"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟ-ΡΟΥΤΣΙΣΜΟΣ: Να τους πάρεις στα σοβαρά ή στην πλάκα;


Του ΣΑΚΗ ΜΟΥΜΤΖΗ 

Ο αλβανικής καταγωγής Ρούτσι, αν κατάλαβα καλά, κάλεσε τις μάζες σε γενική απεργία στις 27 και 28 Φεβρουαρίου για να ρίξουν τον Μητσοτάκη.

Θέλει να πετύχει εκεί που απέτυχε η μάνα των Τεμπών μαζί με τις λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις.

Άλλος ένας λαϊκός ηγέτης βγαλμένος μέσα από την απεργία πείνας που δεν δικαιώθηκε.

Γιατί δεν δικαιώθηκε;

Διότι ο απεργός στην πορεία, όταν ικανοποιήθηκε το αίτημά του, το ξέχασε.

Τώρα ηγείται της λαϊκής εξέγερσης. Θα μου πείτε πως από τη στιγμή που η Νέα Αριστερά δεν μπορεί να σηκώσει αυτή το βάρος του αγώνα της ανατροπής Μητσοτάκη και ο Δούκας των Αθηνών θέλει πρώτα να ανατρέψει τον Ανδρουλάκη, κάποιος πρέπει να ξεσηκώσει τα πλήθη. Και ο Ρούτσι μπαίνει μπροστά.

Οφείλω να ομολογήσω πως με έθλιψε το κλίμα που επικράτησε στο συνέδριο της Νέας Αριστεράς. Ενώ ήταν έτοιμοι να σαλτάρουν στην εξουσία, μετά την πανηγυρική δικαίωση της φλοτίλα, αίφνης παρουσιάστηκε ρήξη στις σχέσεις Χαρίτση - Σακελλαρίδη. Το Χρηματιστήριο άρχισε να καταρρέει, οι πρεσβείες σήμαναν συναγερμό, ενώ ένας παλιός σύντροφος μου είπε εμπιστευτικά πως δεν είναι τυχαίο ότι οι ναυτικές δυνάμεις των ΗΠΑ βρίσκονται σε κατάσταση συναγερμού. Τελικά, πληροφορήθηκα πως την τελευταία στιγμή αποφεύχθηκε η σύγκρουση των δύο αντρών με την παρέμβαση των ψυχραιμοτέρων.

Όμως το ερώτημα παραμένει: πώς θα πάει μπροστά το επαναστατικό κίνημα με μια Νέα Αριστερά στα πρόθυρα της διάσπασης;

Μετά τις εκλογές του 2023 είχα γράψει πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα γνωρίζει από εδώ και μπρος αλλεπάλληλες διασπάσεις και θα φτάσει τελικά σε ένα οριακό σημείο, απ΄όπου η αναγνώρισή του θα γίνεται μέσω ενός μεγεθυντικού φακού. Σήμερα η Νέα Αριστερά ήδη κινείται στον χώρο των χορδών και των 12 διαστάσεων, ενώ οσονούπω προς εκεί βαδίζει και ο παραδοσιακός ΣΥΡΙΖΑ.

Άρα ο Ρούτσι είναι μια κάποια λύση για το λαϊκό κίνημα. Παραμερίζει τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες και κηρύσσει μόνος του διήμερα γενική απεργία. Μάλιστα, από τη στιγμή που το αίτημα της απεργίας είναι η πτώση της χούντας Κούλη, τότε η απεργία μετατρέπεται αυτομάτως σε πολιτική απεργία. Ο Ρούτσι παραδίδει επαναστατικά μαθήματα σε ΠΑΜΕ, ΑΔΕΔΥ, ΓΣΕΕ, ΓΕΣΑΣΕ, ΠΑΣΕΓΕΣ, ΟΛΜΕ, ΔΟΕ, ΣΥΔΑΣΕ και σε όλες τις ποδοσφαιρικές θύρες.

Παίζει μπαλίτσα ο άνθρωπος.

Υποθέτω πως η αποκαλούμενη λαϊκή Δεξιά, δηλαδή η ρωσόφιλη Δεξιά, θα τον αγκαλιάσει. Είναι ο άνθρωπός της τώρα που η μάνα των Τεμπών πήρε έναν ολισθηρό δρόμο. Άρχισε να κάνει κι ερωτήσεις για τα ελληνοτουρκικά, ένα πεδίο που το λυμαίνεται μονοπωλιακά η λαϊκή Δεξιά.

Ο Ρούτσι δεν έχει τέτοιες ανησυχίες για ευνόητους λόγους. Ίσως - σημειώστε το αυτό - να κάνει ακόμα μια απεργία πείνας εκεί κατά τις 20 Φεβρουαρίου ώστε η κορύφωσή της να συμπέσει με τη γενική πολιτική απεργία.

Εν πάση περιπτώσει, αν δεν υπήρχαν γελοίοι άνθρωποι και ανόητοι πολιτικοί, όλο αυτό το σκηνικό θα είχε τα χαρακτηριστικά μιας μεγάλης πλάκας. Όμως…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟ-ΡΟΥΤΣΙΣΜΟΣ: Τα δολώματα της Μ. Καρυστιανού και του Π. Ρούτσι

 Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΓΑΛΑΝΟΥ

Οι αρλούμπες που αράδιασε η κυρία Μαρία Καρυστιανού στο fb εγκαλώντας τον Πρωθυπουργό για την επικείμενη συνάντησή του με τον Ταγίπ Ερντογάν - εκτός από την προβληματική σχέση της με την ελληνική γλώσσα - επιβεβαιώνουν ότι με το δίχτυ του ψευδο- πατριωτισμού, θέλει να σαρώσει το βυθό της ελληνικής κοινωνίας.

Εκεί που συναντώνται, χωρίς ιδεολογικούς φραγμούς όσοι, «αν ήταν πρωθυπουργοί», θα επέκτειναν με ένα νόμο και ένα άρθρο τα χωρικά ύδατα, θα ανατίναζαν κάθε μέρα τουρκικά αλιευτικά στο Αιγαίο, θα κατακτούσαν την Πόλη τρεις ημερησίως. Θα αποκαθιστούσαν τις σχέσεις με τον Πούτιν και θα διαφέντευαν ολόκληρο τον κόσμο γιατί είμαστε ΕΛΛΗΝΕΣ. Ενδιαμέσως θα κρεμούσαν στην πλατεία Συντάγματος όλους τους προδότες πολιτικούς.

Η ανερμάτιστη ανάρτηση της Μ. Καρυστιανού με τις πομφόλυγες, προφανώς εντάσσεται στο branding του κόμματός της.

Το φυτεμένο « Έλληνες Πολίτες», θυμίζει το «Ανεξάρτητοι Έλληνες» από την εποχή του αντισυστημισμού των μνημονίων.  Η απαίτηση να πληροφορηθούν οι «Έλληνες Πολίτες» τα θέματα που θα συζητήσουν Μητσοτάκης - Ερντογάν για να εγκρίνουν ή όχι τη συνάντηση, είναι τόσο φαιδρή όσο την καθιστά η συλλογική ασχετοσύνη. Αλλά και τόσο επικίνδυνη καθώς εντάσσεται στη «λαοκρατία» που περιγράφει το ντουέτο Καρυστιανού - Γρατσία.

Στην πραγματικότητα η ανάρτηση στο FB έγινε για έναν και μόνο σκοπό: να «φυτέψει» στο δημόσιο λόγο τα περί «εθνικής προδοσίας». Χωρίς να διατρέχει τον κίνδυνο να ερωτηθεί live η κυρία Καρυστιανού από κάποιον… κακόβουλο δημοσιογράφο σε ποιες άλλες περιπτώσεις πλην της Γροιλανδίας, φρονεί ότι πρέπει να επιδιωχθεί η ειρήνη.

‘Η να ερωτηθεί π.χ γιατί το βαθύ θρησκευτικό και εθνικό της συναίσθημα δεν επαναστάτησε για την επίθεση που εξαπέλυσε η Μόσχα- μέσω των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών - στον Οικουμενικό Πατριάρχη και μέσω αυτού, στον ελληνισμό της Πόλης που αγωνίζεται; 

Προ δεκαημέρου, η πραγματική αρχηγός, η Μαρία πίσω από τη Μαρία, η γυναίκα που καθορίζει απολύτως τα του πολιτικού εγχειρήματος, σε τηλεοπτική συνέντευξη της, είχε εισαγάγει τη «νομική» έννοια της εσχάτης προδοσίας στα ελληνοτουρκικά. Η Μαρία Γρατσία που το εκστόμισε, δέχθηκε τα εύσημα του τηλεοπτικού δημοσιογράφου - που υπήρξε και υπουργός -  και κατά την κρίση του ,έπραξε άριστα που το ξεκαθάρισε.

 

Με δεδομένο, ότι ακόμη και μετά τα αποκαλυπτήρια του εθνολαϊκισμού της, η Μ. Καρυστιανού συνομιλεί με τις αριστερές και κεντροαριστές συνειδήσεις - αυτό δείχνουν οι δημοσκοπήσεις – επιστρατεύτηκε ξανά από τον αριστερό ριζοσπαστισμό ο Πάνος Ρούτσι.

Υπό τη σκηνοθετική και άλλη καθοδήγηση του Πέτρου Κωνσταντίνου (ΑΝΤΑΡΣΥΑ) ο κ. Ρούτσι εμφανίστηκε σε συναυλία στο Γκάζι, ως ο αρχάγγελος της ατζέντας της Αριστεράς. Να παλεύει να διαβάσει από το κινητό του ακατανόητα σε εκείνον πράγματα που του έγραψαν. Εμψυχώνοντας τους …διεθνιστές, αλληλέγγυους και απάτριδες « θα τους κατεβάσουμε ((σσ) εννοεί την κυβέρνηση) όλοι μαζί».

Πώς αντέχουν όλοι αυτοί «οι με τον άνθρωπο» να εκμεταλλεύονται με τέτοια απανθρωπιά έναν εμφανώς χειραγωγίσιμο – για λόγους προφανείς και λιγότερο προφανείς – γονιό;

Ο οποίος δυστυχώς δεν διαθέτει την «πανοπλία» του ναρκισσισμού, της φιλοδοξίας και του οργανωμένου σχεδίου της κυρίας Καρυστιανού.

Πως αντέχουν να τον ευτελίζουν εντελώς προκειμένου να…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Καρυστιανού, Τέμπη και συνωμοσιολογία

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Άμα είσαι ψώνιο…

 

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

ΑΡΘΡΟ - ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ για το εθνικό σούργελο των Τεμπών... 

Γράφει ο Θανάσης Διαμαντόπουλος

Ή όταν η ξαφνική δημοσιότητα σε κάνει εύκολα να διανύεις, ως προς τη συμπεριφορά σου, την απόσταση που χωρίζει έναν φυσιολογικό άνθρωπο από έναν ψωνισμένο…

Αλλά ακόμη και από μια σε βαθμό ψυχικής διαταραχής ναρκισσιστική προσωπικότητα…

Τότε…

Δεν διστάζεις να απευθύνεσαι άμεσα στον πρωθυπουργό της χώρας σου και να του θέτεις ερωτήματα εξωτερικής πολιτικής, υπαινισσόμενος ή υπαινισσόμενη μάλιστα ποιες πρωτοβουλίες ή επιλογές του θα συνιστούσαν εθνική προδοσία…

Αυτό δε το «δικαίωμα» θεωρείς πως το έχεις κατακτήσει, με μόνη νομιμοποιητική ιδιότητα εκείνη του προσώπου, το οποίο προτίθεται να διεκδικήσει την ηγεσία κόμματος που… πρόκειται κάποια άδηλη στιγμή στο μέλλον να ιδρυθεί!

Εκτός και αν θεωρείς πως το δικαίωμα απευθείας απεύθυνσης στον επικεφαλής της κυβέρνησης και της αξίωσης απαντήσεων και διευκρινίσεων από αυτόν επί λεπτών και εθνικά ευαίσθητων ζητημάτων εξωτερικής πολιτικής, εκπηγάζει εκ της ιδιότητός σου ως δημοφιλούς προσώπου, όπως αυτό πιστοποιείται από τα δημοσκοπικά ευρήματα... (Οπότε φαντάζομαι τον φόρτο εργασίας που θα έχει ο δύσμοιρος Μητσοτάκης, αφού θα πρέπει να απαντήσει σε ερωτήσεις εξαιρετικά πολλών: Από του Κωνσταντέλια έως του Τσολάκη, αν όχι και του Αργυρού ή του Καρρά, των οποίων επίσης δεν αμφισβητείται η δημοφιλία…)

Επιπρόσθετα…

Άμα είσαι άμετρα και ασύνορα φιλόδοξος άνθρωπος, μετατρέπεις τον άφατο και ύπατο ανθρώπινο πόνο σε όχημα εκπλήρωσης πολιτικών φιλοδοξιών…

Εκτός και αν είσαι τόσο αφελής, ώστε πραγματικά να πιστεύεις ότι η θεραπεία των δυσλειτουργιών και των νοσηροτήτων των δικαιοδοτικών θεσμών σε μια χώρα σαν την Ελλάδα είναι θέμα βούλησης ενός μόνο προσώπου, ας το αποδεχτούμε για την οικονομία της συζήτησης καλοπροαίρετου… Ή, έστω, και ενός πολιτικού φορέα που, μόνος αυτός στην εθνική μας ιστορία, θα στελεχώνεται αποκλειστικά από ό,τι άμωμο, άσπιλο, αναμάρτητο και ανιδιοτελές περιλαμβάνει η ελληνική κοινωνία…

 

Τέλος…

Άμα είσαι άσχετος από πολιτική και ειδικά από διπλωματία…, θεωρείς πως τα συζητούμενα στις διεθνείς και διακρατικές διαπραγματεύσεις γίνονται αντικείμενο προληπτικής κοινωνικής διαβούλευσης (όπως θες να κάνεις και τα θέματα της αυτοδιάθεσης του κορμιού των ομοφύλων σου…)

Ενώ…

Άμα είσαι άσχετος από ιστορία, κυριολεκτικά απόλυτα ανιστόρητος, αγνοείς πως τα μεγάλα εθνικά ζητήματα ο Ελευθέριος Βενιζέλος -θα έτριζαν τα κόκκαλά του με όσα ακούει- τα συζητούσε στο Λονδίνο το 1912 με τον Λόυντ Τζορτζ και τον Ουίνστον Τσώρτιλ, εν αγνοία όχι απλώς του λαού ή ακόμη και του επιτόπιου πρέσβη, αλλά ακόμη και του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών, όπως και ολόκληρης της ελληνικής κυβέρνησης…

Ωστόσο…

Όταν έχεις…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Μήπως η Καρυστιανού μπέρδεψε το μπόι της με τη σκιά της;

 

Του Άγη Βερούτη

agissilaos@gmail.com

Υπάρχουν άνθρωποι που αποκτούν δημόσια φωνή.

Υπάρχουν άνθρωποι που αποκτούν δημόσια προβολή.

Και υπάρχουν άνθρωποι που μπερδεύουν το ένα με το άλλο.

Η κυρία Καρυστιανού ανήκει ξεκάθαρα στην τρίτη κατηγορία.

Μέσα από μια ανείπωτη προσωπική τραγωδία, την τραγική απώλεια του παιδιού της στο δυστύχημα των Τεμπών, απέκτησε αναγνωρισιμότητα, κοινωνική συμπάθεια και πρόσβαση στα μικρόφωνα. Μέχρι εδώ, απολύτως ανθρώπινο. Από εκεί και πέρα όμως ξεκινά κάτι πολύ πιο ιδιότυπο: η σταδιακή μετατροπή της συμπάθειας σε ψευδαίσθηση πολιτικής αυθεντίας.

Κάπου ανάμεσα στις τηλεοπτικές εμφανίσεις και τις αναρτήσεις στο X, πιθανόν να της γεννήθηκε η εντύπωση ότι η προσωπική οδύνη της ισοδυναμεί με εθνική σοφία.

Κι έτσι φτάσαμε στο σημείο να απευθύνει δημόσια οδηγίες στον πρωθυπουργό, για το τι οφείλει να πει στον Τούρκο πρόεδρο Ερντογάν και τί όχι, σε περίπτωση συνάντησής τους.

Όχι απλές απόψεις επί κάποιου θέματος. Υποδείξεις! Με όρους "κυριαρχίας" και κατηγορίες "προδοσίας" αν δεν ακολουθήσει τις υποδείξεις της! Με ύφος ανθρώπου που θεωρεί πως έχει στα χέρια του κάποιο μυστικό εγχειρίδιο εξωτερικής πολιτικής που αγνοούν οι πρωθυπουργοί, οι υπουργοί εξωτερικών, οι πρέσβεις, οι διεθνολόγοι, οι στρατιωτικοί αναλυτές και τα διπλωματικά επιτελεία των τελευταίων πενήντα ετών!

Μήπως θα πρέπει να αραιώσει τις επισκέψεις της στις αστρολόγους;

Ήρεμα ρωτάω...!

Εδώ δεν μιλάμε για άκαιρη δήλωση.

Μιλάμε για πλήρη απώλεια της αίσθησης της κλίμακας.

Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν είναι συζήτηση στο Facebook. Δεν είναι ανάρτηση 280 χαρακτήρων. Δεν είναι συναισθηματικό ξέσπασμα με εθνικό περιτύλιγμα. Είναι ένας πολυδιάστατος μηχανισμός ισορροπιών: στρατιωτική αποτροπή, διεθνές δίκαιο, ΝΑΤΟϊκές δεσμεύσεις, αμερικανικοί υπολογισμοί, ευρωπαϊκές πιέσεις, ενεργειακοί διάδρομοι, οικονομική αλληλεξάρτηση και διακρατικό εμπόριο, Ανατολική Μεσόγειος, γειτονία δυο λαών, δυο οικονομιών, δυο παραπλήσιων κοινωνιών.

Όλα αυτά δεν λύνονται με κεφαλαία γράμματα.

Λύνονται, όσο λύνονται, με backchannels, non-papers, off-the-record συναντήσεις, τεχνικές διαβουλεύσεις, διαβαθμισμένα σημειώματα και αργή, βασανιστική διαπραγμάτευση δεκαετιών.

Με ανθρώπους που περνούν δεκαετίες σε πρεσβείες, όχι σαββατοκύριακα σε πάνελ.

Όμως η κυρία Καρυστιανού φαίνεται ότι πιστεύει πως η εξωτερική πολιτική της χώρας μας είναι θέμα ηθικής αγανάκτησης.

Ότι αν φωνάξεις αρκετά δυνατά τη λέξη "κυριαρχία", οι γεωπολιτικοί συσχετισμοί θα ντραπούν και θα αποσυρθούν...

Το ίδιο μοτίβο είδαμε νωρίτερα και στο θέμα των αμβλώσεων. Εκεί όπου, χωρίς θεσμικό ρόλο, χωρίς νομική τεκμηρίωση, χωρίς κοινωνική ανάλυση, θεώρησε σκόπιμο να ανοίξει δημόσια μια συζήτηση για ένα δικαίωμα κατοχυρωμένο εδώ και δεκαετίες.

Ούτε ο περισσότερος κόσμος, είμαι βέβαιος, πιστεύει ότι οι αμβλώσεις είναι ορθή μέθοδος αντισύλληψης. Αν ήταν όμως κάτι να αρθρώσουν όλοι αυτοί, θα έλεγαν ότι χρειάζεται περισσότερη εκπαίδευση στα νέα κορίτσια για αυτό το θέμα από το σχολείο και το σπίτι τους, και όχι φυσικά η απαγόρευση της αυτοδιάθεσης του σώματος της γυναίκας, που είναι θεσμικά κατοχυρωμένη εδώ και δεκαετίες!

Οι αμβλώσεις δεν είναι "φιλοσοφικός προβληματισμός". Είναι ιατρική πράξη. Είναι δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του σώματος της καθεμιάς Γυναίκας στην Ελλάδα. Είναι κοινωνική πραγματικότητα. Δεν τις αγγίζει κάποιος επειδή είδε μπροστά του μικρόφωνο! Τις αγγίζει μόνο όταν είναι έτοιμος να αναλάβει τις πολιτικές και θεσμικές συνέπειες.

Αλλά αυτό ακριβώς λείπει από την κ. Καρυστιανού σήμερα: η έννοια της ευθύνης.

Γιατί η κυρία Καρυστιανού δεν έχει κόμμα.

Δεν έχει πρόγραμμα.

Δεν έχει παρουσιάσει συνεκτική πρόταση διακυβέρνησης.

Δεν έχει τοποθετηθεί σοβαρά για την οικονομία, την άμυνα, το δημογραφικό, το μεταναστευτικό.

Δεν έχει εκτεθεί στην κρίση των πολιτών.

 

Το περίφημο "κόμμα Καρυστιανού" υπάρχει μόνο ως φήμη.

Υπάρχει μόνο ως συναισθηματικό κεφάλαιο.

Αλλά η συμπάθεια δεν είναι εντολή.

Η αναγνωρισιμότητα δεν είναι πολιτική νομιμοποίηση.

Η τραγωδία δεν είναι βιογραφικό.

Κι όμως, βλέπουμε μια σταδιακή αυτο-αναβάθμιση: από τραγική μητέρα θύματος (στην οποία συμπάσχω και ραγίζει την καρδιά μου η τραγικότερη απώλεια της ανθρώπινης ύπαρξης: εκείνης του παιδιού σου), σε θεματοφύλακα της Δημοκρατίας, και πλέον σε άτυπο επιτηρητή της εθνικής στρατηγικής.

Αυτό λέγεται υπερβάλλουσα αυτοεκτίμηση.

Ή, πιο απλά, "μπερδεύει το μπόι της με τη σκιά της".

Όταν η τηλεοπτική προβολή αρχίζει να εκλαμβάνεται ως γεωπολιτικό κύρος, τότε κάτι έχει πάει πολύ στραβά. Όταν η προσωπική αγανάκτηση μεταφράζεται σε εθνικές νουθεσίες, τότε η δημόσια συζήτηση κατεβαίνει επίπεδο. Γιατί παράγεται θόρυβος χωρίς περιεχόμενο. Δημιουργούνται εντυπώσεις χωρίς λογοδοσία. Εκτοξεύονται βαριές λέξεις χωρίς κόστος.

Και αυτά είναι επικίνδυνα πράγματα σε μια χώρα που γειτνιάζει με μια αναθεωρητική δύναμη.

Αν η κυρία Καρυστιανού θέλει να πολιτευθεί, ο δρόμος είναι απλός: ιδρύει κόμμα, παρουσιάζει πρόγραμμα, κατεβαίνει σε εκλογές, αναλαμβάνει ευθύνη. Αν θέλει να παραμείνει ακτιβίστρια, επίσης θεμιτό.

Ας μην παριστάνει τον άτυπο Υπουργό Εξωτερικών, όμως...

Η Ελλάδα δεν κυβερνάται με posts. Και τα εθνικά θέματα δεν λύνονται με ηθική αγανάκτηση.

Η πολιτική απαιτεί επίγνωση ορίων. Όταν αυτή εξαφανίζεται, τότε η σκιά φουσκώνει, το εγώ διογκώνεται και η σοβαρότητα υποχωρεί. Όπως καληώρα...

Στην πραγματική πολιτική, μετράνε τρία πράγματα: θεσμική θέση, σχέδιο και λογοδοσία.

Η κυρία Καρυστιανού δεν διαθέτει κανένα από τα τρία.

Διαθέτει μόνο δημόσιο λόγο. Και ο δημόσιος λόγος χωρίς θεσμική ευθύνη είναι απλώς θόρυβος.

 

Οι παρεμβάσεις της στα ελληνοτουρκικά δεν συνοδεύονται από ανάλυση συσχετισμών ισχύος, ούτε από πρόταση στρατηγικής. Δεν υπάρχει αναφορά σε ΝΑΤΟ, ΗΠΑ, ΕΕ, εξοπλιστικά, ενεργειακά συμφέροντα ή κόκκινες γραμμές. Υπάρχουν μόνο γενικόλογες διατυπώσεις περί "κυριαρχίας" και βαριές λέξεις όπως "προδοσία".

Αυτό δεν είναι πολιτική. Είναι συναισθηματική ρητορική καφενείου.

Το ίδιο μοτίβο εμφανίστηκε και στο θέμα των αμβλώσεων: άνοιγμα βαριάς θεματολογίας χωρίς νομικό πλαίσιο, χωρίς κοινωνική τεκμηρίωση, χωρίς ανάληψη ευθύνης για τις συνέπειες. Παρέμβαση υψηλού φορτίου με μηδενικό όμως λειτουργικό βάθος.

Σε όρους διοίκησης, αυτό λέγεται άποψη χωρίς υλοποίηση.

Η εξωτερική πολιτική, όμως, δεν λειτουργεί με απόψεις. Λειτουργεί με κόστη, trade-offs και συμβιβασμούς. Κάθε λέξη έχει βάρος. Κάθε θέση έχει αντίμετρα. Κάθε δημόσια τοποθέτηση δημιουργεί διπλωματικό αποτύπωμα.

Όταν κάποιος μιλά χωρίς να έχει κόστος, απλώς μεταφέρει το κόστος κάπου αλλού.

Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια τέτοιου είδους δημόσιου αυτοσχεδιασμού. Βρίσκεται σε γεωπολιτική ζώνη υψηλής αστάθειας. Έχει ανοιχτά μέτωπα, εξοπλιστικές δεσμεύσεις, ενεργειακές εξαρτήσεις και στρατηγικές συμμαχίες. Δεν είναι sandbox για προσωπική προβολή.

Αυτό δημιουργεί ένα επικίνδυνο προηγούμενο:

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Κυρα-Βούλα

 

Toυ ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Mια νέα, επαναστατική πρακτική εμπλουτίζει τα παγκόσμια χρονικά της διπλωματίας.

Αν είσαι ιδιώτης με αυξημένα εθνικά ανακλαστικά βγάζεις ένα φιρμάνι για τον Πρωθυπουργό πριν συναντήσει τον Ερντογάν.

«Κ. Μητσοτάκη (…) όλοι οι Ελληνες δικαιούμαστε να γνωρίζουμε ποια τα θέματα προς συζήτηση ως σας έχουν επίσημα γνωστοποιηθεί ώστε οι Ελληνες Πολίτες να κρίνουν την ανάγκη ή μη διενέργειας της συνάντησης αυτής» (ανάρτηση Maria Karystianou, 26/1).

Επισυνάπτεις κι ένα απόκομμα του ακροδεξιού Τύπου μαζί με διάφορες αιχμές περί «εθνικής προδοσίας» – αυτά πάνε παρέα…

Δεν διευκρινίζεται αν αυτοί οι «Ελληνες Πολίτες» που θα κρίνουν την ανάγκη είναι κόμμα, ομάδα ή αν αναφέρεται γενικώς στο εθνικό σύνολο, οπότε μάλλον θα χρειαστούν δημοψήφισμα για να κρίνουν.

Ή έστω στρατιωτική διαταγή.

Ολοι υποθέτουμε πάντως ότι ο εγκαλούμενος Πρωθυπουργός δυσκολεύεται να κοιμηθεί με τις υπόνοιες που διατυπώνει η ανάρτηση για εθνική προδοσία.

Και μάλιστα τη στιγμή που δεν ξέρουμε ακόμη τι θα γίνει με τα παιδιά της Κεφαλογιάννη. Σε τι κόσμο θα μεγαλώσουν;

Ηδη, οι μεγαλύτερες διπλωματικές σχολές και ινστιτούτα διεθνών σχέσεων της υφηλίου μελετούν αυτή τη νέα πρακτική που εμπλουτίζει τους ορίζοντες άσκησης της διπλωματίας.

Ζητάει συνάντηση ο πρόεδρος της γειτονικής χώρας;

Μια στιγμή, του απαντάς, πες μου τι θέλεις διότι η κυρία Βούλα απέναντι κι ο κύριος Βλάσης που έχει το καλύτερο τσίπουρο στη γειτονιά θέλουν να δουν αν υπάρχει ανάγκη.

Λογικό. Στη συνέχεια η κυρία Βούλα θα διαβουλευτεί με τον κύριο Βλάση και θα αποφασίσουν τι νομίζουν.

Ελπίζω να το κοινοποιήσουν και του Μητσοτάκη μην τρέχει αδίκως στην Αγκυρα.

Θέλω λοιπόν ειλικρινά να επαινέσω τη λαμπρή αυτή ιδέα. Για πολλούς λόγους.

Πρώτον, είναι αναμφισβήτητα οικονομική. Αν εφαρμοστεί δεν χρειάζονται υπουργεία Εξωτερικών, ούτε ειδικοί, ούτε εμπειρογνώμονες, ούτε συμβούλια, ούτε συμμαχίες και διεθνείς οργανισμοί, ούτε εξοπλισμοί φυσικά. Πεταμένα λεφτά. Κανονίζει για όλα η κυρία Βούλα.

 

Δεύτερον, είναι απλή στην πρακτική της. Δεν είναι απαραίτητοι οι πρωθυπουργοί, τα υπουργικά συμβούλια, τα κοινοβούλια κι άλλοι παρατρεχάμενοι που παίρνουν αποφάσεις.

Βγαίνεις κατευθείαν στον φωταγωγό και φωνάζεις:

– Κυρία Βούλα, τι να κάνουμε με τον Ερντογάν που μας έχει ζαλίσει;

 

Τρίτον, είναι βαθιά πατριωτική. Διότι ο «λαός» δεν κάνει ποτέ λάθος κι αν ρωτάς τον «λαό» αποκλείεται να κάνεις λάθος κι εσύ.

Αν μάλιστα εκτός από τον «λαό» και τους «Ελληνες Πατριώτες» συμπράττει στη διαβούλευση κι ο Αρχάγγελος Μιχαήλ το αποτέλεσμα είναι γκαραντί.

Ασε που…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Η κυρία απέναντι στον Ερντογάν

 

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΜΠΟΥΡΑΚΗ

Ασφαλώς και ένας πρωτοδιόριστος υπάλληλος μιας εταιρείας δικαιούται να ελπίζει ότι κάποτε θα φθάσει στην αξιοζήλευτη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου. Με την δουλειά του, με τα προσόντα του, με την εμπειρία που θα σωρεύσει καθώς θα ανεβαίνει μία-μία τις θέσεις, όλα είναι πιθανά. Για να το πω κι αλλιώς, είναι λάθος να χλευάζουμε τις φιλοδοξίες των ανθρώπων, όσο χαμηλά στην ιεραρχία κι αν βρίσκονται όταν τις εκφράζουν.

Θα είναι όμως εξόχως κωμικό θέαμα, να δούμε τον υπαλληλάκο, την δεύτερη μόλις μέρα της πρόσληψης του, να εισβάλλει το γραφείο του CEO και με υψωμένο το δάκτυλο να του λέει
«τι είναι αυτά που κάνεις με τις γραμμές παραγωγής ή με τις επενδύσεις των αποθεματικών ή με τα μερίσματα των μετόχων;». Ότι εκεί, δεν αποκαλύπτεται ένας υγιώς φιλόδοξος εργαζόμενος, αλλά ένας μωρός ανθρωπάκος που έχει καβαλήσει το καλάμι και τρέχει.

Αυτή η εικόνα σχηματίστηκε στο μυαλό μου, όταν διάβασα την ανάρτηση της Καρυστιανού για την επικείμενη συνάντηση Μητσοτάκη - Ερντογάν. Τι ανοησία πρέπει να δέρνει την κυρία και το επιτελείο της –ο θεός να το κάνει επιτελείο- για να αποτολμήσουν τέτοια ανακοίνωση. Τι μικρομεγαλισμός, τι έπαρση…

Τύφλα να χουν οι νυν και οι πρώην πρωθυπουργοί, οι διπλωματικές υπηρεσίες, οι πρέσβεις και οι πρόξενοι, οι υπουργοί εξωτερικών και άμυνας, οι διεθνολόγοι με τα πτυχία και τα μεταπτυχιακά τους, οι μελετητές των διεθνών συμβάσεων και όσοι ξεκοκαλίζουν τις χιλιάδες των σελίδων από πρακτικά τέτοιων δύσκολων συναντήσεων κορυφής. Τους έβαλε τα γυαλιά μια παιδίατρος, σύμβουλος θηλασμού και μάλιστα στην πρώτη ανάρτηση της ζωής της για θέματα εξωτερικής πολιτικής. Όχι παίζουμε.

Αμφιβάλω αν υπήρξε Έλληνας που διάβασε αυτό το σαχλό κειμενάκι και δεν έβαλε τα γέλια, ακόμα κι αν πριν έναν χρόνο ήταν στην συγκέντρωση για τα Τέμπη και κρατούσε πανό που έγραφε «δεν έχω οξυγόνο». Αυτός ο επιτακτικός τόνος προς τον πρωθυπουργό από μια κυρία παντελώς άσχετη με το θέμα, αυτό το
«πες μας την ατζέντα για να κρίνει ο λαός αν πρέπει να γίνει η συνάντηση σου με τον Ερντογάν», αποπνέει μια φαιδρότητα που μόνο στα καφενεία όπου οι ξερόλες κατεβάζουν τσίπουρα μπορεί κανείς να συναντήσει.

Αφήνω στην άκρη αυτό το μείγμα καθομιλουμένης και αρχαΐζουσας γλώσσας, με το οποίο προσπάθησε να κάνει πιο επίσημη και πειστική την ανάρτησή της.
«Ποια τα θέματα των συνομιλιών, ως σας έχουν γνωστοποιηθεί;» ρωτά με ύφος δασκάλας του μεσοπολέμου.  

Μου θύμισε την αναλφάβητη γιαγιά μου από την κρητική Μαδάρα, όταν την βάζαμε να μιλήσει εγγλέζικα για να σπάσουμε πλάκα.

Όσο για το φινάλε της ανακοίνωσής της, ήταν άξιο όσων ήδη υποψιαζόμασταν σχετικά με τις πεποιθήσεις της μάνας των Τεμπών. Πολύ εύκολα εκστομίζει το «εθνική προδοσία» η παιδίατρος

Για βάστα κυρία Καρυστιανού μου, εντάξει, είσαι σκληρή διαπραγματεύτρια, αλλά μη μας βγάλεις κι όλους προδότες από την πρώτη σου ανακοίνωση. 

Στην δέκατη δηλαδή, πώς θα μας ονοματίσεις;

Προφανώς, αν βρεθείς εσύ απέναντι στον Ερντογάν θα τα πας καλύτερα απ’ ότι οι πουλημένοι πολιτικοί μας. Αλλά πριν φτάσεις εκεί, κοίτα πρώτα να μάθεις πώς να αντιμετωπίζεις τον Νίκο Στραβελάκη (κι όχι να τον βρίζεις που έκανε την ερώτηση για τις αμβλώσεις) ή τον Σπύρο Χαριτάτο (κι όχι να του ακυρώνεις συνέντευξη την τελευταία στιγμή γιατί δεν τον έχεις εμπιστοσύνη τι θα ρωτήσει).

Καλύτερα, λέω εγώ, να εμφανίζεσαι μόνο στις...

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΞΥΛΟΛΙΟΚΙΝΗΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ: Μπορεί μόνη της

 Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Εκείνοι που κάποτε κολάκευαν τη Μαρία Καρυστιανού και της φούσκωναν τα μυαλά, σήμερα διαπρέπουν στην αποδόμησή της.
 

Φυσικό είναι, διότι όσο λειτουργούσε ως εργαλείο για την αποσταθεροποίηση της κυβέρνησης τους ήταν χρήσιμη· από τη στιγμή, όμως, που αυτονομείται και διεκδικεί μερίδιο από την πίτα, γίνεται αντίπαλος.  

Δεν χρειάζεται όμως να προσπαθήσουν πολύ για την αποδόμησή της, γιατί η ίδια τα καταφέρνει μια χαρά μόνη της. Το αυτοκρατορικό «δεν εμπιστεύομαι τη Λάρισα», λ.χ., δεν έχει ανάγκη από ερμηνεία, μιλάει από μόνο του. Το ύφος, ο αέρας, η αοριστία της διατύπωσης προδίδουν τον χαρακτήρα και ο καθένας βγάζει τα συμπεράσματά του. Περιττεύει η αποδόμηση…

Επίσης έχει ενδιαφέρον ότι προκειμένου να μας δείξει ότι, ως επίδοξη αρχηγός κόμματος, δεν παραμελεί τα ελληνοτουρκικά, απευθύνεται στον Πρωθυπουργό, μέσω των σόσιαλ και, ενόψει της συνάντησής του με τον Ταγίπ Ερντογάν, ζητάει να μάθει:
«Ποια τα θέματα προς συζήτηση, ως σας έχουν επίσημα γνωστοποιηθεί, ώστε οι Ελληνες Πολίτες να κρίνουν την ανάγκη ή μη διενέργειας της συνάντησης αυτής». Αντιλαμβάνομαι, ως εκ τούτου, ότι η κ. Καρυστιανού υποστηρίζει όχι μόνο την άμεση δημοκρατία, με τα δημοψηφίσματα για ψύλλου πήδημα, αλλά και την άμεση λαϊκή διπλωματία του καφενείου.  

Από την προσεκτική διατύπωση όλης της ανάρτησης, δεν χωρεί αμφιβολία σε ποιους απευθύνεται, χρησιμοποιώντας ως πρόσχημα την ερώτηση στον Πρωθυπουργό. Κλείνει το μάτι στους εθνικιστές, τους μαξιμαλιστές, τους Τουρκοφάγους, δηλαδή στους κλασικούς ακροδεξιούς.

Δικαιολογημένα, λοιπόν, τα αντισυστημικά κόμματα τη βλέπουν ως απειλή. Τη δική τους πελατεία διεκδικεί. 

Προσπαθεί, υποθέτω, να κάνει...

 

Υπαρκτού ξυλολιοκίνητου Καρυστιανο-Ρουτσισμού κωμωδία

Υπαρκτού μαστουρόπληκτου ελληνισμού τραγωδία...

 

Υπαρκτού σουργελαρόπληκτου ελληνισμού κωμωδία




Σαν σήμερα (30/1/ΧΧΧΧ)

 

1595: To θεατρικό έργο «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» του Γουίλιαμ Σαίξπηρ κάνει πρεμιέρα στο Λονδίνο.

1945: Ανασυγκροτείται το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων

1957: Θεμελιώνεται η νέα λαχαναγορά στου Ρέντη.

1965: Νομοθετική κατοχύρωση για την 35ετία των δημοσίων υπαλλήλων.

1969: Οι Beatles δίνουν την τελευταία δωρεάν συναυλία τους, στην ταράτσα της δισκογραφικής εταιρίας Apple.

1948: Δολοφονείται από ινδουιστές εξτρεμιστές ο Μαχάτμα Γκάντι,

1951: Πεθαίνει ο αυστριακός κατασκευαστής αυτοκινήτων Φέρντιναντ Πόρσε, ιδρυτής της αυτοκινητοβιομηχανίας Porche και σχεδιαστής του θρυλικού «σκαραβαίου».

1975: Πεθαίνει ο Ορέστης Μακρής



2019 Πεθαίνει από καρκίνο σε ηλικία 66 ετών ένας από τους μεγαλύτερους αστέρες της R&B μουσικής τις δεκαετίες του 1980 και 1990, ο Τζέιμς Ίνγκραμ.

ΠΑΛΑΙΟ-ΣΥΡΙΖΑίικα ΝΕΟ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Βαρετοί

 Toυ ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Aναρωτιέμαι τι είναι τελικά πιο βαρετό
. Να βλέπεις τον Παναθηναϊκό να παίζει ποδόσφαιρο ή να παρατηρείς την Αριστερά να διαβουλεύεται.

Δεν έχω απάντηση. Παρόλο που ο λόγος της βαρεμάρας και για τους δύο είναι κοινός: κανείς δεν πάει για πρωτάθλημα.

Με δημοσιεύματα δυσανάλογα με το μέγεθος του ζητήματος πληροφορηθήκαμε ότι κάποιοι συμφώνησαν με κάποιους άλλους στο κόμμα Νέα Αριστερά και δεν θα πάνε τελικά με τον Τσίπρα ή με κάποιον άλλον – λυπάμαι, δεν συγκράτησα τους κάποιους…

Υπόψη. Ο προβληματιζόμενος οργανισμός μετράει στις τελευταίες δημοσκοπήσεις από 1,5% έως 2,5%!

Με άλλα λόγια είτε πάνε, είτε δεν πάνε, κανείς δεν θα τους πάρει χαμπάρι.

Αλλά εδώ είναι το γουστόζικο. Παραδοσιακά ο ελληνικός Τύπος χαρίζει στην Αριστερά πολύ περισσότερο χώρο και ενδιαφέρον απ’ όσο της παραχωρεί η ελληνική κοινωνία.

Οταν ήμουν νέος στη Μεταπολίτευση νομίζαμε ότι περίπου το μεγαλύτερο γεγονός του αιώνα ήταν η διάσπαση του ΚΚΕ. Τελικά αποδείχθηκε ότι αφορούσε μόνο τους ίδιους και δεν ήταν πολλοί.

Ετσι και τώρα. Ολες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι όλο μαζί το κοινό Τσίπρα, Φάμελλου, Χαρίτση, Τζάκρη, Κασσελάκη, Πολάκη κ.λπ. με το ζόρι πιάνει κανένα 7-8%. Τι είναι ο κάβουρας…

Και καθόμαστε τώρα και συζητάμε αν θα συμφωνήσουν μεταξύ τους να φτιάξουν Λαϊκό Μέτωπο ή «προοδευτική κυβέρνηση» ή θίασο ρεπερτορίου.

Μόνο που εκεί βρίσκεται όλο το πρόβλημα: δεν πάνε για πρωτάθλημα. Και κανείς ποτέ δεν ξεσήκωσε τα πλήθη αν θα βγει έβδομος ή όγδοος.

Αντί λοιπόν να τσακώνονται και να σιχτιρίζονται ο ένας με τον άλλο, χρησιμότερο θα ήταν να αναλογιστούν γιατί δεν πάνε για πρωτάθλημα.

Διότι αρχίζω να υποψιάζομαι πως...

 

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Αριστερό σκουπίδι σε οίστρο!

 

ΣΥΡΙΖΑίικα ΕΘΝΙΚΑ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Ιδεολογικη αγκύλωση!

 

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ με τη Νίνα Κασιμάτη ήταν πάντα προφανές, η απομάκρυνσή της από την εκπροσώπηση στο Συμβούλιο της Ευρώπης (μεγάλο ταξιδιωτικό γραφείο της Ευρώπης με έδρα το Στρασβούργο) δεν είναι μυστήριο.

Η κυρία Κασιμάτη κινείται με γνώμονα το προσωπικό συμφέρον της, δεν θα της κοστίσει τίποτα αν επιστρέψει στο ΠΑΣΟΚ, πολύ περισσότερο, δε, όταν το ίδιο το ΠΑΣΟΚ ρέπει τόσο εμφανώς προς τον ΣΥΡΙΖΑ.

Το μυστήριο είναι το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ με τις Μπελαρά.

Τον Οκτώβριο του 2022, στην ψηφοφορία στη Βουλή, ο ΣΥΡΙΖΑ είχε στηρίξει την αγορά των πρώτων τριών φρεγατών του συγκεκριμένου τύπου.

Το ίδιο έκανε και τον περασμένο Οκτώβριο, όταν υπερψηφίστηκε και η αγορά της τέταρτης.

Επομένως, πού είναι το πρόβλημα;

Συμφωνούν και υπερψηφίζουν, όμως πρέπει να πενθούν όταν παραλαμβάνεται αυτό που ψήφισαν;

Σε αυτή την αντίφαση εντοπίζεται η ιδεολογική αγκύλωση της εγχώριας Αριστεράς, με τις έννοιες της πατρίδας και του πατριωτισμού. Θα προτιμούσαν να υποδεχτούν, με λουλούδια, κλαρίνα και συγκροτήματα παραδοσιακών χορών, ένα πλοίο που θα έφερνε τρακτέρια (sic) και άροτρα για να οργώνει η αγροτιά τη γης (sic).

Εύχομαι ολοψύχως…