Ας πούμε κύριε Δένδια ότι οι "άνδρες ασφαλείας" ενός επώνυμου με κάνουν τόπι στο ξύλο, επειδή το αφεντικό τους έχει σηκωθεί ανάποδα. Μην μου πείτε ότι ζούμε σε μία ευνοούμενη πολιτεία. Το πιο πιθανό είναι να με οδηγήσουν σε ένα μπουντρούμι της ασφάλειας, μέχρι να αποδείξω ότι δεν ήμουν εγώ που έπεσα κατά λάθος πάνω στην μπουνιά του φουσκωτού.
Κάτι ανάλογο συνέβη σε συναδέλφους δημοσιογράφους που έτυχε να κάνουν τη δουλειά τους και να καταγράφουν τα όσα συνέβησαν σε ατύχημα με την Ferrari ενός επώνυμου. Τους αφαιρέθηκε το φιλμ από τις φωτογραφικές τους μηχανές, όταν την ίδια ώρα οι σωματοφύλακες του επώνυμου έκαναν βόλτες μέσα στο αστυνομικό τμήμα σαν να βρίσκονται στο σπίτι τους!
Κι εδώ βρίσκεται το μυστικό. Στο σπίτι τους ήταν. Πολύ απλά διότι αρκετοί αστυνομικοί εργάζονται παράλληλα στην ασφάλεια γνωστών επιχειρηματιών.
Κάτι ανάλογο θυμόμαστε να συμβαίνει στις ανατολικές χώρες μετά από την πτώση του κομμουνισμού. Οποιοσδήποτε ξένος επισκεπτότανε τις χώρες αυτές για δουλειά "ενοικίαζε" ταυτόχρονα και το τοπικό αστυνομικό τμήμα. Μας φαινότανε παράξενο τότε, εξωτικό, εξωπραγματικό. Και σήμερα συμβαίνει στη χώρα μας.
Η χώρα αυτή έχει πάρει την κάτω βόλτα εδώ και πολλά χρόνια. Δεν είναι μακριά η ώρα που οι συνοικίες θα ελέγχονται από ένοπλους σωματοφύλακες, όπως συμβαίνει σε συνοικίες του Λιβάνου. Η κάθε πολιτική ομάδα έχει τους δικούς της σωματοφύλακες. Κάθε αρχηγός και τη δική του ένοπλη ομάδα πολιτοφυλάκων.
Περιμένετε τις δημοτικές εκλογές και απολαύστε αποτελέσματα. Φανταστείτε τον εαυτό σας να πηγαίνει σε ένα γήπεδο και να προσπαθεί να πει μία αντίθετη άποψη στα όσα πρεσβεύει ο πρόεδρος και οι φίλοι του. Και τώρα τοποθετήστε τον εαυτό σας στην αίθουσα ενός δημοτικού συμβουλίου όπου ο πρόεδρος είναι δήμαρχος! Έχετε την ιδέα ότι θα προλάβετε να πείτε περισσότερες από δύο - τρεις λέξεις;
Δεν είναι κάτι που πρέπει να μας ξαφνιάζει. Είναι η συνέχεια όλων όσων συμβαίνουν γύρω μας. Όπως και η ανάδειξη της Χρυσής Αυγής είναι "παιδί" του ίδιου περιβάλλοντος.


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου