Απίστευτη η χαρά μου βλέποντας τη Γαλλία να καίγεται. Η χώρα η οποία ανέδειξε ως υπέρτατη αξία το "δικαίωμα" κ υπήρξε πνευματική μήτρα της παρασιτικής γενιάς του Πολυτεχνείου, καταστρέφεται απ'τις "αξίες" που η ίδια θεοποίησε. Εύχομαι ολοκληρωτική καταστροφή! https://t.co/35FxgmYzHw
— Ελεύθερος Πολιορκημένος 🇬🇷 (@AleaJactaEst101) October 18, 2026
Εδώ που τα λέμε η Γαλλία δεν ζει κάτι πρωτοφανές. Να θυμίσω τη μεγάλη εξέγερση των προαστίων το 2005 και την αναστάτωση που προκάλεσαν τα «Κίτρινα Γιλέκα», η οποία και αντιμετωπίσθηκε με τα μέτρα εγκλεισμού που επέβαλε η COVID-19.
Ο Μελανσόν, θαυμαστής του Ροβεσπιέρου και της γκιλοτίνας, χαρακτήρισε αυτό που συμβαίνει λίγο ώς πολύ έκφραση της γαλλικής ψυχής. «Γάλλοι είμαστε, κάθε τόσο πρέπει να ξεσηκωνόμαστε για κάτι». Δεν το είπε έτσι ακριβώς. Ομως ο Μελανσόν, ο μόνος πολιτικός ηγέτης που υπερασπίζεται τους ταραχοποιούς, από τη μια θέλει να εισπράξει την υπεραξία του χάους, από την άλλη δεν θέλει να τρομάξει τη μετριοπαθή Αριστερά.
Παρ’ όλα αυτά, όμως, κάθε έκρηξη έχει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της.
Το 2005 τη νεολαία των προαστίων που ξεσηκώθηκε αποτελούσαν παιδιά μεταναστών, ακόμη και δεύτερης γενιάς, που αισθάνονταν αποκλεισμένα από την κοινωνική ζωή. Λες και η αποικιοκρατία δεν είχε τελειώσει. Απλώς είχε μεταφερθεί από τις γενέτειρές τους στο Παρίσι.
Τα «Κίτρινα Γιλέκα» είχαν σαφή κοινωνικά χαρακτηριστικά. Ηταν τα χαμηλά στρώματα της μεσαίας τάξης που διεκδικούσαν τη χαμένη ποιότητα της ζωής τους.
Το πρόβλημα με το 2026 είναι πως η μάζα είναι ετερόκλητη. Δεν έχει κοινωνική συνοχή, κατά συνέπεια δεν μπορεί να διατυπώσει συγκεκριμένα αιτήματα ούτε να διεκδικήσει ορατούς στόχους. Αυτό που συμβαίνει σήμερα στη Γαλλία μοιάζει με τον σπασμό μιας νευροπαθούς κοινωνίας. Και όταν μιλάμε για γαλλική κοινωνία, εννοούμε την ευρωπαϊκή κοινωνία.
Τι ζητούν οι μαθητές;
Σεβασμό στις υποσχέσεις που τους έδωσαν οι γονείς τους. Δεν θα κοπιάσετε υπέρ το δέον κι όταν τελειώσετε τις σπουδές σας θα βρείτε μια δουλειά που να σας ταιριάζει. Ολοι πια μπορούν να μπουν στο πανεπιστήμιο, απλώς όταν με το καλό έρθει η ώρα για να βγουν συνωστίζονται στην ουρά για να βρουν δουλειά που να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις τους. Αν δεν τη βρίσκουν, θεωρούν ότι κάποιος τους κλέβει το μέλλον τους, όπως τους προειδοποιούν οι καθ’ έξιν αριστεροί δάσκαλοί τους.
Τι ζητούν τα «Κίτρινα Γιλέκα»;
Φθηνότερη βενζίνη κατ’ αρχάς και μετά βλέπουμε.
Τι ζητούν όσοι διαδηλώνουν με παλαιστινιακές ή μαροκινές σημαίες δίπλα στους μαθητές και στα «Κίτρινα Γιλέκα»;
Ζητούν την αναγνώριση της δικής τους ταυτότητας από μια δημοκρατία η οποία υπάρχει επειδή αναγνωρίζει μόνο τη δημοκρατική ταυτότητα.
Υπάρχουν κι αυτοί που λιμπίζονται τις βιτρίνες με τα ρολόγια ή τα γυαλιά ηλίου. Κι ένα πλήθος ζαλισμένο από την ακρίβεια, ένας πληθυσμός που πάσχει από κατάθλιψη, με μια πολιτική τάξη που παραλύει μπροστά στην ιδέα ότι τις εκλογές μάλλον θα τις κερδίσει ο θηλυκός Σατανάς της δημοκρατίας.
Το προχθεσινό διάγγελμα του Μακρόν ήταν σαν μάθημα καλής συμπεριφοράς. Επιβεβαίωσε την αμηχανία της πολιτικής εξουσίας.
Και μια κοινωνία χωρίς πολιτική εξουσία οδηγείται…
σε πόλεμο όλων εναντίον όλων.
Το έχει πει κι ο Χομπς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου