![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4Y2kK0H9Dtwu8zV-6abXqBN81W7Y2xOMKbUyey81r5H3L9QwTvA4NG5qOH0dWuXGP8TxqR8PLWRr7kOwPwZwcww8DCphW3mlvb_cRywEP8oanbI97LggLxHQvHRxEPPHXysJ5BQUmX6A/s280/divorce.jpg)
Τα παιδιά είναι τα πρώτα θύματα ενός κόσμου αδιάφορου, άπληστου, βάναυσου στον οποίο ζούμε.
Και δεν είναι μόνο τα παιδιά που πεθαίνουν από πείνα και ασθένειες στον Τρίτο Κόσμο. Είναι και πάρα πολλά ακόμα καλά "προστατευμένα" που ζουν στο δικό μας δυτικό κόσμο και πάνε στο σχολείο, κάνουν αθλητισμό, γυρνούν στο σπίτι τους και βλέπουν τηλεόραση.
Η θανάσιμη ασθένεια που πλήττει τεράστιο αριθμό αυτών των "υγιών" παιδιών είναι η οικογένεια. Οχι η παραδοσιακή, στην οποία ο πατέρας και η μητέρα ζούσαν μαζί και πράγματι προστάτευαν και έκαναν ευτυχισμένα τα παιδιά τους (...)
Το οδυνηρότατο πρόβλημα είναι η αντιμετώπιση της διάλυσης των οικογενειών. Ενστικτωδώς τα παιδιά αναζητούν την ένωση, μια ενότητα θεμελιώδη για την ύπαρξή τους. Αυτό πρέπει να το ξέρουν όλοι οι μπαμπάδες και οι μαμάδες που σήμερα κάνουν οικογένεια και παιδιά και μετά, έπειτα από δύο χρόνια ή πέντε, δυσαρεστημένοι βρίσκουν κάποιον άλλον ή ενοχλούνται ή έχουν δυσκολίες και τινάζουν στον αέρα την οικογένεια και καταστρέφουν την ευτυχία των παιδιών τους (...)
Υπάρχουν ασφαλώς και αναπόφευκτοι χωρισμοί. Και είναι αλήθεια ότι ο πόνος δυναμώνει τα παιδιά, τα οποία προσαρμόζονται σε όλα. Ποτέ όμως δεν πρέπει να εκμεταλλευόμαστε τα παιδιά που είναι αρκούντως πιο γενναιόδωρα και καλά από τους ενηλίκους
Εφόσον είναι"είναι αλήθεια ότι ο πόνος δυναμώνει τα παιδιά, τα οποία προσαρμόζονται σε όλα.", ας πονέσουν και λίγο, δεν έγινε και τίποτα αν κακοποιηθούν κ.τ.λ.π.!
ΑπάντησηΔιαγραφήhttp://www.iatronet.gr/article.asp?art_id=1100