ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Τα βαμπίρ της πολιτικής σκαρφαλώνουν στον Γράμμο

Του Σάκη Μουμτζή

Φαίνεται πως οι νεολαίοι του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούν να επαναποκτήσουν την αριστερή ψυχούλα τους και τα πιστοποιητικά αριστερών φρονημάτων. 

Και τα δύο τα έχασαν όταν συνεργάστηκαν με την ψεκασμένη Δεξιά, χρησιμοποιώντας παράλληλα παρακρατικές μεθόδους.

Το 2015 υπήρξε πλήρης ιδεολογικοπολιτική διακόρευση αυτού του πολιτικού χώρου.

Και σήμερα, σκαρφαλώνουν στον Γράμμο για να εξαγνισθούν.  

Νέοι άνθρωποι, που αντί να κοιτάνε στο μέλλον ανασκαλεύουν τις χειρότερες ιστορικές στιγμές του παρελθόντος της παράταξης τους, δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα.

Τα νέα παιδιά θέλουν όραμα. Θέλουν να θέσουν ερωτήματα για το μέλλον τους και να ψάξουν να βρουν τα ίδια τις απαντήσεις. Η εποχή των καθοδηγητών έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί.

Με ένα κτύπημα στο google ο νέος σήμερα βρίσκει ό,τι θέλει. Μπορεί, πλέον, να κρίνει  τις «αυθεντικές ερμηνείες» και την σοφία των κάθε λογής ιερατείων.

Αλήθεια, η ανάβαση στον Γράμμο σε ποιους απευθύνεται; Ποιους νομίζουν πως θα συγκινήσουν;  

Βαριά-βαριά το 3-4% των νέων που, ούτως ή άλλως, ανήκουν στην Αριστερά. Η υπόλοιπη μεγάλη μάζα είτε μειδιά είτε αδιαφορεί.

Τελικά πολιτική δεν είναι να απευθύνεσαι στον μικρόκοσμο σου. Πολιτική είναι, με τον προγραμματικό σου λόγο, να θέλεις να συγκινήσεις και να πείσεις τους εκατοντάδες χιλιάδες. Γιατί όχι και τα εκατομμύρια.

Στο παρελθόν επιστρέφουν όσοι δεν έχουν να πουν τίποτα για το μέλλον. Πολύ δε περισσότερο όταν αυτό το παρελθόν το έχει καταδικάσει η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών και ένα μεγάλο μέρος τού κορμού τής δικής τους παράταξης.

 

Το «ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι» δεν το έγραψε κανένας ακροδεξιός.  

Το έγραψε ένας άνθρωπος που προσέφερε τα καλύτερα χρόνια της ζωής του στο κομμουνιστικό κίνημα. Έμεινε στην φυλακή κοντά στα δεκαπέντε χρόνια. 

 

Ούτε κανένας κομμουνιστοφάγος μίλησε για «γελοίους ανθρώπους» και για «περιτρίμματα», αναφερόμενος στα ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ της περιόδου του Εμφυλίου πολέμου.


 

Ο πρώτος ήταν ο Τάκης Λαζαρίδης και ο δεύτερος ο Λεωνίδας Κύρκος.

Και έρχονται σήμερα τα μειράκια του ΣΥΡΙΖΑ να σκαρφαλώσουν στον Γράμμο. Τι θέλουν να τιμήσουν;  

Νόημα θα είχε η εκδήλωση τους αν ήταν εκδήλωση εθνικής συμφιλίωσης.

Αλλά για ποια εθνική συμφιλίωση να μιλήσουν τα νέα παιδιά του ΣΥΡΙΖΑ, όταν οι καθοδηγητές τους αναπαράγουν στον εικοστό πρώτο αιώνα έναν λόγο εμφυλιοπολεμικό;
 

Η ηγεσία αυτών των παιδιών επεδίωξε, ανοήτως, να πάρει την ρεβάνς μετά από εβδομήντα χρόνια. Και ξαναέχασε.
 
Δυστυχώς από τον χώρο της Αριστεράς έχουν εκλείψει βιολογικά όλοι αυτοί που πρωταγωνίστησαν στα ταραγμένα εκείνα χρόνια. Που έζησαν στο πετσί τους τις συνέπειες ενός ξενοκίνητου και αδελφοκτόνου Εμφυλίου πολέμου. Και γι΄αυτό όταν μιλούσαν για εκείνη την εποχή ήταν όλοι τους πολύ προσεκτικοί και μετρημένοι.

Αυτοί έζησαν την ήττα και την προσφυγιά.

Τα μειράκια της Μεταπολίτευσης που έμαθαν για τον Εμφύλιο διαβάζοντας, τον ζουν σε ένα καθαρά φαντασιακό επίπεδο. Και άλλοι ανακαταλαμβάνουν πόλεις και αναπαριστούν μάχες και άλλοι κάνουν κάμπινγκ στον Γράμμο.

Αν προέβαιναν σε παρόμοιες ενέργειες οι νικητές του Εμφυλίου, σύσσωμη η «προοδευτική» διανόηση θα μιλούσε για «γιορτές μίσους». Όπως και το έχει κάνει. Η αριστερή ψυχούλα είναι ένα κουσούρι αθεράπευτο.

Σήμερα...

ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΑΡΑΔΙΚΟ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: «Επτά φορές ο στρατός κι επτά οι αντάρτες»

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΕΥΘΥΜΑΚΗ

Οταν την εποχή της τεχνητής νοημοσύνης ο Ερντογάν επιστρέφει στο ξίφος του ιμάμη, γελάμε. Οταν το 2020 η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ επιστρέφει στα μονοπάτια του Γράμμου, τι πρέπει άραγε να κάνουμε; Να κλάψουμε; 

Η διαδικτυακή πρόσκληση της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ για αυγουστιάτικο «εναλλακτικό» camping στο Νεστόριο της Καστοριάς και οι ξεναγήσεις σε σημαδιακές τοποθεσίες του Γράμμου, είναι μια από κάθε άποψη απερίγραπτη πρωτοβουλία. Τι πάνε εκεί πάνω να κάνουν τα παιδιά; Να κλάψουν την ήττα του 1949;  

Ας πήγαιναν ως την Κουμουνδούρου να κλάψουν την δεύτερη του 2019, πιο κοντά θα τους έπεφτε.  

Αφήστε που επειδή στο νοσοκομείο του ΔΣΕ, στην σπηλιά του Ζαχαριάδη και στον Πύργο της Κοτύλης πάει κάθε χρόνο εκδρομές η ΚΝΕ, ενδέχεται να τρακάρουν οι δυο νεολαίες σε κείνες τις ματωμένες πλαγιές και να έχουμε επανάληψη του Εμφυλίου, αυτή την φορά ανάμεσα σε δυο αριστερά στρατεύματα. 

Χωρίς πλάκα τώρα, τι είδους επιλογή είναι αυτή;  

Απ’ όλη την ελληνική Ιστορία, στην τριετία 1946-49 διάλεξαν να καταβυθιστούν για να ψαρέψουν διδάγματα για τη ζωή τους; 

Παιδιά που έχουν γεννηθεί το 2000 ως το 2005, θα διδαχτούν το παρελθόν από «βιωματικές αφηγήσεις μαχητών του ΔΣΕ», όπως λέει το πρόγραμμα;  

Δεν ντρέπονται λιγάκι εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ; 

Βάζουν νεαρές ψυχές να γαλουχούνται από ενενηντάχρονους που θεωρούν ως μέγιστο επίτευγμα της ζωής τους την συμμετοχή τους σε έναν φονικό εμφύλιο; 

Θα πείτε «παιδιά είναι, οι νεολαίες είναι πάντα πιο αριστερές από τα κόμματα τους, άστα να πιστεύουν ότι αποτελούν αντίβαρο ή ίσως και αντιπολίτευση στην δήθεν κεντρώα σοσιαλδημοκρατική στροφή του Τσίπρα». 

Αμ δεν είναι έτσι τα πράγματα, κουμπάρε. Η κατασκευή ιδεολογικών γενίτσαρων δεν είναι ποτέ ασήμαντη υπόθεση. Κατουράμε σήμερα στην θάλασσα, θα το βρούμε στο αλάτι μετά από δέκα χρόνια. Οταν το 16χρονο μαθαίνει ότι ο συμμαθητής του που έχει άλλη άποψη είναι απόγονος του μοναρχοφασίστα που κάρφωνε με την ξιφολόγχη τον δικό του ηρωικό παππού-αντάρτη, μαθαίνει την ιστορία με τον ακραία λάθος τρόπο. 

Τα μονοπάτια του Γράμμου κατασκευάζουν ρεβανσιστές, οι οποίοι κάνουν μικρούς και μεγάλους (αν τα καταφέρουν) εμφυλίους σ’ όλη τους τη ζωή. Ρίξτε μια ματιά στον Πολάκη και θα καταλάβετε τι εννοώ. Ο κόσμος του είναι χωρισμένος σε λίγους συμπολεμιστές-συντρόφους και σε πολλούς εχθρούς που πρέπει να εξοντωθούν. Ρίξτε μια ματιά στον Παππά που δίχως ηθική αναστολή συμμαχεί ακόμα και με τον διάβολο προκειμένου να κερδίσει τον διαρκή του πόλεμο. Τέτοιους φτιάχνουν τα μονοπάτια εκεί ψηλά. 

Μπορώ να γράφω μέχρι αύριο για το θέμα. Για τις φρικαλεότητες του Εμφυλίου, για τους νεκρούς, τους κομματιασμένους, τους ξεσπιτωμένους, τους μετέπειτα εξορισμένους και φυλακισμένους, για τα ερείπια, την φτώχεια και την μετανάστευση που άφησε πίσω του. Κανένας ηρωισμός από καμιά πλευρά δεν μπορεί να επισκιάσει το εθνικό όνειδος που συμβολίζει αυτή η τραγική περίοδος. Σε ‘κείνα τα μονοπάτια δεν πολέμησαν μήτε συμμορίτες και ελευθερωτές από τον ολοκληρωτισμό, μήτε μοναρχοφασίστες και αγωνιστές της ελευθερίας. Θύματα από τις δυο Ελλάδες πολέμησαν και αλληλοσφάχτηκαν.  

Κι αν οι οργανωτές της ξενάγησης θέλουν να μάθουν πως πραγματικά διδάσκεται η ιστορία, θα επικαλεστώ...

ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Αντιπολίτευση που… χρειάζεται διακοπές

Toυ ΓΙΑΝΝΗ ΣΙΔΕΡΗ

Βούιξαν  τα social media  από το γεγονός ότι ο Μητσοτάκης  γύρισε με στρατιωτικό ελικόπτερο από την Αντίπαρο, αφού ως εκεί είχε πάει με την τακτική συγκοινωνία.  

Θα μπορούσε  να ασκηθεί   κριτική  εάν πήγαινε για διακοπές. Όμως οι δυο παρουσίες του, σε Αντίπαρο και Επίδαυρο σχετίζονταν με  δύο γεγονότα ήσσονος μεν σημασίας, ευρείας ωστόσο επικοινωνιακής εμβέλειας.
 
Στην Αντίπαρο  παρέδωσε τα ελληνικά  διαβατήρια στον Τομ Χανκς και την σύζυγό του Ρίτα Γουίλσον.  Ήταν άραγε σοβαρό και έπρεπε να πάει; Ειλικρινά δεν ξέρουμε,  αλλά ήταν μια είδηση που το CNN καταχώρησε στην πρώτη του σελίδα. Ήταν δηλαδή μια ενέργεια που συνέβαλε στην προώθηση  του brand name της χώρας. Στην εποχή των Media  ζούμε άλλωστε.  

Παράλληλα στην Επίδαυρο  βρέθηκε ως Πρωθυπουργός της χώρας σε μια παράσταση που είχε παγκόσμια μετάδοση. 

 

Η αξιωματική αντιπολίτευση  νόμισε ότι εντόπισε φλέβα χρυσού  και ξεσήκωσε τον κόσμο.  Και δεν άφησαν μόνο τα  troll να ξεσαλώσουν στο διαδίκτυο, αλλά  επιφορτίστηκαν και σοβαρά  επώνυμα στελέχη τους να πάρουν μέρος στον πανζουρλισμό.

Κατανοητό ο μέσος πολίτης  να έχει επιφυλάξεις ή αντιρρήσεις για την κίνηση του Πρωθυπουργού (και η στήλη έχει, παρότι επαγγελματικά γνωρίζουμε ότι αυτά γίνονταν πάντα).  Αλλά όταν οι  του ΣΥΡΙΖΑ  καταγγέλλουν μια μοναδική μετακίνηση μέσα σε ένα χρόνο πρωθυπουργίας, γελούν οι εικόνες του Καμμένου που είχε  καταστήσει τα ελικόπτερα του στρατού, όχι μόνο ταξί να τον πηγαινοφέρνουν από το σπίτι στο γραφείο και σε διάφορα νησιά, αλλά και  ιδιωτικά παιχνίδια του, να τα πιλοτάρει ο ίδιος παρανόμως, κάτι που απαγορεύεται  από τους κανονισμούς. 

Γελάει και η εικόνα του Τσίπρα, να έχει τα παιδιά του στο πρωθυπουργικό αεροπλάνο, και επιστρέφοντας από την Σύνοδο των χωρών του Νότου στη Λισαβόνα,  να κάνει  παράκαμψη για το Παρίσι.  Τα παιδιά πήγαν μεν στη Eurodisney και ο ίδιος σε μυστικές  ιδιωτικές  συναντήσεις με τον τραπεζίτη Ρότσιλντ, και άλλη μία  με τον πρόεδρο  της  L’ Oreal, Ζαν-Πολ Αγκόν. Εκ μέρους της  L’ Οreal  πάντως είχε  αποκλειστεί   κάθε ενδιαφέρον για επενδύσεις, και είχε χαρακτηρισθεί η συνάντηση ως ιδιωτική. Ποτέ δεν μάθαμε τίποτα για τις συναντήσεις αυτές.

Την  αποκάλυψη είχε κάνει ο Αδωνις Γεωργιάδης, αλλά η παρουσία των παιδιών αποκαλύφθηκε εκ των υστέρων,  από  αναγκαστικό non paper  του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ «έδωσε»  τα παιδιά!   

Το πρωθυπουργικό αεροπλάνο είχε επίσης χρησιμοποιήσει ο Τσίπρας για να μεταβεί στην Κρήτη για προεκλογική ομιλία του,  καθώς  και σε άλλη περίπτωση στην Καβάλα, πάλι για  τον ίδιο λόγο. 

Με τέτοιο  βεβαρημένο ιστορικό των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, στ’ αλήθεια  θεωρούν ότι αποτελεί προνομιακό τους πεδίο και πειστικό λόγο η καταγγελία για μια μετακίνηση του νυν στη διάρκεια ενός χρόνου;  

Μάλλον βαθιά απελπισία  καταδεικνύουν σε ένα τομέα όπου μόνο  απολογούμενοι έπρεπε να είναι.

Το δεύτερο  αστείο  επεισόδιο αφορούσε νομοθετική  ρύθμιση  η οποία θα κάλυπτε νομικά   τη - διορισμένη από τον  ΣΥΡΙΖΑ  - Διοίκηση της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης, προκειμένου να διευκολυνθεί η  ιδιωτικοποίηση, στην οποία αναγκαστικώς  αφού δεν υπάρχει άλλη λύση, συμφωνούν και οι εργαζόμενοι. 
Η εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ κα Τζάκρη  έβγαλε φλόγες στην ομιλία της και κατήγγειλε τον αρμόδιο υπουργό Αδωνι Γεωργιάδη για την ασυλία των μελών του Δ.Σ. της ΕΒΖ   

Όταν  Γεωργιάδης τους προειδοποίησε ότι αν δεν την ψηφίσει  ο ΣΥΡΙΖΑ,  θα αποσύρει την ρύθμιση, με όποιες συνέπειες υπάρξουν και στις θέσεις εργασίας, στον ΣΥΡΙΖΑ  κατανόησαν την  καταστροφική στάση τους, και κάνοντας κωλοτούμπα ψήφισαν και «με τα δυο χέρια» την διάταξη.

Το αδιανόητο είναι ότι στην συνέχεια ο ΣΥΡΙΖΑ έβγαλε ανακοίνωση  με την οποία διαψεύδει τον Γεωργιάδη, ισχυριζόμενος  ότι  δεν ψήφισε!  Τα πρακτικά της Βουλής όμως διαψεύδουν τον ίδιο. Η τροπολογία περιείχε και άλλες διατάξεις τις οποίες όντως  καταψήφισε, αλλά την συγκεκριμένη διάταξη που αφορούσε το Δ.Σ. της ΕΒΖ την υπερψήφισε.  Είναι ακατανόητο ότι ψεύδονται έτσι, την στιγμή που ο Γεωργιάδης είχε ήδη από ώρα ανεβάσει στο Twitter βίντεο με το «ναι» της Τζάκρη.  

Τρίτο  επεισόδιο ήταν...

ΕΘΝΙΚΟΙ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ - ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Ο εκβιασμός του ΣΥΡΙΖΑ

Toυ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ

Κάθε φορά που το θερμόμετρο στις σχέσεις της Ελλάδας με την Τουρκία ανεβαίνει, τότε και μόνο τότε αναζητείται η λεγόμενη «εθνική συναίνεση». Και μαζί της η «εθνική συνεννόηση», η «ενότητα», το «αρραγές εθνικό μέτωπο». Με δυο λόγια, η «ενωμένη Ελλάδα». Και κάθε φορά το πολιτικό σύστημα αναλώνεται σε κούφιες αντιπαραθέσεις προκειμένου να μην κάνει το αυτονόητο: να συναινέσει σε μια πολιτική στάση, η οποία θα προκρίνει λύσεις, θα δημιουργήσει καταστάσεις, θα αναλάβει πρωτοβουλίες, θα δώσει μάχες προς όλα τα μέτωπα, για να επιτευχθεί ο κοινός στόχος, που λογικά δεν μπορεί να είναι άλλος από την επιτυχή απόκρουση των τουρκικών σχεδιασμών.

Αν και σε γενικές γραμμές οι πολιτικές δυνάμεις δεν διαφοροποιούνται ιδιαίτερα ως προς τις θέσεις τους απέναντι στην Τουρκία, ωστόσο συμβαίνει το αδιανόητο να μην μπορεί να επιτευχθεί και στα λόγια και στην πράξη η περίφημη «εθνική ενότητα».  

Γιατί συμβαίνει αυτό; 

Διότι, όπως έχουμε πει και άλλη φορά, είναι στο DNA των Ελλήνων ο διχασμός. 

Και υπάρχει και ένας επιπλέον λόγος: τα βαριά προβλήματα που αντιμετωπίζει με τον νόμο και τη Δικαιοσύνη ο ΣΥΡΙΖΑ καθιστούν σχεδόν απαγορευτική κάθε σκέψη για την παροχή στην κυβέρνηση της άνεσης να λέει ότι «χειρίζομαι την κρίση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις με την άνεση του εκπροσωπώ όλους τους Ελληνες».

Εδώ ο άλλος, ο Αλ. Τσίπρας, κατά την ομιλία του την Τετάρτη στη Βουλή, έθεσε στην κυβέρνηση ως όρο να παύσει κάθε δίωξη, έρευνα, προανάκριση σε βάρος των στελεχών για μια σειρά πράξεις ή παραλείψεις στη διάρκεια της δικής του διακυβέρνησης. Και μάλιστα επιτακτικά. ΄Η παύουν όλα ή συναίνεση δεν έχει. 

Ξεκάθαρος. Οπως κυβέρνησε, το ίδιο αντιπολιτεύεται. Υπάρχει η ενός ανδρός αρχή, του ίδιου, και τίποτε άλλο. Ούτε αρχές, ούτε εξουσίες. Η διάκριση των εξουσιών είναι το… πατάκι για την είσοδο στο σπίτι του, και τίποτε περισσότερο. 

Οι λειτουργοί της Δικαιοσύνης δεν είναι παρά τα ενεργούμενα του Παπαγγελόπουλου και κάνουν ό,τι τους διατάζει. Και ο αξιωματικός της Πυροσβεστικής που διερευνά τις ευθύνες για τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι δεν είναι παρά ένα άθυρμα, το οποίο το καλεί στο γραφείο του ο αρχηγός του Σώματος και τον διατάσσει πότε να κάνει τον Κινέζο, πότε να μη γράψει στην έκθεσή του ονόματα και καταστάσεις, και πότε «θάψ’ τα τα στοιχεία, γιατί θα σε σκίσουμε».

Συγγνώμη, αλλά αυτή τη «συναίνεση» δεν τη χρειάζεται ούτε ο Μητσοτάκης ούτε η χώρα. 

 Συναίνεση που είναι προϊόν εκβιασμού μπορεί κανείς να αναζητήσει μεταξύ των συμμοριών που δρουν στον κόσμο της νύχτας. Οχι στην πολιτική ζωή της χώρας.  

Επίσης, ας μην ανησυχεί ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ: την ώρα που εκείνος κάνει «εν ου παικτοίς» παιχνίδι με τα εθνικά θέματα...

ΕΘΝΙΚA ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΣΥΡΙΖΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Τζάμπα μάγκες και τζάμπα ζημιές

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Να πω την αμαρτία μου; Δεν το έγραψα διότι στην αρχή δεν το πίστεψα.

Δεν μπορούσα δηλαδή να δεχτώ ότι ο αρχηγός της αντιπολίτευσης μπορεί να πήγε στον Πρωθυπουργό και να του έκανε παράπονα ή να του ζήτησε τα ρέστα για όσα αποκαλύπτονται εναντίον πρώην υπουργών του ΣΥΡΙΖΑ από τη Δικαιοσύνη και τον Τύπο.

Και δεν το πίστεψα για τρεις λόγους.

Πρώτον, επειδή θεωρώ αδιανόητο να νομίζει ο αρχηγός της αντιπολίτευσης ότι η Δικαιοσύνη ή οι εφημερίδες ρωτούν τον Μητσοτάκη τι να κάνουν ή τι να δημοσιεύσουν για τον Παπαγγελόπουλο, τον Παππά ή τη Γεροβασίλη.

Μπορεί να νομίζει ότι έτσι γίνονται τα πράγματα κι έτσι να τα έκανε ο ίδιος αλλά μπορώ να τον διαβεβαιώσω με απόλυτα φιλική ειλικρίνεια ότι όχι μόνο δεν γίνονται έτσι αλλά ούτε πρέπει να γίνονται έτσι.

Δεύτερον, επειδή θεωρώ απίστευτο να παραπονιέται για διώξεις, λάσπη, βούρκο κ.λπ. κάποιος που προσπάθησε να βάλει τη γυναίκα του αντιπάλου του φυλακή. «Πες του να μας δώσει τη Μαρέβα…» ζητούσε ο Παππάς.

Και κυρίως να διατυπώνει τα παράπονά του στον σύζυγο της γυναίκας που οι δικοί του είχαν κρεμάσει στα μανταλάκια.

Τρίτον, επειδή θεωρώ ακατανόητο να πιστεύουν στον ΣΥΡΙΖΑ ότι θα στείλουν στο εδώλιο δέκα κορυφαίους πολιτικούς της αντιπολίτευσης, ότι θα την πέφτουν στον Στουρνάρα και τη σύζυγό του Στουρνάρα, ότι θα διώκουν τον Παπασταύρου ή τον Σαμαρά, τον Μαρινάκη ή τον Αλαφούζο,  δημοσιογράφους και εκδότες, αλλά μετά θα φύγουν όρθιοι και από την πόρτα.

Αν το πίστευαν, κακώς το πίστευαν.

Αν δεν το πίστευαν, κακώς παραπονιούνται.

Εγώ αντιθέτως θεωρω ότι ο αρχηγός της αντιπολίτευσης θα έπρεπε να ευχαριστήσει τον Πρωθυπουργό που δεν πρόκρινε τη συγκάλυψη, τον συμψηφισμό και τη συναλλαγή.
 
Και να τον συγχαρεί αν απέχει από κάθε απόπειρα κουκουλώματος.

Θα έπρεπε δηλαδή να είναι ευτυχής ο αρχηγός της αντιπολίτευσης που «όλα εδώ πληρώνονται» διότι είναι ευγενές χαρακτηριστικό της δημοκρατίας να μην κυκλοφορούν απλήρωτοι λογαριασμοί.

Αρκεί να εξοφλούνται με ευθυκρισία, διαφάνεια και νομιμότητα. Αυτό θα έπρεπε να είναι το μόνο ζητούμενο.

Αντιλαμβανομαι φυσικά ότι ο λογαριασμός είναι βαρύς και βαραίνει όλο περισσότερο.

Αλλά γι’ αυτό...

Υπαρκτού κορωνοϊόπληκτου σουργελοκατσαπλιά ελληνισμού κωμωδία

Σαν σήμερα (30/7/ΧΧΧΧ)

1920: Δολοφονική απόπειρα κατά του Ελευθέριου Βενιζέλου στο Παρίσι.

1928: Ο Τζορτζ Ίστμαν παρουσιάζει την πρώτη έγχρωμη κινηματογραφική ταινία.

1942: Ο Ναπολέων Ζέρβας συγκροτεί την πρώτη αντάρτικη ομάδα του ΕΔΕΣ στην Ήπειρο.

1962: Καθιερώνεται στην Ελλάδα το λίτρο ως μονάδα μέτρησης των υγρών.

1982: Η υπουργός Πολιτισμού, Μελίνα Μερκούρη, θέτει το θέμα της επιστροφής των Μαρμάρων του Παρθενώνα στη χώρα μας, στη Διάσκεψη των υπουργών Πολιτισμού της UNESCO στο Μεξικό.

1784: Πεθαίνει ο Ντενί Ντιντερό, γάλλος φιλόσοφος και συγγραφέας.

2014: Πεθαίνει σε ηλικία 93 ετών Ο Θίοντορ Βαν Κερκ το τελευταίο μέλος του πληρώματος του αεροσκάφους Enola Gay που έριξε την πρώτη ατομική βόμβα στην ιαπωνική πόλη Χιροσίμα στις 6 Αυγούστου του 1945.

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Νταηλίκια…

1.-Ο γνωστός νταής (με τη γλώσσα που χρησιμοποιεί δεν αξίζει ο σεβασμός και ο χαρακτηρισμός του ως κυρίου), κρατά το πλοίο του στην Αττάλεια και απειλεί με γλώσσα μαφιόζικη: ή ελάτε να χτυπηθούμε ή κάντε πίσω εφ όλης της ύλης.
 

2.-Καλά κάνουν και δεν του απαντούν απο την Αθήνα στο ίδιο ύφος. Η Τουρκία και το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού της δυναμικού είναι ένα κράτος τρομοκράτης. Προφανώς και δεν θέλουμε να του μοιάσουμε.
 

3.-Οι κρατικές υποθέσεις και, κυρίως, η εμπλοκή σε στρατιωτικές επιχειρήσεις είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να ασχολείται κανείς μαζί τους στο επίπεδο του Ερντογάν. Έχει πάρει μια κατηφόρα που αναιρεί την εκτίμηση “οι άλλοι θα είναι χειρότεροι”. Μπορεί το πρόβλημα να μην ξεπεραστεί και με τους άλλους αλλά, σήμερα, ο Ερντογάν είναι και ο ίδιος πρόβλημα.

4.-Ο Ερντογάν καλεί σε εφ όλης της ύλης διάλογο και απο το Βερολίνο- όπως και απο τους εγχώριους εκφραστές του- μας διαμηνύουν πως η κουλτούρα της Μέρκελ είναι ο διάλογος. Και, μάλιστα, ο εφ όλης της ύλης διάλογος. Ε, και; Αν δεν μπορεί να κάνει χωρίς διάλογο η Μέρκελ ας συζητήσει τις δικές της γερμανικές υποθέσεις. Δεν την βλέπουμε, όμως, να επιζητεί τον διάλογο όταν αρνείται την πρόταση Τράμπ να συμμετάσχει ο Πούτιν στη συνάντηση της G-7. Να γίνει, δηλαδή, ξανά G-8
 

5.-Δεν υπάρχει διάλογος εφ όλης της ύλης. Παρά, μόνο, αν και η ελληνική πλευρά εγείρει καμιά δεκαπέντε θέματα προς συζήτηση. Τα οποία βεβαίως, θα απορρίψει η Τουρκία. Μερικά απο αυτά τα παρουσίασα πριν απο λίγες ημέρες.
 

6.-Αν θέλουν διάλογο εφ όλης της ύλης, και αυτός είναι προϋπόθεση για την ειρήνη, ας γίνει, έτσι για να συζητάμε. Δεν χρειάζεται να καταλήξουμε πουθενά. Καμιά δέσμευση. Επιστροφή στην πάγια πολιτική: υπάρχει μόνο ένα θέμα για συζήτηση: ο καθορισμός της υφαλοκρηπίδας. Τίποτα άλλο. Ή, τον καθορισμό της ΑΟΖ με βάση το Διεθνές Δίκαιο. Όχι με την α λα τούρκα ερμηνεία του.
 

7.-Βλέπω τους στρατιωτικούς αποφασισμένους. Πιστεύουν πως η κατάσταση είναι διαχειρίσιμη. Ποια κατάσταση; Μεταξύ ειρήνης και πολέμου υπάρχουν τα στάδια της έντασης, της κρίσης, του θερμού επεισοδίου και μετά του πολέμου. Μπορούν να τα διαχειριστούν μέχρι και το θερμό επεισόδιο. Η έκβαση ενός πολέμου είναι εντελώς αβέβαιη. Κανείς δεν μπορεί να προδικάσει το νικητή.
 

8.-Μπορεί, ακόμη, η Ελλάδα σε στρατιωτικό επίπεδο να είναι ικανή να ανταποκριθεί στις τουρκικές προκλήσεις αλλά αυτό θα γίνεται ολοένα και δυσκολότερο όσο περνά ο χρόνος και όσο η Ελλάδα δεν ενισχύει τις αεροναυτικές της δυνάμεις. Γι αυτό ήταν εντελώς ακατανόητη η απόφαση του πρωθυπουργού να σταματήσει το εξοπλιστικό πρόγραμμα του ναυτικού. Οι πολιτικές δικαιολογίες, γιατί περί αυτού πρόκειται, είναι χρόνιες. Αν οι Ηνωμένες Πολιτείες ενδιαφέρονται να μην ανατραπεί η σημερινή ισορροπία δυνάμεων στην περιοχή, ας ερωτηθούν γιατί επιτρέπουν τον συνεχή εξοπλισμό της Τουρκίας.
 

9.-Σε επίπεδο πολιτικών υπάρχουν οι πάγιες φοβίες. Όπως και σε ένα μέρος της κοινωνίας. Ας γνωρίζουμε, όμως, όλοι πως  την σύγκρουση με την Τουρκία δεν θα την αποφύγουμε. Εκτός και αν θελήσουμε να γίνουμε προτεκτοράτο της. Και επειδή κανένας δεν θα το θέλει πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως κάποια στιγμή ή σύγκρουση θα επέλθει. Αν την αναβάλουμε για να προετοιμαστούμε στρατιωτικά καλύτερα, καλώς. Αν, όμως, την αναβάλουμε χωρίς να προετοιμαζόμαστε, τότε …

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Τα παράδοξα του Καστελλόριζου

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Oπως λένε όλοι οι Ελληνες πρωθυπουργοί και όλα τα ελληνικά κόμματα, από το 1974 και μετά, «έχουμε μόνο μία διαφορά με την Τουρκία και αυτή είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας». 

Πώς γίνεται, λοιπόν, να επιχειρούν γεωτρήσεις οι Τούρκοι «εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας», σύμφωνα με το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών το οποίο ανακοίνωσε: «Η σημερινή αναγγελία τουρκικών ερευνών σε τμήμα ελληνικής υφαλοκρηπίδας με νέα παράνομη τουρκική Navtex συνιστά κλιμάκωση της έντασης στην περιοχή» (21.7.2020). Εμείς συμφωνούμε ότι είναι δική μας, αλλά δεν υπάρχει στα χαρτιά. 

Η Τουρκία βρίσκει (μη οριοθετημένη υφαλοκρηπίδα) και κάνει...

«Υποπαράδοξο» αυτού είναι να ακούς το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ –κόμματα υποτίθεται διεθνιστικά, κατά των εξοπλισμών («Τι τα θέλουμε τα όπλα, τα κανόνια, τα σπαθιά, να τα κάνουμε αλέτρια να δουλεύει η αγροτιά...») και υπέρ της συνεργασίας των λαών– να ξεσπαθώνουν κατά των ΗΠΑ που ζήτησαν από την Τουρκία «να σταματήσει τυχόν σχέδια που έχουν για επιχειρήσεις [...] σε αμφισβητούμενα ύδατα της Ανατολικής Μεσογείου...». Ακούσαμε τον γενικό γραμματέα του ΚΚΕ κ. Δημήτρη Κουτσούμπα να λέει στη Βουλή ότι «η δήλωση του State Department, που κάνει λόγο για “αμφισβητούμενα ύδατα” στον χώρο της τουρκικής Navtex, όχι μόνο είναι προκλητική, αλλά δείχνει και τις πραγματικές προθέσεις των ΗΠΑ για επιβολή καθεστώτος συνδιαχείρισης...». Ο αντιαμερικανισμός δεν είναι απλώς ο σοσιαλισμός των ηλιθίων, είναι και η ηλιθιότητα των κομμουνιστών...

Το δεύτερο παράδοξο προκύπτει από τα λεγόμενα κάποιων πολιτικών και διεθνολόγων, που χρόνια τώρα μας πιπιλίζουν τα αυτιά ότι το τουρκικό κράτος έχει ένα καλά μελετημένο σχέδιο διεκδίκησης των «απαράγραπτων ελληνικών δικαιωμάτων». Ας συμφωνήσουμε ότι έτσι έχουν τα πράγματα, αν και γνωρίζουμε εξ ιδίας εμπειρίας ότι «κράτος» και «καλά μελετημένο σχέδιο» στην ίδια πρόταση είναι οξύμωρο. Ας πιστέψουμε ότι το τουρκικό κράτος είναι αποτελεσματικότερο του αμερικανικού που είχε «καλά μελετημένο σχέδιο» για το Βιετνάμ, ή του σοβιετικού για το Αφγανιστάν. Το πρόβλημα είναι ότι οι ίδιοι που βλέπουν αυτό το «καλά μελετημένο σχέδιο» να ξεδιπλώνεται, προτείνουν επίσης να μην κάνουμε τίποτε. Να μη συζητήσουμε (γιατί «κάτι θα δώσουμε»), να μην πάμε στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης (διότι «δεν θα ικανοποιηθεί το 100% των ελληνικών δικαίων») και –λογικώς– να μην κάνουμε πόλεμο. Εν τω μεταξύ, κάθε λίγο και λιγάκι, βγαίνουν στα τηλεπαράθυρα για να επιβεβαιώσουν ότι το τουρκικό σχέδιο προχωράει, αλλά εμείς δεν πρέπει να κάνουμε τίποτε, γιατί «κάτι θα χάσουμε...».

«Υποπαράδοξο» αυτού είναι κάτι που σημειώναμε παλιότερα: 

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ - ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ: Σε κρίσιμο σταυροδρόμι ο ελληνισμός

Toυ ΣΑΒΒΑ ΚΑΛΕΝΤΕΡΙΔΗ

Ο ελληνισμός βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι, καθόσον η Τουρκία έχει βάλει «αμέτι μουχαμέτι», που λέει ο λαός μας, να μετατρέψει την Ελλάδα σε ένα νέο βιλαέτι της νέας οθωμανικής αυτοκρατορίας που οραματίζεται ο Ερντογάν.

    Και μάλιστα αυτό το έχει βάλει ως στόχο να το πετύχει σε ένα βαθμό το 2021, για να ακυρώσει τον συμβολισμό της 200ής επετείου της Εθνεγερσίας.

Δεν ξέρω αν τα είχε αυτά υπόψη η Γιάννα Αγγελοπούλου –ή ο Κυριάκος Μητσοτάκης που την διόρισε– όταν ανέλαβε την πρωτοβουλία να συναντήσει τον πρέσβη της Τουρκίας στην Αθήνα για να τον ενημερώσει για τις εκδηλώσεις των 200 χρόνων. Πάντως, για όσους γνωρίζουν τα σχέδια της Τουρκίας, η κίνηση αυτή φάνηκε ως προσπάθεια ενός νεοραγιά να υποβάλει τα σέβη του στον εκπρόσωπο του νεοσουλτάνου στην Αθήνα.*

Για όσους έχουν την εντύπωση ότι αυτά περί νέας οθωμανικής αυτοκρατορίας και μετατροπής της Ελλάδας σε βιλαέτι είναι μυθεύματα ή υπερβολές, να τους θυμίσουμε ότι ο Ερντογάν μάς το πέταξε κατάμουτρα σε μια συνέντευξη που έδωσε μια μέρα πριν έλθει στην Ελλάδα στην πιο ανοργάνωτη επίσκεψη που έγινε ποτέ, για να το επαναλάβει την επόμενη μέρα στην Αθήνα, ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος τον άκουγε άναυδος και ανήμπορος να αντιδράσει.

    Μας είπε κατάμουτρα ότι η συνθήκη της Λοζάνης πρέπει να αλλάξει. Και δεν εννοούσε επί τα χείρω για την Τουρκία.
 
Ενώ λοιπόν βρισκόμαστε σ’ αυτό κρίσιμο σταυροδρόμι και ενώ η Τουρκία

    έχει καταλάβει σχεδόν τη μισή Κύπρο και την έχει περικυκλώσει με τα ερευνητικά σκάφη, τα πλωτά γεωτρύπανα και τις φρεγάτες της,

    έχει οριοθετήσει μονομερώς την ΑΟΖ της στην Αν. Μεσόγειο λεηλατώντας τις θαλάσσιες ζώνες της Ελλάδας και της Κύπρου,

    έχει υπογράψει ένα μνημόνιο με τη Λιβύη, με το οποίο, εκτός από το ότι έχει σβήσει από το χάρτη το σύμπλεγμα του Καστελόριζου, «κατοχυρώνει» de facto ότι η Κρήτη, η Ρόδος, η Κάρπαθος και η Κάσος δεν διαθέτουν υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ,

    έχει υιοθετήσει το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», με το οποίο επεκτείνει μονομερώς τις τουρκικές θαλάσσιες ζώνες μέχρι το κέντρο του Αιγαίου, περικυκλώνοντας και πνίγοντας οικονομικά τα ελληνικά νησιά (γι’ αυτό βρίσκονται τις μέρες αυτές τα τουρκικά αλιευτικά εκεί, για να ορίσουν στην πράξη τα όρια της «Γαλάζιας Πατρίδας»),

Ενώ λοιπόν γίνονται όλα αυτά, η Ελλάδα αποφασίζει να πάει σε μια άτυπη τριμερή στο Βερολίνο, για την οποία εμείς οι Έλληνες πολίτες δεν θα είχαμε μάθει τίποτα, αν δεν μας ενημέρωνε ο Τσαβούσογλου!

    Μεταφέρουμε με επιφύλαξη πληροφορίες για το τι συμφωνήθηκε άτυπα σ’ εκείνη την τριμερή:

Η Ελλάδα δέχτηκε να μην προβεί σε έρευνες και στην περιοχή νοτίως της Κρήτης, να μην επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12νμ, να προβεί σε μερική αποστρατικοποίηση των νήσων, να μην οριοθετήσει τις θαλάσσιες ζώνες της με την Κύπρο και την Αίγυπτο.
 
Η Τουρκία από την πλευρά της δέχτηκε να μην προβεί σε έρευνες στην περιοχή του τουρκολυβικού μνημονίου και να μην κάνει στρατιωτική επιχείρηση κατάληψης των 18 νησιών που η ίδια θεωρεί ότι είναι τουρκικά.

Μετά από αυτά, οι δύο χώρες δέχτηκαν να αρχίσει διάλογος για την επίλυση των προβλημάτων που απασχολούν τις δύο χώρες.

Αν και είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι υπάρχει ελληνική κυβέρνηση που θα δεχόταν έστω και να συζητήσει –όχι να αποδεχτεί– τέτοιους όρους, τα όσα συνέβησαν στη Βέρνη το 1976 μετά την κρίση του «Χόρα», στο Νταβός το 1988 μετά την κρίση του Μαρτίου του 1997, και στη Μαδρίτη μετά την κρίση των Ιμίων, μας κάνει να είμαστε επιφυλακτικοί και να περιμένουμε τις εξελίξεις, για να διαψεύσουν ή επαληθεύσουν τα προαναφερθέντα.

    Πάντως θα πρέπει να τονίσουμε ότι αν είναι ακριβή τα παραπάνω...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Το σχέδιο, οι εναλλακτικές και τα όρια

Του ΝΟΤΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Και ξαφνικά, ω του θαύματος, εκεί που ήμασταν έτοιμοι για μια ελληνοτουρκική αναμέτρηση στην Ανατολική Μεσόγειο, τα πράγματα ηρέμησαν. Εκεί που περιμέναμε ότι μαζί με τη φιέστα για την Αγία Σοφία ο μεγαλομανής Ερντογάν θα έβγαζε και το σεισμογραφικό του για να εμφανιστεί στους ισλαμικούς πληθυσμούς της περιοχής ότι είναι κυρίαρχος, υπήρξε αποκλιμάκωση έπειτα από ένα τηλεφώνημα της Μέρκελ.

Οποιος έχει την αυταπάτη ότι ο Ερντογάν έβαλε ξαφνικά μυαλό, φοβήθηκε τη Μέρκελ ή και μαζεύτηκε από τα πολεμικά σκάφη μας είναι βαθιά νυχτωμένος.

Ο Ερντογάν, που φιλοδοξεί να γίνει ο νέος Κεμάλ της ισλαμικής Τουρκίας, έχει σχέδιο. Θέλει να διαταράξει τις διαμορφωμένες εδώ και δεκαετίες ισορροπίες και να διεκδικήσει περισσότερα δικαιώματα για γεωτρήσεις.

Γι’ αυτό άλλωστε έχει δημιουργήσει έναν πολύ ισχυρό στρατό (που ήδη πολεμάει στη Συρία και στη Λιβύη), ενώ έχει ξοδέψει πάνω από 1 δισ. δολάρια για να αποκτήσει σκάφη έρευνας.  

Και βιάζεται. Γιατί τον Ιανουάριο του 2021 ίσως να βρίσκεται στον Λευκό Οίκο κάποιος που δεν θα του κάνει τα χατίρια όπως ο πρόεδρος Τραμπ.
 
Το είπε, εξάλλου, ξεκάθαρα ο Ερντογάν το Σάββατο. Οτι η Ελλάδα έχει δύο επιλογές, είτε να πληρώσει το τίμημα βγαίνοντας στο πεδίο της μάχης είτε να κάτσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Και προφανώς αυτό που συμφώνησε με τη Μέρκελ ήταν εκείνος να μειώσει την ένταση, με αντάλλαγμα όμως να ασκηθούν πιέσεις στην Ελλάδα για να αρχίσει ελληνοτουρκικός διάλογος.

Μπορούμε να δεχτούμε διάλογο για κυριαρχικά μας δικαιώματα; 

Οχι ασφαλώς. Αλλά και στη Χάγη αν πηγαίναμε, όπως παγίως ζητάμε, πάλι οι πιθανότητες να μας ικανοποιήσει 100% ένα διαιτητικό δικαστήριο είναι ανύπαρκτες. Η ετυμηγορία του θα ήταν ένας συμβιβασμός.  

Αρα, πρέπει να δούμε τις εναλλακτικές μας απέναντι σε μια επιθετική και αναθεωρητική Τουρκία. 

Κάτι που αποφεύγει να κάνει το πολιτικό προσωπικό της χώρας όλα αυτά τα χρόνια και γι’ αυτό δεν υπάρχει κανενός είδους δημόσιος διάλογος για το θέμα.

Για να αντιμετωπίσουμε τις τουρκικές διεκδικήσεις απαιτείται τεράστια διπλωματική προσπάθεια, κινητοποίηση όλων των συμμάχων μας, αλλά και σοβαρή στρατιωτική προετοιμασία. 

 Χρειάζεται, όμως, συγχρόνως ...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Το ποντίκι που βρυχάται

Toυ ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΑΝΙΚΑ

Πλανώνται πλάνην οικτράν όσοι ανυποψίαστοι και αφελείς αλλά και «αναλφάβητοι» πιστεύουν πως ο στόλος του ψευτοσουλτάνου έχει αποσυρθεί οριστικά. Πως δεν θα μας πειράξει ξανά. Πως φοβήθηκε, τρομοκρατήθηκε και συγκρατήθηκε. Και πως από τούδε θα κάτσει στ αβγά του!

Προσωρινά όλα αυτά. Προσωρινοί ελιγμοί. Και προσωρινοί τακτικισμοί. 

Προφανώς επειδή μεσολάβησε η Ανγκελα Μέρκελ. Που μονίμως και καταλυτικώς παρεμβαίνει την τελευταία στιγμή διαρκώς. Και καλά κάνει. 

Προφανώς η μυστική διπλωματία έχει χτυπήσει κόκκινο. 

Προφανώς η απόσυρση σημαίνει «διαπραγμάτευση». Και προφανώς, μέχρι να καταλήξουμε σ αυτή τη διαπραγμάτευση πρέπει να καθοριστούν μερικά «ζητηματάκια» καυτά και άκρως περιοριστικά

Όπως η ατζέντα. Όπως τι ακριβώς θα περιλαμβάνει η ατζέντα. Όπως ο αριθμός των διαπραγματευτών. Όπως οι άλλες οι τρίτες οι εγγυήτριες συμμαχικές δυνάμεις. Όπως οι απαιτήσεις της κάθε πλευράς. Και όπως, φυσικά, οι κόκκινες γραμμές. 

Με απλά λόγια, τι ακριβώς θα κουβεντιάσουμε και πάντως όχι, ούτε κατά διάνοια, παραχώρηση σπιθαμής ελληνικού εδάφους
 
Μέχρι να ολοκληρωθούν αυτές οι μυστικές διπλωματικές επαφές. Με τους Γερμανούς ως μεσολαβητές. Μέχρι τότε ο στόλος των Τούρκων θα εξαρτηθεί προς τα που θα πάει και τι ακριβώς θα κάνει. Αν οι μυστικές επαφές αποβούν θετικές και παραγωγικές τότε ο στόλος του Ερντογάν θα είναι «εξαφανισμένος». Αν όχι τότε θα εμφανιστεί απειλητικά

Με απλά λόγια αυτό το κορυφαίο, το κρίσιμο και το διαχρονικό εμπόδιο με Τουρκία πορεύεται με τις εξής παραμέτρους:

Μάλλον η Συμμαχία του ΝΑΤΟ και οι άλλες δυνάμεις έχουν αποκλείσει το ενδεχόμενο θερμού επεισοδίου. Για ευνόητους λόγους. Αφού Ελλάδα και Τουρκία στην ίδια συμμαχία. Μια τέτοια, πολεμικού χαρακτήρα, εμπλοκή, μπορεί να είναι για το ΝΑΤΟ καταστροφική

Μάλλον η Συμμαχία ακούει και από τα δύο αυτιά. Και Ελληνικά και Τούρκικα.  

Μάλλον η συμμαχία δεν συμφωνεί ούτε με τη μία ούτε με την άλλη πλευρά. Με την λογική «ουδείς αναμάρτητος». Με την λογική «ούτε μαύρο ούτε άσπρο». Όλα γκρι

Μάλλον η Συμμαχία απαιτεί και από τις δύο πλευρές να κάνουν αμοιβαίες υποχωρήσεις. Μάλλον η Συμμαχία επιχειρεί να περιοριστούν οι μαξιμαλισμοί και των δύο πλευρών. Και μάλλον η Συμμαχία έχει καταλήξει στη λογική «λίγο» απ εδώ και «λίγο» από εκεί.

Μάλλον η διαιτησία της Συμμαχίας θα είναι εγγυητική και μάλλον το αποτέλεσμα θα είναι αναθεωρητικό σχετικά με την συνθήκη της Λωζάνης στις 23 Ιουλίου του 1923

Δύο τα αγκάθια που πρέπει να ξηλώσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. 

Το πρώτο έχει να κάνει με...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Η ισχύς της Ελλάδος...

Toυ ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

Το σόου που έστησε ο Ταγίπ Ερντογάν στην Αγία Σοφία δεν ήταν απλώς προκλητικό. Ηταν και γελοίο για τα μέτρα του 21ου αιώνα. Στην εποχή κατά την οποία ο κόσμος ενοποιείται από τα δίκτυα, αυτός προσπαθεί να χωρίσει λαούς και θρησκείες. Οταν όλοι μιλούν για τις προκλήσεις της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης, στην Τουρκία συζητούν το ξίφος του ιμάμη. Οταν ολόκληρη η ανθρωπότητα κοιτάζει μπροστά, ο Ερντογάν ονειρεύεται το 1453. Ο δημοσκοπικώς απελπισμένος από τις προσευχές πιάνεται. Η οικονομία της Τουρκίας είναι σε μαύρα χάλια και ο πρόεδρός της προσφέρει θεάματα αντί άρτου. Αυτό δεν κάνουν όλοι οι λαϊκιστές;

Ασχέτως όμως των κινήτρων που έχει ο Ταγίπ Ερντογάν, ο κίνδυνος είναι υπαρκτός. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα μεγαλύτερα εγκλήματα του προηγούμενου αιώνα είχαν παράλογα θεμέλια, όπως οι θεωρίες περί υπεροχής κάποιων φυλών.

Ο δρόμος προς την κόλαση είναι πολλάκις στρωμένος με γελοίες προθέσεις. Συνεπώς η Ελλάδα, που εκ των πραγμάτων γίνεται το σύνορο της Δύσης στην περιοχή, πρέπει να έχει τα έχει τα μάτια της ανοιχτά. Πρέπει να απαντά στις προκλήσεις, ανεξαρτήτως της γελοιότητας των κινήτρων που όλοι γνωρίζουμε ότι έχουν.

Γεννάται όμως ένα ερώτημα: ποια είναι η ενδεδειγμένη απάντηση στις προκλήσεις της γείτονος; 

Υπάρχουν κάποιοι που ισχυρίζονται ότι αυτός ο Τούρκος, Τούρκους θα πρέπει να μας κάνει, διότι «μόνο αυτήν τη γλώσσα καταλαβαίνει ο Ερντογάν». Να απαντήσουμε στη γελοιότητα με αντίστοιχη γελοιότητα, όπως π.χ. «να μετατρέψουμε το μουσείο Κεμάλ Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη σε μουσείο μνήμης Γενοκτονίας του Ελληνισμού». Αυτό θα εκτονώσει το θυμικό κάποιων και είναι σίγουρο ότι αυτοί θα διαδηλώσουν ντυμένοι στα γαλανόλευκα, όπως κάποιοι άλλοι αντιστοίχως διαδήλωσαν στην Αγία Σοφία ντυμένοι στα κόκκινα.

Ομως η ισχύς της Ελλάδος είναι η Δύση. Από την εποχή της μεγάλης Επανάστασης του 1821, όσο πληθυσμιακό και στρατιωτικό μπόι μάς έλειπε, το αναπληρώναμε με κατάλληλες συμμαχίες, προπαγανδίζοντας ότι σε αυτή τη γωνιά της Βαλκανικής δεν κατοικούν οι τυπικοί τσαμπουκαλήδες της Ανατολής, αλλά κληρονόμοι της Αρχαίας Ελλάδας και φορείς του Διαφωτισμού. Οι ελληνοτουρκικές διαφορές δεν είναι οι τυπικές βαλκανικές συγκρούσεις, αλλά μεταξύ μιας χώρας που η ηγεσία της κοιτάει στον μεσαίωνα και μιας άλλης που προσδοκά το μέλλον, μιας που θέλει να γίνει οθωμανική και η άλλη ευρωπαϊκή.
 

Η Ελλάδα πρέπει να απαντά με σθένος στις προκλήσεις του Ερντογάν, αλλά...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Οι Στρατοί υπάρχουν για να πολεμούν

Από τον Φαήλο Μ. Κρανιδιώτη

Η μεγαλύτερη επιτυχία θα είναι να μη γίνει τίποτα.
Οι Τούρκοι να μην επιχειρήσουν πράξεις προσβολής της εθνικής κυριαρχίας και των συμφερόντων μας και τα αεροπλάνα, τα πλοία και τα υποβρύχιά μας να επιστρέψουν χωρίς να χρειαστεί να στείλουμε τα μεμέτια στον πάτο της Ελληνικής Λίμνης και χωρίς να μετατρέψουμε τα λιμάνια, τα αεροδρόμιά τους και τις γέφυρες στον Βόσπορο σε δρόμους που τους περνάνε καλώδια. Κυρίως, όμως, χωρίς να συρθούμε σε οποιαδήποτε διαπραγμάτευση, όπου τα δικά τους θα παραμείνουν δικά τους και τα δικά μας θα γίνουν κι αυτά δικά τους.
 
Να θυμίσω πως απέναντί μας έχουμε κοινούς κακοποιούς, Γενοκτόνους, βιαστές, ληστές, πλιατσικολόγους, δουλεμπόρους και τρομοκράτες και καταπατητές. Μια πρωτόγονη χιτλερική Γερμανία με ισλαμικό φέσι. Μια λυσσασμένη ύαινα. Δεν διαπραγματεύεσαι με λυσσασμένη ύαινα, απλά είσαι πάνοπλος και έτοιμος να της τινάξεις τα μυαλά στον αέρα. Εάν καταφέρουμε να σταματήσουν οι Τούρκοι την πρόκληση, χωρίς άθλιους συμβιβασμούς, τότε είναι μια νίκη της πολιτικής της αποτροπής, διότι ο φόβος φυλάει τα έρημα και πρέπει να γίνουμε ακόμα πιο δυνατοί στρατιωτικά, ώστε αυτός ο φόβος να μεγαλώσει.

Όποιοι εκπέμπουν πουρκουάδικα μηνύματα υποχώρησης, καλό θα είναι να το βουλώσουν. Οι Τούρκοι έχουν τους δικούς τους «δικηγόρους» για τις παράνομες και εγκληματικές αξιώσεις τους. Δεν χρειάζονται και ελληνόφωνους «σώφρονες» ραγιάδες, που από την πολλή «σωφροσύνη» το μέτωπό τους έχει φτάσει στον κώλο τους.

Από τη μία κάτι περιθωριακοί πουρκουάδες της αριστεράς και από την άλλη κάτι κοσμοπολίτες της ελαφροδεξιάς πλαγίως και ψιθυριστά λένε διάφορες ηττοπαθείς βρομιές. Ενας είπε κάπου, ειρωνικά, πως οι Τούρκοι θα μπορούσαν να μας νικήσουν μόνο με την Πυροσβεστική Υπηρεσία τους. Θα τον κρέμαγα από τους δίδυμους αδένες του, αλλά σίγουρα δεν έχει. Σκέφτομαι μόνο τις βοδίσιες συμβουλές που δίνει και κοιτάζω πάνω στο γραφείο μου τον αυθεντικό βούρδουλα, από ταύρο βαρβάτο, που μου χάρισε ο Θανάσης από την Καλαμάτα, αγρότης και χασάπης, καλή του ώρα, και με τρώει το χέρι μου. Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι πουθενάδες πληρώνετε από το υστέρημά σας και αυτοί οι λεμέδες πόση περιφρόνηση έχουν για σας και τη γη που πατάνε.

Αδέρφια, υπάρχει μια ψευτοελίτ που έχει αναπτύξει συμφέροντα ξεχωριστά από το Εθνος, και μάλιστα αντίθετα από αυτό. Δεν θα είχαν κανένα πρόβλημα να μοιραστούμε το Αιγαίο και να χαρίσουμε στους κατσαπλιάδες απογόνους του ληστοσυμμορίτη Ερτογρούλ ως προτεκτοράτο ολόκληρη την Κύπρο, αρκεί αυτοί να παραμένουν στα κόλπα. Να κουμαντάρουν ως διευθυντικό προσωπικό το «μαγαζί» κι ας φτάνουν τα σύνορά μας ως τη Μελούνα και η ΑΟΖ, η υφαλοκρηπίδα και τα χωρικά μας ύδατα να είναι ως 100 μέτρα από την πλαζ του Παρασκευά στον Περαία τον αθάνατο, της εργατιάς κολόνα, Πασαλιμάνι, Κοκκινιά, Καμίνια, Δραπετσώνα. Αυτό το είδος των πουρκουάδων πάντα τα βρίσκει με όλους. Τα βρίσκανε με τους Πέρσες, με τους Γότθους, με τους Αραβες, με τους Σελτζούκους, με τους Γερμανούς, τους Ιταλούς. Με όλους κάνανε μπίζνες.

Υπάρχουν σήμερα καλόπαιδα που δέχονται πως το Καστελόριζο έχει μειωμένη επήρεια, που βρίσκουν δίκια στους Τούρκους.  

Υπάρχουν άνθρωποι μέσα στο σύστημα εξουσίας που αποκλείουν την προσφυγή στα όπλα και πως πρέπει να εναποθέσουμε τις ελπίδες μας στη Μέρκελ, να μεσολαβήσει και να πάμε σε διαπραγματεύσεις για να δώσουμε μια λιονταρίσια μερίδα Αιγαίο και Κρήτη ως ΑΟΖ στην Τουρκία, να χλαπακιάσει μπόλικη Ελλάδα το κράτος-συμμορία, μην τυχόν και γίνει μπαμ και ματώσει το δαχτυλάκι του Φρούλη, που έχει κάνει βαβά μόνο στραβοπατώντας την πασμίνα του με το τσόκαρο στα καλντερίμια της Μυκόνου.  

Ο Φρούλης, αδέρφια, δεν μπορεί τους πολέμους, του φέρνουν αέρια. Τα όπλα, όσο πιο ακριβά τόσο πιο καλά, τα αγαπάει ο Φρούλης, αλλά μόνο για τις χλιδάτες μίζες που έχουν. Πολλά τα λεφτά, Αρη, Γιάννη, Μαρία, που πλερώνεις παγκουί τους φόρους. Τώρα όμως, μπροστά στο καθήκον, άπαπα, αν είναι δυνατόν! Μα υπάρχουν οι Στρατοί για να… πολεμούν;

Δεν πιστεύω πως ο Πρωθυπουργός έχει αυτοκτονικό ιδεασμό. Δεν πιστεύω πως, όταν έχει πια και την αντιπολίτευση σύσσωμη στη γραμμή της αντίστασης και υψηλό του φρόνημα λαού και Ενόπλων Δυνάμεων, θα μπει στον πειρασμό της αφροσύνης ενός συμβιβασμού με το κράτος-συμμορία. Αφροσύνη ήταν το Μόναχο, όχι ο αγώνας ενάντια στη βαρβαρότητα και τούτοι εδώ οι αισχροί γείτονες ήταν δάσκαλοι των ναζί.

Ο Κυριάκος έχει μια σπάνια ευκαιρία να διαλέξει σε ποια σελίδα της Ιστορίας θα γραφτεί το όνομά του. Έχει επιλέξει μια άξια ηγεσία στον Στρατό, το Ναυτικό και την Αεροπορία μας, έχουμε, παρά τα προβλήματα της κρίσης, μεγάλο απόθεμα ισχύος, που μπορεί να στείλει την τουρκική τραμπούκικη επιθετικότητα στον πάτο της θάλασσας.  

Αν οι Τούρκοι υποχωρήσουν χωρίς ντουφεκιά και χωρίς να συρθούμε σε διαπραγμάτευση, πέραν των όσων παγίως αναγνωρίζουμε, νίκησε μόνο με το μήνυμα της αποτροπής και θα είναι άξιος.  

Αν οι Τούρκοι τολμήσουν και εμπιστευόμενος τη στρατιωτική μας ηγεσία πράξει με τόλμη τα δέοντα, τότε θα είναι αληθινός εθνικός ηγέτης.

Εάν υπακούσει σε κοσμοπολίτικες πεποιθήσεις, σκυφτούς συμβούλους, γερμανικές ή άλλες πιέσεις και τη «σωφροσύνη» των δειλών και ενδώσει, χωρίς αγώνα, τότε...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: H Γερμανία για τα ελληνοτουρκικά ψάχνει εναν «νέο Τσίπρα» όπως έγινε με τα Σκόπια! - Τί δεν καταλαβαίνεις?

Toυ ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Δεν ξέρω τι ακριβώς αφορούσε η μεσολάβηση της Ανγκελα Μέρκελ μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, ούτε πόσο αποτελεσματική ήταν. 

Καλοδεχούμενη πάντως. Οπως όλες οι μεσολαβήσεις σε στιγμές έντασης.

Ελπίζω απλώς η κυβέρνηση να μη θεωρήσει αφελώς ότι η Μέρκελ είναι με το μέρος μας.  

Δεν είναι.

Οχι επειδή αγαπάει περισσότερο τους Τούρκους. Ούτε επειδή θέλει το κακό μας. Κάθε άλλο. Αλλά επειδή εκείνο που η Γερμανία πρωτίστως επιδιώκει είναι να έχει την ησυχία της και να κλείσει καμιά καλή δουλειά.

Για την ησυχία της είναι σημαντικότερος ο Ερντογάν. Αυτός κάνει τη φασαρία. Το ίδιο και για τις δουλειές. Ο Ερντογάν τις μοιράζει όπως και όπου θέλει.

Μην αδικούμε όμως το Βερολίνο. Η στάση της Γερμανίας είναι περίπου η στάση των περισσότερων ευρωπαϊκών χωρών. Θεωρούν ότι τσακωνόμαστε με τους Τούρκους, όχι ότι μας επιτίθενται. Και φοβούνται ότι παίρνουμε τους άλλους Ευρωπαίους ομήρους σε μια διαμάχη που δεν τους αφορά.

Ετσι ζητούν (στην ευγενέστερη διατύπωση) «βρείτε τα!». 

Πώς; 

«Κάντε διάλογο».

Ακόμα κι αν η άλλη πλευρά επιζητεί απλώς να επιβεβαιώσει την ισχύ της. Ακόμα κι αν λόγω της Τουρκίας δεν υπάρχει κανένα πλαίσιο ή προϋπόθεση διαλόγου. Ενδεχομένως ούτε καν αντικείμενο.

Επιστημονικοί οργανισμοί της Γερμανίας (όπως το έγκριτο Ινστιτούτο Διεθνούς Δικαίου του Πανεπιστημίου του Κιέλου) έχουν μάλιστα ταχθεί υπέρ της «προσωρινής λύσης» μιας «από κοινού οικονομικής ανάπτυξης» ώστε «να μοιράζονται τα κέρδη» και αυτή η προσωρινή κοινή διαχείριση «να γίνει τελικά η μόνιμη λύση» (Νέλε Ματς-Λικ, διευθύντρια του Ινστιτούτου, Deutsche Welle, 29/6).

Δεν ξέρω πώς το σκέφτηκαν αλλά ζητούν απλώς να επικυρωθεί η ισχύς των άλλων – αυτό ακριβώς δηλαδή που διεκδικεί η Τουρκία.

Ουσιαστικά λένε: Δώστε για να μη φωνάζουν….

Το θέμα είναι πως η Ευρωπαϊκή Ενωση (με πρώτη τη Γερμανία και προσωπικά τη Μέρκελ) έχει πέσει εντελώς έξω στην εκτίμηση της «Τουρκίας του Ερντογάν».

Νομίζει ότι κάνουμε μια διαπραγμάτευση τύπου Βρυξελλών. Λίγο πάνω, λίγο κάτω, θα τα βρούμε – όπως με το Ταμείο Ανάκαμψης.
Αλλά τέτοια διαπραγμάτευση ούτε υπάρχει ούτε μπορεί να γίνει με τον Ερντογάν. Διότι η Τουρκία δεν ψάχνει λύση αλλά θέλει μέσα από τη διαπραγμάτευση να επιβεβαιώσει την κυριαρχία της. Κάτι που καμία ελληνική κυβέρνηση δεν θα μπορούσε ποτέ να αποδεχθεί.
Ετσι λοιπόν η Γερμανία ψάχνει κυρίως έναν «νέο Τσίπρα» που θα βάλει το κεφάλι του στην γκιλοτίνα για να εξασφαλίσει με την Τουρκία εκείνο που η Γερμανία (και η Ευρώπη) επιζητεί. Ησυχία και δουλειές.

Οπως έγινε με τα Σκόπια – αλλά σε μεγαλύτερη κλίμακα…

Αυτή είναι η «ρεαλιστική» αντίληψη της Μέρκελ για τα πράγματα, κυρίως όταν τα κάνουν άλλοι!

Ομολογώ ότι δεν κατάλαβα να έχει κάτι τέτοιο στο μυαλό του ο Μητσοτάκης. Αλλά ακόμα κι αν το έχει σκεφθεί (πράγμα που δεν πιστεύω…), δύσκολα θα βρει πολλούς να τον ακολουθήσουν.

Το πρόβλημα δηλαδή για μια «γενική διευθέτηση» με την Τουρκία δεν είναι η ιδέα – θα μπορούσα να τη βρω θετική… – αλλά ότι...

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ - ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ: Περί φρεγατών, θωρηκτών και "μπουρλοτιέρηδων"...

Του Κώστα Στούπα

Το φημολογούμενο  ναυάγιο της παραγγελίας των δύο υπερσύγχρονων γαλλικών φρεγατών δεν αποτέλεσε κεραυνό εν αιθρία. Η χώρα αντιμετωπίζει μια περίοδο τουρκικών προκλήσεων και αμφισβητήσεων η οποία κατά πάσα πιθανότητα θα κορυφωθεί τις επόμενες εβδομάδες ή μήνες.

Η αντιμετώπιση ενός τόσο άμεσου κινδύνου με την παραγγελία έναντι 3 δισ. δύο φρεγατών που θα παραληφθούν σε 3-5 χρόνια δεν λύνει το πρόβλημα της ανάγκης άμεσης αύξησης της αποτρεπτικής ισχύος της χώρας.

Οι πληροφορίες υποστήριζαν πως η παραγγελία των δυο φρεγατών θα συνοδευόταν από μια συμφωνία αμυντικής συνεργασίας της Ελλάδας με τη Γαλλία.

Από την άλλη πλευρά η Ελλάδα φαίνεται πως δέχεται πιέσεις από τις ΗΠΑ για κάποια ανάλογη εξοπλιστική παραγγελία. Προφανώς και οι ΗΠΑ προσφέρουν τις δικές τους  εγγυήσεις.

Η Ελλάδα χρειάζεται τη Γαλλία αλλά χρειάζεται και τις ΗΠΑ, όπως χρειάζεται και την Ε.Ε. και κυρίως το Ισραήλ και την Αίγυπτο που αντιμετωπίζουν άμεσα την τουρκική απειλή.

Η θέση της όποιας ελληνικής κυβέρνησης δεν είναι εύκολη καθώς θα πρέπει να λάβει υπόψη τους περιορισμένους οικονομικούς πόρους για εξοπλισμούς και να μοιράσει τις εξοπλιστικές προμήθειες έτσι που να εξασφαλίσει από την κάθε πλευρά το μέγιστο της πιθανής υποστήριξης.

Αυτό που προέχει όμως πέραν των διπλωματικών κινήσεων και των αμυντικών συμφωνιών για κάθε χώρα που θα βρισκόταν στη θέση της Ελλάδας είναι η αύξηση της αποτρεπτικής ισχύος όσο ταχύτερα γίνεται.

Καλές οι αμυντικές συμφωνίες αλλά δεν έσωσαν την Πολωνία όταν εισέβαλε ο Χίτλερ και οι σύμμαχοι των Πολωνών πίστευαν πως μπορούν να κατευνάσουν τη βουλιμία του για ισχύ...

Η Ελλάδα οφείλει να στηρίζεται πρώτα απ’ όλα στις δικές της πολιτικές, διπλωματικές και κυρίως στρατιωτικές δυνάμεις και μετά σε άλλους.

Από την άποψη αυτή η απόκτηση σύγχρονων έξυπνων τορπιλών για τα 4 υπερσύγχρονα υποβρύχια τύπου "Παπανικολής" (υποβρύχια κλάσης 214) προέχει οποιασδήποτε άλλης κίνησης.

Οι πληροφορίες θέλουν την κυβέρνηση να προσανατολίζεται στον εκσυγχρονισμό των 4 φρεγατών τύπου ΜΕΚΟ με σύγχρονα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου αλλά και πυραυλικά συστήματα.

Μαζί με τον εκσυγχρονισμό των F-16 που έχει ξεκινήσει αποφάσεις σαν τις παραπάνω μπορεί να δώσουν ταχύτερα αποτελέσματα αύξησης της αποτρεπτικής ισχύος των ενόπλων δυνάμεων.

Αυτές οι κινήσεις επείγουν.

Μακροπρόθεσμα η στρατιωτική ηγεσία θα πρέπει να σχεδιάσει το αμυντικό και εξοπλιστικό δόγμα με βάση τις τεχνολογικές εξελίξεις και τα νέα δεδομένα που δημιουργούν οι φιλοδοξίες της Τουρκίας να αναδειχτεί σε μια τοπική υπερδύναμη - ηγέτη μιας κοινότητας μουσουλμανικών χωρών.

Η Ελλάδα δεν χρειάζεται αεροπλανοφόρα γιατί έχει εκατοντάδες νησιά σε απόσταση βολής. Χρειάζεται να καταστήσει αυτά τα νησιά απόρθητα και τις μεταξύ τους θαλάσσιες και αέριες ζώνες μη προσπελάσιμες από εχθρικές δυνάμεις.

Η εποχή που διανύουμε θυμίζει τις αρχές του 20ου αιώνα όταν μια μεγάλη δύναμη της εποχής είχε κατασκευάσει ένα πανάκριβο και πανίσχυρο θωρηκτό το οποίο κατά τη διάρκεια του πολέμου το έκρυβε γιατί αποτελούσε πρωταρχικό συμβολικό αλλά και εύκολο στόχο.

Περί τα τέλη του 19ου αιώνα και τις πρώτες δεκαετίες του 20ου τα θωρηκτά είχαν αναδειχτεί ο ισχυρότερος τύπος πολεμικών πλοίων.

Η εποχή των θωρηκτών έφτασε στο τέλος της όταν οι τεχνολογικές εξελίξεις τα κατέστησαν εύκολους στόχους για άλλα φθηνότερα και μικρότερα οπλικά συστήματα όπως οι νάρκες, οι τορπίλες, αεροπορικές βολές και κατευθυνόμενα βλήματα.

Σήμερα έχουμε εισέλθει σε μια εποχή που ένα σχετικά φθηνό drone (ιπτάμενο χωρίς πιλότο) μπορεί να διεισδύσει σε μια εχθρική περιοχή και να εξαπολύσει ένα έξυπνο τηλεκατευθυνόμενο βλήμα το οποίο μπορεί να εξουδετερώσει ένα πανάκριβο σκάφος σε δεκάδες χιλιόμετρα απόσταση. Την ίδια ζημιά μπορεί να κάνει και ένα μικρό  υποβρύχιο χωρίς πλήρωμα και ενίοτε μια τηλεκατευθυνόμενη  τορπίλη.

Οι εξελίξεις αυτές δεν σημαίνουν πως τα ήδη υπάρχοντα οπλικά συστήματα είναι άχρηστα. Απλά σημαίνουν πως...