ΕΘΝΙΚΑ ΞΕΦΤΙΛΙΚΙΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Αναλφαβητισμός, δηλαδή αυτοχειρία

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΙΑΝΝΑΡΑ

Η «Κ» δημοσίευσε, στις 13.09.2019, την έκθεση της Ανεξάρτητης Αρχής Διασφάλισης της Ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (ΑΔΙΠΠΔΕ), για το 2019. Ο δημοσιογράφος που παρουσίασε την έκθεση, κ. Απόστολος Λακασάς, συνόψισε εισαγωγικά το συμπέρασμα των δραματικών πιστοποιήσεών της: «Μεγάλη μερίδα μαθητών κινδυνεύει να ολοκληρώσει τη σχολική εκπαίδευση, Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια, παραμένοντας λειτουργικώς αναλφάβητη».
 
Συζητάμε στις συντροφιές, αν η γενική κατάσταση της χώρας είναι «καλύτερη» με την κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη, προτιμότερη από τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Μάταιη αδολεσχία, όταν οι στατιστικές μετρήσεις Ανεξάρτητης Αρχής βεβαιώνουν ότι η πλειονότητα των Ελληνωνύμων σήμερα μπαίνουν στη δημιουργική (και ευθυνών) φάση της ζωής τους λειτουργικώς αναλφάβητοι. Που σημαίνει: ανίκανοι να κατανοήσουν - κρίνουν - ελέγξουν τις πληροφορίες που δέχονται, επομένως ανίκανοι να αντιληφθούν τι πραγματικά συμβαίνει γύρω τους. Αδύνατο να μορφώσουν σε νόημα (λεκτικό σχήμα) την ανάγκη, επιθυμία, προτίμησή τους.

«Λειτουργικώς αναλφάβητος» θα πει: δεν ξέρει να σκεφτεί και να κρίνει, ξέρει μόνο να προσλαμβάνει εικόνες – αποκόβεται από την πραγματικότητα και ζει στον τεχνητό κόσμο των εντυπώσεων.  

Ο κοινός βίος στη σημερινή Ελλάδα, σε κάθε παραμικρή πτυχή του (μάθησης, σπουδής, επιλογής επαγγέλματος και βιοπορισμού, πολιτικής ευθύνης, ενδιαφερόντων και ψυχαγωγίας) έχει μοναδική αφετηρία και μοναδικό στόχο τις ευάρεστες «εντυπώσεις». Παρακάμπτεται αυθόρμητα η σκέψη, η κρίση, η σύγκριση, η εγκυρότητα της πληροφόρησης, η αξιοπιστία του πληροφοριοδότη, ο έλεγχος ρεαλισμού της ανάγκης, η κριτική αξιολόγηση του στόχου.

«Γιατί είσαι Παναθηναϊκός; Γιατί ψηφίζεις ΠΑΣΟΚ; Γιατί ψωνίζεις από το Lidl; Γιατί σπουδάζεις τη Νομική;» – η ρεαλιστικότερη και αυθεντικότερη απάντηση σε τέτοιου είδους ερωτήσεις θα ήταν: «γιατί έτσι μου αρέσει». Τυχαία και συμπτωματικά, συνέπεσε, οι πρώτες εντυπώσεις μου για τον Παναθηναϊκό, το ΠΑΣΟΚ, το Lidl, τα Νομικά να είναι ευάρεστες, να κολακεύουν (ασυνείδητα) τo εγώ μου. Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι κατασκευαστές εντυπώσεων και οι έμποροι εντυπώσεων. Γι’ αυτό ηγεμονεύουν σε όλα τα πεδία: της πληροφόρησης, της «ψυχαγωγίας», της αγοράς, των ιδεολογιών, της τεχνοκρισίας και βιβλιοκρισίας, της εξουσίας.

Στο ερώτημα, λοιπόν, αν είναι «καλύτερη» η κατάσταση με την κυβέρνηση Μητσοτάκη, οι απαντήσεις συνεχίζουν να διαμορφώνονται και να κρίνονται από την αυθαιρεσία των ατομικών εντυπώσεων. Δηλαδή, συντηρείται ακόμα το καθεστώς αυθαιρεσίας (δικτατορίας) των εντυπώσεων.
Οι εντυπώσεις μάς χειραγωγούν να «αισθανόμαστε» ότι αποκαταστάθηκε κάποια «ευπρέπεια» σε δύο πτυχές του δημόσιου βίου: στην εμφανή προστατευτική αστυνόμευση και στη μηχανοργάνωση επικοινωνίας μεταξύ αλληλοεπικαλυπτόμενων πλοκάμων του κυβερνητικού Λεβιάθαν.

Κάποιες στιγμές φωτίζεται, με διάρκεια πυροτεχνήματος, ένα από τα θανατηφόρα (στην κυριολεξία) κοινωνικά αδιέξοδα, χωρίς την παραμικρή συνέπεια πολιτικής αφύπνισης και επέμβασης. Πιστοποιεί, λ.χ., η ΑΔΙΠΠΔΕ ότι Δημοτικό και Γυμνάσιο στέλνουν στο Λύκειο κυρίως λειτουργικά αναλφάβητους, παιδιά που τα κατέστησε ανάπηρα το σχολείο, όμως η Κυρία Κεραμέως, παρά το βαρύ οικογενειακό της όνομα, ασχολείται με τις εντυπώσεις που θα μας πείσουν ότι οι ελλείψεις σε δασκάλους και καθηγητές, επί των ημερών της, είναι λιγότερες και οι χώροι διδασκαλίας επαρκέστεροι. Ανίατη η φτηνή εντυπωσιοθηρία.

Η χειροπιαστή και μετρητή πραγματικότητα της χώρας μας βοά (όχι δίνει την εντύπωση) πως δεν χρειάζεται έναν ευφυή, χαμογελαστό και τσαχπίνη πολιτικό ηγέτη που να κερδίζει τις εντυπώσεις, χρειάζεται έναν κοινωνικό αναμορφωτή. Που σημαίνει: χρειάζεται η χώρα όχι διαχείριση εντυπωσιακών «λύσεων» των προβλημάτων της, αλλά τολμηρές θεσμικές μεταρρυθμίσεις που θα γεννήσουν λύσεις των προβλημάτων. Οι βιώσιμες και αποτελεσματικές λύσεις γεννώνται, δεν επιβάλλονται.

Πώς να στηθούν και να λειτουργήσουν υπηρεσίες και οργανισμοί του Δημοσίου, όταν «προοδευτικοί» χαρακτηρίζονται στην Ελλάδα οι πολιτικοί ενσαρκωτές του μηδενισμού και αμοραλισμού; 

Μηδενισμός και αμοραλισμός είναι τα τυπικά προϊόντα της πολιτικής καταξίωσης του ατομοκεντρισμού, υποκατάστασης του κοινωνικού αθλήματος από τον πρωτογονισμό προτεραιότητας του εγωτικού συμφέροντος.

Τέτοιες μικρονοϊκές αρνήσεις της κοινωνικής συνοχής, περιφρόνηση της πλουτισμένης από διαδρομή αιώνων γλώσσας, ατίμωση της αρχοντιάς των αγώνων για την ελευθερία, απαξίωση του κάλλους και της σοφίας που συγκεφαλαιώνει η λαϊκή παράδοση, δεν αντιμετωπίζονται, βέβαια, με αστυνομικές απαγορεύσεις ή με προπαγάνδα.

Ο πνιγερός απελπισμός για το μέλλον του Ελληνισμού γεννιέται, κυρίως, από το γεγονός της ανυπαρξίας αντιστάσεων στον πανίσχυρο ολοκληρωτισμό της απολυταρχίας των εντυπώσεων. 

Δεν υπάρχει ένα ελάχιστο έστω κόμμα, που να πιστεύει σε ριζικές κοινωνικές μεταρρυθμίσεις.

Στην απόλυτη προτεραιότητα της αλλαγής του σχολειού – από το νηπιαγωγείο ώς το πανεπιστήμιο. Της επιστροφής στην αυτοδιαχειριζόμενη κοινότητα. Στην ανάκτηση αξιοπρέπειας και ραχοκοκαλιάς στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής.

«Ολα τα θηρία τρώγουν από μας» επειδή είμαστε το «μπαίγνιο» της Ευρώπης. Ακόμα σήμερα, ύστερα από τόση πείρα της συμπεριφοράς των Ευρωπαίων, περιμένουμε τους «συμμάχους» να διώξουν τους Τούρκους από τις γεωτρήσεις στις θάλασσές μας. Μωροί και τυφλοί.

 Ξεχνάμε ότι...

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ και ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΤΟΥΡΚΟΛΑΓΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Εισαγόμενο τουρκόφωνο περίττωμα σε ανθελληνικό οίστρο...

Γράφει το ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ

Δεν ξέρω κατά πόσον η φωτό είναι αληθινή, στις μέρες μας η επεξεργασία εικόνας κάνει θαύματα. 

Ελπίζω να κάνω λάθος όσον αφορά αυτό που μου είπαν ότι βλέπω. 

Δηλαδή Τούρκο ηθοποιό δημοφιλούς μάλιστα Τουρκικής σειράς από αυτές που κατά κόρον και ηλιθιωδώς προβάλλονται από ευρείας εμβέλειας κανάλια...
 
Αν ισχύει αυτό που βλέπω, ο εικονιζόμενος θα έπρεπε να απελαθεί ως ανεπιθυμητος από τη χώρα, η δε προβολή της συγκεκριμένης σειράς να σταματήσει πάραυτα. Όχι μόνο διότι το ίδιο θα κάναμε και σε οποιονδήποτε Ολλανδό, Αγγλο ή Πακιστανό (ελπίζω, κάποιοι έχουν ένα sweet tooth με τους κεντροασιάτες στη χώρα μας, "πολλά τα λεφτά, Άρη"...) που θα έκανε την ίδια ασεβή κίνηση απέναντι σε εθνικό σύμβολο.

 
Αλλά ΕΙΔΙΚΑ απέναντι σε αυτόν τον... "κύριο". Διότι αν μη τι άλλο, προβάλλουμε ένα έθνος το οποίο με τα χρήματα που λαμβάνει από τους αφελείς οι οποίοι αγοράζουν τις εκπομπές του, τα χρησιμοποιεί για να αγοράσει ένα παραπάνω αεροσκάφος, πύραυλο, πολεμικό πλοίο ή τεμάχιο ατομικού οπλισμού ο οποίος σε μια ώρα δύσκολη μπορεί να φονεύσει συμπατριώτες μας.
 

Χωρίς εκνευρισμούς, ύβρεις, κατάρες και υλακές. Υπάρχει νόμος περί Προσβολής Εθνικών Συμβόλων αν δεν απατώμαι.


Απέλαση ΚΛΩΤΣΗΔΟΝ, απαγόρευση εισόδου ΔΙΑ ΠΑΝΤΟΣ, διακοπή προβολής της σειράς στην οποία πρωταγωνιστεί και επανεξέταση ΟΛΩΝ των Τουρκικών σειρών που προβάλλονται στην Ελληνική τηλεόραση.

 
Έχουμε που έχουμε τα δικά μας, Ελληνογενή και μη, αντεθνικά περιττώματα. Δε χρειαζόμαστε και εισαγόμενα. 

Στα τσακίδια!!!
 

Και για να το πω στην Μογγολογενη γλώσσα του: 

ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ και ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΤΟΥΡΚΟΛΑΓΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Ο γενιτσαρισμός στην τηλεόραση

Από τον Φαήλο Μ. Κρανιδιώτη

Δεν ξέρω τι είναι πιο άθλιο, η προσβλητική χειρονομία του μεμέτη «σταρ» του τουρκοσίριαλ στην Ακρόπολη, οι ηλίθιες γκρούπις που τον υποδέχθηκαν και γέμισε γλίτσα το αεροδρόμιο, το σύστημα των απολογητών, πως τάχα ήταν παρεξήγησις η στημένη πόζα, που όλως τυχαίως αυτή δημοσιεύτηκε και όχι άλλη, παρά μόνο μετά την κατακραυγή ή μήπως το πιο άθλιο είναι κάτι άλλο;  

Αυτό που κάνουν τα κανάλια προβάλλοντας την οργανωμένη προπαγάνδα της Τουρκίας;


Ας θυμίσουμε λοιπόν μερικά βασικά πράγματα. 

Στους αρχαιολογικούς χώρους και στα μουσεία μας απαγορεύεται να κάνεις καραγκιοζιλίκια. Εάν, π.χ., πας να φωτογραφηθείς δίπλα σε εκθέματα ή φυλασσόμενο μνημείο παίρνοντας γελοίες ή χυδαίες πόζες, με γκριμάτσες, προκλητικές χειρονομίες κ.λπ., οι αρχαιοφύλακες είναι υποχρεωμένοι να σου κάνουν παρατήρηση και, αν δεν συμμορφωθείς, παίρνεις δρόμο. Ο λόγος είναι απλός: Κάθε επισκέπτης οφείλει να δείχνει σεβασμό στα μνημεία του πολιτισμού μας.

 
Γι’ αυτό έχει αρμοδιότητα το ΚΑΣ να δίνει άδεια για διάφορες δραστηριότητες σε αρχαιολογικούς χώρους, ώστε να μην πηγαίνει καθένας και δείχνει τον κώλο του, να μη γυρίζουν τσόντες, μη χρησιμοποιήσουν τη μοναδικότητα των μνημείων μας για ευτελείς εμπορικούς σκοπούς κ.λπ.  


Ο μεμέτης, λοιπόν, ήρθε, φωτογραφήθηκε να μας δείχνει το μεσαίο του δάχτυλο, πάνω στην Ακρόπολη, με φόντο τη σημαία μας και επέλεξε αυτήν τη φωτογραφία να ανεβάσει σε λογαριασμό του σε συγκεκριμένο κοινωνικό δίκτυο.  


Μετά το κύμα από μπινελίκια και διαδικτυακές ροχάλες, πήγε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις.

 

Ένας ντιγκιντάγκας που τον έγλειφε τηλεοπτικώς δεν τόλμησε να του τρίψει στα μούτρα την απλή ερώτηση: «Κι αφού, μεμέτη μου, το ‘χεις απλά χούι να φτιάχνεις το γυαλί με το κωλοδάχτυλο, κι ήταν απλά ένα από τα πολλά καρέ της κίνησης, γιατί επέλεξες αυτήν τη συγκεκριμένη, όπου κάνει μπαμ πως ποζάρεις, για να τη δημοσιεύσεις;»  


Η απάντηση, αυτονόητη. Απευθυνόταν στο επταπλάσιο κοινό της χώρας του, ήθελε να τους δείξει ότι περιφρονεί τους ηλίθιους γκιαούρηδες και τις βλαμμένες γκιαούρισσες που σαλιαρίζουν γύρω του, πάνω στο μεγαλύτερο σύμβολό τους και μπροστά στη σημαία τους. Μόνον όποιος ξέρει τον τούρκικο χαρακτήρα καταλαβαίνει.

Το σωστό και χρήσιμο, ως παράδειγμα για το μέλλον, θα ήταν να τον σβερκώσουν και να τον απελάσουν, με απαγόρευση εισόδου ισοβίως. Έτσι θα σφίγγανε οι κώλοι άλλων επίδοξων, που μπορεί κι αυτοί να χρησιμοποιούν διάφορα μέλη τους δημοσίως για διάφορα πράγματα αλλά δεν γουστάρουμε να το κάνουν δημοσίως και δη στα μνημεία του πολιτισμού μας. 


Το μεγάλο πρόβλημα, όμως, είναι άλλο. 


Είναι...

ΔΙΕΘΝΗ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΕΘΝΙΚΟΙ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ: Hχητικό ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ : Ο Βαρουφάκης μιλάει για δραχμή και χακάρισμα ΑΦΜ

Τα ηχητικά μένουν: Ο Γιάνης Βαρουφάκης στις 16 Ιουλίου είχε παρουσιάσει σε στελέχη hedge funds το plan B που σχεδίαζε με παράλληλο τραπεζικό σύστημα και χακάρισμα για την κλοπή των ΑΦΜ των πολιτών. Ο ίδιος το αρνήθηκε, αλλά το ηχητικό είναι εδώ.

To φόρουμ OMFIF, στο οποίο μίλησε ο κ. Βαρουφάκης πριν από λίγο καιρό, με την άδεια του πρώην ΥΠΟΙΚ δημοσίευσε το ηχητικό από ολόκληρη την τηλεδιάσκεψη στην οποία συμμετείχε ο Γιάνης Βαρουφάκης και περιέγραψε όλο το σχέδιό του.

Ακούστε το ηχητικό παρακάτω:




Τα επίμαχα σημεία στο ηχητικό:
    

4': Αρχίζει να αναλύει το plan B.

4'58'': Πώς θα δημιουργούνταν εναλλακτικοί λογαριασμοί σε όλους τους φορολογούμενους, ακόμη και μέσω apps στα κινητά. Με νέα pin που θα δημιουργούσαν έναν παράλληλο μηχανισμό πληρωμών.
    

6'.06'': Κάνει λόγο για παράλληλο τραπεζικό σύστημα που θα έδινε μια δυνατότητα στην κυβέρνηση να αναπνεύσει από τη στιγμή που η ΕΚΤ θα έκλεινε τις τράπεζες.
    

6'40'': Κάνει λόγο για τα προβλήματα και για τον ρόλο της Σαββαϊδου, της οποίας τον έλεγχο, όπως αναφέρει ο Γιάνης Βαρουφάκης, είχαν οι Βρυξέλλες.
    

7'.24'': Κάνει λόγο για τον φίλο που θα τον βοηθούσε να σπάσει τους κωδικούς.
    

8'32'': «Αποφασίσαμε να χακάρουμε το software που κατείχε η Τρόικα», αναφέρει ο πρώην ΥΠΟΙΚ.

Τι λέει ο Γιάνης Βαρουφάκης στο ηχητικό (μετάφραση):

Πριν κερδίσουμε τις εκλογές, ο πρωθυπουργός [Αλέξης Τσίπρας], πριν γίνει πρωθυπουργός, μου είχε δώσει το πράσινο φως να επινοήσω ένα ‘Σχέδιο Β’.

Συγκρότησα μια ομάδα πέντε ανθρώπων και εργαζόμασταν από  τέλη Δεκεμβρίου, αρχές Ιανουαρίου.

Η δυσκολία ήταν να πάμε από τους πέντε ανθρώπους που το σχεδίαζαν στους 1.000 ανθρώπους που θα έπρεπε να το εφαρμόσουν. Για αυτό χρειαζόμουν μια νέα εντολή (authorization), την οποία ποτέ δεν έλαβα.

Το σχέδιο αυτό δεν το ήξεραν οι φορολογούμενοι.

Με βάση τα ηλεκτρονικά φορολογικά στοιχεία των πολιτών, σχεδιάζαμε να δημιουργήσουμε αποθεματικούς λογαριασμούς (reserve accounts) που θα συνδέονταν με κάθε φορολογικό αρχείο. Αυτό θα μας επέτρεπε να δίνουμε αριθμούς PIN σε όλους τους φορολογούμενους και να συγκροτήσουμε ένα παράλληλο τραπεζικό σύστημα για πληρωμές, αφού έκλεισαν οι τράπεζες λόγω της επιθετικής πολιτικής της ΕΚΤ

Οι φορολογούμενοι και οι δημόσιοι οργανισμοί θα μπορούσαν να κάνουν μεταφορές χρημάτων και πληρωμές.

Αυτοί οι λογαριασμοί θα ήταν σε ευρώ, αλλά με το πάτημα ενός κουμπιού θα μπορούσαν να μετατραπούν σε μια νέα δραχμή.

Η γενική γραμματεία Δημοσίων Εσόδων ελέγχεται από την τρόικα – φανταστείτε η εφορία του Ηνωμένου Βασιλείου να ελέγχεται από τις Βρυξέλλες. Όμως, η γενική γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων ελέγχεται από εμένα.

Διόρισα έναν καλό παιδικό μου φίλο, που είχε γίνει καθηγητής πληροφορικής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, μια εβδομάδα αφού πήγαμε στο υπουργείο, με κάλεσε και μου είπε πως αυτός ελέγχει τα μηχανήματα, αλλά το λογισμικό ελέγχεται από την τρόικα. Μου είπε πως αν ρωτούσε την γγ Δημοσίων Εσόδων θα καταλάβαιναν αμέσως ότι σχεδιάζαμε να φτιάξουμε ένα σύστημα παράλληλων πληρωμών.


Αποφασίσαμε να χακάρει το υπουργείο μου ώστε να αντιγράψει το φορολογικό σύστημα και να μπορέσει να δουλέψει για τον σχεδιασμό και την εφαρμογή του παράλληλου τραπεζικού συστήματος.

Και ήμασταν έτοιμοι, να πάρουμε το πράσινο φως από τον πρωθυπουργό όταν έκλεισαν οι τράπεζες. 

Να...

ΔΙΕΘΝΗ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΣΥΡΙΖΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ανήλικοι στις πλατείες

Του ΠΑΣΧΟΥ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗ

 

Το πιο εύκολο στον κόσμο είναι να εξοργιστεί κάποιος με τον κ. Γιάνη Βαρουφάκη. Αυτό είναι το μόνο πράγμα που ο πρώην υπουργός Οικονομικών έκανε καλά. Κατάφερε να βγάλει από τα ρούχα τους ακόμη και ανθρώπους που δουλειά τους είναι η ψυχραιμία. Τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ενωσης, για παράδειγμα, έχουν να αντιμετωπίσουν μυριάδες εθνικές και προσωπικές παραξενιές, αλλά ουδέποτε τα μέλη ενός σώματος δεν έκοψαν την καλημέρα με τον εκπρόσωπο κάποιας χώρας, όπως έγινε με τον κ. Βαρουφάκη στα Eurogroup.

Οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης προφανώς ενοχλήθηκαν από το ύφος, το στυλ, την εν γένει συμπεριφορά του, που ο «Γιάνης» με ένα νι πουλούσε ως αντισυμβατικά, αλλά όπως απέδειξε η φωτογράφιση στο Paris Match δεν ήταν παρά μέρος της καμπάνιας προβολής του πολύτιμου εαυτού του. Δηλαδή, δεν χρειάζεται πολύ μυαλό, ούτε κάποια «θεωρία παιγνίων» για να κατανοήσει κάποιος ότι το επιχείρημα «εσείς δεν ξέρετε Οικονομικά όπως εγώ, γι’ αυτό πιστέψτε με και κόψτε το χρέος κατά 100 δισ. και δεν θα βγείτε χαμένοι» είναι αναποτελεσματικό.

Δεν ξανάγινε τέτοια διαπραγμάτευση –ούτε καν σε τράπεζα για στεγαστικό δάνειο– και δεν πρόκειται να ξαναγίνει, εκτός εάν επανεμφανιστεί ο Μπόρις Τζόνσον στις Βρυξέλλες.

Εμείς οι Ελληνες έχουμε σοβαρότερους από στυλιστικούς λόγους να εκνευριζόμαστε με τον κ. Βαρουφάκη. Η καμπάνια προσωπικής προβολής του κόστισε πολλά στους φορολογουμένους. 

Ο κ. Γιάννης Προκοπάκης συνέκρινε τα δελτία εκτέλεσης προϋπολογισμού, τα δελτία δημοσίου χρέους και τις εκθέσεις Τράπεζας της Ελλάδος στις δύο ημερομηνίες 31 Δεκεμβρίου 2014 και 30 Ιουνίου 2019 και κατέληξε ότι η ζημία της χώρας κατά τη διακυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ήταν περίπου 47 δισ.: κατά 22,2 δισ. αυξήθηκε το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης και 24,8 δισ. χάσαμε από την απαξίωση των τραπεζικών μετοχών που κατείχε το κράτος (Βλ. ΣΥΡΙΖΟΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΙΚΟ: Λογιστική αποτύπωση της διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητων εθνικών μας κατσαπλιάδων της 1ης φοράς Αριστερά). 

Αυτή η ζημία καταγράφεται στις λογιστικές καταστάσεις, αλλά υπάρχει και η τεκμαρτή ζημία, ο επιπλέον πλούτος που δεν παρήχθη εξαιτίας του φρεναρίσματος της οικονομίας από την «υπερήφανη διαπραγμάτευση» με τα πουκάμισα έξω. Ο επικεφαλής του ESM, Κλάους Ρέγκλινγκ, εκτίμησε τη χαμένη ανάπτυξη στα 100 δισ.

Παρ’ όλα αυτά, όμως, είναι άδικο να ρίξουμε όλο το φταίξιμο στον κ. Βαρουφάκη. Αδικο όχι για τον ίδιο, αλλά για τη χώρα, και αυτό διότι οι αποδιοπομπαίοι τράγοι μπορεί να εκτονώνουν το θυμικό των λαών, δεν φωτίζουν όμως τις βαθύτερες αιτίες της εμφάνισης τέτοιων φαινομένων. Ο υπερόπτης καθηγητής δεν έπεσε από τον ουρανό, ούτε επιβλήθηκε στην πολιτική ζωή από κάποια «ανώτερη δύναμη». Εκλέχτηκε το 2015 και μάλιστα με ρεκόρ ψήφων· 135.638 όταν ο κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος προτιμήθηκε από 29.434. Επιλέχθηκε από τον κ. Αλέξη Τσίπρα αντί π.χ. του κ. Γιάννη Δραγασάκη, που όλοι τότε πίστευαν ότι θα είναι ο επόμενος «τσάρος της οικονομίας». Κυρίως όμως επιλέχθηκε από ένα μιντιακό σύστημα που κανονικοποιεί τη γραφικότητα, διά της συχνότητας εμφάνισης ανθρώπων που δεν έχουν τίποτε να πουν, αλλά το λένε με εντυπωσιακό τρόπο. Ο κ. Βαρουφάκης εμφανιζόταν σε κάποια πρωινάδικα της τηλεόρασης πιο πολλές φορές και από τον παρουσιαστή τους.

 
Το ιερό δισκοπότηρο της ελληνικής κοινωνίας μέχρι τον Ιούλιο του 2015 ήταν η «καλή διαπραγμάτευση». Κανείς δεν όριζε σε τι συνίσταται αυτή και ουδείς την ποσοτικοποίησε, υπό την έννοια ότι δεν βρέθηκε κάποιος να πει ότι τα λεφτά που πήραμε για να αποφύγουμε την άμεση χρεοκοπία ήταν πολλά ή λίγα. Απλώς, σε κάθε μέτρο που έπαιρναν οι κυβερνήσεις για το θηριώδες πρωτογενές έλλειμμα των 24 δισ. ετησίως υπήρχε ο αφορισμός «δεν έγινε καλή διαπραγμάτευση».  

Οι Ελληνες πίστεψαν ότι σε περίπτωση σύγκρουσης με την Ευρωπαϊκή Ενωση, οι εταίροι μας θα τρομάξουν. Στο ερώτημα της GPO (Mega 12.1.2015) «Αν η επόμενη ελληνική κυβέρνηση έρθει σε ρήξη με τους εταίρους, τι πιστεύετε ότι θα γίνει;», το 52,6% δήλωσε ότι «οι εταίροι μας θα αναγκαστούν να υποχωρήσουν», ενώ μόνο το 36,1% εκτίμησε πως «οι εταίροι μας θα οδηγήσουν την Ελλάδα εκτός Ευρωζώνης».


Η «καλή», δηλαδή η «σκληρή», διαπραγμάτευση είχε γίνει το φετίχ του δημοσίου διαλόγου. 

Αυτήν υμνούσαν οι «ποιητές με χέρι υγρό», οι καλλιτέχνες με υψωμένη τη γροθιά, οι τηλεαστέρες με συνταγές βουντού κεϊνσιανισμού (που ήθελε να ξοδεύουμε περισσότερα για να έχουμε μικρότερα ελλείμματα), αυτήν χρησιμοποίησαν για την εκλογή τους και ο κ. Αντώνης Σαμαράς το 2012 και ο κ. Αλέξης Τσίπρας το 2015. Απλώς ο δεύτερος άργησε να καταλάβει.

Ο ανταποκριτής των Financial Times Πίτερ Σπίγκελ συνόψισε θαυμάσια το πρόβλημα της Ελλάδας στα επτά χρόνια των μνημονίων: «Στην Ελλάδα χτίστηκε ένας μύθος που έλεγε πως αρκούσε να έχουμε μια καλύτερη κυβέρνηση που θα μπορούσε να διαπραγματευθεί πιο σκληρά με το ΔΝΤ ή τους Ευρωπαίους και τα πράγματα θα ήταν καλύτερα...  

Νομίζω ότι αυτόν τον μύθο τον ασπάστηκε ο Βενιζέλος· σκέφτηκε ότι “ο Παπακωνσταντίνου ήταν αδύναμος, θα μπω εγώ και θα αλλάξω το δεύτερο πρόγραμμα”. Εμαθε πολύ γρήγορα ότι δεν μπορούσε να το κάνει.

Νομίζω ότι ο Σαμαράς παραπλανήθηκε επίσης. Ολόκληρη η καμπάνια του το 2010 ήταν “θα σχίσω τα μνημόνια” και σχεδόν μέσα σε ένα βράδυ έγινε ο καλύτερος υπερασπιστής του μνημονίου. Εμαθε ότι δεν υπάρχει τρόπος αντίδρασης. Και πιστεύω ότι και ο Τσίπρας ασπάστηκε τον ίδιο μύθο, δηλαδή ότι “αν είμαι πιο σκληρός και αν δείξω στους Ευρωπαίους ότι έχω τον ελληνικό λαό από πίσω μου” θα μπορούσε να αλλάξει κάτι. Ο Βενιζέλος κατάλαβε το λάθος, βασικά, μέσα σε 24 ώρες. Ο Σαμαράς το κατάλαβε σε μία ή δύο εβδομάδες. Ο Τσίπρας χρειάστηκε έξι μήνες...» («Ιστορίες», ΣΚΑΪ, 7.6.2016).

Ο «ανήλικος στην αίθουσα» δεν έπεσε από τον ουρανό.  

Το πρώτο εξάμηνο του 2015 δεν ήταν αποτέλεσμα κάποιων «παλαβών», που κούρσεψαν τη χώρα για να την κάνουν Βενεζουέλα, αλλά...

ΔΙΕΘΝΗ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η υπόθεση Αντωνιάδου αποκαλύπτει τη γύμνια μίας κοινωνίας

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Γράφει ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ
Γεωγράφος με ειδίκευση στις πολιτικές της ενέργειας στο Ευρωπαϊκό Παν/μιο της Αγίας Πετρούπολης στη Ρωσία


Το «σκάνδαλο» με την φερόμενα παραποιημένη επιστημονική καριέρα της Ελένης Αντωνιάδου, της βραβευμένης από την Πολιτεία, διά χειρός Κεραμέως, πλέον, που δεν εργάστηκε ποτέ στη NASAκαι ούτε υπήρξε ιδιαίτερα επιτυχημένη ερευνήτρια στον τομέα της ιατρικής, αξίζει να μας απασχολήσει, στο πλαίσιο που αναδεικνύει τη ματαιοδοξία μίας ολόκληρης κοινωνίας.

Σε πρώτο επίπεδο, η περίπτωση της Ελένης Αντωνιάδου δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό στην ιστορία των ψευδών πτυχίων και ψευδών αριστούχων που έχουν απασχολήσει την ελληνική επικαιρότητα. Βιογραφικά πληθώρας επιφανών προσωπικοτήτων βρίθουν παραδείγματα φουσκωμένων επιδόσεων. Η ιδιαιτερότητά της υφίσταται μάλλον στον… υπερπόντιο χαρακτήρα του μυθεύματος, καθώς ανάγκασε την αμερικανική υπηρεσία διαστήματος να διαψεύσει την όποια επαγγελματική συνεργασία με την Αντωνιάδου. Απ’ ότι φαίνεται, η στρατηγική της εν λόγω υπερφίαλης «ερευνήτριας» (;) ήταν «όσο πιο χοντρό τόσο πιο πιστευτό».

Όλα τα παραπάνω δεν θα ήταν τόσο εντυπωσιακά αν δεν λάμβαναν τις διαστάσεις που έλαβαν στη δημόσια σφαίρα εδώ και τέσσερα (!) περίπου χρόνια. Δηλαδή, σαν ήθος, στάση και πορεία ζωής, η Ελένη Αντωνιάδου, δυστυχώς, δεν αποτελεί εξαίρεση στη γενιά της. Όλοι μας υπήρξαμε μάρτυρες ή ακόμα και αυτουργοί μίας ψευδούς δημόσιας εικόνας σε κάποιο «ρεπορτάζ», σε κάποιο κοινωνικό δίκτυο, σε κάποια παρέα, από τη στιγμή που οι πρακτικές της αγοράς και του μάρκετινγκ εποίκησαν τον ιδιωτικό μας βίο.

Το εντυπωσιακό στην προκειμένη, είναι η γύμνια μίας ολόκληρης κοινωνίας, που φάνηκε να μην διαθέτει δικλείδες ανάσχεσης ενός χοντροκομμένου ψεύδους. «Δημοσιογράφοι» που δεν ασχολούνται να επιβεβαιώσουν τις πληροφορίες που διακινούν ούτε κατ’ ελάχιστο, «αρχισυντάκτες» που παροτρύνουν τη προχειρότητα χάριν clickbait, «αναγνώστες» που καταναλώνουν χωρίς κριτική απόσταση ό,τι περνάει κάτω από τον δείκτη του ποντικιού. Και όλοι τους συνεχίζουν να επιδίδονται στον ρόλο που τους αναλογεί στην «κοινωνία της ενημέρωσης». Ουδεμία μετάνοια, ουδένας αναστοχασμός.
 

Η δε αποκάλυψη της πλάνης ήρθε από τον Κώστα Μπουγιούκο, έναν άνθρωπο που ζει και εργάζεται στο εξωτερικό, ο οποίος δεν έχει καμία σχέση με τη δημοσιογραφία, του οποίου όμως το κίνητρο φάνηκε να ήταν περισσότερο πολιτικό, αν κρίνουμε από τον στοχευμένο σχολιασμό του και τον διάλογο που ακολούθησε – στα πλαίσια της σύγκρουσης του αριστερού φάσματος με τη νέα κυβέρνηση και της «απομυθοποίησης του αφηγήματος της αριστείας». Η αναζήτηση της αλήθειας είχε μάλλον, εν τέλει, δευτερεύουσα σημασία σε όλη αυτή την ιστορία.
 
Τα παραπάνω όσον αφορά τη μορφή.  

Αξίζει όμως να σταθεί κανείς και στο περιεχόμενο της πλάνης.  

Τί είναι αυτό που αξιώνει η Ελένη Αντωνιάδου;  

Τί είναι αυτό που αναζητούν οι αναγνώστες και κατ’ επέκταση οι επαγγελματίες της δημοσιογραφίας στην Ελλάδα;  

Εδώ, εισερχόμαστε στη παλαιά συμπλεγματική σχέση της ελληνικής οικογένειας με το πανεπιστήμιο. Καταξίωση του γόνου μέσω του πτυχίου και καταξίωση της οικογένειας – του χωριού, της πόλης και του έθνους – μέσω του γόνου. Απεγνωσμένη αναζήτηση ανέλιξης σε μία κοινωνία απελπιστικά ανασφαλή, η οποία γνωρίζει πολύ καλά το πενιχρό ποιόν της ανώτατης εκπαίδευσης που προορίζει στα παιδιά της, έστω και αν προσποιείται το αντίθετο.  

Άλλωστε, πενιχρό έγινε το ποιόν, προκειμένου να είναι προσβάσιμο σε όλους, εν είδει «εκδημοκρατισμού» – εκδημοκρατισμός όμως, χωρίς αλλαγές στις υφιστάμενες σχέσεις εργασίας, δεν νοείται.  

Συνεπώς, αφού εδώ όλοι γνωρίζουν πως οι βαθμοί μαγειρεύονται και οι πτυχιακές αγοράζονται, η καταξίωση πρέπει να έρθει πλέον με τη σφραγίδα του εξωτερικού, ακόμη και στις περιπτώσεις που δεν αποτελούν απάτη.

 

Τα παραπάνω βεβαίως, δεν αποκλείουν την ύπαρξη ιδιοφυούς πνευματικής παραγωγής στην Ελλάδα.  

Όμως...

ΔΙΕΘΝΗ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Ο Θαλής και η Barbie

Γράφει ο  Ιωάννης Π.Α. Ιωαννίδης 

Καθηγητής Παθολογίας, Ερευνας και Πολιτικής Υγείας, Επιστημών Δεδομένων και Στατιστικής στο Πανεπιστήμιο Stanford.
 

Xάρηκα όταν άκουσα ότι το βραβείο επιχειρηματικότητας «Θαλής» δόθηκε σε ελληνίδα επιστήμονα «που διαπρέπει στη NASA». Πιστεύω ακράδαντα στην ισότητα των φύλων στις επιστημονικές ικανότητες, θεωρώ μάλιστα ότι οι γυναίκες πλεονεκτούν σε ηγετικό χάρισμα. Εψαξα λοιπόν ενθουσιασμένος τo βιογραφικό της βραβευμένης. Ομως γρήγορα διαπίστωσα ότι πολλές Ελληνίδες με το ίδιο επώνυμο (και δεκάδες χιλιάδες έλληνες και ελληνίδες επιστήμονες συνολικά) έχουν μεγαλύτερη απήχηση στην επιστημονική βιβλιογραφία από εκείνη.

Για παράδειγμα, αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Αθηνών με το ίδιο επίθετο διαθέτει διακεκριμένο έργο στην αντιμικροβιακή χημειοθεραπεία. Προέρχεται από τη σχολή του καθηγητή Γεώργιου Δαΐκου που έχει αναδείξει σημαντικότατες ελληνίδες επιστήμονες – ιατρούς. Ο αριθμός επιστημονικών αναφορών της στη δημόσια διαθέσιμη βάση Google Scholar είναι 5.259. 

Αλλη ερευνήτρια με το ίδιο επίθετο στο Ινστιτούτο Νανοεπιστημών και Νανοτεχνολογίας του Δημόκριτου ήδη σε νεαρότατη ηλικία έχει εξαιρετικό έργο με πρακτικές εφαρμογές και διεθνή απήχηση (1.358 αναφορές).

Με το ίδιο επώνυμο αλλά και το ίδιο όνομα, συνονόματη με διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο είναι επίκουρη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Calgary και στο Red Deer College. Η νευροβιολογική της έρευνα αναφέρεται 1.019 φορές. 

Αλλη συνονόματη ιατρός διευθύνει Μονάδα Εντατικής Θεραπείας σε μεγάλο νοσοκομείο. Αριθμός επιστημονικών αναφορών, 1.005. 

Τρίτη συνονόματη εργάζεται στο Ινστιτούτο Βιοχημείας και Γενετικής στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας. Αριθμός επιστημονικών αναφορών, 297.

Η βραβευμένη είναι άλλη. 

Χρησιμοποιήθηκε πρόσφατα ως πρότυπο για κούκλα της μάρκας Barbie. Εχει προωθηθεί από πολλά ΜΜΕ ως ηγούμενη σε θέματα ιατρικής – υγείας. Εκτός από τον «Θαλή», έχει αποσπάσει διάφορα βραβεία ηγεσίας και ένα βραβείο του Βατικανού – για επιστήμη. Τιμάται ως ασχολούμενη με «αναγεννητική ιατρική και βιοαστροναυτική». Στη NASA όμως δεν έχει κάποια μόνιμη θέση, όπως π.χ. η κορυφαία Χρύσα Κουβελιώτου (>50.000 αναφορές). Η βραβευμένη με τον «Θαλή» απλώς παρακολούθησε περαστική ένα πρόγραμμα της NASA Academy. Εμφανίζεται ως πρόεδρος του European Health Parliament (EHP). Ακούγεται τεράστιο, αλλά πρόκειται για ανεπίσημη ομάδα επικοινωνιακού χαρακτήρα. Στους χρηματοδότες του EHP αναφέρεται πρώτη η πολυεθνική Johnson & Johnson, τελευταία η εταιρεία δημοσίων σχέσεων Porter Novelli. Στην ιστοσελίδα αναγνωρίζω μερικά ορθά πλην τετριμμένα μηνύματα πολιτικής υγείας και μπόλικη σαχλή πολιτική νομενκλατούρα.

Ο αριθμός επιστημονικών αναφορών της βραβευμένης είναι 168. Εξέτασα προσεκτικά τις λίγες επιστημονικές δημοσιεύσεις της. Κάποτε τα νούμερα αναφορών αδικούν το έργο. Τολμώ να πω, μάλλον το αντίθετο ισχύει εδώ. Σίγουρα οι δημοσιεύσεις δεν υποστηρίζουν τα αναφερόμενα θριαμβολογήματα καινοτομίας.

Η βραβευμένη μάλλον δεν έχει πάρει καν διδακτορικό δίπλωμα (PhD) – στο Διαδίκτυο φαίνεται να ξεκίνησε διδακτορικό, αλλά δεν αναφέρει να το τελείωσε.  

Σε συνεντεύξεις υπερηφανεύεται ως εμπλεκόμενη στην ανάπτυξη και μεταμόσχευση συνθετικής τραχείας. Δεν βρίσκω κάποια επιστημονική της δημοσίευση περί αυτού. Η μεταμόσχευση τραχείας αποτελεί μάλιστα ευαίσθητο ζήτημα μετά τις μαζικές ηθικές παραβάσεις και αποτυχίες του εγχειρήματος (σκάνδαλο Μακιαρίνι). Η εταιρεία της Transplants Without Donors δεν φαίνεται να έχει ενεργή ιστοσελίδα. Αραγε εξακολουθεί να υπάρχει; Ο επιχειρηματικός σκοπός της εταιρείας αιωρείται επιστημονικά αστήρικτος. Σε συνέντευξη λέει ότι την εμπνέει η επαφή «με ασθενείς στις κλινικές» – όμως δεν είναι ιατρός.

Ο μαγικός κόσμος των startups έχει δημιουργήσει ευκαιρίες αλλά και προβλήματα στον χώρο της βιοϊατρικής. Πριν από σχεδόν 5 χρόνια έγραψα στο JAMA το πρώτο άρθρο που αμφισβητούσε τη Theranos, εταιρεία που είχε ιδρύσει μια καλλονή, dropout του Stanford, φτάνοντας αποτιμώμενη αξία 9 δισ. δολαρίων. Η Theranos πρότεινε να αλλάξει άρδην την ιατρική χωρίς καμία τεκμηρίωση στην επιστημονική βιβλιογραφία. Επεισε πολλούς κορυφαίους στον πολιτικό και επιχειρηματικό κόσμο για την αξία της πριν από την πλήρη κατάρρευση έπειτα από δημοσιογραφική έρευνα της «Wall Street Journal» και την τσιμπίδα ελεγκτικών αρχών. Ηταν φούσκα. Σε επακόλουθες δημοσιεύσεις μαζί με εκλεκτούς συναδέλφους δείξαμε ότι συχνά νέες επιχειρήσεις δίνουν τεράστιες υποσχέσεις επιστημονικής φύσης χωρίς επιστημονική ουσία.

Το βραβείο «Θαλής» το παρέδωσε η αξιότιμη υπουργός Παιδείας και (με κάπως μεγαλύτερη δόση) Θρησκευμάτων. Η υπουργός έχει συστηθεί από μεγάλο αριθμό ΜΜΕ ως πρότυπο αριστείας. Ο αριθμός επιστημονικών αναφορών της υπουργού στη βάση Google Scholar είναι 0.  

Η βραβευθείσα επίσης είναι μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής του διαΝΕΟσις, της έρευνας του οποίου ηγείτο ο νυν υπουργός Επικρατείας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης (πρώην ΠαΣοΚ). Ο υπουργός έχει συστηθεί από μεγάλο αριθμό ΜΜΕ ως κορυφαίος τεχνοκράτης που θα αναγεννήσει το ελληνικό κράτος. Ο αριθμός επιστημονικών αναφορών του υπουργού στη βάση Google Scholar είναι 27. Ο μέσος όρος των αναφορών των πάμπολλων (συνήθως αδαών) καθηγητών και τεχνοκρατών υπουργών που υπηρέτησαν σε προηγούμενες κυβερνήσεις είναι μεγαλύτερος – θέτω πολύ χαμηλά τον πήχη. 

Περίπου 200.000 έλληνες επιστήμονες έχουν μεγαλύτερη επιστημονική απήχηση από τον μέσο διατυμπανιζόμενο τεχνοκράτη που υπηρετεί στη σημερινή κυβέρνηση. 

Η παράσταση «Ο Καραγκιόζης τεχνοκράτης» έδινε και δίνει πολλές παραστάσεις στην Ελλάδα καθημερινά.

Φυσικά δεν θεωρώ πως επιχειρηματίες και πολιτικοί πρέπει να είναι κορυφαίοι επιστήμονες – ερευνητές. Ομως καλό είναι να σέβονται στοιχειωδώς τη σοβαρή επιστήμη.  

Η επιστήμη μπορεί να προσφέρει μια γείωση στην πραγματικότητα πριν από τη φανφαρονική απογείωση (και συντριβή) της αεριωθούμενης φιλοδοξίας τους.  

Με ενοχλεί επιστημονικό πασάλειμμα και τεχνοκρατικό δήθεν να γίνεται γαρνιτούρα για επίτευξη άλλων σκοπών. Ειδικά σε χώρα που εξοντώνει τοπικά ή εξορίζει μακριά αμέτρητους ταλαντούχους επιστήμονες. 

 Ομως, αν ρωτήσετε έναν επικοινωνιολόγο, το συμπέρασμα είναι σαφές: 

ΔΙΕΘΝΗ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Δεν θα διατεθεί ποτέ σε παραγωγή η Barbie της Ελ. Αντωνιάδου

Αλυσιδωτές εξελίξεις προκαλεί η αποκάλυψη ότι η Ελένη Αντωνιάδου δεν είναι ερευνήτρια που εργάζεται της NASA μετά και από το «άδειασμα» που υπέστη από καθηγητές της, διεθνή μέσα ενημέρωσης, μέχρι και από τον ίδιο τον διαστημικό οργανισμό.

Η εν λόγω αποκάλυψη προκαλεί ντόμινο εξελίξεων σε ότι έχει να κάνει με την πλαστή όπως αποδείχθηκε ταχεία ανέλιξη της Ελένης Αντωνιάδου στις βαθμίδες της επιστημονικής κοινότητας, κάτι που ήταν λογικό να συμβεί ειδικά από τη στιγμή που βρέθηκαν εκτεθειμένα ένα σωρό πρόσωπα, πολιτικά κόμμα και οργανισμοί, από την υπουργό Παιδείας Νίκη Κεραμέως μέχρι το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, τον κολοσσό της παγκόσμιας βιομηχανίας παιχνιδιών Mattel  κ.α.

Στο πλαίσιο λοιπόν των εορτασμών για τα 60 χρόνια της Barbie και για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας στις 8 Μαρτίου, η Mattel σκόπευε να τιμήσει περισσότερα ιστορικά και σύγχρονα γυναικεία πρότυπα (#MoreRoleModels) από κάθε άλλη φορά σε μια προσπάθεια να εμπνεύσει ακόμα περισσότερα κορίτσια.

Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται και η Ελένη Αντωνιάδου, η "ερευνήτρια της NASA" που ήταν να γίνει η πρώτη Ελληνίδα Barbie Role Model για την “προσφορά της στον τομέα τεχνητών οργάνων γεγονός που αναμένεται να σώσει εκατομμύρια ζωές σε όλο τον πλανήτη”.


Η Lisa McKnight, Senior Vice President και General Manager της Barbie είχε πει σχετικά με την επιλογή της Ελένης Αντωνιάδου κι άλλων παρόμοιων role models, ότι «Εδώ και 60 χρόνια, η Barbie εμπνέει τα κορίτσια να πιστέψουν στον εαυτό τους και να δουν πως έχουν επιλογές. Με πάνω από 200 καριέρες, 6 υποψηφιότητες για πρόεδρος και ένα ταξίδι στο φεγγάρι, πριν τον Neil Armstrong, η Barbie συνεχίζει να εξελίσσεται ως ένα σύγχρονο πρότυπο  για όλες τις ηλικίες».
Για να συμπληρώσει:  «Η Barbie πιστεύει πως τα κορίτσια δεν πρέπει να γνωρίσουν έναν κόσμο, μια δουλειά ή ένα όνειρο που να μην έχουν κατακτήσει οι γυναίκες. Μέσω των παγκόσμιων στρατηγικών μας, ξεκινάει ένα κίνημα για να γίνει η Barbie ως το απόλυτο brand ενδυνάμωσης των κοριτσιών.»

Μάλιστα τότε και η Ελένη Αντωνιάδου είχε προβεί και η ίδια σε δηλώσεις, αναφερόμενη στις δυσκολίες που αντιμετώπισε μέχρι να φτάσει στο στόχο της. Συγκεκριμένα, είχε πει : «Ήταν πολλές οι στιγμές που ένιωσα ότι είναι πολύ μεγάλα τα εμπόδια για να τα προσπεράσω. Όμως πίστεψα στον εαυτό μου και σκέφτηκα ότι κάθε όνειρο όταν του βάζεις μια ημερομηνία, γίνεται στόχος και κάθε στόχος όταν κάνεις μικρά, μικρά βήματα μπορεί να επιτευχθεί. Και κάθε βήμα μας φέρνει κάθε μέρα όλο και πιο κοντά στο να πετύχουμε το όνειρο μας… Μπορείς να γίνεις ό,τι ονειρεύεσαι”.


Ωστόσο, όπως εξήγησε εκπρόσωπος του γραφείου Τύπου της Mattel στην Ελλάδα...

ΔΙΕΘΝΗ ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ - ΝουΔο ΣΤΑΛΙΝΟΞΕΦΤΙΛΑΡΑΔΙΚΟ: Τι δεν αντιλαμβάνεται η κ. Σπυράκη

Του ΤΑΚΗ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ
 

«Η ψήφος τους με κάνει να υποψιασθώ ότι δεν αντιλαμβάνονται σε ποια δεκαετία και σε ποιον κόσμο ζουν». Ετσι κατέληγε το προχθεσινό μου σημείωμα για την επιεικώς ανιστόρητη ψήφο των ευρωβουλευτών της Ν.Δ. στην καταδίκη των ολοκληρωτισμών. 

Χθες το πρωί η κ. Σπυράκη, στην εκπομπή του Αρη Πορτοσάλτε, προσπαθώντας να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, είπε πως η Ν.Δ. ακολουθεί τη γραμμή που χάραξε ο ιδρυτής της Κωνσταντίνος Καραμανλής, όταν νομιμοποίησε το ΚΚΕ. 

Κοινώς επιβεβαίωσε την υποψία μου. Η Ν.Δ. το 2019 συμπεριφέρεται με οδηγό τη Ν.Δ. του 1974. 

Δεν θα επαναλάβω ότι η φοβική στάση της Δεξιάς απέναντι στην κομμουνιστική Αριστερά επέτρεψε σε αυτήν την τελευταία να οικοδομήσει το ηθικό της πλεονέκτημα με τα γνωστά ολέθρια αποτελέσματα.

Αν νομίζουν ότι το ηθικό πλεονέκτημα καταρρέει με την παραπομπή του κ. Παπαγγελόπουλου και το «πόθεν έσχες» του κ. Παπαδημούλη, πλανώνται πλάνην οικτράν.  

Αν νομίζουν ότι κεντρώα πολιτική σημαίνει πολιτική ίσων αποστάσεων απέναντι στα άκρα, μάλλον θα πρέπει να διορθώσουν την πολιτική τους μυωπία. 

Η απόπειρα κατάληψης της εξουσίας από το σταλινικό ΚΚΕ βρήκε απέναντί της όλες τις πολιτικές δυνάμεις της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. 

Αν πάλι νομίζουν ότι ο κομμουνιστικός ολοκληρωτισμός δεν αφορά την Ελλάδα, μάλλον δεν είναι σε θέση να υπολογίσουν τη ζημιά που έκανε ο Εμφύλιος όχι μόνον ώς την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού αλλά και ώς τις πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα.  

Εκτός αυτού δείχνουν να μην καταλαβαίνουν ότι ένα μεγάλο μέρος της σημερινής Ευρώπης το αποτελούν κοινωνίες που υπέφεραν από τον κομμουνιστικό ολοκληρωτισμό.  

Αναρωτιέμαι πώς θα δικαιολογήσει ο κ. Μεϊμαράκης την αποχή του από την ψηφοφορία στους Πολωνούς ή τους Τσέχους συναδέλφους του.

Γιατί επιμένω;  

Φταίνε οι αντικομμουνιστικές μου εμμονές, όπως σχολίασε αναγνώστης; 

Τα φαντάσματα ευτυχώς έχουν πάψει να με τρομάζουν. Με τρομάζουν όμως οι...

ΝουΔοΣΥΡΙΖΑίικο ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟ ΞΕΦΡΑΓΟ ΑΜΠΕΛΙ: Χώρες που περιφρουρούν να σύνορά τους και χώρες... ΣΟΥΡΩΤΗΡΙΑ

Του ΘΑΝΟΥ ΤΖΗΜΕΡΟΥ
 

Κούκλατζης και Μητρετώδης δικάζονται στην Τουρκία αντιμετωπίζοντας ποινή φυλάκισης έως 5 ετών. 

Γιατί; 

Μα διότι μπήκαν παράνομα στη χώρα! Πέρα από την πολιτική σκοπιμότητα της υπόθεσης, αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο τα κράτη περιφρουρούν τα σύνορά τους.  

Μπήκες παράνομα; 

Συλλαμβάνεσαι, δικάζεσαι, καταδικάζεσαι.  
So simple. 

Τι περίεργο που ακούγεται στη χώρα - σουρωτήρι που μπαίνει όποιος γουστάρει, όποτε γουστάρει, από όπου γουστάρει, κουμάντο κάνουν οι ΜΚΟ και οι αριστεροί διεθνιστές, ενώ Μητσοτάκης και Κουμουτσάκος... συσκέπτονται. 

Κι αν ρωτήσεις...

ΝουΔοΣΥΡΙΖΑίικο ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Η εικόνα που ακολουθεί τραβήχτηκε από διερχόμενο οδηγό στο Κολωνάκι - ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ...

ΝουΔο-Σουργελαράδων εθνοσωτήρων κωμωδία

Σαν σήμερα (29/9/ΧΧΧΧ)

1793: Η λέξη «τένις» αναφέρεται για πρώτη φορά σε αγγλικό αθλητικό περιοδικό.

1922: Ο Γεώργιος Β' ανακηρύσσεται βασιλιάς των Ελλήνων, μετά την παραίτηση του Κωνσταντίνου Α'.

1925: Ο στρατηγός Θεόδωρος Πάγκαλος διαλύει τη Συντακτική Συνέλευση και προκηρύσσει εκλογές, τις οποίες όμως δεν θα διενεργήσει και θα επιβάλει δικτατορία.

1941: 30.000 Εβραίοι της Σοβιετικής Ένωσης και άλλοι ανεπιθύμητοι εκτελούνται στο φαράγγι Μπάμπι Γιαρ του Κιέβου, με διαταγή του Χίμλερ.

1974: Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αναγγέλλει την ίδρυση της Νέας Δημοκρατίας.

1943: Γεννιέται ο Λεχ Βαλέσα, ηλεκτρολόγος από το Γκντανσκ που ίδρυσε το συνδικάτο «Αλληλεγγύη», το οποίο συνέβαλε με τους αγώνες του στην πτώση του κομουνιστικού καθεστώτος στην Πολωνία. Διετέλεσε πρόεδρος της Πολωνίας και το 1983 τιμήθηκε με Νόμπελ Ειρήνης.

1949: Γεννιέται ο Γιώργος Νταλάρας

1902: Πεθαίνει ο Εμίλ Ζολά, ο σημαντικότερος συγγραφέας της γαλλικής νατουραλιστικής σχολής κι ένας από τους μεγαλύτερους κριτικούς τέχνης. Συντάκτης του «Κατηγορώ».

2009: Πεθαίνει η Σπεραντζα Βρανά

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΦΑΣΙΣΤΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Το ΚΚΕ ανήκει στο Δημοκρατικό τόξο;;;

Το θέατρο του παραλόγου σπάει ταμεία στην Ελλάδα. Ενα από τα δημοφιλέστερα έργα των τελευταίων δεκαετιών είναι «ο Σταλινικός δημοκράτης»

Από τον Παναγιώτη Λιάκο

Tι είσαι εσύ, παιδί μου;
«Ο,τι πει το ΚΚΕ και οι λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις της Αριστεράς είμαι, κύριε».

-Είσαι μέλος του ΚΚΕ, παιδί μου, ή έστω αριστερός;
«Οχι, κύριε».

-Ε, τότε είσαι φασίστας.
«Και ποιος το λέει αυτό, κύριε;»

-Εγώ το λέω, παιδί μου.
«Και τι είστε εσείς για να το λέτε αυτό; Ειδικός σε θέματα δημοκρατίας;»

-Ναι. Είμαι μέλος του ΚΚΕ. Ιστορικό στέλεχος. Είμαι ένας σταλινικός δημοκράτης, αριστερός με ανοιχτωσιά κι ενδιαφέρον για τον άνθρωπο.
«Ε, τότε δίκιο θα έχετε. Είμαι φασίστας».

Τα παραπάνω θα μπορούσαν να είναι τμήμα από το σενάριο της θρυλικής παραστάσεως «Ο σταλινικός δημοκράτης», που παίζεται επί δεκαετίες στη Λαϊκή Δημοκρατία του Μπαχαλιστάν (πρώην Ελλάς), αλλά δεν είναι. 

Αποτελούν τη σύνοψη του δημόσιου διαλόγου στη χώρα μας. Οποιος νιώθει δημοκράτης πρέπει να μάθει ότι δεν είναι ούτε θα αναγνωριστεί ότι είναι, αν δεν λάβει τα σχετικά διαπιστευτήρια από το ΚΚΕ, που λειτουργεί νομίμως, εντός του συνταγματικού πλαισίου, θεσμών και διαδικασιών, παρά το γεγονός ότι υπόσχεται πως μόλις αναλάβει την εξουσία θα επιβάλει τη δικτατορία του προλεταριάτου!

Στο πρόγραμμα του κόμματος (υπάρχει στην επίσημη ιστοσελίδα http://www.kke.gr/taytothta) διαβάζουμε: 

«Το ΚΚΕ δεν αποκήρυξε ποτέ την ταξική πάλη, τη σοσιαλιστική επανάσταση, τη δικτατορία του προλεταριάτου. […] Ο στρατηγικός στόχος του ΚΚΕ είναι η κατάκτηση της επαναστατικής εργατικής εξουσίας, της δικτατορίας του προλεταριάτου, για τη σοσιαλιστική οικοδόμηση ως ανώριμη βαθμίδα της κομμουνιστικής κοινωνίας. Η επαναστατική αλλαγή στην Ελλάδα θα είναι σοσιαλιστική».
Και τα λέει αυτά το ΚΚΕ και έχει κάνει τα εγκλήματα που άπαντες γνωρίζουμε κι έχει τάξει τη Μακεδονία στους Σλάβους και...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Η ιστορία του Marcel με το πάμφθηνο στυλό και ο εξυπνότερος λαός του κόσμου

Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Ο Ούγγρος Lazlo Biro έφτιαξε ένα είδος στυλό διαρκείας (1935).

Το 1940 βρέθηκε στην Αργεντινή και έχτισε εργοστάσιο. 

Το 1945, ο βαρόνος Marcel Bich αγόρασε την πατέντα τους και από το 1949 κατέκλυσε τις αγορές με τον «στυλό μιας χρήσης, bic». Αυτό το πάμφθηνο μικρό εργαλείο συνέβαλε καταλυτικά, στην αλλαγή του κόσμου ως σήμερα. Στην παιδεία, στην οικονομία, στην τέχνη, στην παραγωγικότητα των ανθρώπων.

Αν όμως ο Μarcel ήταν Έλληνας της Μεταπολίτευσης ποτέ του δεν θα μπορούσε να παράγει κανέναν στυλό. Γιατί θα ήταν πανάκριβος και μη ανταγωνιστικός για τη χρήση του!

Μπορεί το κόστος ενός στυλό να φτάσει από τα 30 λεπτά σε 70 ευρώ; 

Έρευνα του ΑΠΘ χαρτογράφησε τη διαδρομή των δαπανών από τη στιγμή που θα υποβληθεί ένα αίτημα πίστωσης, μέχρι την πληρωμή του δικαιούχου για να δείξει τι μας κοστίζει η γραφειοκρατία στην Ελλάδα. Και πόσο μπορούμε να ανεβάσουμε το κόστος παντού ώστε να καταστήσουμε την οικονομία μας ενταλώς αντιπαραγωγική.

 
Συγκεκριμένα, το Εργαστήριο Οικονομικής Ανάλυσης και Πολιτικής του Τμήματος Οικονομικών του ΑΠΘ υπολόγισε το διαχειριστικό κόστος των παραγγελιών συχνής χρήσης, δηλαδή μέτρησε σε χρόνο και χρήμα τη γραφειοκρατία του δημόσιου λογιστικού για τον έλεγχο των δαπανών του κράτους. Πρόκειται για την επικαιροποίηση -με στοιχεία έως τον Αύγουστο του 2018- της αναφοράς του έργου υπό τον τίτλο «Μίδας», το οποίο υλοποιήθηκε το 2014.

Τα ευρήματα της έρευνας, που παρουσίασε το ΑΠΘ, είναι αποκαλυπτικά. Μέσα από 40 βήματα, που ακολουθεί κάθε αίτημα δαπάνης από την υποβολή του, τίθενται ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα της διαδικασίας, όσο και για την αξιοποίηση των ανθρώπινων και οικονομικών πόρων των δημόσιων φορέων, καθώς και για το περιβαλλοντικό αποτύπωμα της «χαρτούρας».

Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο συντονιστής της έρευνας και καθηγητής κ. Βαρσακέλης εξηγεί: «Για να αγοράσεις ένα στυλό μπορεί να σου κοστίσει εβδομήντα ευρώ. Αν η προμήθεια είναι μεγαλύτερη των 2.500 ευρώ θα πρέπει να γίνει σύμβαση. Τότε το κόστος ανεβαίνει γιατί υπάρχουν κι άλλα στάδια διαδικασίας. Θα πρέπει εκεί να γίνει νομική σύμβαση από το τμήμα προμηθειών, θα απασχοληθεί άτομο που θα συντάξει τη σύμβαση με τις προδιαγραφές, θα την υπογράψει ο προϊστάμενος του τμήματος προμηθειών, θα τη μονογράψει ο διευθυντής οικονομικών υπηρεσιών και αντίστοιχος αντιπρύτανης οικονομικών και θα πάει να την υπογράψει και ο ανάδοχος και το κόστος εκεί ξεπερνάει τα 150 ευρώ. Για κάθε διαδικασία έχουμε ένα τέτοιο κόστος σε ένα πανεπιστήμιο ή έναν δημόσιο φορέα».

Κατά συνέπεια, δεν μας ενδιαφέρει το φτηνό στυλό για να παράγουμε αλλά το πανάκριβο για να δανειζόμαστε.  

Η κυρίαρχη ιδεολογία του έθνους, κυρίως στη Μεταπολίτευση ήταν «Κομμουνισμός με λεφτά»!  

Ίσως είμαστε η μοναδική χώρα στον κόσμο που το πετύχαμε, χωρίς να πάρει χαμπάρι κανένας την ιδεολογική βάση του «υπαρκτού νεοελληνισμού» που εδραιώσαμε.  

Ας μην αναφέρω ονόματα αλλά φτάνει κανείς να ψάξει το παρελθόν πολλών σημερινών πλούσιων οικογενειών (επιχειρηματιών και πολιτικών). Από πού ξεκίνησαν, πως κινήθηκαν στη «αριστερή» τους διαδρομή τους, ποιών κομμάτων τη στήριξη είχαν και πως στο τέλος κατάφεραν να απλώσουν τα δίκτυά τους σε ολόκληρο το πολιτικό σύστημα.

Οι πιο «ιντελεκτουάλ» όμως, η πνευματική αφρόκρεμα της Αριστεράς είτε έκανε καριέρα εδώ τραγουδώντας για το «λαό» είτε σπούδασε στα πανεπιστήμια του βρώμικου καπιταλισμού, συσσωρεύοντας πλούτο και εξουσία.

Και όλοι μαζί, βρίζοντας και λοιδορώντας τον κόσμο που τους έκανε πλούσιους, ήλεγχαν ή κατηύθυναν την εξουσία- ο Καραμανλής με τον Παυλόπουλο έτοιμοι ήταν να πουν ότι ήταν κι Αριστεροί κατά βάθος!

Η κοινωνία έχει σοβιετικές δομές που τις υπερασπίζονται φανατικοί εκατομμυριούχοι… κομμουνιστές! Πρωτοφανές αλλά αυτό ακριβώς συμβαίνει. 

Ο μόνος τρόπος για να επανέλθουμε σε ένα μοντέλο αστικής δημοκρατίας είναι...

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΡΓΑΤΟΠΑΤΕΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΚΗΦΗΝΟΚΑΤΣΑΠΛΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Τι δουλειά κάνεις; Συνδικαλιστής

Του Σάκη Μουμτζή

Μια από τις παθογένειες της Ελληνικής κοινωνίας, που μας οδήγησαν στην χρεοκοπία ήταν και η δράση της φάρας των συνδικαλιστών.

 
Έχουμε την τάση να αποδίδουμε όλα τα κακά της μοίρας μας στο πολιτικό σύστημα της πατρίδος, χωρίς όμως να προσδιορίζουμε ποιοι αποτελούν αυτό το πολιτικό σύστημα.

Αναμφίβολα την κορυφαία θέση κατέχουν οι πολιτικοί που ασκούν την εξουσία, καθώς αυτοί διαμορφώνουν το νομοθετικό πλαίσιο μέσα στο οποίο δραστηριοποιούνται οι λοιποί συλλογικοί φορείς.


Όμως δεν είναι άμοιροι ευθυνών και οι συλλογικοί φορείς, γιατί και αυτοί ασκούν εξουσία στον χώρο τους. Πολλές φορές μάλιστα με εμφανώς παράνομες πράξεις.
 
Σε αυτούς τους φορείς ανήκουν και τα συνδικάτα. Με την καταχρηστική δράση τους συνέτειναν στην αποβιομηχάνιση της χώρας στην δεκαετία του '80, όταν και ψηφίσθηκε ο καταστροφικός συνδικαλιστικός νόμος 1264/1982.

 
Βέβαια, η ελληνική βιομηχανία υφίστατο τις συνέπειες της άρσης του προστατευτισμού, που αποδιάρθρωσε όλον τον ιστό της. Όμως την ελληνική βιομηχανία αποτελείωσε η δράση των συνδικάτων—τα περισσότερα των οποίων ελέγχονταν από το ΠΑΣΟΚ και τις «λοιπές προοδευτικές δυνάμεις».
 
Με καταλήψεις, αποκλεισμούς εργαστοσιακών χώρων, απεργίες σε μεταφορικά μέσα και άλλες δραστηριότητες, έδωσαν το τελειωτικό κτύπημα στον ιδιωτικό τομέα.

 

Συγχρόνως, ο συνδικαλιστικός νόμος του ΠΑΣΟΚ έφερε μια τερατογένεση. Το επάγγελμα του συνδικαλιστή.

 
Ένας άνθρωπος που δούλεψε ελάχιστα στην ζωή του, με τα κομματικά δεκανίκια εκλέχτηκε σε συνδικαλιστικά όργανα και έκτοτε εξαφανίσθηκε από τον χώρο της δουλειάς του ως εργαζόμενος.
 

Ήταν συνδικαλιστής. Έτσι παρουσιάσθηκε το μαζικό φαινόμενο δήθεν εργαζόμενοι να «σιτίζονται δωρεάν από το πρυτανείο» επί 35 συναπτά έτη.
 

Αργόσχολοι, με την βούλα του νόμου.

 
Μάλιστα, κάποιοι από αυτούς εκλέχτηκαν και βουλευτές και από την νέα τους θέση «προστάτευαν» αυτούς που τους διαδέχτηκαν. Μην μπλέξουμε με ονοματολογία. Θα βρούμε ονόματα που ταλαιπωρούν την κοινωνία μας από την δεκαετία του 80.

Ένα κλειστό κύκλωμα που αναπαράγεται με θαυμαστό τρόπο, υπό τις ευλογίες όλων ανεξαιρέτως των κυβερνήσεων.
 

Από την κυβέρνηση Μητσοτάκη περιμένουμε πολλά. Περιμένουμε να εξαλείψει όλες τις παθογένειες που υπονομεύουν το επιχειρείν και έχουν ευτελίσει τον δημόσιο τομέα.


Να υπενθυμίσω πως εξαιτίας της δράσης των συνδικαλιστών του Δημοσίου και των ψοφοδεών προϊσταμένων τους, ουδείς επίορκος δημόσιος υπάλληλος έχει απολυθεί. Και αν, κατ΄εξαίρεση, απολυθεί μέσα από δαιδαλώδεις διαδικασίες θα επαναπροσληφθεί.
 

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη θα πρέπει...