Του ΠΡΟΚΟΠΗ ΔΟΥΚΑ
Ακουγα τις προάλλες τον καραμανλικό βουλευτή Ευριπίδη Στυλιανίδη να ντύνει με ωραία λόγια, στην εκπομπή του Παύλου Τσίμα, την ανάγκη των βουλευτών «να προωθούν τα δίκαια αιτήματα των πολιτών – και όχι τις παρανομίες».
Σε μια προσπάθεια να βγουν αλώβητοι από το σάλο που έχει ξεσπάσει, βουλευτές της ΝΔ, κυρίως της επαρχίας, έχουν επιδοθεί σε μια αγωνιώδη προσπάθεια να δικαιολογήσουν θεσμικά το ρουσφέτι.
Κατ’ αυτούς, ο ρόλος του βουλευτή, εκτός από το να νομοθετεί και να ασκεί κοινοβουλευτικό έλεγχο, είναι και να αποτελεί τη φωνή των ψηφοφόρων «για οποιαδήποτε αδικία πρέπει να αποκατασταθεί».
Αυτό που τεχνηέντως ξεχνούν να πουν είναι ότι με κάθε τρόπο προωθούν και την ακύρωση της ισοπολιτείας. Διότι ο λόγος για τον οποίο έχει ξεσηκωθεί κατακραυγή, είναι ότι δεν πρόκειται για παρεμβάσεις πολιτικής προς κομματικά όργανα, υπουργούς ή το λεγόμενο επιτελικό κράτος, γιατί «πρέπει να πάρουμε μέτρα γιατί αποτύχαμε στο στεγαστικό» ή έστω «γιατί η νησιωτική περιφέρεια υποφέρει από τα υψηλά ναύλα των ακτοπλοϊκών γραμμών». Οταν ο βουλευτής σηκώνει το τηλέφωνο προς έναν διοικητή οργανισμού ή γραμματέα υπουργείου ή τον ίδιο τον υπουργό, για να ζητήσει την επίλυση του προβλήματος ενός προσώπου ή μιας ομάδα προσώπων («ημετέρων» συνήθως), δεν αποκαθιστά τη δίκαιη αντιμετώπιση. Αντιθέτως, συνήθως, δεν κάνει τίποτε άλλο από το να προάγει τις διακρίσεις, την ευνοϊκή σε σύγκριση με άλλους μεταχείριση – και τελικά να καταργεί την ισοπολιτεία. Γιατί κάποιος άλλος, με το ίδιο ζήτημα, δεν έχει «μπάρμπα στην Κορώνη».
Αντί λοιπόν να λουφάξουν και να προσπαθήσουν να υποβαθμίσουν την έκθεση τους στα ακόμα ιδιαίτερα ζωντανά υπολείμματα της Τουρκοκρατίας, οι βουλευτές αυτοί προσπαθούν και με θράσος να υπερασπιστούν τον ανατολίτικο ρόλο τους.
Ο Ευριπίδης Στυλιανίδης βέβαια είναι ο πολιτικός που ως υπουργός Μεταφορών, είχε ερωτηθεί από την αφεντιά μου, σε στούντιο της ΕΡΤ, για τις αθρόες προσλήψεις συντοπιτών του στο Μετρό της Αθήνας, και απάντησε με το αμίμητο «Γιατί; Δεν έχουν δικαίωμα στην εργασία οι πολίτες της Θράκης;». Μόνο της Θράκης βέβαια. Οπως, όλως τυχαίως, οι πολίτες της Καλαμάτας είχαν περισσότερο δικαίωμα από τους υπόλοιπους, όταν την ίδια περίοδο έγιναν οι μαζικές προσλήψεις τους στο Μουσείο της Ακρόπολης, με υπουργό Πολιτισμού τον Μεσσήνιο Αντώνη Σαμαρά.
Τα κόμματα είναι οι ζωντανοί πυλώνες της Δημοκρατίας. Οταν ο ρόλος τους εξαντλείται στη συγκέντρωση φανατικών οπαδών και στις εξυπηρετήσεις ψηφοφόρων, τότε παύουν να προάγουν την υγεία του πολυτιμότερου πολιτεύματος στην ιστορία της ανθρωπότητας. Και επειδή σε αυτή τη χώρα, η πολιτική έχει πάρει διαζύγιο από την αξιοκρατία, καλό είναι να θυμόμαστε ότι κάτι πρέπει να αλλάξει.
Λίγο παλαιότερα, στην ίδια ραδιοφωνική εκπομπή, όταν μαθεύτηκαν τα ονόματα στη δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, έτερος βουλευτής της ΝΔ, αυτή τη φορά του περιβάλλοντος Σαμαρά, ο 80χρονος βουλευτής Λέσβου και πρώην δικαστικός Χαράλαμπος Αθανασίου, είχε πει την αλησμόνητη φράση: «Τι θέλετε δηλαδή, να κλείσουμε τα γραφεία μας;».
Ναι, κύριε Αθανασίου, να τα κλείσετε. Διότι αν είναι να σας ψηφίζουν επαναληπτικά κάποιες λίγες χιλιάδες πολιτών για να τους διεκπεραιώνετε τα δήθεν νόμιμα, αλλά επί της ουσίας χαριστικά (προς αυτούς και όχι προς κάποιους άλλους) αιτήματα τους, εις βάρος του κοινωνικού συνόλου, που δεν έχει τις ίδιες προσβάσεις, απλώς συντηρείτε κι εσείς το αναποτελεσματικό κράτος και κρατάτε τη χώρα στην υστέρηση.
Θέλετε να αναλύσουμε πώς το συντηρείτε;
Αν το κράτος δεν παραμείνει αναποτελεσματικό, πώς θα λειτουργήσει η εξουσία του βουλευτή και το «γρηγορόσημο της ψήφου»;
Υπάρχει μια λέξη που γυρνάει στα χείλη του κάθε ευρωπαίου εισαγγελέα, πρώην συναδέλφου σας: λέγεται …
διαφθορά.
Για να μην κοροϊδευόμαστε…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου