Υποχώρησαν οι τσιγκολελετες. Εχουμε ξοδέψει δισεκατομμύρια για εξοπλισμούς για να πέφτουμε αμαχητί.
— 𝒲𝒾𝓃𝓈𝓉𝑜𝓃 𝒞𝒽𝓊𝓇𝒸𝒽𝒾𝓁𝓁 ⨯ (@prwinND) September 30, 2026
Χάος ρε πούστηδες. Χίλιες φορές χάος ανθέλληνες pic.twitter.com/ccG1IvwfwJ
Το κατάπτυστο τουρκολιβυκό μνημόνιο δεν ισχύει· σωστά;
Σωστά.
Ο,τι και να ορίζει είναι για τα πανηγύρια και γελάει ο κόσμος· σωστά;
Σωστότατα!
Το καταδικάζουν όλοι εκείνοι των οποίων η θέση έχει βάρος στο ζήτημα· σωστά;
Εννοείται…
Τότε, λοιπόν, γιατί εμείς πήγαμε και χωθήκαμε σφήνα μεταξύ των «κακών» Λίβυων, που συνεργάζονται με την Τουρκία, και των «καλών», που δεν συνεργάζονται ή, τέλος πάντων, εκείνη την εποχή δεν συνεργάζονταν με τους Τούρκους;
Αν αυτή η ιστορία είναι ένα αστείο, τότε γιατί εμείς την πήραμε σοβαρά και πήγαμε να συμμετάσχουμε στη φάρσα;
Αυτό που οπωσδήποτε δεν μπορούμε να κάνουμε σε καμία θεωρία παιγνίων είναι να μπαίνουμε σε ένα παιχνίδι με τον σκοπό να κερδίσουμε, αλλά όταν χάνουμε να αρνούμαστε την ύπαρξή του εντελώς. Αυτή είναι, όμως, η επίσημη στάση που οφείλει να τηρεί κάθε συμπολιτευόμενος βουλευτής, αν θέλει να τα έχει καλά με την κυβέρνηση. Πρέπει, δηλαδή, να παίζει τον χαζό.
Το είδαμε να συμβαίνει με την περίπτωση του Αγγελου Συρίγου, το βλέπουμε να επαναλαμβάνεται με την περίπτωση του Δημήτρη Καιρίδη, ο οποίος επίσης είπε με το όνομά του αυτό που όλοι είδαν με τα μάτια τους.
Δεν είναι συμπτωματικό ότι και οι δύο είναι καθηγητές πανεπιστημίου και εξ αντικειμένου αρμόδιοι να κρίνουν. Η επίσημη θέση που απαιτεί από αυτούς το κόμμα τους (όλα καλά, δεν τρέχει τίποτα, σιγά μωρέ, ποιος ασχολείται κ.λπ.) δεν διαφέρει από…
την ταμπέλα που φόρεσαν κάποτε με τη βία οι αναρχικοί σε έναν συνάδελφό τους, για να τον διαπομπεύσουν.
Είναι μια μορφή διαπόμπευσης και αυτή…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου