Toυ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΚΑΣΙΜΑΤΗ
Τα υλικά με τα οποία γίνεται η πολιτική είναι ευπαθή και εύφλεκτα. Εγωισμοί, φιλοδοξίες, όνειρα – όλα αυτά εύκολα παίρνουν φωτιά, ιδίως σε περιόδους με υψηλές θερμοκρασίες.
Τέτοια ακριβώς είναι η περίπτωση του Βασίλη Φεύγα, γραμματέα Πολιτικού Σχεδιασμού της ΝΔ – μην ψαρώνετε, ο τίτλος είναι άνευ περιεχομένου.
Ο κ. Φεύγας φιλοδοξούσε να πολιτευθεί στην εκλογική περιφέρεια όπου δεν τα είχε καταφέρει την προηγούμενη φορά, όταν είδε όμως ότι μπήκαν στο παιχνίδι δύο άλλοι, ισχυρότεροι υποψήφιοι, τότε ο κ. Φεύγας ανεφλέγη. Εστειλε λοιπόν στον Μητσοτάκη μια ανοικτή επιστολή, με την οποία του προτείνει να κάνει μια κωλοτούμπα στην πολιτική του, ανάλογου μεγέθους πολιτικά με την ιστορική κωλοτούμπα του Τσίπρα: να ακυρώσει με νέο νόμο τη νομοθεσία για τον γάμο των ομοφύλων και να πάρει πίσω τον Αντώνη Σαμαρά, δηλαδή να συμμορφωθεί με όλες τις απαιτήσεις του κ. Σαμαρά. Με άλλα λόγια, τον κάλεσε να αυτοκτονήσει πολιτικά.
Δεν χωρεί αμφιβολία ότι μια τόσο τρελή πρόταση αμέσως γεννά υποψίες για την ψυχολογική ισορροπία εκείνου που τη διατυπώνει – πολύ περισσότερο επειδή ο κ. Φεύγας αυτοκαταστρέφεται.
Δεν εννοώ μόνο το πολιτικό μέλλον του, που ούτως ή άλλως ήταν σχεδόν ανύπαρκτο, αλλά κυρίως τον ρόλο που είχε ο ίδιος – τυπικά έστω, από τη θεσμική θέση του στο κόμμα – σε όλα αυτά που τώρα τα κρίνει καταστροφικά και προτείνει να αλλάξουν. Δεν είναι μόνο δηλαδή, ότι ουσιαστικά ζητάει από τον Μητσοτάκη να παραδεχθεί ότι είναι *** (βάλτε ό,τι θέλετε). Το φωνάζει πρώτα ο ίδιος για τον εαυτό του! Αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων, δηλαδή…
Για τον λόγο αυτόν επιμένω ότι η ορθή διάγνωση για την περίπτωση του κ. Φεύγα είναι η εξής:
Aυτανάφλεξη, λόγω αστοχίας υλικού, σε περιβάλλον υψηλής για την εποχή θερμοκρασίας.
Θέλω να πω ότι ίσως δεν είναι απολύτως υπεύθυνος ο κ. Φεύγας για την αυτανάφλεξή του. Μπορεί κάτι να μπερδεύτηκε στη χημεία του εγκεφάλου. Δεν είμαι ειδικός για να μπορώ να πω με βεβαιότητα, ως παρατηρητής όμως λέω ότι με κάτι τέτοιο μοιάζει. Γι’ αυτό ήταν άριστη, κατά τη γνώμη μου, η στάση της ηγεσίας του κόμματος, που αποδοκίμασε μεν τον κ. Φεύγα, όμως δεν τον διέγραψε από το κόμμα.
Ορισμένοι επέκριναν αυτή την επιείκεια, κάποιοι άλλοι την είδαν με καχυποψία.
Λάθος! Ηταν η ανθρωπιστικά ενδεδειγμένη αντιμετώπιση του περιστατικού. Αν τον διέγραφαν, η διαγραφή μπορεί να επέφερε ραγδαία επιδείνωση της κατάστασής του. Πιστέψτε με· ρώτησα και τον δικό μου ψυχίατρο…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου