Από τον Παναγιώτη Λιάκο
Ο «κόκκινος Ντάνι» του γαλλικού Μάη είναι ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ, ο οποίος αναδείχθηκε στον σημαντικότερο αρχηγό των Ευρωπαίων Πρασίνων. Εχει εκλεγεί ευρωβουλευτής ως Γάλλος και ως Γερμανός! Η προσωπικότητά του είναι αντικλείδι που ξεκλειδώνει τις πύλες της εξουσίας σε διάφορες χώρες. Αναρίθμητοι σοσιαλιστές, σοσιαλδημοκράτες, οικολόγοι, «οικολόγοι-πράσινοι», μαρξιστές, αναρχικοί, ακροαριστεροί και δικαιωματιστές τον θεωρούν περίπου ημιθεϊκή μορφή και λιγώνονται όποτε αναφέρονται στη δράση του την περίοδο που οι Αμερικανοί ήθελαν να ρίξουν τον Ντε Γκολ και του έστησαν τις «νεολαιίστικες» εξεγέρσεις του Μάη του ’68.
Ωστόσο, τούτος ο τύπος έχει κάνα δυο προβληματάκια στη συγκρότηση της προσωπικότητάς του.
Αφενός είναι αυτό που λέμε «γεια σου», δηλαδή παλαβός (το βλέμμα του δεν μπορεί να καλυφθεί από το μιντιακό σπατουλάρισμα που του κάνουν εδώ και δεκαετίες), αφετέρου είναι παιδεραστής.
Αυτό δεν το λένε οι άλλοι, αλλά ο ίδιος στο αυτοβιογραφικό βιβλίο που κυκλοφόρησε το 1975 με τίτλο «Der große Basar» (Το Μεγάλο Παζάρι), από την εκδοτική εταιρία του Μονάχου Trikont (το εξώφυλλο του βιβλίου κυριαρχείται από την εικόνα ενός γυμνού παιδιού).
Αφηγούμενος τη δουλειά του σε νηπιαγωγείο ο Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ λέει στη σελίδα 140: «Το συνεχές φλερτ μου με όλα τα παιδιά σύντομα απέκτησε ερωτικά χαρακτηριστικά. Εγώ μπορούσα στ’ αλήθεια να αισθανθώ πόσο μικρά κορίτσια από πέντε ετών είχαν μάθει να με ανάβουν».
Στη σελίδα 143 του βιβλίου του Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ διαβάζουμε: «Μου έτυχε αρκετές φορές κάποια παιδιά να μου ανοίξουν το φερμουάρ και να με χαϊδέψουν. Εχω αντιδράσει διαφορετικά ανάλογα με τις περιστάσεις, αλλά με προβλημάτιζε αυτό που ήθελαν. Τους ρωτούσα: “Γιατί δεν παίζετε μεταξύ σας, γιατί διαλέξατε εμένα και όχι άλλα παιδιά;” Αν επέμεναν, τα χάιδευα πάντως».
Οι Γάλλοι και οι Γερμανοί ψηφοφόροι, αντί να στείλουν αυτό το ρεμάλι στα κάτεργα και...
