Τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων σε δύο χώρες της Λατινικής Αμερικής
-Αργεντινή και Βενεζουέλα- με απόσταση μόλις δύο εβδομάδων είχαν ένα
κοινό τίτλο: «Τέλος εποχής».
Γα
την Αργεντινή το τέλος εποχής αφορά τη 12ετή διακυβέρνηση Κίρχνερ και
για τη Βενεζουέλα μοιάζει να ξεκινάει η αρχή του τέλους για τον τσαβισμό
μετά τη νίκη -για πρώτη φορά ύστερα από 16 χρόνια- της αντιπολίτευσης
στις βουλευτικές εκλογές.
Πρόκειται για τις πρώτες εκλογικές ήττες
κομμάτων που αποτέλεσαν μέρος της περίφημης λατινοαμερικανικής
«αριστερής στροφής» και θέτουν, όπως επισημαίνεται από αναλυτές, το
ζήτημα της ανάδυσης μιας νέας λατινοαμερικανικής Δεξιάς, ικανής να
κερδίζει εκλογικές αναμετρήσεις, έχοντας καταφέρει να κερδίσουν
υποστήριξη από τα λαϊκά στρώματα.
Ταυτόχρονα, οι ήττες μοιάζουν να
σηματοδοτούν το πιθανό τέλος των αριστερών κυβερνήσεων που την τελευταία
δεκαπενταετία βρίσκονται στην εξουσία σε πολλές χώρες της Λατινικής
Αμερικής.
Ηδη πολλές τέτοιες κυβερνήσεις κλυδωνίζονται:
Στη
Βραζιλία, για παράδειγμα, όπου το Εργατικό Κόμμα διατηρεί την εξουσία
από το 2003, η πρόεδρος Ντίλμα Ρούσεφ παραλίγο να αποπεμφθεί εξαιτίας
των τεράστιων διαστάσεων που έχει πάρει το σκάνδαλο διαφθοράς στην
κρατική εταιρεία πετρελαίου Petrobras, στο οποίο έχουν εμπλακεί πολλοί
σύμμαχοί της.
Στη Βολιβία, ο Εβο Μοράλες βρίσκεται στην εξουσία
από το 2005, ωστόσο το σχέδιό του για δημοψήφισμα ώστε να τροποποιηθεί
το Σύνταγμα, για να διεκδικήσει κι άλλη θητεία, φαίνεται να «σκοντάφτει»
στην αρνητική προδιάθεση των πολιτών.
Παρομοίως, στο Εκουαδόρ ο
Ραφαέλ Κορέα -στην εξουσία από το 2007- έχει χάσει πολύ από τη
δημοτικότητά του εξαιτίας των κακών του χειρισμών στην υπόθεση της
πετρελαϊκής εκμετάλλευσης του εθνικού δρυμού Γιασούνι, στη ζούγκλα του
Αμαζονίου.
Φαίνεται λοιπόν πως ανοίγει ένας νέος κύκλος στη
Λατινική Αμερική, καθώς, όπως παρατηρεί και ο Αργεντινός πολιτικός
αναλυτής, Αντρές Οπενχάιμερ:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου