ΚΟΙΝΩΝΙΑ στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΑΝΑΝΙΑ: Τραγκόφιλοι

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ

Του ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ

Κι όμως: Ο μεγαλύτερος διασυρμός μιας ιδέας δεν γίνεται από τους αντιπάλους της. Γίνεται από την γελοιότητα των υπερασπιστών της.
 

Όπως ακριβώς δηλαδή ο γέροντας Παϊσιος διασύρθηκε περισσότερο από τους μεταπωλητές του, παρά από τον βλάσφημο «Παστίτσιο», έτσι και η γενικευμένη στάση κατά της γερμανικής οικονομικής αποικιοκρατίας, δυσφημίζεται περισσότερο από τα έξαλλα «Τραγκοειδή», παρά από τους λεγόμενους «προσκυνημένους» (ή απλώς ψύχραιμους).
 

Διότι, όταν έχεις απέναντί σου έναν ηγέτη όπως η Μέρκελ, που αντιμετωπίζει την κρίση με λογική καθυστερημένου γερο-λαδά και επιμονή ηλίθιου βλαχομάνατζερ… όταν οι παράλογες οριζοντιες μειώσεις έχουν οδηγήσει το 80% μιας χώρας στην απόγνωση και το πιο δημιουργικό κομμάτι της (δηλαδή το κομμάτι των νέων που υποτίθεται θα φέρουν με τις νέες ιδέες τους την ανάπτυξη) στην ανεργία τότε sorry, αλλά πρέπει να είσαι βαθιά καθυστερημένος για να επιλέγεις να σε εκπροσωπήσει και να εκφράσει την αντίθεσή σου στη γερμανίδα καγκελάριο ένας παραλληρηματικός θεατρίνος με μπλουζάκι Polo, γερμανικό τζιπ, καταθέσεις στο εξωτερικό και έφεση στις κρατικές διαφημίσεις, όπως ο Τράγκας.
 

Ο οποίος μάλιστα εξαντλεί την επιχειρηματολογία του, με το να συναγωνίζεται σε δραματικότητα τον Κώστα Πρέκα στις παλιές πατριωτικές ταινίες της χούντας και τον Δημοσθένη Βεργή σε τεστοστερονικό τσαμπουκά;

Με άλλα λόγια, υπάρχει μεγαλύτερο φιλογερμανικό επιχείρημα από το καραγκιοζιλίκι αυτού του είδους «αντι-γερμανισμού»;