ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Eξοδος προς τη Γη της Επαγγελίας ή Εξοδος του Μεσολογγίου;

Του ΛΥΚΟΥΡΓΟΥ ΛΙΑΡΟΠΟΥΛΟΥ

Φημολογείται εντόνως τελευταία ότι επίκειται... έξοδος από το τούνελ.  

Η κυβέρνηση ανακαλύπτει κρυμμένους πακτωλούς από νέα... έσοδα δισεκατομμυρίων. 

Το ΙΚΑ ξαφνικά, ω του θαύματος (!!!), κατόρθωσε να... παντρέψει δύο βάσεις δεδομένων, αυτούς που δήλωναν εργαζόμενους και αυτούς που... πλήρωναν εισφορές για τους δηλωμένους. Τέτοιο επίτευγμα!!  

Η αντιπολίτευση προσπαθεί να μας προσγειώσει ανώμαλα. Καμία έξοδος, είμαστε καταδικασμένοι, φτωχοί, άθλιοι και εξαπατημένοι. Φωνάζει «βοήθεια» πίσω από (ή πάνω στα) κάγκελα της ΕΡΤ-ΝΕΡΙΤ.

Οι πιο ψύχραιμοι ίσως διαβλέπουν κάποια έξοδο, αλλά έχουν σοβαρά ερωτήματα.  

Θα είναι έξοδος προς τη Γη της Επαγγελίας ή Εξοδος του Μεσολογγίου; 

Οσοι φανούν στην έξοδο θα τρέχουν γεμάτοι χαρά και ελπίδα σε ένα νέο αύριο ή θα σέρνονται άρρωστοι, φτωχοί και αγράμματοι σε ένα αβέβαιο μέλλον; 

Η Ελλάδα του 2014 με ποια Ελλάδα θα μοιάζει; Την Ελλάδα του 2004 ή του 1944; 

 Το 2004, έστω και για ένα ψέμα, δείξαμε ένα φωτεινό πρόσωπο. Το 1944, διχασμένοι και εξουθενωμένοι, πολεμήσαμε άλλον έναν, πολύ χειρότερο, πόλεμο, που μας άφησε πολιτικά και ψυχικά ανάπηρους για γενιές ολόκληρες.

Η εικόνα μιας κοινωνίας διαμορφώνεται, αλλά και αντανακλάται από τους ηγέτες της, πολιτικούς, εκπαιδευτικούς, οικονομικούς, θεσμικούς. Η πολύ πρόσφατη εμπειρία μάς προσγειώνει ανώμαλα. Η Βουλή το περασμένο Σαββατοκύριακο ήταν καταθλιπτική για όσους περιμένουν κάτι από τους σημερινούς πολιτικούς, κυβερνώντες και μη. Αγράμματοι, ασυνάρτητοι, χειραγωγημένοι ή στα «κάγκελα», φανερά ψευδόμενοι και ιδιοτελείς, παρουσίασαν μια απωθητική εικόνα. Οι εκπαιδευτικοί μας ηγέτες τούς συναγωνίζονται.

 

Υπουργός Παιδείας και πρυτάνεις βλέπουν τα Πανεπιστήμια κλειστά και σφυρίζουν αδιάφορα ή ρίχνουν λάδι στη φωτιά. 

Ως προς την οικονομική μας ηγεσία, προχθές μάθαμε ότι μόνο το 8% των 370.000 οφειλετών του ΟΑΕΕ αξιοποίησε την ευκαιρία να ρυθμίσει τα χρέη του από τον Ιούνιο μέχρι σήμερα. Η ραχοκοκαλιά της οικονομίας μας είναι στα πρόθυρα της φυλακής ή του νοσοκομείου, καθώς είναι και... ανασφάλιστη.

 

Μένουν οι υπόλοιποι θεσμοί, ως ηγεσία του τόπου. Αν κάποιος ζητά κάτι ελπιδοφόρο, υπάρχει η Δικαιοσύνη. Δυστυχώς, όμως, οι δικαστές δεν δημιουργούν πλούτο, ευημερία και ελπίδα. Αλλος είναι ο ρόλος τους και ίσως είναι ενδεικτικό του προβλήματος ότι στην έξοδο από το τούνελ η κοινωνία θα βρεθεί με τους δικαστές στο κέντρο της πορείας