Κατά την διάρκεια της ύφεσης, οι Αμερικανοί περιήλθαν σε κατάσταση ένδειας για μια περίοδο η οποία κατά μέσον όρο ανήλθε σε 6,6 μήνες, από 5,7 μήνες κατά μ.ό. την προηγούμενη περίοδο. Στην έναρξη της περιόδου αυτής (Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2009) συνολικά 37,6 εκατ. Αμερικανοί βίωσαν τη φτώχεια, αλλά ακολούθως πολλοί κατάφεραν να βγουν από αυτή: 12,6 εκατ. Αμερικανοί, δηλαδή το 35,4%, που ήταν φτωχοί το 2009 δεν ήταν πλέον το 2011. Αντιθέτως, το 26,4% παρέμεινε σε κατάσταση ένδειας για σχεδόν τρία χρόνια (34 μήνες).
Αντιστρόφως, άλλοι Αμερικανοί περιήλθαν σε κατάσταση ένδειας κατά την διάρκεια της κρίσης. Περίπου 13,5 εκατ. πρόσωπα, ή το 5,4% του πληθυσμού των ΗΠΑ, που δεν ήταν φτωχοί το 2009 είχαν περιπέσει πλέον στη φτώχεια το 2011.
Κατά την διάρκεια της ιδίας περιόδου, ένα 44% των Αμερικανών κατάφερε να βγει από τη φτώχεια μέσα σε 4 μήνες, όμως για το 15,2% των Αμερικανών η κατάσταση της ένδειας που βίωσε διήρκεσε για πάνω από έναν χρόνο.
Η μέση διάρκεια της ένδειας για τους ηλικιωμένους Αμερικανούς (πάνω από τα 65 έτη ηλικίας) έφτασε τους 8,3 μήνες, δηλαδή ήταν πιο παρατεταμένη από εκείνη των παιδιών και των ενεργών ενηλίκων.
Η μέση διάρκεια της φτώχειας υπήρξε επίσης πιο παρατεταμένη για τις ανύπαντρες μητέρες (8,4 μήνες) από ό,τι για τα νοικοκυριά ζευγαριών που είναι παντρεμένα (5,6 μήνες). Οι Ισπανόφωνοι κινδυνεύουν περισσότερο από τη φτώχεια σε σύγκριση με τους Αφροαμερικανούς, αλλά έχουν επίσης περισσότερες πιθανότητες να βγουν ταχύτερα από αυτή, με μια μέση διάρκεια πιο βραχυχρόνια (6,5 μήνες) σε σύγκριση με τους Αφροαμερικανούς (8,5 μήνες).

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου