"Κόμμα = Ομάς ανθρώπων, ειδότων ν' αναγιγνώσκωσι και ν' αρθογραφώσιν εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες ενούμενοι υπο ένα οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν' αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν πρωθυπουργού, ίνα παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι"
Εμμανουήλ Ροΐδης , Έλληνας πεζογράφος και κριτικός (1836-1904)


ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟ-ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΑΝΩΜΑΛΟ-ΞΕΦΤΙΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Στροφές

 

Toυ ΓΙΑΝΝΗ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

O μακαρίτης Ντενγκ Σιάο Πινγκ έλεγε πως «μαύρη γάτα, άσπρη γάτα, η καλή γάτα είναι εκείνη που πιάνει ποντίκια».

Δεν το έλεγε τυχαία.

Ο προκάτοχός του Πρόεδρος Μάο είχε ζαλίσει την Κίνα με τις «δεξιές» κι «αριστερές» στροφές όπου κάθε στροφή ερχόταν να διορθώσει μια προηγούμενη στροφή που είχε αποδειχθεί καταστροφική.

Ο ρεαλιστής Ντενγκ προσπαθούσε λοιπόν να εξηγήσει πως δεν έχει σημασία η κατεύθυνση της στροφής αλλά το αποτέλεσμά της.

Αποτελεί δεξιά ή αριστερή στροφή η παραδοχή ότι έχουμε δύο βιολογικά φύλα κι όχι «χιλιαδεκατρία»;

Αποτελεί άραγε δεξιά στροφή η πεποίθηση πως τα ποινικά αδικήματα εκδικάζονται στα αρμόδια δικαστήρια κι από κανονικούς δικαστές;

Και θα θεωρηθεί αριστερή στροφή αν εκδικαστούν «από τον κόσμο» στην πλατεία Συντάγματος ή τον Εθνικό Κήπο;

Διάβασα πρόσφατα μια ανακοίνωση επιστημονικού σωματείου που υποστηρίζει ότι κακώς μιλούμε για δύο βιολογικά φύλα διότι υπάρχει κι ένα 1,5% που θεωρείται αδιευκρίνιστο.

Καμία αντίρρηση. Θα δεχτώ την επιστημοσύνη τους και θα συμφωνήσω ότι «υπάρχουν δύο βιολογικά φύλα συν 1,5% μπερδεμένοι».

Εστριψα δεξιά ή αριστερά;

Κανείς δεν μπορεί να πει. Και γι’ αυτό θα συμφωνήσω με τον Ντενγκ. Δεν ενδιαφέρει η κατεύθυνση της στροφής, ενδιαφέρει το αποτέλεσμα.

Ο «γάμος των ομοφύλων» δεν ήταν ούτε δεξιά, ούτε αριστερή στροφή. Ηταν απλώς λάθος. Οπως όλη η συναφής συζήτηση περί δικαιωμάτων σε μια κοινωνία που δεν τσιγκουνεύεται κανένα δικαίωμα.

Η οποία οδηγεί όμως την κυβέρνηση να ισορροπήσει το αρχικό λάθος στρίβοντας προς την άλλη πλευρά.

Ο Πρόεδρος Μάο τα έχει διδάξει αυτά με πολύ πιο καταστροφικά αποτελέσματα.

Τώρα μένει να δούμε αν ο Μητσοτάκης θα ισορροπήσει τα προηγούμενα εκλέγοντας τον Τασούλα και τον Κακλαμάνη. Η μέθοδος είναι παλιά. Αν και σπανίως αποδίδει.

Ξέρετε γιατί;

Επειδή ένας φιλελεύθερος κεντρώος δεν είναι κάποιος που στρίβει πότε δεξιά και πότε αριστερά.

Φιλελεύθερος κεντρώος σημαίνει σε κάθε περίσταση να μην παρεκκλίνεις από τον δρόμο και τις πεποιθήσεις που υπαγορεύουν η εδραία γνώση, ο ορθός λόγος και η κοινή λογική. Το common sense του Τόμας Πέιν.

Κι επειδή μου είναι εξίσου απεχθής «η τυραννία της πλειοψηφίας» με «την τυραννία της μειοψηφίας» δεν θα μπω στον πειρασμό να επιλέξω τυραννία.

Θα αφήσω τα δικαστήρια να κάνουν τη δουλειά τους.

Θα νοιαστώ στο μέτρο του δυνατού για το 1,5% χωρίς να προκαλέσω το 98,5%.

Θα περιμένω από τη Βουλή να εφαρμόσει το Σύνταγμα.

Και…

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΕΘΝΟΠΑΤΕΡΟ-ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Πρώτα νερό και μετά μαρμάρινες κρήνες

 

Του Βασίλη Αγγελικόπουλου

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη αδιαφορεί για τη σωστή (δηλαδή: την αποτελεσματική) διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στο Δημοτικό, αλλά και σε Γυμνάσιο / Λύκειο. l

«Πάλι τα ίδια;», θα αναρωτηθεί ο τακτικός αναγνώστης του «Υποβολείου», αφού δεν είναι λίγες οι φορές που εδώ και 25 χρόνια η στήλη αυτή επισημαίνει, με κάθε ευκαιρία, αυτό το πρόβλημα της εκπαίδευσής μας, που πιστεύουμε πως είναι ριζιμιό, ακρογωνιαίο στο γενικότερο πρόβλημα του εκπαιδευτικού μας συστήματος. l Ακρογωνιαίο, που όμως και η περί πολλά εκπαιδευτικά ασχολούμενη κυβέρνηση Μητσοτάκη –και αυτή όπως και όλες οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης, πλην της πρώτης– δεν λέει να αντιμετωπίσει με ιδιαίτερη κι επείγουσα προσοχή, ώστε να βελτιώσει όσο το δυνατόν περισσότερο και συντομότερα την κατάσταση. l

Εμπειρικώ τω τρόπω κατ’ αρχάς επισημαίναμε, επί πολλά χρόνια, το πρόβλημα: l από το πώς μιλάμε και γράφουμε τη γλώσσα μας ως το πώς την (συνήθως κακο)μεταχειρίζονται τα ΜΜΕ, έντυπα και ηλεκτρονικά, και, κυρίως, πώς εκβράζονται από το Δημοτικό, ακόμα και από το Γυμνάσιο, παιδιά του οικογενειακού ή και του ευρύτερου περιβάλλοντός μας: l χωρίς να μπορούν να διαβάσουν και πολύ περισσότερο να γράψουν άνετα τη γλώσσα τους. l Φυσικό επακόλουθο να δυσκολεύονται και στην κατανόηση σχολικού κειμένου, l – κι αυτό διαπιστώνεται οδυνηρά, όχι μόνο σε ενδοελλαδικές εξετάσεις l (ακόμα και πανεπιστημιακού επιπέδου!), l αλλά και σε διάφορες διεθνείς «Πίζες» όπου οι μαθητές μας πατώνουν μονίμως. l

Με τα χρόνια το πρόβλημα πιστοποιήθηκε και από διάφορες επιτούτου έρευνες, οι οποίες και κατέληγαν στην ίδια πάντα διαπίστωση: l ένα σημαντικό ποσοστό μαθητών αποφοιτά από το Δημοτικό ή και το Γυμνάσιο «λειτουργικά αναλφάβητο». l

Ποιο είναι το ποσοστό αυτό προσδιόρισε πρόσφατη έρευνα, η οποία έθεσε τα ευρήματα αλλά και τις εισηγήσεις της υπόψη των αρμόδιων κυβερνητικών οργάνων l αλλά και της κοινής γνώμης: l «Μαθητές: Δεν κατανοούν τι διαβάζουν» – Το 20% των μαθητών, δηλαδή ο ένας στους πέντε, μένει (ή κινδυνεύει να μείνει) λειτουργικά αναλφάβητος αποφοιτώντας και από το Γυμνάσιο. l «Καθημερινή», 4.1.2025, εγερτήριο ρεπορτάζ του Απόστολου Λακασά, βασισμένο στην ετήσια έκθεση της Αρχής Διασφάλισης της Ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (ΑΔΙΠΠΔΕ) για το 2024. l «Πρόκειται για επισήμανση που προέκυψε από την ανάλυση των αποτελεσμάτων των διαγνωστικών εξετάσεων που διενεργήθηκαν στη ΣΤ΄ Δημοτικού και στη Γ΄ Γυμνασίου τα τελευταία έτη στα γνωστικά αντικείμενα της Γλώσσας και των Μαθηματικών». l Ο εστί μεθερμηνευόμενον, ότι «και στα Μαθηματικά καταγράφονται αντίστοιχες διαπιστώσεις, με τις δυσκολίες να μην είναι αμιγώς μαθηματικές, αλλά και γλωσσικές». l Πράγμα που ισχύει βεβαίως για όλα τα μαθήματα. l Πώς αλλιώς. l Χωρίς γνώση της γλώσσας δεν μπορείς ούτε να καταλάβεις καλά τι διαβάζεις ή ακούς ούτε να εκφράσεις με σαφήνεια τι θες να πεις ούτε να αναπτύξεις κριτική σκέψη. l

Το όλο ζήτημα αναπτυγμένο καταλεπτώς και με εισηγήσεις θεμελιωμένες ετέθη υπόψη των αρμοδίων, l των οποίων οι κύκλοι πρέπει να πάψουν ταχέως να μένουν ατάραχοι και να πιάσουν δουλειά επί του πρακτέου.

Δεν πάει άλλο. l Δεν μπορεί να ξέρει κανείς αν υπάρχει πιθανότητα να επιτευχθεί κάτι ουσιώδες στο εγγύς μέλλον, l αλλά να μένει ανέγγιχτο ένα βασικό πρόβλημα του εκπαιδευτικού μας συστήματος, ενώ μας απασχολεί ήδη η διαδικτυακή-ψηφιακή ενίσχυσή του, το βρίσκω κομμάτι οξύμωρο – για να μην πω σαν κάτι που θυμίζει αβδηριτισμό:

ΣΥΡΙΖΑΝΕΛέητα ΕΘΝΙΚΑ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: Βουβή επέτειος

 

Γράφει ο Στέντωρ

Θα περίμενε κανείς ότι θα το πανηγύριζαν.

Θα περίμενε ότι θα ήθελαν να θυμηθούν την 25η Ιανουαρίου του 2015 σαν τη μεγάλη τους στιγμή.

Ομως, ο ΣΥΡΙΖΑ, σε όλες τις εκδοχές του, ΔΕΝ έδειξε διάθεση να εορτάσει τη δέκατη επέτειο της «πρώτης φοράς Αριστερά (μετά του Καμμένου)».

Ούτε εκδηλώσεις, ούτε ομιλίες, ούτε συνεντεύξεις. Μόνο μια αναφορά έκανε η γραμματέας του κόμματος, Ράνια Σβίγγου, στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής, ότι η ημέρα είναι μεγάλη και πρέπει να τη θυμούνται με υπερηφάνεια.

Η γενική σιωπή, όμως, μυρίζει ενοχή. Σίγουρα δεν βοήθησε στον εορτασμό η επανεμφάνιση του νέου Καμμένου. Θα τον είχαν μάλλον απωθήσει από τη μνήμη τους.

Αλλά…

ΝουΔο-γαλαζαίικα ΔΙΕΘΝΗ ΣΟΥΡΓΕΛΑ: O Τραμπ ψηφίζει Κυριάκο (Η μετατροπή της Ελλάδας σε μουσουλμανική φαβέλα, την οποία συντηρούν οι αγρίως φορολογούμενοι Έλληνες, αναμένεται να εντατικοποιηθεί)

 

Γράφει ο Αλκιβιάδης Κ. Κεφαλάς

∆ιδάκτωρ Φυσικής του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, UK, τ. διευθυντής Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Προς στιγμήν η κυβέρνηση πίστεψε ότι θα ήταν η επομένη που θα είχε την τύχη του Καναδού πρωθυπουργού και αμέσως άρχισε τις «πολιτικές πιρουέτες». Συνεπώς ακόμα μία φορά απεδείχθη ανίκανη, επειδή απέτυχε να ερμηνεύσει πολιτικά τον Τραμπ, ώστε να μη χρειάζεται να γελοιοποιείται.

Μπορεί η κυβέρνηση να σείεται από αντιτραμπισμπό και η woke ατζέντα και ο ανθελληνισμός να έχουν ταυτιστεί με την ύπαρξή της, ο Αμερικανός πρόεδρος όμως δεν πρόκειται να της διαθέσει ούτε ένα λεπτό του χρόνου του. Όχι επειδή είναι εχθρική απέναντί του, αλλά επειδή θα ήταν ταπεινωτικό να ασχοληθεί με μια κυβέρνηση που αυτογελοιοποιείται και κυρίως επειδή το προτεκτοράτο είναι πολιτικά και οικονομικά ασήμαντο.

Η ηγεσία της Ν.∆. έχει υιοθετήσει νεοκομμουνιστική ατζέντα, επικρίνοντας με σφοδρότητα τις πολιτικές του Τραμπ για τη μετανάστευση, την κλιματική αλλαγή και την αντισυστημική ρητορική του. Οι βερμπαλισμοί της Ν.∆. όμως δεν είναι σε θέση να επηρεάσουν την αμερικανική πολιτική στην Ελλάδα.

Το πιθανότερο είναι ο Τραμπ να αγνοήσει τελείως την κυβέρνηση και να συνεργαστεί στο επίπεδο των δημόσιων σχέσεων με εκείνους τους πολιτικούς με τους οποίους ταυτίζεται ιδεολογικά, ταπεινώνοντας την κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Ανεξάρτητα από το ποιος κατέχει την εξουσία στην Ελλάδα, ο Τραμπ δεν έχει λόγους να ασχοληθεί με πρόσωπα, επειδή η ρωσική επιρροή έχει ήδη εξουδετερωθεί και η αμερικανική παρουσία στην περιοχή έχει εδραιωθεί. ∆οθέντος ότι τα μέλη της κυβέρνησης διακατέχονται από αμετροέπεια και αλαζονεία, δεν είναι σε θέση να αντιληφθούν ότι η εξωτερική πολιτική του Τραμπ αποσκοπεί αποκλειστικά στην εξουδετέρωση της γεωπολιτικής ισχύος της Κίνας, καθώς και στην οικονομική υποβάθμιση και αποσύνθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέσω της ολοκληρωτικής αποκοπής της από τις ρωσικές ενεργειακές πηγές.

Ο Τραμπ θα εστιάσει μόνο την εξουδετέρωση της ισχυρής κινεζικής παρουσίας στην Ελλάδα, με τον ίδιο τρόπο που η κυβέρνηση Μπάιντεν απαίτησε και πέτυχε την εκμηδένιση της ρωσικής επιρροής. Αν αυτό συμβεί, η Ν.∆. θα έχει κατορθώσει ακόμα μία φορά να καταστήσει μια ισχυρή χώρα εχθρική προς την Ελλάδα. Αν η κυβέρνηση επιμείνει στην αντιτραμπική ρητορική της, η επιβολή οικονομικών πιέσεων θα εξουδετερώσει πλήρως τους βερμπαλισμούς της.

Στην ανατολική Μεσόγειο ο Τραμπ φαίνεται ότι ενδιαφέρεται να ενισχύσει την ενεργειακή σύνδεση Κύπρου και Ισραήλ και ίσως να επανεξετάσει τον αγωγό EastMed, χωρίς όμως να αφήσει εκτός την Τουρκία. Επισημαίνεται ότι όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις, πλην του Κώστα Καραμανλή, εκπλήρωσαν με ιεραποστολικό ζήλο την εξυπηρέτηση των αμερικανικών και τουρκικών ενεργειακών συμφερόντων εις βάρος των ελληνικών.

Ο Τραμπ θα εστιάσει στη βελτίωση των τουρκοϊσραηλινών σχέσεων. Το αντάλλαγμα όμως που θα απαιτήσει η Άγκυρα θα είναι η εξουδετέρωση της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο.

Τέλος, η διαχείριση των προσφυγικών ροών θα ενισχύσει τους στόχους των ΗΠΑ στην περιοχή, επειδή οι μεταναστευτικές ροές μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως στρατηγικό όπλο μόνο εάν εγκλωβιστούν εντός των ελληνικών συνόρων (Kelly M. Greenhill, Weapons of mass migration, Forced Displacement, Coercion, and Foreign Policy, Cornel University Press, 2010).

Αναμένεται, λοιπόν, σύμπλευση του Τραμπ με τον αντινατιβιστή, κατά δήλωσή του, Μητσοτάκη στη λαθρομετανάστευση.

Η μετατροπή της Ελλάδας σε μουσουλμανική φαβέλα, την οποία συντηρούν οι αγρίως φορολογούμενοι Έλληνες, αναμένεται να εντατικοποιηθεί. Ο εποικισμός και η αντικατάσταση πληθυσμού, που υλοποιεί η κυβέρνηση της Ν.∆., θα συνεχιστούν.

Ο Τραμπ σκοπεύει να προωθήσει αποκλειστικά και μόνο τα αμερικανικά συμφέροντα. Συνεπώς το πολιτικό μέλλον της κυβέρνησης δεν απειλείται επειδή ήδη τα εξυπηρετεί, με μία προϋπόθεση όμως:

ΝουΔο-γαλαζαίικο ΧΡΕΟΚΟΠΗΜΕΝΟ ΚΟΥΛΟ-ΧΑΝΕΙΟ: Για τα μάτια των ιθαγενών...

 

Του Γιώργου Κράλογλου

Πολιτικό το παιχνίδι παντού και για τα πάντα. Από τον κατώτατο με τα 40 ευρώ αύξηση μέχρι τους μετανάστες που θα τους δώσουμε 250.000 θέσεις εργασίας.

Πόνος για τους εργαζόμενους από κάθε πλευρά. Με την κυβέρνηση πριν από όλους, να τους "κερνάει” στις ιδιωτικές επιχειρήσεις τις κάποιες δήθεν φοροαπαλλαγές. Ταυτόχρονα να "κερνάει” και τους μικρομεσαίους με μειώσεις... όταν από την άλλη "καραδοκεί το ηλεκτρικό” που κανείς δεν ξέρει πώς και πόσο θα μας πάει το 2025.

Και όχι μόνο αυτό. Αλλά και το άλλο... Τι  θα μας φέρει για το 2026. Ας μην ξεχνάμε και τον Τράμπ. Τα παιχνίδια του θα "αποδώσουν” το 2026.  

Πόνος για τους εργαζόμενους και από τον "αχταρμά” που παριστάνει την αντιπολίτευση στον τόπο. Βλέπει τα στραβά της κυβέρνησης, αλλά εκεί βάζει την τελεία της... Όλα τα άλλα είναι του... πίνακα και του θρανίου.

Και γιατί αυτό; Γιατί κάποιος πρέπει να βάλει και τα λεφτά. Μόνο έτσι θα δούμε την άσπρη μέρα που όλοι "λιβανίζουν” για την οικονομία. Και αυτόν τον κάποιο δεν τον έχει ούτε θα τον βρει και η αντιπολίτευση.

Και όταν λέμε άσπρη μέρα δεν είναι άλλη από αυτή που θα φέρει στον τόπο επενδύσεις. Τις επενδύσεις που μας λείπουν από το 1985. Τα 40 χρόνια του κενού και του τίποτε στην οικονομία, που το 2030 απλά θα γίνουν 45... Τίποτε άλλο δεν πρόκειται να αλλάξει στο τέλος της 5ετίας. 

Το μόνο που μπορεί κάποιος να προβλέψει και να πέσει μέσα με ακρίβεια είναι η μείωση της μεταναστευτικής ροής προς την Ελλάδα για όπου είναι πιο καλά, εκτός Ελλάδας...

Μετά το 2040 θα το σκεφτούν οι μετανάστες. Ακόμη και αυτοί του Μπαγκλαντές. Και ας επιμένει η κυβέρνηση να λέει και εδώ ό,τι θέλει. Επίσης για τα μάτια των ιθαγενών...

Λεφτά για να διορθωθούν μεροκάματα και (πολύ περισσότερο) μηνιάτικα στην Ελλάδα δεν θα υπάρξουν.

Ο δε ρόλος του κράτους-ρυθμιστή μισθών και επιδομάτων τελειώνει το 2025. Δεν μπορεί να γίνει αλλιώς. Και δεν θα γίνει. 

Άρα και τα μισθολογικά όνειρα των 100 ευρώ παραπάνω το 2027 είναι σε κατάσταση ύπνου όσο δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει το 2026 που και η Ευρωπαϊκή Ένωση διακόπτει οριστικά (ας ακούμε ό,τι ακούμε...) κάθε μορφή πολιτικής "κουπονιών” και επιδομάτων που τώρα (κάπως έμμεσα) εμείς τα βολεύουμε, από τα λεφτά του Ταμείου Ανάκαμψης και τα ΕΣΠΑ.

Θέλετε και κάποια χειροπιαστά στοιχεία για να αντιληφθείτε ότι το πολιτικό παιχνίδι της μακράς προεκλογικής περιόδου (για πρώτη φορά θα κρατήσει πάνω από 2 χρόνια) ξεκίνησε ήδη;

Τα δε τσουβάλια με σανό…

ΝουΔο-ΠΑΣΟΚ-ο-ΣΥΡΙΖΑίων εθνικών σουργελο-ξεφτιλαράδων κωμωδία

Υπαρκτού αριστερο-κηφηναρόπληκτου ελληνισμού τραγωδία

Ελληνόφωνου κωλοχανείου κωμωδία

Σαν σήμερα (30/1/ΧΧΧΧ)

 

1595: To θεατρικό έργο «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» του Γουίλιαμ Σαίξπηρ κάνει πρεμιέρα στο Λονδίνο.

1945: Ανασυγκροτείται το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων

1957: Θεμελιώνεται η νέα λαχαναγορά στου Ρέντη.

1965: Νομοθετική κατοχύρωση για την 35ετία των δημοσίων υπαλλήλων.

1969: Οι Beatles δίνουν την τελευταία δωρεάν συναυλία τους, στην ταράτσα της δισκογραφικής εταιρίας Apple.

1948: Δολοφονείται από ινδουιστές εξτρεμιστές ο Μαχάτμα Γκάντι,

1951: Πεθαίνει ο αυστριακός κατασκευαστής αυτοκινήτων Φέρντιναντ Πόρσε, ιδρυτής της αυτοκινητοβιομηχανίας Porche και σχεδιαστής του θρυλικού «σκαραβαίου».

1975: Πεθαίνει ο Ορέστης Μακρής



2019 Πεθαίνει από καρκίνο σε ηλικία 66 ετών ένας από τους μεγαλύτερους αστέρες της R&B μουσικής τις δεκαετίες του 1980 και 1990, ο Τζέιμς Ίνγκραμ.

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Ποιοι γέμισαν το Σύνταγμα

 

Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ

Πήγα από καθαρή περιέργεια. Επειδή μου έκανε εντύπωση ο όγκος των αστυνομικών δυνάμεων περιμετρικά του συλλαλητηρίου στο Σύνταγμα, είπα να πάω ο ίδιος να δω τι γίνεται· και πήγα.

Για ένα πράγμα θέλω να σας βεβαιώσω: τόσο πολύ κόσμο και τέτοιας ποιότητας κόσμο τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν μπορούν να κατεβάσουν.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η αντιπολίτευση έσπευσε να εκμεταλλευτεί με κάθε δυνατό τρόπο το γεγονός, οι παρουσίες των αρχηγών των κομμάτων δεν αφήνουν αμφιβολία ως προς αυτό. Δεν μπορούμε όμως να τους κατηγορήσουμε για τίποτα, όπως δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε τους καρχαρίες επειδή μαζεύονται εκεί που υπάρχει αίμα. Είναι στη φύση τους. Ομως, αυτά τα κόμματα της αντιπολίτευσης, που βολοδέρνουν μεταξύ κακομοιριάς και γελοιότητας, όσο και αν θέλουν δεν μπορούν συγκεντρώσουν ένα πλήθος σαν αυτό της περασμένης Κυριακής στο Σύνταγμα.

Πλησίασα διστακτικά, πρέπει να πω, περιμένοντας να συναντήσω οργανωμένα μπλοκ «συλλογικοτήτων». Βρήκα κανονικούς ανθρώπους, κάποιοι μάλιστα είχαν κατέβει με τα μωρά τους στα καρότσια, αναγνώρισα γνωστούς και φίλους, κεντροαριστερούς ως επί το πλείστον, από εκείνους που «ψήφισαν Μητσοτάκη». Βάζω τη φράση σε εισαγωγικά, επειδή έτσι θα σου το πουν και οι ίδιοι. Αν τους πεις ότι ψήφισαν ΝΔ, τους κακοφαίνεται και τους καταλαβαίνω – δεν είναι μικρό να σου συμβεί τέτοιο πράγμα στα γεράματα, ιδίως για ανθρώπους άνω των 50, που ανακάλυψαν την πολιτική μέσα από τον «Ρήγα» Σπετσών, Υδρας και Ψυχικού, που ήταν και το πιο δυναμικό κομμάτι της οργάνωσης.

Διαβάζω ότι στην κυβέρνηση αιφνιδιάστηκαν από το μέγεθος της συγκέντρωσης στο Σύνταγμα, αλλά και των άλλων παρόμοιων σε διαφορετικές πόλεις.

Αν είναι αλήθεια, κακώς. Θα έπρεπε να το περιμένουν και εξηγούμαι.

Το δυστύχημα έγινε στις 28 Φεβρουαρίου 2023. Παρ’ όλα αυτά, το 39,85% των ψηφοφόρων επέλεξε τη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη στις εκλογές που έγιναν μόλις τρεις μήνες μετά το δυστύχημα και, στις εκλογές που ακολούθησαν έναν μήνα αργότερα, στις 25 Ιουνίου, η ΝΔ έφτασε το περίφημο πλέον 41% (40,79%, για να είμαι ακριβής). Πώς εξηγείται αυτή η ασυνήθιστη επιείκεια εκ μέρους του εκλογικού σώματος;

Γιατί δεν τιμώρησαν τότε την «κυβέρνηση των Τεμπών» (ήταν η έκφραση του συρμού), ενώ είχαν δύο ευκαιρίες να το κάνουν;

Δεν το έκαναν, νομίζω, από ωριμότητα. Ολοι ένιωσαν το μέγεθος της τραγωδίας, τα Τέμπη ήταν ένα συλλογικό τραύμα για όλους. Ακόμη και αν είσαι τελείως αναίσθητος (αν είσαι ο Μασκ, ας πούμε) είναι αδύνατο να μη σε τρομάζει ότι ζεις σε μια χώρα, στην οποία δύο τρένα συγκρούονται μετωπικά και σκοτώνονται 57 άνθρωποι. Απαιτείς λοιπόν απαντήσεις σε αμέτρητα ερωτήματα, που συμπυκνώνονται στα εξής δύο: γιατί συνέβη και, κυρίως, τι πρέπει να κάνουμε για να μην ξανασυμβεί.

Συγχρόνως όμως, καταλαβαίνεις ότι ένα τόσο μεγάλο θέμα δεν διερευνάται σοβαρά μέσα σε έναν μήνα, χρειάζεται να δώσεις χρόνο.

Γνωρίζεις, επίσης, ότι βρίσκεσαι στον Υπαρκτό Ελληνισμό, στην ομορφότερη χώρα του κόσμου, που κατοικείται από τον εξυπνότερο λαό του κόσμου κ.ο.κ., επομένως, εδώ, τα πιο απίθανα είναι δυνατόν να συμβούν. Καταλαβαίνεις, θέλω να πω, ότι η ανικανότητα και η διαφθορά δεν είναι χθεσινή υπόθεση, ώστε να ευθύνεται αποκλειστικά και μόνο η συγκεκριμένη κυβέρνηση. Ξέρεις ότι η σήψη έχει βάθος και, επειδή περιμένεις ολοκληρωμένες απαντήσεις, όχι πασαλείμματα, δίνεις χρόνο στην κυβέρνηση και την ξαναψηφίζεις.

Στο κάτω κάτω, αυτή η κυβέρνηση δεν διαχειρίστηκε τόσο καλά και το Μεταναστευτικό και την πανδημία; Τους εμπιστεύεσαι λοιπόν και πάλι.

Οταν όμως έχουν περάσει σχεδόν δύο χρόνια και ακόμη δεν έχουν υπάρξει έγκυρες απαντήσεις, τότε ο κόσμος αυτός έχει κάθε λόγο να πιστεύει ότι η εμπιστοσύνη του προδόθηκε.

Με την απόσταση του χρόνου διακρίνεται πια το σχήμα των πραγμάτων.

Βλέπεις δηλαδή ότι η κυβέρνηση…

 

ΕΛΛΗΝΟΦΩΝΟ ΚΩΛΟΧΑΝΕΙΟ: Πόσο απέχει η δυσπιστία από την αναρχία

 

Toυ Τάκη Θεοδωρόπουλου

Εχει καθυστερήσει η διερεύνηση της τραγωδίας των Τεμπών;

Η καθυστέρηση οφείλεται στα συνεχή αιτήματα των οικογενειών των θυμάτων; Καθυστέρηση στην ήδη κατεστημένη βραδύτητα με την οποία κινείται η ελληνική Δικαιοσύνη.

Επηρεάζει η καθυστέρηση την κάθαρση;

Δεν είναι δυνατόν να μας λένε ότι τα βίντεο με τη φόρτωση της εμπορικής αμαξοστοιχίας στη Θεσσαλονίκη έχουν σβηστεί. Οπως και δεν είναι δυνατόν ο υπεύθυνος να στέλνει για επεξεργασία το βίντεο από τη φόρτωση κάποιας επιβατικής αμαξοστοιχίας. Επειδή, λέει, δεν προσδιόρισαν στο αίτημα ότι ζητούσαν τις εικόνες από τον εμπορικό σταθμό.

Την πρώτη αυτοψία στον τόπο του δυστυχήματος την έκανε η Τροχαία. Με ποια αρμοδιότητα;

Για φαντασθείτε την Τροχαία να κάνει αυτοψία σε αεροπορικό δυστύχημα.

Κάλυψε από δόλο τα ίχνη που είχε αφήσει η έκρηξη; Μάλλον για άγνοια και ασχετοσύνη πρόκειται.

Είπαν ότι η έκρηξη που ακολούθησε τη σύγκρουση οφείλεται στα έλαια σιλικόνης των ατμομηχανών. Περιμένουμε την έκθεση του ΕΜΠ, η οποία καθυστερεί κι αυτή.

Προς το παρόν το μόνο που ξέρουμε είναι ότι ο σταθμάρχης της Λάρισας επέδειξε εγκληματική αμέλεια. Δεν είχε τα προσόντα για να αναλάβει αυτή την ευθύνη και απ’ ό,τι φαίνεται δεν είχε ούτε καν την ευσυνειδησία για να καλύψει την ανικανότητά του.

Ποιοι του έδωσαν τη θέση και γιατί τον επέλεξαν;

Μέχρι στιγμής η όλη διαχείριση της τραγωδίας των Τεμπών μόνον ερωτήσεις δημιουργεί. Το συναισθηματικό της βάρος είναι αφόρητο – κυρίως για τις οικογένειες των θυμάτων. Η παράνοια λειτουργεί ως βάλσαμο.

Το 2023 πενήντα επτά άνθρωποι πέθαναν με φριχτό θάνατο σ’ ένα σιδηροδρομικό δυστύχημα το οποίο θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί. Αν, και αν, και αν.

Το 2018 πάνω από εκατό άνθρωποι πέθαναν με φριχτό θάνατο στο Μάτι. Θα μπορούσαν να είχαν σωθεί αν, και αν, και αν.

Προχθές δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μας διαδήλωσαν διεκδικώντας δικαίωση για τα θύματα των Τεμπών. Διαδήλωσαν την ανασφάλειά τους, που προκαλείται από τη δυσπιστία τους απέναντι στο κράτος του οποίου είναι πολίτες.

Είμαστε στο μεταίχμιο;

Στο σημείο αυτό όπου η δυσπιστία μπορεί να μετατραπεί σε απέχθεια ή και σε εχθρότητα, κοινώς σε αναρχία;

 «Κράτος»: ένα σύμπλεγμα που ξεκινάει από τον χαμηλόβαθμο σταθμάρχη, περιλαμβάνει τους ανωτέρους του, έως την πολιτική ηγεσία, τη Δικαιοσύνη, στην οποίαν όλοι δηλώνουν εμπιστοσύνη, αλλά κανείς δεν έχει, τα σώματα ασφαλείας, έως τη νομοθετική εξουσία και τον τελευταίο πολίτη. Δεν έχουμε όλοι την ίδια ευθύνη. Ομως …

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟ-ΣΟΥΡΓΕΛΟ-ΛΑΘΡΟΜΑΧΜΟΥΤΟΛΑΓΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ : Ο Φαήλος μιλά για τα αριστερά σούργελα που εκμεταλλεύονται τραγωδίες και τους χρήσιμους ηλίθιους του λαθροεποικισμού

 

ΥΠΑΡΚΤΟΣ ΝΕΟΤΑΞΙΚΑ ΛΟΒΟΤΟΜΗΜΕΝΟΣ ΣΟΥΡΓΕΛΑΡΟΠΛΗΚΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ: Κωμικοί με ποσόστωση!

 

ΑΡΘΡΑΡΑ

Του Θάνου Τζήμερου

Ένας ηθοποιός της stand-up κωμωδίας είχε την ιδέα να μεταφέρει επί σκηνής το χιουμοριστικό τηλεπαιχνίδι "Would I Lie To You?" που έκανε πρεμιέρα στην Αγγλία το 2007, και έκτοτε έχει παιχτεί σε διάφορες χώρες. Κάθε επεισόδιο έχει επαγγελματίες κωμικούς, ηθοποιούς, και διάσημους καλεσμένους, που χωρίζονται σε δύο ομάδες. Κάθε παίκτης λέει μια ιστορία, και οι αντίπαλοι, κάνοντάς του ερωτήσεις, προσπαθούν να καταλάβουν αν είναι αληθινή ή ψεύτικη.

Η ελληνική θεατρική του εκδοχή είχε τον τίτλο "Πες το Ψέματα”. Για την πρώτη φάση του παιχνιδιού, ο διοργανωτής έκλεισε 17 "ονόματα", γνωστά ή λιγότερο γνωστά. Έκανε διαφήμιση και τύπωσε αφίσα με τους πρώτους συμμετέχοντες. Ο κόσμος ενδιαφέρθηκε, τα εισιτήρια εξαντλήθηκαν και όλα έδειχναν ότι το project θα πήγαινε πολύ καλά.

Μέχρι που αντίκρυσε την αφίσα μία κωμικός του stand-up χώρου. Διαπίστωσε ότι και οι 17 παίκτες ήταν άντρες. Και έκανε μια σπαραξικάρδια ανάρτηση στο Facebook για την προσπάθειά της, επί μέρες, να διαχειριστεί "την θλίψη, την απογοήτευση και τον θυμό" που της προκαλεί "η εικόνα μιας αφίσας το 2025 όπου παίζουν 17 άνδρες και ΚΑΜΙΑ γυναίκα". Διαμαρτύρεται διότι "δεν μπήκε κανείς στον κόπο να βάλει ΕΣΤΩ και μία για ξεκάρφωμα", αποκαλύπτει ότι οι συνάδελφοί της "βλέπουν την συμπερίληψη των γυναικών στις παραστάσεις σαν αναγκαίο κακό" και καταλήγει στην υπαρξιακή αγωνιώδη διαπίστωση: "αυτό που με στεναχωρεί και με θυμώνει περισσότερο είναι ότι περνάει το μήνυμα ότι οι γυναίκες δεν είναι αστείες"!

Την τραγωδία της κωμικού συμμερίστηκαν άλλες 23 συναδέρφισσές της, προφανώς αστείες, που δραστηριοποιούνται στην stand-up σκηνή, συνυπογράφοντας ένα βαρυσήμαντο κείμενο που βάζει τα πράγματα στη θέση τους: "…το θέμα δεν είναι καλλιτεχνικό, δεν είναι τυχαίο. Είναι προφανώς, και πέρα από κάθε αμφιβολία, έμφυλο. Θίγει θέματα πρόσβασης και αποκλεισμού των γυναικών. Αυτό μας θίγει προσωπικά, μας προσβάλλει επαγγελματικά και είναι απαξιωτικό και προσβλητικό για το κοινό".

Ο παραγωγός απάντησε πως οι γυναίκες με τις οποίες επικοινώνησε δήλωσαν διαθεσιμότητα για τις επόμενες παραστάσεις, του Μαρτίου, και ανακοίνωσε 8 γυναικείες συμμετοχές σ΄αυτές.

Θα περίμενε κανένας το θέμα να λήξει εδώ. Όμως, 4 άντρες, από τους αρχικούς 17, σε ένδειξη συμπαράστασης στη διαμαρτυρόμενη αστεία γυναίκα, ανακοίνωσαν την αποχώρησή τους από το σχήμα, ρίχνοντας λάδι στη φωτιά. Διαπρύσιες δηλώσεις διαφόρων εμπλεκομένων, ένθεν κακείθεν, τη φωτιά την έκαναν κόλαση, με αποτέλεσμα το εγχείρημα να καταρρεύσει και οι παραστάσεις τελικά να ακυρωθούν.

Γνωστή λαϊκοέντεχνη αοιδός, της οποίας η συμμετοχή είχε ανακοινωθεί στον δεύτερο κύκλο του παιχνιδιού, άφησε μια χαραμάδα ελπίδας: "Με χαρά να συναντηθούμε επί σκηνής όταν βρεθούμε όλες, όλοι και όλ@ στο ίδιο στρατόπεδο να πολεμήσουμε μαζί ισότιμα και ισάξια το τέρας της πατριαρχίας." Πατριαρχία vs stand-up comedy: σημειώσατε 1.

Θα ήθελα όλο αυτό να ήταν μια ευρηματική ιδέα προώθησης του project, σκηνοθετημένη έξυπνα και παιγμένη πειστικά από όλους, για να γίνει το "Πες το ψέματα" talk of the town, και να εμπλέξει όλη την πόλη στο concept του παιχνιδιού: αποφασίστε αν αυτή η ιστορία είναι αληθινή ή ψεύτικη!

Εγώ, ως διαφημιστής, αυτό θα τους πρότεινα. Πολύ φοβάμαι όμως ότι δεν είναι. Τα ονόματα που ξιφούλκησαν κατά της πατριαρχίας δεν φημίζονται για την "out of the box" σκέψη τους, ούτε για το χιούμορ τους. Πολύ φοβάμαι ότι αυτές τις απίστευτες ανακοινώσεις τις πιστεύουν.

Ο σεξισμός, με το πρόσχημα της συμπερίληψης, μπήκε από την πίσω πόρτα και έχει στρογγυλοκαθίσει στη ζωή μας. Έχει μολύνει τη σκέψη μας και τους θεσμούς μας, δημιουργώντας ένα σύμπαν αντεστραμμένων αξιών. Επί δεκαετίες, για να μην πω επί αιώνες, οι προοδευτικοί άνθρωποι του δυτικού κόσμου, άντρες και γυναίκες, αγωνίστηκαν, πληρώνοντας συχνά βαρύ φόρο αίματος, για να μην είναι το φύλο κριτήριο για τίποτε. Για να έχουν άντρες και γυναίκες τις ίδιες ευκαιρίες να αναδειχθούν και να προκόψουν, στις επιστήμες, στις Τέχνες, στα γράμματα, στην πολιτική, στον επαγγελματικό στίβο, στην κοινωνική ζωή. Αυτός ο αγώνας στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία, σε όλες τις χώρες της Δύσης, και μόνο σ΄αυτές. Και στην Ελλάδα το 1983, με τη μεταρρύθμιση του οικογενειακού δικαίου, ένα από τα λίγα καλά του ΠΑΣΟΚ. Η νομική εξίσωση των δύο φύλων υπήρξε πλήρης. Η δουλειά της Πολιτείας τέλειωσε.

Πλέον τη σκυτάλη έπρεπε να αναλάβει η Παιδεία, συμπεριλαμβανόμενης της οικογένειας, ώστε να διαλυθούν και τα τελευταία σύννεφα προκαταλήψεων. Όλες οι Γενικές Γραμματείες και οι δημόσιοι φορείς με αντικείμενο την ισότητα θα έπρεπε να καταργηθούν. Έλα όμως που είχαν δημιουργήσει, κι εδώ και στην Ευρώπη, ένα πολυδαίδαλο και πολυέξοδο γραφειοκρατικό πλέγμα με χιλιάδες πλουσιοπάροχα σιτιζόμενους, και στον δημόσιο (διοικητικό και ακαδημαϊκό) και στον ιδιωτικό τομέα, οι οποίοι δεν ήθελαν να χάσουν τη βόλεψή τους. Και πέρασαν στην αντεπίθεση: θα εξισώσουμε και τους αριθμούς!

Γίνεται αυτό στην πραγματική ζωή;

Κάποια επαγγέλματα ταιριάζουν περισσότερο στον ανδρικό σωματότυπο, στην ανδρική ψυχοσύνθεση, και κάποια άλλα στη γυναικεία. Φαντάζεσαι γυναίκα χειρίστρια κομπρεσέρ και άντρα μανικιουρίστα;

Να κουβεντιάσουμε και για ένα 100% ανδρικό "προνόμιο", αυτό του στρατιώτη;

Αλλά και στα επαγγέλματα "γραφείου", είναι αδύνατον να συνδυασθεί η καριέρα και η μητρότητα χωρίς υποχωρήσεις και στα δύο πεδία. Όσοι δυσφορούν με την αριθμητική υπεροχή των ανδρών σε διευθυντικές θέσεις μεγάλων εταιρειών δεν έχουν ιδέα για τις ευθύνες, την ένταση, το εξοντωτικό ωράριο, τα συνεχή ταξίδια στο εξωτερικό, το άγχος για την επίτευξη των στόχων, τα καρδιακά επεισόδια, που πηγαίνουν πακέτο μ’ αυτές. Στις 9 το βράδυ, ή στο σπίτι θα είσαι για να βάλεις τα παιδιά για ύπνο ή στο γραφείο επειδή έχεις αύριο παρουσίαση ή "ξένους" από τα "κεντρικά". Και τα δύο μαζί δεν γίνονται. Πολλές γυναίκες επιλέγουν να παραμείνουν σε χαμηλότερο επίπεδο της εταιρικής ιεραρχίας, για να έχουν πληρέστερη οικογενειακή ζωή και να βρίσκονται δίπλα στα παιδιά τους, όταν είναι μικρά. Και πολύ καλά κάνουν. Αντιθέτως, σε κάποιες άλλες θέσεις, όπως στη Δικαιοσύνη, οι γυναίκες κυριαρχούν.

Είναι θέμα σοβαρής συζήτησης τα ποσοστά παρουσίας του ενός ή του άλλου φύλου σε κάθε επαγγελματικό κλάδο;

Είναι "δείκτης" για οτιδήποτε;

Όχι βέβαια!

Κι όμως. Ένα τοξικό οικοσύστημα κρατικών οργανισμών με μέριμνα δήθεν την ισότητα, μαζί με κομματικώς υποκινούμενες "πρωτοβουλίες" πολιτών ψάχνουν αφορμή για να καταγγείλουν την "έμφυλη ανισότητα" και την "πατριαρχία", και να απαιτήσουν ποσόστωση φύλων ακόμα και στους stand-up comedians!

Αυτές τις μέρες έχει αναρτηθεί για διαβούλευση ένα γελοίο νομοσχέδιο, του Υπ. Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, που ενσωματώνει στην ελληνική νομοθεσία μια γελοία Οδηγία της ΕΕ, την 2022/2381. Στόχος αυτής της πανευρωπαϊκής γελοιότητας είναι να αυξηθεί η παρουσία των γυναικών ("εκπροσώπησης του υποεκπροσωπούμενου φύλου" λέει με κομψή υποκρισία η Οδηγία) σε ποσοστό τουλάχιστον 33% στα Διοικητικά Συμβούλια και 40% στις διευθυντικές θέσεις μεγάλων (ιδιωτικών) εταιρειών, Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών.

Έχουμε τρελαθεί εντελώς;

Από πού κι ως πού οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών και οι ντόπιοι ομόλογοί τους θα κάνουν κουμάντο σε μια ιδιωτική εταιρεία;

Μπορεί να θέλει να έχει στο ΔΣ της μόνο γυναίκες! Να συνεδριάζει και να είναι σαν τη σύνθεση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου. Ποιος και με ποια δικαιοδοσία θα της πει τι θα κάνει;

Και τι σημαίνει "υποεκπροσωπούμενο φύλο";

Ποιο από όλα; Αν σε ένα διοικητικό συμβούλιο υπάρχουν queer και non binary σύμβουλοι, σε ποιο φύλο προσμετρώνται; Κι αν ο Μήτσος αυτοπροσδιορίζεται ως γυναίκα, θα ανήκει στο 33% ή στο 67%;

Η Οδηγία είναι καταφανώς αντίθετη με τις Αρχές της ΕΕ που επιδιώκουν να εξασφαλίσουν:

α) "το δικαίωμα ίσης αμοιβής για ίδια εργασία ή εργασία ίσης αξίας" και

β) "ίση μεταχείριση και ισότητα ευκαιριών μεταξύ γυναικών και ανδρών σε όλους τους τομείς, συμπεριλαμβανομένων: της αγοράς εργασίας, των όρων και των συνθηκών εργασίας, της επαγγελματικής εξέλιξης."

Με το υπό ψήφιση νομοσχέδιο, θεσμοθετούνται άνιση μεταχείριση και άνισες ευκαιρίες, αυταπόδεικτα! Διότι αν κάποια γυναίκα έχει τις ικανότητες να καταλάβει "με το σπαθί της" μια διευθυντική θέση δεν χρειάζεται κανέναν νόμο γι’ αυτό. (Το ίδιο ισχύει και για την κατάληψη μιας θέσης στο καστ ενός θεατρικού έργου, ε;)

Ποσόστωση σημαίνει πως την θέση δεν θα την καταλάβει ο Τάδε που έχει περισσότερα προσόντα, αλλά η Δείνα που έχει λιγότερα, επειδή πρέπει να πιάσουμε το 33%, αλλιώς θα φάμε πρόστιμο!

Αν έχετε χρόνο διαβάστε στο εισαγωγικό κείμενο τηςΟδηγίας το ιστορικό της "συμπεριληπτικής" παράνοιας. Θα φρίξετε από το μέγεθος της ανοησίας, των αυθαιρεσιών, των λογικών σφαλμάτων, των προκαταλήψεων και των αντιεπιστημονικών μεθόδων που επιστρατεύονται για να στηρίξουν τις ιδεοληψίες τους. Με τέτοιο διανοητικό δυναμικό στο Διευθυντήριό της, η ΕΕ δεν πρόκειται να πάει μακριά.

Με το "καλημέρα", η Οδηγία καμαρώνει για το ότι το 60 % των αποφοίτων των ευρωπαϊκών πανεπιστημίων είναι γυναίκες, και εξανίσταται διαπιστώνοντας ότι αυτό το ποσοστό δεν αποτυπώνεται στην εταιρική ιεραρχία. Όμως, το 60% είναι ήδη μια ανισότητα! Γιατί το αφήνουμε έτσι; Να θεσπισθεί το 50-50! Ή έστω το 55-45.

"Κόβεσαι στις εξετάσεις, δεσποινίς μου, διότι συμπληρώθηκε ο αριθμός γυναικών αποφοίτων! Οι γυναίκες είστε ήδη 18% περισσότερες από τους άντρες αποφοίτους."

"Μα έγραψα για 10!"

"Δεν έχει σημασία. Σημασία έχει να μην υποεκπροσωπούνται τα φύλα."

Η Οδηγία ανακαλύπτει "θετική σχέση ανάμεσα στην ποικιλομορφία ως προς το φύλο (gender diversity) σε ανώτατο διευθυντικό επίπεδο και την οικονομική απόδοση και την κερδοφορία μίας επιχείρησης", επικαλούμενη "πολυάριθμες έρευνες", ενώ θεωρεί "άδικο και μεροληπτικό" προς τις γυναίκες το ότι αποτελούν μόνο το 8,5% των προέδρων των μεγαλύτερων εισηγμένων εταιρειών στα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια και συμπεραίνει ότι "έτσι υπονομεύονται σαφώς οι αρχές της Ένωσης για ίσες ευκαιρίες και ίση μεταχείριση γυναικών και ανδρών στους τομείς της απασχόλησης και της εργασίας". Οι έρευνες, που έγιναν από αμερικανικές εταιρείες την περίοδο της διακυβέρνησης Ομπάμα (με άδηλη χρηματοδότηση…), συγκρίνουν τις αποδόσεις εταιρειών που έχουν ΗΔΗ, βάσει αξιοκρατικής επιλογής και όχι ποσόστωσης, στα διοικητικά τους συμβούλια γυναίκες και φυλετική ποικιλομορφία, καταλήγοντας σε συμπεράσματα, που βγάζουν μάτι ότι είναι προκατασκευασμένα.

Το χειρότερο είναι το λογικό άλμα/σφάλμα που έπεται και υιοθετεί η Ευρωπαϊκή Ένωση: εφόσον η ποικιλομορφία συσχετίζεται με καλύτερα αποτελέσματα, θα σας την επιβάλλουμε με το ζόρι, καταργώντας την αξιοκρατία! Για το καλό σας!

Ο ιός των ποσοστώσεων θερίζει και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, για την ακρίβεια, του… Ειρηνικού. Ο "Τριντό της Καλιφόρνιας", η αιχμή του δόρατος της αμερικάνικης woke παράνοιας, κυβερνήτης Γκάβιν Νιούσομ, έχει περάσει νόμους (Senate Bill No. 826 – 30/9/2018, Assembly Bill No. 979 – 30/9/2020) για την επιβολή ποσοστώσεων φυλετικής και εθνοτικής ποικιλομορφίας στα εταιρικά συμβούλια, προβλέποντας, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, πρόστιμα $100.000 την πρώτη φορά και $300.000 για κάθε επόμενη. Τη δόξα του Νιούσομ εζήλωσαν και άλλες Πολιτείες, σπεύδοντας να τον μιμηθούν: Νεβάδα (2019), Ουάσιγκτον (2020), Νιου Τζέρσεϊ (2020), Κολοράντο (2020), Μέριλαντ (2021), Ιλινόις (2021), Μινεσότα (2021).

Οι νόμοι του Νιούσομ δεν προβλέπουν κάτι για την εκπροσώπηση των LGBTQ+ στα ΔΣ των εταιρειών, ωστόσο διευκρινίζουν πως "Γυναίκα, θεωρείται ένα άτομο που αυτοπροσδιορίζεται ως γυναίκα, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη το καθορισμένο φύλο του ατόμου κατά τη γέννηση". Το… κενό της εκπροσώπησης των διαταραχών ταυτότητας φύλου ήρθε να καλύψει, τον Αύγουστο του 2021, απόφαση της SEC, της επιτροπής κεφαλαιαγοράς των ΗΠΑ, που απαιτούσε από τα διοικητικά συμβούλια των εισηγμένων στον Nasdaq να έχουν τουλάχιστον έναν διευθυντή ο οποίος αυτοπροσδιορίζεται είτε ως LGBTQ+ είτε ως μέλος μιας υποεκπροσωπούμενης φυλετικής ή εθνοτικής ομάδας! Και αν δεν είχαν, έπρεπε να παράσχουν εξηγήσεις, δίκην απολογίας, για την… παράβαση! Ούτως ή άλλως, έπρεπε να υποβάλλουν, κάθε χρόνο, αναλυτικές καταστάσεις.

Αυτή την παρανοϊκή απόφαση, απολύτως αντίθετη με την πολιτική προστασίας των προσωπικών δεδομένων, που εξανάγκαζε τα στελέχη των εταιρειών να βγάζουν στη φόρα τη σεξουαλική τους ζωή, την υποδέχθηκε με ενθουσιασμό το γουοκάτο (πόσο πιο κάτω;) των ΗΠΑ! Και άρχισαν οι στατιστικές να αποδεικνύουν την "αποτελεσματικότητά" της. Μάθαμε λοιπόν ότι από τον S&P 500, οι εταιρείες που δήλωσαν ότι έχουν διευθυντές LGBTQ+ ήταν 36, το 2021, αλλά έγιναν 103, το 2022! Αλματώδης αύξηση! Θρίαμβος της συμπερίληψης!

Μέχρι που κάποιοι σοβαροί άνθρωποι πήγαν την υπόθεση στο δικαστήριο. Και στις 11 Δεκεμβρίου 2024 (μετά την εκλογή Τραμπ), το Court of Appeals for the Fifth Circuit, ακύρωσε τις ποσοστώσεις, κρίνοντας ότι η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς υπερέβη τη νόμιμη εξουσία της που είναι να θέτει πλαίσια για την επιχειρηματική διαφάνεια των εταιρειών και όχι για το "πώς το κάνουν" τα στελέχη τους.

Το εντυπωσιακό είναι ότι η απόφαση ελήφθη με ψήφους 9-8! Υπήρξαν δηλαδή 8 ανώτατοι δικαστές που είχαν την άποψη ότι οι μέτοχοι και το κοινό πρέπει να διαβάζουν εκτός από τις επενδυτικές και τις παρενδυτικές αναλύσεις μιας εταιρείας! Κι ύστερα αναρωτιόμαστε τι έχουν τα έρμα και ψοφάν, και γιατί η ευρωπαϊκή και η αμερικανική παραγωγή βλέπουν την πλάτη της Κίνας, λειτουργώντας με πολλαπλάσιο κόστος, λόγω υπερρύθμισης της αγοράς από τους κρατιστές, ακόμα και σε τέτοια, αυστηρώς προσωπικά θέματα!

Κι έρχεται τώρα το Υπουργείο… Οικογένειας, ενώ σε όλον τον κόσμο η τάση εμφανώς αντιστρέφεται, να υιοθετήσει αυτή τη δυστοπική αντίληψη, υπερακοντίζοντας μάλιστα τα πρόστιμα. Εκατό χιλιάδες δολάρια έριχνε καμπάνα ο Νιούσομ; Τρία εκατομμύρια ευρώ η Ζαχαράκη, ή και παραπάνω: το 5% του ετήσιου τζίρου!

Ήθελα να ξέρω ποιο τέρας ευφυίας το σκέφθηκε αυτό και θεώρησε πως μια εταιρεία (ακόμα και μεγάλη) μπορεί να το πληρώσει και να συνεχίσει απρόσκοπτα τη λειτουργία της.

Βέβαια, όπως σε κάθε ελληνικό νόμο, υπάρχει η πρόβλεψη για λάδωμα. Ο νόμος δεν φιξάρει το ποσό, λέει "έως", και προσφέρει ως εναλλακτική την… απλή επίπληξη. Θα πάει δηλαδή ο ελεγκτής να τους κάνει… φύλο και φτερό, και θα τους πει: αν δεν θέλετε να σας ρίξω 3 μύρια στ’ αυτιά, δώστε διακόσια χιλιάρικα σε μένα και τρακόσια στον "μεγάλο" και καθαρίζετε με επίπληξη.

Μπορεί όμως να συμβεί και το εξής:

- Δεν έχετε καθόλου γυναίκες στο Διοικητικό Συμβούλιο. Έπρεπε να έχετε δύο.

- Δύο έχουμε!

 

- Ποιες είναι;

- Ο Προκόπης και ο Θρασύβουλος.

- Μα αυτοί είναι άντρες.

- Ναι αλλά αυτοπροσδιορίζονται ως γυναίκες.

- Από πότε;

- Έχει καμμιά σημασία; Ας πούμε από σήμερα το πρωί. Έμαθαν ότι θα έρθετε και αισθάνθηκαν ένα αρχέγονο σκίρτημα μέσα τους και ένα κύμα θηλυκότητας να πλημμυρίζει τα σώψυχά τους και να ποτίζει ηδονικά κάθε τους κύτταρο. Ποιοι είστε εσείς που θα το αμφισβητήσετε;

Θα μπορούσε η Ελλάδα να είναι μια stand-up comedy διαρκείας, σε παγκόσμια ζωντανή μετάδοση. Να βγάζουμε και λεφτά. Να μπαίνουν στο κανάλι μας, φόλοουερς απ’ όλον τον κόσμο, να μας παρακολουθούν και να πεθαίνουν στα γέλια. Αλλά εμείς…