυτά η απαίτηση είναι να πληρώσει ο φορολογούμενος τις υποχρεώσεις του απατεώνα — γιατί «οι εργαζόμενοι θέλουν τα λεφτά τους». Ο @g_evgenidis το λέει ξεκάθαρα: η πλευρά του εργαζόμενου είναι κατανοητή. Η απαίτηση όμως να πληρώσει η κοινωνία το φαλιμέντο του άλλου είναι λαϊκισμός, κυρίως από την αριστερή αντιπολίτευση. Και δεν είναι παράλογο να το ζητούν — γαλουχήθηκαν σε αυτή τη λογική. Πολλοί μένουν ακόμα στη δεκαετία του ’80 και κάνουν μνημόσυνα στον Ανδρέα. Αυτή είναι η ηγεμονία: όχι απαραίτητα κυβέρνηση της Αριστεράς, αλλά η κυριαρχία μιας νοοτροπίας που θεωρεί αυτονόητο ότι το κράτος (οι φόροι σου) είναι η λύση για κάθε ιδιωτικό φιάσκο, ακόμα και όταν υπάρχει απάτη. Χρειάζεται χρόνος, κόπος και συνεχής σύγκρουση για να αλλάξει αυτό το «κοινό αίσθημα» — γιατί έχει ριζώσει σε ΜΜΕ, κόμματα, συνδικάτα και στο μυαλό ανθρώπων που μεγάλωσαν με το «το κράτος θα πληρώσει». Σεβασμός στις 2.500 οικογένειες. Αλλά δεν μπορούμε όλοι μαζί να πληρώνουμε το φαλιμέντο του άλλου.

— Conservative Giorgos_K.K. (@gio_Kk23) October 26, 2026

Σε τι μαυρη χωρα ζουμε? https://t.co/SefazTDML3

— Evgenios Tzavaras 🇬🇷 (@EvgeniosTzav) October 27, 2026

Ακόμα μια εγκληματική παράβλεψη της κυβέρνησης @kmitsotakis

— Vasilis Tsiartas (@VasilisTsiartas) October 25, 2026

Το προσωπικό να γίνουν δημοσίου υπάλληλοι.... και οι μοντέλες....να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους πολίτες.... ΕΤΣΙ ΠΛΕΟΝ ΘΑ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΤΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΜΠΟΥΡΔΕΛ-Υ....... https://t.co/x3rZ681w4c

— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) October 27, 2026

Μάθαμε ν' αρκούμαστε στα ελάχιστα, ενώ #μπορούμε_καλύτερα: #ως_πότε; #ελλαδα #πολιτική https://t.co/DMpYjzlI1C

— Βαγγέλης Ακτσαλής (@v_aktsalis) October 25, 2026

 

Σαν σήμερα (5/11/ΧΧΧΧ)

 

1605: «Η συνωμοσία της Πυρίτιδας». Οι καθολικοί προσπαθούν να ανατινάξουν το Βρετανικό Κοινοβούλιο. Το σχέδιο αποκαλύπτεται και ο αρχηγός τους, Γκάι Φοκς, απαγχονίζεται.

1815: Η Αγγλία και η Ρωσία υπογράφουν στο Παρίσι ειδική συνθήκη, σύμφωνα με την οποία τα Επτάνησα τίθενται υπό την προστασία της Αγγλίας με την ονομασία «Ηνωμέναι Πολιτείαι των Ιονίων Νήσων».

1935: Οι αδελφοί Πάρκερ κυκλοφορούν στην αγορά το επιτραπέζιο παιγνίδι «Monopoly».

1956: Έρευνα που βλέπει το φως της δημοσιότητας στη χώρα μας αποκαλύπτει ότι 2 εκατομμύρια Έλληνες δεν ξέρουν να βάζουν την υπογραφή τους.

1879: Πεθαίνει ο Τζέιμς Κλαρκ Μάξγουελ, σκωτσέζος φυσικός, που το 1873 διατύπωσε τους βασικούς νόμους της ηλεκτρομαγνητικής.

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Το τοτέμ έχει νεύρα

 

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ

Bαριές κουβέντες ανταλλάσσουν εδώ και μερικά 24ωρα ο «ή εμείς ή κανείς» πρόεδρος της καρδιάς με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ναι, αυτόν τον ΣΥΡΙΖΑ που κάποτε τον είχε (ο ΣΥΡΙΖΑ) κορόνα στο κεφάλι του και τοτέμ θεόρατο, σαν αυτά των Ινδιάνων της Αμερικής, να πηγαίνουν οι ιθαγενείς οπαδοί, να πέφτουν στα γόνατα και να προσκυνάνε.

Αν και δεν μου αρέσει να ρίχνω ευθύνες (διότι, όπως καλώς γνωρίζετε, εγώ… «δεν κρίνω», σχολιάζω), θα αναφέρω ότι στην παρούσα φάση εκείνος που ήρξατο χειρών αδίκων ήταν ο «στο χιλιοστό» πρόεδρος.

Ο οποίος πήγε παρασκευιάτικα, την ώρα που η φύση είχε αρχίσει να ησυχάζει και οι άνθρωποι να ετοιμάζονται για να υποδεχτούν το βροχερό Σαββατοκύριακο, σε ένα καφε(νείο) στην Ηλιούπολη, προκειμένου να έρθει σε επαφή με τους οπαδούς. Η συγκέντρωση καλά δεν πήγε, ο πρόεδρος το είδε, τον έπιασε ένας εκνευρισμός, και πού βρήκε πρόχειρο να (την) «πέσει»;

Στον ΣΥΡΙΖΑ. Που δεν εννοεί να εξαϋλωθεί, μήπως και δι’ αυτού του τρόπου καταφέρει να ανακόψει την κατηφόρα. Ντροπής πράγματα, δηλαδή.

Κάποιοι εναντίον κάποιου

Πάνω λοιπόν στα νεύρα του ο «ή εμείς ή κανείς» πρόεδρος είπε βαριές κουβέντες για το κόμμα που κάποτε τον έφερε στην εξουσία και έγινε πρωθυπουργός (ελέω βέβαια και του γνωστού καμένου αρχηγού των ΑΝΕΛ), με βαρύτερη την ακόλουθη: «Το διακύβευμα δεν είναι να κρατήσουν την κρατική χρηματοδότηση και κάποια βουλευτικά έδρανα κάποιοι»!!!

Τουτέστιν, εσείς εκεί στην Κουμουνδούρου πιάστε και τραγουδήστε το «για τα λεφτά τα κάνεις όλα» του Αντύπα, γιατί τέτοιοι είστε!

Φυσικά η Κουμουνδούρου δεν άφησε να πέσει καν κάτω η βαριά κατηγορία.

Εκπρόσωπος Τύπου, ονόματι Γιώργος Παναγιωτόπουλος, κατήγγειλε το τοτέμ για την άθλια επιχείρηση απαξίωσης του κόμματος κι αφού τον προειδοποίησε ότι «ο ιστορικός κύκλος του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ δεν έκλεισε», του πέταξε και μια βρεγμένη πατσαβούρα δηλώνοντας καθαρά ότι «η αξία του κοινοβουλίου δεν μειώνεται επειδή το λέει κάποιος (όποιος κι αν είναι)».

 

Αυτό το «κάποιος»…

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Η μικρότητα του Αλέξη απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ

 

Του ΓΙΑΝΝΗ ΣΙΔΕΡΗ 

To rebranding κατά τους ειδικούς της επικοινωνίας είναι διαδικασία σύμφωνα με την οποία μια εταιρία, ένας οργανισμός, ένα προϊόν, ένα κόμμα, ένας πολιτικός, αλλάζουν την εικόνα και την ταυτότητά τους προ τα έξω, χωρίς απαραίτητα να αλλάξουν το περιεχόμενο και τις βασικές τους αξίες.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα επ’ αυτού ο Αλέξης. Άλλαξε το σχήμα, δημιούργησε Ι.Χ. κόμμα, υποσχέθηκε νέο ύψος, ήθος και εντιμότητα (η οποία μάλιστα θα προσπόρισε έσοδα στο κράτος!), αλλά παρέμεινε ο ίδιος. Αδίστακτος και άνευ ενσυναίσθησης, λέξη που κάποτε την είχε κάνει καραμέλα.

Ευρισκόμενος στην Ηλιούπολη σε εκδήλωση της ΕΛΑΣ, μίλησε για «σκουριασμένες κομματικές ταμπέλες» που «χρηματοδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό»!

Είπε συγκεκριμένα, διαρρηγνύοντας την επιφανειακή εκεχειρία με το πρώην κόμμα του: «Αυτό που διακυβεύεται για τη χώρα είναι πολύ περισσότερο από το αν θα διατηρήσουμε κάποιες σκουριασμένες κομματικές ταμπέλες σε κομματικά γραφεία που χρηματοδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό, ή αν θα διατηρήσουμε κάποιες θέσεις σε έδρανα της αντιπολίτευσης στη Βουλή».

Αντέδρασε ο ΣΥΡΙΖΑ με τον εκπρόσωπο τύπου Γιώργο Παναγιωτόπουλο. Κατηγόρησε τον πρώην αρχηγό του για απαξίωση του κοινοβουλευτισμού, προώθηση της επικίνδυνης για τη δημοκρατία αντίληψη, τη «δημοκρατία των χορηγών».

Τον ρώτησε επίσης εάν όταν μπει στη Βουλή θα αρνηθεί την αναλογούσα κρατική χρηματοδότηση. Και εάν ποτέ γίνει κυβέρνηση, θα καταργήσει την κρατική χρηματοδότηση και θα πει στα κόμματα «βρείτε χορηγούς;». Ο εκπρόσωπος εύχεται να ήταν «γλωσσικό ατόπημα» του πρώην αρχηγού του που θα ανασκευαστεί.

Βέβαια, επειδή ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτός, κολλημένος στα παλιά, σε μια απλή ανακοίνωση - απάντηση στον Αλέξη, έμπλεξε γερμανοτσολιάδες, ξερονήσια, φυλακές, το «μοιραίο λάθος της Αριστεράς το ’46», και… Κωλέττηδες!

 

Ωστόσο, οι χαρακτηρισμοί του Τσίπρα όζουν αντικοινοβουλευτικής και αντιδημοκρατικής θεώρησης. Έκανε επίθεση σε ένα κόμμα, το κόμμα του, το οποίο μπήκε στη Βουλή το 2023 με ποσοστό 17,83% και 47 έδρες - από 71 που πήρε στις πρώτες εκλογές του Μαΐου.

Ως πολιτικό αποτέλεσμα είχε χαρακτηριστικά πανωλεθρίας για τον τότε αρχηγό ο οποίος λίγο μετά «παραμέρισε» και δεν κατέβηκε υποψήφιος στις εκλογές που ακολούθησαν. Ωστόσο, με όρους κοινοβουλευτικής τάξης είναι ένα αξιοπρεπέστατο ποσοστό που καθόλου δεν δικαιολογεί το όρο «σκουριασμένες κομματικές ταμπέλες» και κομματικά γραφεία που χρηματοδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Αν είχε «περάσει» η πρόταση του Δημήτρη Χατζησωκράτη, να κλείσει το «μαγαζί» ΣΥΡΙΖΑ και η περιουσία του, το κτήριο της Κουμουνδούρου, τα ΜΜΕ και η κρατική επιχορήγηση να προσφερθούν ως δώρο στο ιδιωτικό κόμμα του Αλέξη, μια χαρά θα δεχόταν την επιχορήγηση την οποία ως εξωκοινοβουλευτικός δεν δικαιούτο. Σε αυτή την περίπτωση δεν θα μιλούσε για κομματικά γραφεία που χρηματοδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Άλλωστε τα χάλια του ΣΥΡΙΖΑ, που με ταραχώδεις περιπέτειες, ευτελείς ανεξαρτητοποιήσεις και παραιτήσεις βουλευτών, αυξομείωνε την κοινοβουλευτική του ομάδα, με τωρινή κατάληξη 12 βουλευτές, είναι δικό του έργο. Της υπονομευτικής μεθόδευσης απέναντι στο πρώην κόμμα του. Περίμενε τη λήξη του κόμματος και τη γονυπετή προσέλευση βουλευτών και στελεχών, τους οποίους ως άρχοντας θα επέλεγε κατά βούληση.

Αυτό δημιούργησε συσπείρωση όσων ήταν αποκλεισμένοι εξ αρχής, όπως ο Πολάκης, ο Παππάς, η Δούρου. Και μαζί τους εκείνα τα στελέχη που εξακολουθούν να νιώθουν αριστεροί, να πιστεύουν σε συλλογικές εσωκομματικές διαδικασίες, σε εκλεγμένα κομματικά όργανα, σε αποφάσεις συνεδρίων (έστω και κατ’ επίφαση, δηλαδή στημένες) και δεν προθυμοποιούνται να γίνουν υπήκοοι του άρχοντα.

Ο Αλέξης δεν ορρωδεί να μιλήσει με εχθρότητα και απαξιωτικά για το κόμμα που τον τίμησε με την προεδρία του, και την πρωθυπουργία της χώρας. Γιατί ναι μεν ήταν χαρισματικός στο να καταγγέλλει, αλλά ένας ολόκληρος μηχανισμός, στελέχη και απλοί οπαδοί που δεν είχαν προσωπικό συμφέρον αλλά ήταν αφοσιωμένοι στην ιδέα της «πρώτης φοράς Αριστεράς», έτρεξαν ανιδιοτελώς για το εγχείρημα της νίκης. Ναι με τη γνωστή εχθροπάθεια που πολλάκις έχουμε καταγγείλει, αλλά ήταν εχθροπάθεια που υπέθαλψε και ευνόησε ο Αλέξης.

 

Και όταν φέρεται με τόση εχθρική μικρότητα στο πρώην κόμμα του…

 

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίοι REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Δεν χρειάζεται να είναι σκληρός με τον εαυτό του ο Τσίπρας

Αλέκο, σου έχει πει ποτέ κανένας, ότι καλύτερα να μασάς παρά να μιλάς; Διότι τέτοια κολλητιλίκια με τους νονούς -όπως εσύ-, μόνο τα βαφτιστήρια τα έχουν. Τα οποία βαφτιστήρια κατά τα ήθη και έθιμα, λαμβάνουν διαρκώς και τα αντίστοιχα δώρα. Το πιάνεις το υπονοούμενο, έτσι;

— Johnny Hoston (@Johnnyhoston_2) October 26, 2026

Εγώ προτείνω το "Της κακομοίρας" του Ντίνου Κατσουρίδη. Οποιαδήποτε ομοιότητα με αληθινά πρόσωπα και καταστάσεις, είναι απολύτως συμπτωματική. Είναι; https://t.co/XgpMCyHOru

— τάσος (@kostasos) October 24, 2026

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

σινεφίλ (ο) 1. αυτός που είναι παθιασμένος με το σινεμά και κάνει επίδειξη του πάθους και των γνώσεών του «άμα απλώς σου αρέσει το σινεμά, είσαι κινηματογραφόφιλος... για να γίνεις σινεφίλ πρέπει οπωσδήποτε να είσαι και χίπστερ» 2.αρχηγός αριστερού κόμματος «ο Ανδρουλάκης θα μπορούσε να προσπαθήσει να προσελκύσει κεντρώους ψηφοφόρους, αλλά προτίμησε να κάνει τον σινεφίλ».

Δεν ξέρω ποιος έχει προτείνει στον μπρόεδρο Τσίπρα να παραστήσει τον σινεφίλ, αλλά του αξίζουν συγχαρητήρια κυρίως επειδή έδωσε την ευκαιρία στον ηγέτη της ελληνικής Αριστεράς να κάνει την αυτοκριτική του: η τελευταία του πρόταση με αφορμή τις συλλήψεις μεγαλοεγκληματιών είναι το «Φωνάζει ο κλέφτης» και νιώθω την ανάγκη να του πω να μην είναι σκληρός με τον εαυτό του.

Το ότι κάποτε είχε ως συνεργάτη έναν συνδικαλιστή της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ, ο οποίος συνελήφθη επειδή ήταν στενός συνεργάτης του κυρίου Χωριάτικο, δεν είναι λόγος αυτομαστιγώματος.

Ολοι καταλαβαίνουμε ότι κανείς δεν μπορεί να ξέρει τα πάντα για τους συντρόφους του και ότι ειδικά έναν πολιτικό αρχηγό μπορεί να τον πλευρίσει κάθε καρυδιάς καρύδι. Αν ο μπρόεδρος ήθελε να κάνει μια αναφορά στον εαυτό του, θα μπορούσε να προτείνει…

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίικο ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ: ΠΑΣΟΚ: ίδρυμα Το Χαμόγελο του Συριζαίου

Σύμφωνα με τη συντρόφισσα Τζάκρη, με τον Τσίπρα το 15 τον ήπιανε και τον ρουφήξανε. Για λόγους ιστορικής ακριβείας, να προσθέσω ότι έγιναν και γαργάρες. https://t.co/xppW3sxlO0

— Johnny Hoston (@Johnnyhoston_2) October 30, 2026

📍Συμφωνείτε με την Θεοδωρα σύντροφοι???🤔🍿🤣 https://t.co/JMk8gl6I7c

— Aris ⚔️ (@ArisBJJ) October 30, 2026

 

Toυ ΜΑΝΟΥ ΒΟΥΛΑΡΙΝΟΥ

τζάκρης (ο) 1. ποδοσφαιριστής που αλλάζει συχνά ομάδα «κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το ταλέντο του, αλλά νομίζω δεν είναι καλό να έχουμε τζάκρηδες στην ομάδα» ΣΥΝ. Γυρολόγος

2. αυτός που δεν έχει ίχνος αφοσίωσης, αυτός που δεν μπορείς να τον εμπιστευτείς «μην αφήσεις να σε παρασύρουν οι κολακείες του γιατί ο Γιάννης είναι τζάκρης και θα σε παρατήσει μόλις κρίνει ότι τον συμφέρει»

Δεν υπάρχει άνθρωπος που να αγαπάει την κωμωδία και να μη χάρηκε ακούγοντας τη συντρόφισσα Θεοδώρα Τζάκρη να αποκαλύπτει ότι συζητάει με το ΠΑΣΟΚ, δηλαδή το κόμμα από το οποίο έφυγε το 2013 για να ενταχθεί στον ΣΥΡΙΖΑ από τον οποίο αποχώρησε το 2024 για να ακολουθήσει τον Στέφανο με τα κολλητά ρούχα τον οποίο στη συνέχεια παράτησε για να ανεξαρτητοποιηθεί και, ως σωστή επαγγελματίας, να περιμένει σε ποιο από τα δύο μαγαζιά της Κεντροαριστεράς τη συμφέρει να συνεχίσει την επαγγελματική της καριέρα.

Έτσι, το ταβάνιασμα του κόμματος του μπροέδρου και η αργή (αλλά σημαντική για την κατάκτηση της δεύτερης θέσης) άνοδος του ΠΑΣΟΚ την οδηγούν στην αγκαλιά του ιδρύματος Το Χαμόγελο του Συριζαίου γνωστού και ως «ΠΑΣΟΚ».

Προφανώς η είδηση με γέμισε χαρά αφού η σάτιρα έχει ανάγκη τη Θεοδώρα Τζάκρη όσο η Θεοδώρα Τζάκρη έχει ανάγκη τη βουλευτική έδρα, αλλά ταυτόχρονα μου γεννά και μια απορία: αγαπάει τόσο πολύ τη σάτιρα ο Ανδρουλάκης;

 

Για να το λέει...

Στη συνέντευξη στην οποία αποκάλυψε τις συζητήσεις με το ΠΑΣΟΚ, η συντρόφισσα Τζάκρη ερωτήθη αν όντως «τον ήπιαμε» από το 2015 με Τσίπρα (όπως η ίδια είχε παρατηρήσει παλιότερα) και αυτή τη φορά η αρχόντισσα της Πέλλας απάντησε, «όχι απλώς τον ήπιαμε, τον ρουφήξαμε».

Κάτι που σίγουρα…

ΠΑΣΟΚ-ο-ΖΑΙΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΕΣ: Χάρης Δούκας: Αντίσκηνα - Η στέρνα των παλαιών κλισέ και η νέα πλατεία.

Ακυβερνησια στο Ισραήλ. Πετάει αυτή την ώρα για Τελ Αβίβ ο Χάρης Δούκας που δηλώνει ότι μπορεί και Δήμαρχος Αθήνας και Πρωθυπουργός Ισραήλ. ΔΙΑΡΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ. https://t.co/IC48yQQpVh

— oldschoolfileles (@oldfileles) October 28, 2026

 

Του Μιχάλη Τσιντσίνη

Περπατάει ανάμεσα στα αντίσκηνα. Δεν του μιλάει κανείς. Δεν μιλάει σε κανέναν. Αλλά δεν προβλεπόταν κιόλας καμία επικοινωνία μεταξύ του σκηνικού και του επίδοξου αντισκηνοπατέρα.

Ο δήμαρχος, αγέρωχος, διέσχισε τον αυτοσχέδιο καταυλισμό της πλατείας Συντάγματος και μετά του γύρισε την πλάτη, για να τον χρησιμοποιήσει ως φόντο για τις κάμερες που τον περίμεναν.

Ηθελε να δείξει ότι είναι «ένας από αυτούς» – ακόμη και αν «αυτοί» δεν γνωρίζουν καν την ύπαρξή του· ακόμη και αν δεν μπορούν να αποδώσουν τις στιβάδες γκρίζας ιλύος που σκεπάζουν την πλατεία στη δική του ακλόνητη, δημαρχιακή αβελτηρία.

Λίγες ώρες πριν από την επιτόπου παράστασή του, ο Χάρης Δούκας είχε δημοσιεύσει και άρθρο-προκήρυξη υπέρ των διαδηλωτών. Ηταν Τρίτη και οι διαδηλωτές δεν είχαν ακόμη διαδηλώσει στην Αθήνα, αλλά η διαίσθηση του δημάρχου τον υποχρέωνε να πιάσει πρώτος θέση στο κάδρο των πλησιαζόντων γεγονότων.

Βιάστηκε. Ομως και πάλι ήρθε δεύτερος. «Το πραγματικό δίλημμα δεν είναι απλώς τι κοστίζει, αλλά τι αξίζει», έγραφε ο Δούκας (NEWS247, 20 Οκτωβρίου).

«Κάποια στιγμή πρέπει να φύγουμε από το ερώτημα πόσο κοστίζει και να πάμε στο ερώτημα πόσο αξίζει», είχε γράψει μία ημέρα πριν ο Αλέξης Τσίπρας στο Facebook.

Και τι πειράζει; Είναι κακό να συμφωνούν;

 Ή μήπως είναι σπάνιο να αλιεύει το καλάμι της πρόχειρης δημαγωγίας κλισέ από την ίδια στέρνα;

Αλλωστε, αυτό δεν είναι που ξεχωρίζει την όντως πολιτική από τη λαϊκιστική κοινοτοπία;

Η δεύτερη δεν μπορεί να κάνει τίποτε περισσότερο από το να λειτουργεί ως ηχείο των συνθημάτων της πλατείας. Δεν διαμορφώνει, ούτε μεταβολίζει το αίτημα σε ισχύ για αλλαγή. Απλώς πιθηκίζει όσα είναι σε θέση να συλλάβει ως αχό του πεζοδρομίου, για να διεκδικήσει «ορατότητα» στα κάτοπτρα των κοινωνικών δικτύων.

 

Πολλοί φοβούνται πως τα αντίσκηνα, που ευλόγησε με την περατζάδα του στο Σύνταγμα ο Δούκας, μπορεί να εξελιχθούν σε μήτρα μιας νέας αγανάκτησης. Ο φόβος είναι δικαιολογημένος, αν θυμηθεί κανείς τι γέννησε εκείνη η μήτρα – από το κάτω και από το άνω μέρος της.

Ομως, εκείνη η πλατεία μπόρεσε να εξελιχθεί σε θρυαλλίδα αλυσιδωτών πολιτικών αντιδράσεων σε μια χώρα που ζούσε τη μεγαλύτερη ύφεση εν καιρώ ειρήνης που έχει υποστεί ποτέ δυτική δημοκρατία.

Ούτε τότε τα πρόσωπα, που κατάφεραν εντέλει να καρπωθούν το ρεύμα, είχαν τη στόφα για να του δώσουν δημιουργική διέξοδο. Πήραν εκείνη τη βοή και τη διοχέτευσαν σε ένα τυφλό εγχείρημα δευτερογενούς κρίσης.

Τώρα που επανεμφανίζονται στη σκηνή…

ΠΑΣΟΚικά ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Με δραχμές στο κυλικείο

Του ΚΩΣΤΑ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗ 

Στις εκλογές του 1981 οι νεότεροι που είχαν δικαίωμα ψήφου γεννήθηκαν το 1960.

Σήμερα ψάχνουν τα παλιά ένσημα του ΙΚΑ για να καταθέσουν τα χαρτιά της συνταξιοδότησης.

Είναι η γενιά της Αλλαγής. Δηλαδή η γενιά που, σε κρίσιμα θέματα, στύλωσε τα πόδια ζητώντας να μην αλλάξει τίποτα. Αρνήθηκε τη μεταρρύθμιση στο ασφαλιστικό σύστημα. Πολέμησε τις ιδιωτικοποιήσεις. Και στο τέλος τα έβαλε με τον Πάγκαλο, όταν ισχυρίστηκε ότι μαζί τα φάγαμε.

Στο ΠΑΣΟΚ αγαπούν τις επετείους. Λογικό. Φωτίζουν την ιστορικότητα του Κινήματος. Η πολιτική σεζόν ανοίγει με την ανάμνηση της 3ης του Σεπτέμβρη. Ακολουθεί η επέτειος της πρώτης εκλογικής νίκης. Και λίγο πριν από τις καλοκαιρινές διακοπές έχουμε το μνημόσυνο του Ανδρέα. Τίποτε από όλα αυτά δεν διατηρεί λειτουργική σχέση με το παρόν. Είναι θάλασσα νεκρής μνήμης χωρίς ούτε μία σημαδούρα στο σήμερα ή στο αύριο.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης μίλησε στο Αιγάλεω, στην επέτειο της εκλογικής νίκης του 1981. Με τηλεοπτικούς όρους, το δυναμικό κοινό αλλάζει κανάλι.

Το 1981 σε αγγίζει μόνο αν το έζησες. Και πράγματι, μαζεύτηκε αρκετός κόσμος με προσωπικές μνήμες από εκείνα τα χρόνια. Υπήρχαν και κάποιοι ηλικιωμένοι κύριοι με τεράστια κάδρα του Ανδρέα, λες και έβγαζαν εικόνισμα σε λιτανεία. Αλλά και μερικοί συλλέκτες αναμνήσεων που είχαν, ακόμη, τη γνήσια, την αυθεντική, την καθαγιασμένη πλαστική σημαία του 1985. Από τα μεγάφωνα έπαιζε το «Θα τον μεθύσουμε τον ήλιο» και στο κυλικείο έπαιρναν, εκτάκτως, δραχμές.

Βέβαια, το ΠΑΣΟΚ έχει κάθε λόγο και υποχρέωση να τιμά το παρελθόν του. Αλλαξε την Ελλάδα, καθόρισε τη φυσιογνωμία της Μεταπολίτευσης.

Ολα αυτά εξηγούν γιατί υπήρξε σημαντικό. Δεν εξηγούν γιατί πρέπει να είναι σημαντικό και σήμερα. Και εδώ βρίσκεται το πρόβλημα. Το ΠΑΣΟΚ διαθέτει μια τεράστια ιστορική αφήγηση, αλλά δυσκολεύεται να κατασκευάσει ένα εξίσου πειστικό σενάριο για το μέλλον.

Ας κάνουμε, λοιπόν, μια υπόθεση εργασίας.

 Το ΠΑΣΟΚ δεν ιδρύθηκε ποτέ. Δεν υπάρχει Ανδρέας, πράσινος ήλιος, 18η του Οκτώβρη. Θα αισθανόταν σήμερα κάποιος την ανάγκη να ιδρύσει ένα κόμμα σαν το ΠΑΣΟΚ;

Φυσικά. Υπάρχουν άνθρωποι που εργάζονται και δεν μπορούν να ζήσουν αξιοπρεπώς, νέοι που δεν μπορούν να αποκτήσουν σπίτι, πολίτες που ζητούν καλύτερη δημόσια υγεία και παιδεία. Θυμωμένοι κεντρώοι. Υπάρχει κοινωνικό υλικό για μια σύγχρονη Κεντροαριστερά.

Αυτό το κόμμα θα έμοιαζε με το σημερινό ΠΑΣΟΚ;

Θα είχε τις ίδιες προτεραιότητες, την ίδια γλώσσα, τα ίδια πρόσωπα;

Τον ίδιο πρόεδρο;

Μάλλον όχι. Θα ήταν κάτι άλλο.

Το ΠΑΣΟΚ, ως οργανισμός, συμπεριφέρεται λες και είναι υπόλογο στο παρελθόν του, ενώ, ταυτόχρονα, προσπαθεί να το κεφαλαιοποιήσει.

Ετσι, όμως…

 

ΠΑΣΟΚοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΕΣ: Η Πόπη και ο αγνώμων δουξ

 

Tης ΡΕΑΣ ΒΙΤΑΛΗ

Η Πόπη Διαμαντάκου είναι παλιά καραβάνα της δημοσιογραφίας. Με σπουδές στις Πολιτικές Επιστήμες, μεταπτυχιακό στην Ιστορία από τη Σορβόννη και κάτοχος διδακτορικού τίτλου στον τομέα των ΜΜΕ.

Θα μπορούσε να έχει όλα αυτά τα προσόντα αλλά να μην έχει ταλέντο στη γραφή;

Θα μπορούσε. Τα κείμενα της Πόπης, είτε συμφωνώ με τις απόψεις της είτε όχι, με ενδιαφέρει να τα διαβάζω. Αφοβες απόψεις, εμπεριστατωμένες, τεκμηριωμένες. Από μια μικρή σε χρόνο συνεργασία μας, διαπίστωσα πώς ό,τι κάνει, το κάνει με πάθος αφοσίωσης. Και αυτό τής το λάτρεψα.

Με την ίδια ζέση, λοιπόν, από τη στιγμή που εκλέχθηκε δημοτική σύμβουλος το 2014 και πρόεδρος της Τεχνόπολης το 2016, δεν επαναπαύθηκε σε τίτλους, αλλά οραματίστηκε ένα πρόγραμμα, «Το παιδί, η πόλη και τα μνημεία».

Ενα ευφυέστατο και απολύτως χρήσιμο πρόγραμμα μιας ευεργετικής σκυταλοδρομίας. Με πυρήνα τη σκέψη ότι αν γνωρίσεις την πόλη σου, θα την αγαπήσεις, άρα θα τη νοιαστείς, θα τη σεβαστείς.

Με τη βοήθεια εξαιρετικών συνεργατών, ξεκίνησαν από τους δασκάλους, ξεναγώντας τους σε σημεία της πόλης των Αθηνών. Μπορεί να ήταν ένα μουσείο, ένα άγαλμα, αλλά ακόμα και μια πολυκατοικία, η αρχιτεκτονική της ή μια γειτονιά ολόκληρη. Τους μεταλαμπάδευαν γνώσεις και τους κούρδιζαν ιδέες για το πώς να τα μεταφέρουν αυτά στα παιδιά ώστε να εξάψουν τη φαντασία τους και το αίσθημα συνεργασίας.

Εννοείται ότι για όλα αυτά έπρεπε να καταφέρει την υπογραφή μνημονίου με το υπουργείο Παιδείας. Αντιστοίχως, τα παιδιά, οι μαθητές των σχολείων εν συνεχεία, «υιοθετούσαν» το μνημείο που είχε κερδίσει το ενδιαφέρον τους και το καλοκαίρι μαζεύονταν στην Τεχνόπολη, πλειάδα μαθητών, σε μια μεγάλη γιορτή, ως επισφράγιση μιας συνάντησης με αφορμή το πρόγραμμα και «ιερό σκοπό» την αγάπη άρα και προστασία της Πόλης. Για τον σκοπό αυτόν κινητοποιούνταν, όπως αντιλαμβάνεστε, ένα σωρό φορείς και συνεργάτες. Ενα εξωστρεφές, ευφυέστατο πρόγραμμα. Ενα «όλον». Που έκρυβε πίσω του πολλή δουλειά, κόπο, αγώνα μέχρι τη λαμπρή υλοποίηση. Και ανιδιοτέλεια.

Πώς να μη βγάζεις στο καπέλο σε αυτή τη γυναίκα;

Ο πρώην δήμαρχος Γιώργος Καμίνης υιοθέτησε και στήριξε το πρόγραμμα.

Το ίδιο έπραξε με ανάλογο ενθουσιασμό και ο επόμενος δήμαρχος, Κώστας Μπακογιάννης.

Αυτό αποδεικνύει και το υπερκομματικό τού εγχειρήματος.

Και φτάνουμε στον δήμαρχο Δούκα.

Οταν η Πόπη Διαμαντάκου του το παρουσίασε, εκείνος εξήρε το εύρος, την επιτυχία στην εκπαιδευτική κοινότητα, τις λειτουργικές συνεργασίες που επιτεύχθηκαν και λόγια, λόγια, λόγια.

Η συνέχεια;

Αντιγράφω από τη σελίδα της Πόπης Διαμαντάκου στο Facebook: «Φυσικά και δεν είναι ιδιοκτησία μου το πρόγραμμα, φυσικά και είχα ολοκληρώσει έναν 10ετή κύκλο που είχα βάλει ως ορόσημο για την αποχώρησή μου, έχοντας πετύχει όλους τους στόχους. Ούτε παρέδωσα τα κλειδιά ιδιοκτησίας σε νέο ιδιοκτήτη, αλλά ένα μεγάλο, στέρεο, μοναδικό στο είδος του πρόγραμμα που είχα την ελπίδα να μείνει έξω από κομματικές σκοπιμότητες.

»Το λιγότερο που περίμενα ήταν να προσκληθώ στην έναρξη της νέας χρονιάς, όπου απ’ ό,τι είδα ακολουθείται ακριβώς ο ίδιος σχεδιασμός, οι ίδιοι συνεργάτες, τα σεμινάρια όπως τα είχαμε διαμορφώσει η αρχική ομάδα.

Λυπάμαι που στα χέρια της νέας διοίκησης, της διορισμένης από εσένα Δήμαρχε, ήδη προδόθηκε η ουσία της ύπαρξης του προγράμματος, που είναι ο σεβασμός στη μνήμη και την ιστορία.

Οσο και να προσπάθησαν οι άνθρωποί σου, δήμαρχε, για να την υποβαθμίσουν και να τη σβήσουν, ανήκω στην ιστορία του προγράμματος, που αγωνίστηκα με πάθος επί 10 χρόνια να γίνει θεσμός».

Καταλάβατε, αγαπημένοι μου αναγνώστες;

Μα, ας σκεφτούμε για λίγο ποιος είναι ο δήμαρχος Χάρης Δούκας. Το ήθος του ανδρός.

Εξελέγη δήμαρχος αφού τον επέλεξε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης.

Τον γνωρίζαμε;

Οχι.

Ποιος ήταν αυτός που επιτέθηκε στον Νίκο Ανδρουλάκη θεωρώντας τον μη άξιο αρχηγό του κόμματος και υπέδειξε τον εαυτό του ως κατάλληλο;

Ο Χάρης Δούκας.

Είχε αρκετό χρονικό διάστημα να μας επιδείξει τα προσόντα του, κάποιο έργο τέλος πάντων; Οχι. Ολα έγιναν πριν αλέκτορα φωνήσαι…

Ποιον θεώρησε ο Χάρης Δούκας ως πλέον κατάλληλο για να συνεργαστεί το ΠΑΣΟΚ με χρονικό αυτοματισμό και συμπαρέσυρε σε αυτή τη μεγαλοφυή ιδέα ολόκληρο κόμμα;

Τον Αλέξη Τσίπρα. Τον αρχηγό κόμματος που έσβησε όλους τους πρώην συνεργάτες ως μη αρκούντως ικανούς. Και προσφάτως δήλωσε ότι ποτέ δεν συγκυβέρνησε με τη Δεξιά, ο συνεργασθείς με τον Π. Καμμένο, που είχε αναφωνήσει το μεγαλειώδες «Στα τέσσερα εσείς!» στους πολιτικούς αντιπάλους του.

Να συνεχίσω; Εχει νόημα;

Διακρίνετε κλωστές που ενώνουν και αντικατοπτρίζουν αξίες;

Αγαπητή Πόπη Διαμαντάκου.

Θεώρησε τη μη πρόσκλησή σου στην έναρξη του προγράμματος που εμπνεύστηκες, που με πάθος και εξαιρετικό αίσθημα συνεργασίας υπηρέτησες και επιτυχώς πραγματοποιήσατε, ως…

 

ΠΑΣΟΚοι ΕΘΝΙΚΟΙ ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΕΣ: Αυτοκτονικοί

Η ΑΓΝΩΣΤΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗ. «Πως είναι να ζεις με αρνητικό IQ...» https://t.co/QaWbXWL5YL

— oldschoolfileles (@oldfileles) October 24, 2026

 

Toυ Δημήτρη Καμπουράκη

Άκουσα προχθες τον Ανδρουλάκη στο Mega radio. Συνέχισε το ίδιο βιολί. «Θα είμαστε πρώτοι.»

Είδα και αποσπάσματα μιας ομιλίας του Τσίπρα σ’ ένα καφενείο κάποιου χωριού της Θεσσαλίας σε καμιά πενηνταριά ακροατές -τι μιζέρια για τον άλλοτε κραταιό Αλέξη. Κι αυτός τα γνωστά του. «Ήρθαμε και ταρακουνήσαμε το πολιτικό σκηνικό».

Μα ήθελα να ‘ξερα, έχουν αμφότεροι επίγνωση που πάνε;

Καταλαβαίνει -και ο ένας και ο άλλος- ότι τους ακούει ο κόσμος και κουνά το κεφάλι του;

Καθότι αυτά που λένε με στόμφο αντιπαλεύουν την κοινή λογική κι αυτό είναι βαθιά αποκαρδιωτικό.

Συγγνώμη, δεν έχει επίγνωση ο Νίκος ότι δεν υπάρχει ούτε ένας Έλληνας που να πιστεύει ότι το ΠΑΣΟΚ θα περάσει την ΝΔ στις ερχόμενες εκλογές;

Προφανώς έχει.

Μα τότε γιατί το λέει συνεχώς, βάζοντας μάλιστα και τα υπόλοιπα στελέχη του να εξευτελίζονται παπαγαλίζοντας την ίδια ανεδαφική σαχλαμάρα;

Το λέει προφανώς διότι δεν έχει απάντηση στα εύλογα ερωτήματα που προκύπτουν αν το ΠΑΣΟΚ δεν βγει θριαμβευτής στις εκλογές.

Στρίβειν δια του αρραβώνος και δια της φαντασίωσης, θα πείτε. 

Εντάξει, αλλά τότε δεν έχει απάντηση στα δεδομένα της πραγματικής ζωής κι αυτό δεν το λες ελπιδοφόρο για ένα κόμμα κι έναν πολιτικό αρχηγό. Αν σήμερα στο ΠΑΣΟΚ τρακάρουν με την πραγματικότητα στο επίπεδο της σεναριολογίας δίχως να το αντιλαμβάνονται, φανταστείτε τι στραπάτσο θα πάθουν αύριο όταν τρακάρουν με το αδυσώπητο αποτέλεσμα της κάλπης.

 

Αμ ο Τσίπρας;

Δεν καταλαβαίνει ότι και η Κουτσή Μαρία έχει πεισθεί ότι το καινούριο(;) του εγχείρημα χτύπησε δημοσκοπικό ταβάνι;

Φυσικά το καταλαβαίνει, πανέξυπνος είναι. Δεν βλέπει θαρρείτε ο Αλέξης ότι το κόμμα του τελικώς δεν έκανε κανένα μπαμ και ότι δεν ταρακούνησε κανένα σκηνικό; Σφήνα μπήκε ανάμεσα σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ μ’ ένα ψιλοκακορίζικο (για Τσίπρα) 15-16%, που δεν δείχνει την παραμικρή δυνατότητα να πάρει την ανηφόρα.

Εξάντλησε τις δεξαμενές του, παρουσίασε μια ομάδα που περισσότερο ζημιά παρά καλό του κάνει, έκανε τις Ταρζανιές του στη ΔΕΘ δίχως να κερδίσει κάτι, έπαιξε (από αστεία μέχρι άθλια) με το παλιό του κόμμα και τους άλλοτε συνεργάτες του, πλην η βελόνα της ΕΛΑΣ κόλλησε πάνω στο τετράμηνο. Προς τα πάνω δεν πάει, ενώ τσουκου-τσούκου από πίσω ο Ανδρουλάκης, όλο και ροκανίζει την διαφορά τους. Πλην ο Αλέξης συνεχίζει να λέει ότι θα είναι πρωθυπουργός το 2027.

Δηλαδή, θα περάσουν σ’ αυτό το μοτίβο τις γιορτές και θα μπουν αμφότεροι στην τελική ευθεία των εκλογών μ’ αυτή την αυτοκτονική γραμμή; Λέγοντας πράγματα που διαψεύδονται από την κοινή λογική, έχοντας μετατρέψει τη μεταφυσική τους επιθυμία σε πολιτική γραμμή;

Θα τσαλαβουτάνε κι οι δυο τους στο 15-16%, αλλά θα λένε στον κόσμο ότι πάνε για γύρο του θριάμβου; Και θα φτάσουν στις κάλπες, με μοναδική πραγματική τους ελπίδα να ροκανίσει ο Σαμαράς τον Μητσοτάκη, ώστε ο Κυριάκος να μην πιάσει το 25%;

Είναι αυτή στρατηγική σοβαρών κομμάτων και σοβαρών ηγετών;

Πάνε φιρί-φιρί να…

 

ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

Ακυβερνησια στο Ισραήλ. Πετάει αυτή την ώρα για Τελ Αβίβ ο Χάρης Δούκας που δηλώνει ότι μπορεί και Δήμαρχος Αθήνας και Πρωθυπουργός Ισραήλ. ΔΙΑΡΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ. https://t.co/IC48yQQpVh

— oldschoolfileles (@oldfileles) October 28, 2026

Η ΑΓΝΩΣΤΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗ. «Πως είναι να ζεις με αρνητικό IQ...» https://t.co/QaWbXWL5YL

— oldschoolfileles (@oldfileles) October 24, 2026

Οργισμένη δήλωση Ανδρουλάκη. Δεν έχω σχέση με το «χωριάτικο» εγώ απλώς μιλάω χωριάτικα, ξεκαθαρίζει. https://t.co/xlpCt0nNcN

— oldschoolfileles (@oldfileles) November 2, 2026

Τζάκρη: «Με τον Τσίπρα μετά το 2015 δεν τον ήπιαμε απλώς, τον ρουφήξαμε» https://t.co/h4ghSFCKB5

— Georghy Zhukov (@GeorghyZhukov) October 30, 2026

Τζάκρη: «Με τον Τσίπρα μετά το 2015 δεν τον ήπιαμε, τον ρουφήξαμε», τι είπε για το εάν θα ενταχθεί στο ΠΑΣΟΚ https://t.co/UDMipWuOiN

— Miltiadis Benakis 🇬🇷🇺🇦🇺🇸🇮🇱 (@BenakisM) October 30, 2026

📍Συμφωνείτε με την Θεοδωρα σύντροφοι???🤔🍿🤣 https://t.co/JMk8gl6I7c

— Aris ⚔️ (@ArisBJJ) October 30, 2026

Σύμφωνα με τη συντρόφισσα Τζάκρη, με τον Τσίπρα το 15 τον ήπιανε και τον ρουφήξανε. Για λόγους ιστορικής ακριβείας, να προσθέσω ότι έγιναν και γαργάρες. https://t.co/xppW3sxlO0

— Johnny Hoston (@Johnnyhoston_2) October 30, 2026

Τον ρουφιξανε.... https://t.co/L1Df1SXEnd

— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) October 31, 2026

Η κα Μυρτώ Κοροβεση θυμάται κανείς σε ποιο κόμμα είναι τώρα; Τι ρωτάω, σάμπως θυμάται η ίδια..! https://t.co/2GNdOnUDcp

— @nikolaosderes (@nikolaosderes) October 24, 2026

ΕΛΑΣιτο -ΣΥΡΙΖΑίων εθνικών σουργελοξεφτιλαράδων κωμωδία

Αυτό το νούμερο που το έχει κολλήσει στο Ζήκο για την καρέκλα, βλέπει μόνο στην ΜΚΟ απατεώνες και είναι δίπλα στον μεγαλύτερο απατεώνα που είχε ποτέ η Ελλάδα. #Τσίπρας https://t.co/ek9dFcnoZm

— Φανατική ΑντιΣΥΡΙΖΑ (@AntiSyriza) November 2, 2026

📍Ούτε εσείς είστε ευκολόπιστοι ούτε αυτοί είναι πολύ ικανοί απατεώνες! 📍Αλλού είναι το πρόβλημα➡️ IQ30 https://t.co/yWNNJAXS41

— Aris ⚔️ (@ArisBJJ) November 2, 2026

όταν ρωτάς ψηφοφόρο που το 2015 ψήφισε για πρώτη και τελευταία φορά ΣΥΡΙΖΑ αν του πάει το χέρι να ξαναψηφίσει Τσίπρα: https://t.co/x1oxgRL5w3

— τάσος (@kostasos) November 1, 2026

Σδούκου σε Ζαχαριάδη: Για εσάς ήταν νίκη το να πάρετε την γραβάτα από τον Ζάεφ για την Συμφωνία των Πρεσπών και είναι ήττα το ότι οι πάντες θεωρούν άκυρο το τουρκολιβυκό https://t.co/qSUn38naDg

— ΕΛΛΑΔΑ 24 (@ellada24) October 27, 2026

Ο άλλος ο ψεκοσύντροφος πήγε στο «συνέδριο» του Στεφ και απευθυνόμενος ηλικιωμένους αμόλησε τη θεϊκή ατάκα «το γήρας συνοδεύεται από αναξιοπρέπεια, γιατί δεν αυτοκτονείτε; ανοίξτε τα παράθυρα και πηδήξτε!» https://t.co/6aLOKBGrPg

— Georghy Zhukov (@GeorghyZhukov) October 25, 2026

Όλα τα λεφτά είναι τι ύφος του @NickRomanos που έχει μυριστεί την π@παριά που θα πει η συντρόφισσα. Θυμίζει το ύφος που έχει ο κροκόδειλος όταν βλέπει την αντιλοπίτσα να μπαίνει στο ποτάμι. Μα πάτε και στέλνετε τα τσικό στον μακελάρη. #ο_δικός_μας_Νίκος

— Thanos 🇮🇹🇬🇷 (@taurothanos) October 27, 2026

ΕΛΑΣιτο-ΣΥΡΙΖΑίου REBRAND-ΙΣΜΕΝΟΥ εθνικού σουργελοξεφτιλαρά κωμωδία

Πήγε και ο #Τσιπρας στον ΟΗΕ και έδειξε τον χάρτη της Λέσβου και της Μυτιλήνης. Πφφφφφχαχαχα https://t.co/LvGrhregpp

— George Lee (@Harhalas) October 31, 2026

Βουλαρίνος: Τουλάχιστον ο Τσίπρας ήταν συνεπής. Παρότι ήταν Πρωθυπουργός σε περίοδο όπου και το 1 ευρώ μετρούσε, δεν έκανε τίποτα για να διαλύσει τις εγκληματικές οργανώσεις. Τα έβλεπε όλα και “δεν έβγαζε κιχ”. https://t.co/ntHKMbBdfa

— ΕΛΛΑΔΑ 24 (@ellada24) November 3, 2026

Για να λέμε την αλήθεια, πιο πολύ κόσμο είχε το Victoria's Secret για να αγοράσουν τα στρινγκάκια τους, παρά ο Ζήκος για να πει παπάτζες σε 20 γίδια #ζηκος #Τσίπρας https://t.co/plJvUIJENT

— Φανατική ΑντιΣΥΡΙΖΑ (@AntiSyriza) November 1, 2026

....καλύτερη δουλειά αυτή από το πουλάω το κορμί μου ,όπως η άλλη....Δουλεύει το μυαλό,όχι το κορμί..... https://t.co/eM7h14wMtc

— Dvs Dvs (@DvsDvs60195368) November 1, 2026

Πόσο τυχερούλης είναι αυτός ο Αλέκος μας! 😂 Όποιος τον πλησιάζει, όποιος συνεργάζεται μαζί του, εξαφανίζεται! Μιλάμε, μας σπάει το ρόδι φέτος ο εθνικός μας μπουμπούνας! 🤣 Τον λατρεύω! Είναι το γούτσου γούτσου μου! Αλέκο, σ’ αγαπώ! ❤️😂

— Mr President (@Mrpresidentgr) October 30, 2026

Τελικά το rebranding του γιου του εργολάβου της χούντας ήταν να αλλάξει το όνομα του κόμματος του οποίου είναι αρχηγός από ΣΥΡΙΖΑ σε ΕΛΑΣ προκαλώντας γενικευμένη αποστασία σε 2-3 κόμματα της ακροαριστερας. Η ουσία είναι πως παραμένουν ΖΑΙΟΙ https://t.co/YEVhg1xdad

— Άγαμοι Θύται 🇬🇷 (@Axl_W_Rose) October 31, 2026

Σαν σήμερα (4/11/ΧΧΧΧ)

 

1821: Οι επαναστατημένοι Έλληνες νικούν τους Τούρκους στο Χαλάνδρι και το Μαρούσι. Στη συνέχεια καταλαμβάνουν την Αθήνα και αρχίζουν τη δεύτερη πολιορκία της Ακροπόλεως.

1918: Συνέρχεται το ιδρυτικό συνέδριο του ΣΕΚΕ (νυν ΚΚΕ) στα γραφεία του Συνδέσμου Μηχανικών Ατμοπλοίων στον Πειραιά.

1956: Καταστέλλεται από τα σοβιετικά τανκς η αντικομουνιστική εξέγερση των κατοίκων της Βουδαπέστης. 2.500 οι νεκροί Ούγγροι και 700 οι σοβιετικές απώλειες.

1984: Στη Νικαράγουα διεξάγονται οι πρώτες ελεύθερες εκλογές από το 1928. Οι «Σαντινίστας» του Ντανιέλ Ορτέγα κερδίζουν με 63%.

1995: Δολοφονείται ο Γιτζάκ Ράμπιν, πρωθυπουργός του Ισραήλ

2015: Πεθαίνει  ο αγαπημένος κωμικός Κώστας Τσάκωνας σε ηλικία 72 ετών.

2018: Πεθαίνει η γνωστή Ελληνίδα ηθοποιός Μαρία Ζαφειράκη. . Γεννήθηκε στην Κοζάνη. Σπούδασε στην δραματική σχολή του Μιχαηλίδη. Δούλεψε παραπάνω από 40 χρόνια στο θέατρο με την πρώτη της εμφάνιση το 1955 στο έργο ΟΘΕΛΛΟΣ του Σαίξπηρ με τον θίασο του Καρούσου που ανέβηκε στο θέατρο ΕΣΠΕΡΟΣ στην Θεσσαλονίκη.

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΒΙΑ - ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Τι κραυγάζει η σπασμένη βιτρίνα;

Η αντεπίθεση της ακροδεξιάς βιτρίνας...🥴 https://t.co/aKfJaaRNPJ

— Nikolas (@NikKo_ial) October 19, 2026

 

Γράφει ο Χαρίδημος Τσούκας

Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και ερευνητής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Warwick

 

«Μέσα απ’ της βιτρίνας τα θρύψαλα ακούω την ψυχή σου»

Δ. ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ

Η πολιτική βία προκαλεί αμηχανία στη φιλελεύθερη δημοκρατία – συνιστά οδυνηρή ανορθογραφία. Σε ένα θεσμικό περιβάλλον που δίνει προτεραιότητα στην έλλογη δράση, η βία, κατ’ αρχήν, δεν έχει θέση. Στον πυρήνα της, η βία είναι η χωρίς επιχειρήματα ένσκοπη δράση, η οποία καταφεύγει στην υλική δύναμη για να πλήξει σωματικά ανθρώπους και/ή τους όρους διαβίωσής τους.

Στη δημοκρατία, επιδιώκουμε να ρυθμίζουμε τα κοινά κατά έλλογο τρόπο, και τούτο για να περιορίζουμε τη βία. Σημαντικό επίτευγμα.

Προσοχή, όμως! Σε ένα έλλογο σύστημα, ο λόγος και οι δημόσιοι θεσμοί που τον διακονούν ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν εργαλειακά εις βάρος θεμελιωδών αξιών της πολιτικής κοινότητάς μας, όπως είναι η δικαιοσύνη. Ξεσπάσματα βίας, τότε, δεν είναι ακατανόητα, έστω και αν είναι έκνομα ή ανομιμοποίητα.

Μπορούμε να στηριχθούμε στον λόγο, γράφει η Χάνα Αρεντ, στο μέτρο που ο λόγος «αποκαλύπτει και δεν συγκαλύπτει».

Αυτό που εξοργίζει είναι το «ομοίωμα της ορθολογικότητας» – να φαίνεται ότι οι κρατούντες υπηρετούν την ορθολογικότητα, αλλά, στην ουσία, να την αναιρούν. Δεν είναι ορθολογικό, παρατηρεί, να αντιμετωπίζεις με τον λόγο εκείνον που χρησιμοποιεί τον λόγο για να σε παγιδεύσει, όπως δεν είναι ορθολογικό να μη χρησιμοποιείς όπλο για να αυτοαμυνθείς.

Κάνει, όμως, μια κρίσιμη διάκριση: η βία είναι ανορθολογική όταν μετατρέπεται σε στρατηγική – όταν η ανορθογραφία γίνεται κανόνας.

Οι άνθρωποι κατακλύζονται από οργή όταν «έχουν λόγους να υποψιάζονται ότι οι συνθήκες θα μπορούσε να είναι διαφορετικές, αλλά δεν είναι», παρατηρεί η φιλόσοφος. Σε ορισμένες περιστάσεις, γράφει, η βία «είναι ο μόνος τρόπος να επαναρρυθμιστεί η ζυγαριά της δικαιοσύνης», αναφέροντας ως παράδειγμα τον Μπίλι Μπαντ, στην ομώνυμη νουβέλα του Χέρμαν Μέλβιλ. Ο Μπαντ, ναυτικός σε βρετανικό πολεμικό πλοίο, αντιδρά βίαια και, άθελά του, σκοτώνει τον αρχιφύλακα που ψευδώς τον κατηγόρησε για συνωμοσία που απέβλεπε σε εξέγερση. Μια τέτοια πράξη δεν είναι ανορθολογική, σημειώνει η Αρέντ· είναι κατανοητή.

Ο θυμός πρέπει να μετασχηματισθεί σε πολιτικά αποτελεσματική δράση εντός του δημοκρατικού πλαισίου. Αυτό θα συμβεί όχι με την ανταπόδοση της βίας, αλλά με την υπέρβασή της. Μόνον όταν ο θυμός εγγράφεται σε ένα μετασχηματιστικό πλαίσιο λόγου, μετουσιώνεται σε θετική ενέργεια.

Αν το βίαιο ξέσπασμα δεν είναι αυτομάτως ανορθολογική πράξη, καλούμαστε να το κατανοήσουμε. Τον διαδηλωτή που συγκρούεται με την αστυνομία και βανδαλίζει περιουσία, όπως συνέβη στις πρόσφατες ταραχές στη Γαλλία, μπορούμε να τον δούμε απλώς ως ταραξία που πρέπει να υποστεί τις συνέπειες του νόμου. Ο αμιγώς κανονιστικός λόγος, όμως, είναι ανεπαρκής – ρυθμίζει αλλά δεν διαυγάζει. Η παρεκτροπή, εκτός από κανονιστικά επιλήψιμη, είναι και φαινόμενο προς κατανόηση.

Η σύνθετη προσέγγιση κινείται σε δύο επίπεδα.

Στο ένα, με τον θεσμικό-κανονιστικό λόγο προστατεύουμε την εύτακτη συλλογικότητα.

Στο άλλο, με τον εξηγητικό-ερμηνευτικό λόγο αναγνωρίζουμε την αναθεωρησιμότητα του πλαισίου που συγκροτεί τη συλλογικότητα – ενδέχεται η λειτουργία των θεσμών να έχει διαφθαρεί τόσο, ώστε να μην υπηρετεί τις υποκείμενες θεσμικές αξίες και, συνεπώς, να πρέπει να αλλάξει.

Παραδόξως, το βίαιο ξέσπασμα αναγκάζει την κοινότητα να συζητήσει αυτό το οποίο απωθεί.

Ο κλασικός τρόπος κατανόησης μιμείται τον αιτιώδη λόγο των θετικών επιστημών – αναζητεί τα «αίτια» των ταραχών σαν να ερευνά έκρηξη σε εργοστάσιο ή αεροπορικό δυστύχημα. Η κυρίαρχη κλασική εξήγηση είναι ότι οι ανισότητες προκαλούν ταραχές. Αν και επιβεβαιώνει την κοινή λογική, αγνοεί ενδιάμεσους αιτιώδεις κρίκους και «συνθήκες εγκυρότητας».

Πιο γόνιμη είναι η ερμηνευτική προσέγγιση.

Εδώ δεν αναζητούμε αίτια αλλά νοήματα: τι νοηματοδοτεί τη βίαιη δράση; Πώς αυτή εντάσσεται σε ένα πλέγμα αντιλήψεων-πεποιθήσεων των δρώντων που την καθιστούν καταληπτή; Τι κραυγάζει η σπασμένη βιτρίνα;

Μιλώντας στη Le Monde (19/10/26), ένας διαδηλωτής φοιτητής εμμέσως δικαιολογεί τον βανδαλισμό: «Δεν είναι η ζημιά που γίνεται στις δημόσιες υπηρεσίες [από τις περικοπές στον προϋπολογισμό] μια μορφή βίας, επίσης;».

Αλλοι νέοι που μίλησαν στην εφημερίδα μίλησαν για «θεσμική βία» εκ μέρους της κυβέρνησης. «Το κράτος είναι βίαιο και η ζημιά σε περιουσίες είναι η λαϊκή απάντηση σε αυτή τη βία», είπε ένας 22χρονος φοιτητής (ό.π.). Διαδηλώτρια στο Μιλάνο ήταν κατηγορηματική: «Πρέπει και αυτοί [οι πλούσιοι και οι ισχυροί] να υποφέρουν για να νιώσουν τι περνάει ο κόσμος» (Open, 20/10/26).

Προσέξτε πώς:

Πρώτον, η βία ανασημασιοδοτείται: δεν περιορίζεται στη σωματική βία, αλλά εκτείνεται σε οτιδήποτε στερεί τους πολίτες από βασικά δικαιώματα.

Δεύτερον, η βία ακολουθεί την πεπατημένη της ανταπόδοσης: βία στη βία της εξουσίας. Αυτό ακριβώς καταδεικνύει και την πολιτικά αδιέξοδη χρήση της – παράγει φαύλο κύκλο. Για να αποτραπεί, ο θυμός που τροφοδοτεί τη βία χρειάζεται αναπλαισίωση.

Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, λ.χ., χρησιμοποιεί τον φυλετικό θυμό των μαύρων προκειμένου να τους κινητοποιήσει κατά της αδικίας που υφίστανται.

Χρησιμοποιεί, όμως, τον θυμό μετασχηματιστικά, όχι ανταποδοτικά – ο θυμός πρέπει να μετασχηματισθεί σε πολιτικά αποτελεσματική δράση εντός του δημοκρατικού πλαισίου.

Αυτό θα συμβεί όχι με την ανταπόδοση της βίας αλλά με την υπέρβασή της.

Γι’ αυτό θυμίζει στους λευκούς Αμερικανούς την οφειλή τους: το έθνος πρέπει να εκπληρώσει την υπόσχεση της ισότητας σε όλους.

 Μόνον όταν ο θυμός εγγράφεται σε ένα μετασχηματιστικό πλαίσιο λόγου, μετουσιώνεται σε θετική ενέργεια.

Γι’ αυτό…